แม่ฝากหนูไว้กับพ่อเลี้ยง
ตอน แอบดูัั์
ปัง! ๆ ๆ มือน้อยๆ ทุบประตูห้องนอนพ่อเลี้ยงดังสนั่น
"ตื่นได้แล้วนะพ่อจ๋า ไหนว่าวันนี้จะพาหนูไปเที่ยวไง" ลลินร้องบอกภูผา เธอทวงสัญญาที่เขาให้ไว้ั้แ่ต้นเดือน
คุณพ่อของเธอไม่ค่อยจะมีเวลานัก เขาเอาแต่ซ้อมมวยMMAและออกกำลังกายที่ฟิตเนสเป็ประจำ
"ตื่นแล้ว ๆ พ่อตื่นตั้งนานแล้ว" หนุ่มใหญ่กล้ามโตร้องตอบ เขายังนอนเอาหมอนปิดหน้าอยู่บนเตียง
"โกหก ถ้าไม่รีบตื่นหนูไม่ทำของอร่อยๆ ให้กินนะ" สาวน้อยขู่ เธอวิ่งลงมาห้องครัวชั้นล่างแล้วลงมือทำสเต็กเนื้อ
ลลินยังใส่ชุดนอนที่เป็เสื้อยืดเอวลอยและกางเกงผ้าขาสั้น เธอเอาเนื้อก้อนโตใส่กระทะที่คนเนยไว้จนร้อนฉ่า
"มาแล้ว ๆ ทำอะไรกินน้อหอมจริงๆ " ภูผาเดินเข้ามาข้างหลังแล้วกอดลลิน เขาตัวใหญ่มาก เนื้อตัวเล็กขาวๆ ของเธอจมหายไปในอ้อมกอดของเขาเลย
"หนูทำสเต็ก หิๆ " ลลิยบอกโดยไม่หันมามอง เธอยังก้มหน้าทำอาหารอยู่
ปกติภูผาจะกอดและหอมลลินเป็ประจำั้แ่สมัยที่แม่เธอยังอยู่ด้วยแบบสามคนพ่อแม่ลูก แต่วันนี้ลลินรู้สึกแปลกๆ
เธอรู้สึกว่ามีอะไรแข็งๆ ดันชนตูดจนเจ็บ แผ่นอกของภูผาร้อนยิ่งกว่าไฟแก๊สตรงหน้าเสียอีก เนื้อตัวของเธออ่อนระทวยเมื่อโดนสวมกอดนาน
ภูผาก้มหน้าหล่อๆ ลงเขาเอาคางวางไว้บนบ่าน้อยๆ ของลลินแล้วแอบดมกลิ่นหอมๆ จากแก้มของเธอ
จมูกโด่งเฟี้ยวของเขาแทบจะชนแก้มของลลินอยู่แล้ว ลมหายใจของเขาพ่นรดแก้มเย็นฉ่ำของเธอจนเสียวสยิว
"อร๊า ไปรอค่ะ ไปรอ" ลลินเผลอหลุดปากคราง เธอหันมาผลักอกกว้างที่มีรอยสักเต็มไปหมด
สักพักทั้งคู่ก็นั่งกินอาหารเช้าด้วยกัน ภูผาเปิดที่เที่ยวในมือถือให้ลลินเลือก เธอเลือกที่จะไปเที่ยวเกาะแบบค้างคืน
ทั้งสองช่วยกันเก็บข้าวของเต็มกระเป๋าคนละใบ ภูผาขับรถเก๋งเก่าๆ ที่เป็รถคลาสสิคหายากพาลลินออกจากบ้านไปตอนสายๆ
ภูผาใส่เสื้อยืดและใส่กางเกงยีนส์สบายๆ กล้ามของเขาแน่นใหญ่จนเห็นสัดส่วนผ่านเสื้อยืดที่รัดรูป
ลลินใส่เสื้อแขนกุดและใส่กางเกงยีนส์ขาสั้น เธอใส่แว่นตากันแดดสีดำอันใหญ่ดูสวยใสเฟี้ยวฟ้าวไม่เบา
"ลมไม่เย็นเหมือนบิ๊กไบค์เลย" ลลินบ่นแล้วยื่นหน้าเรียวเล็กออกไปนอกหน้าต่าง
"เฮ้ย! ๆ ลูกเดี๋ยวหัวขาดหรอก" ภูผารีบกระชากแขนดึงลลินกลับมา
ปั่ก! หน้าสวยๆ ของลลินกระแทกเข้ากับอกของภูผา หน้าอกของเขาแข็งเหมือนหินเล่นเอาเธอเจ็บแก้มไปหมด
"ปล่อยได้แล้วค่ะ หนูไม่ทำแล้ว" ลลินบอกเมื่อภูผาโอบรัดเธอไว้แบบแก้มแนบอก
"เฮ้อ ใหมดขอโทษทีนะที่ดึงแรงน่ะ" ภูผาตอบ
ลลินเปิดเพลงแล้วร้องตาม เธอโยกหน้าเอนตัวไปมาแบบส่ายเอว
ร่างน้อยๆ ที่ผอมเพรียวดั่งตุ๊กตาช่างดูเด่นจนตรึงตา ภูผาแอบมองลลินสลับกับหันไปดูทาง เขาไม่กล้าพูดหรือขัดจังหวะเลยเขากลัวลลินจะหยุดเต้นเลยแอบมองเธอแบบเงียบๆ ไปนานๆ
ลมโชยเข้ามาในรถเมื่อภูผาเปิดกระจกทุกบานเอาไว้ ผมยาวสลวยสีดำขลับของลลินปลิวไหวไปมา กลิ่นหอมหวนโชยเข้าเต็มปอดของหนุ่มใหญ่
สักพักใหญ่ๆ ลลินก็ฟุบหลับพิงเบาะ หิ! ๆ "หมดฤทธิ์แล้วสิ" ภูผาหัวเราะชอบใจ
เขาขับรถหลายชั่วโมงก็มาถึงท่าเรือ เขาฝากรถแล้วพาลลินขึ้นเรือโดยสารข้ามเกาะคันใหญ่
"โหวว๊าว น้ำสีฟ้าสวยจังเลยค่ะ" ลลินก้มมองทะเลโดยที่นั่งอยู่บนเรือด้านริมสุด
"เอ้ย! ๆ อย่าไปก้มมากเดี๋ยวตกลงไปตายหรอก" ภูผาบอกลลิน เธอเล่นเอนตัวจนครึ่งบนเลยล้นที่ราวเกาะออกไปนอกเรือ
"พ่อก็จับหนูไว้สิคะ แรงเยอะขนาดนี้หนูไม่ตกลงไปหรอกน่ะ" ลลินบอก
สาวน้อยหันมาแล้วเอาสองมือกระชากแขนขวาที่ใหญ่กล้ามโต เธอดึงแขนของภูผามาโอบกอดรอบเอวของเธอแล้วก้มหย่อนตัวออกนอกเรือแล้วจับมือถ่ายรูปปลาทะเล
เฮ้ออ! ภูผาถอนหายใจแรง เขาี้เีจะบ่นดุลลินแล้ว
ฮ่า! ๆ ๆ ลลินกลับหัวเราะชอบใจ เธอรู้สึกว่าอบอุ่นและปลอดภัยทุกครั้งที่ได้อยู่กับภูผา โดยเฉพาะเวลาที่ได้อยู่ในอ้อมแขนของเขา
สักพักเรือก็มาเทียบท่าบนเกาะกลางทะเล ภูผาเช่ารถมอเตอร์ไซค์หนึ่งคันเป็แบบออโตเมติกเพื่อเที่ยวชมรอบๆ เกาะก่อนจะหาที่พัก
"โน่นแน่ะวัดบนเขา สวยไหมลูก" ภูผาขับรถและชี้นิ้วไปข้างหน้าไกลๆ
ลลินนั่งหลังกอดเอวภูผาเธอมองไปข้างหน้าไม่เห็นอะไรเลย ร่างใหญ่ๆ กล้ามโตๆ ของภูผาบังวิวมิด
"จอด ๆ ค่ะ หนูขอนั่งหน้า" ลลินบอก เธอขึ้นมานั่งหน้าแล้วเกาะแฮนด์จับรถไว้
แว๊น! ๆ ๆ ภูผาถอยร่นไปข้างหลังแล้วโอบตัวลลินเอาไว้ในหว่างขาของเขา เขาเอาคางวางไว้บนหัวของเธอเมื่อเธอนั่งงอตัวให้เล็กๆ
"โหวสวยจัง" ลลินมองไปข้างหน้าและยิ้มร่า สายลมเย็นกระแทกหน้าสวยๆ ของเธอจนบู้บี้
ผมยาวๆ ปลิวฟาดหน้าหล่อๆ ของภูผาจนแดงเป็ปื้นๆ เขาพาลลินแวะถ่ายรูปไปทั่วๆ เกาะทั้งที่วัด จุดชมวิว และหาดน้ำใส
กว่าจะชมครบรอบเกาะก็บ่ายพอดี ภูผาพาลลินมาเช่าห้องรีสอร์ทริมทะเลที่มองลงไปเห็นหาดทรายขาว
ทั้งสองออกมาทานอาหารทะเลที่ร้านอาหารใกล้ๆ รีสอร์ท เสร็จแล้วก็พากันลงเล่นน้ำทะเล
ลลินว่ายน้ำไปมาโดยมีภูผาคอยว่ายตามหลัง ทั้งคู่เล่นน้ำจนเหนื่อยแล้วจึงกลับที่พัก
ลลินอาบน้ำเปลี่ยนผ้านอนสลบหมดแรงอยู่บนเตียง ภูผาห่มผ้าให้เธอแล้วลงมานอนข้างๆ ดูทีวีจนหลับไป
ลลินตื่นขึ้นมาก่อนในตอนหัวค่ำ เธอเห็นภูผากำลังนอนตะแคงหันหน้าเข้าหาเธอแบบไม่โดนเนื้อต้องตัวกัน
หมับ! ๆ ๆ สาวน้อยแอบเอามือจับกหน้าอกของพ่อ เขาไม่ค่อยใส่เสื้อมักจะใส่แต่กางเกง
นิ้วชี้ของเธอกำลังรูดไปตามรอยสักสีดำรูปัที่อกล่ำๆ
มือน้อยๆ ค่อยๆ คลำลงมาถึงหางั กล้ามท้องซิกแพคที่นูนแน่นอยู่ตรงนั้นพอดิบพอดี
"กล้ามใหญ่จังเลย" ลลินพึมพำและเลื่อนมือขึ้นมาบีบแขนโตๆ ของภูผา เธอกลืนน้ำลายดังอ๊อกแล้วก้มกลับลงมามองที่กล้ามท้องอีกหน
สายตาสาวน้อยมองเลื่อนลงมาถึงขอบเอวกางเกง เธอตาลุกวาวเมื่อมองไล่ลงไปอีกเห็นเป้ากางเกงกำลังชี้ตุง
"ไอ้นั่นใช่ไหมเนี่ยที่มันชนตูดหนูทุกที" ลลินพูดเบาๆ เธอเอามือขวาค่อยๆ สอดยัดลงไปในกางเกงขาสั้น
อุ๊ยยย! ลลินใชักมือกลับ เธอไปััโดนแท่งเอ็นแข็งๆ ที่ใหญ่โตเมื่อภูผาไม่ได้ใส่กางเกงใน
"ใช่แหละ อันนี้เลยที่ชนตูดเรา" ลลินบ่นแล้วล้วงมือลงไปอีก เธอจับลำเอ็นร้อนๆ ที่ใหญ่จนกำไม่รอบตรงโดนลำ
อื้ออ! ภูผาครางเบาๆ แต่ไม่ตื่น
มือน้อยๆ สั่นเทาไปหมด หน้าสวยๆ มองหน้าหล่อๆ จนลืมหายใจ
ฟุ่บบ! ลลินเอามืออีกข้างดึงกางเกงของภูผาลง ลำเอ็นที่ใหญ่กว่าแขนดีดผึงออกมาตรงหน้าขาของเธอเลย
อึ๊ย! ลลินเบะปากแต่กลับก้มมอง เธอเห็นแท่งเอ็นยาวๆ สีขาวอมแดงชี้โด่ยาวเฟื้อย
มือขวาของเธอกำไม่รอบเลยมันใหญ่มากกว่าแขนของเธอเสียอีก
หมับ! ๆ ๆ เธอบีบคลำเบาๆ ไล่จากโคนขึ้นมาถึงปลาย
ตูม! ๆ ๆ ลลินได้ยินเสียงหัวใจของตัวเองเต้นระทึก เธอหายใจไม่ทั่วท้องเลยเมื่อกลัวภูผาจะตื่นเสียก่อน
ตาโตก้มมองแบบไม่กระพริบ เธอเห็นหัวบานๆ มีขอบรอบๆ เป็เนื้อสากๆ ที่โคนลำใหญ่มากและมันเรียวลงไล่ไปจนถึงปลาย ที่ปลายกลับบานใหญ่น่ากลัวแถมยังแดงและกำลังสั่นหงึกๆ
ลลินลองบีบกำตรงกลางแรงขึ้น เธอพบว่ามันแข็งมากๆ มีเส้นเอ็นปูดโปนพันหยักๆ รอบลำดูแล้วชวนหวาดเสียวใจ
ลำเอ็นของภูผายาวมากๆ ดูแล้วยาวถึงสะดือของลลิน เธอก้มมองหว่างขาตัวเองแล้วมองดุ้นยาวๆ ที่งอโง้งโค้งขึ้นอย่างหวาดหวั่นใจ
"นี่คนอื่นเขาใหญ่กันแบบนี้ไหมเนี่ย" สาวน้อยพึมพำ เธอมองสำรวจไปจนถ้วนทั่วัั์
ใจของเธอสั่นหวิวๆ ในอกเสียวหวามๆ มือน้อยๆ สั่นเทาร่องสาวรู้สึกร้อนผ่าวแถมยังมีน้ำเหนียวๆ ไหลเยิ้มออกมา
แค่แอบจับของภูผากางเกงในของลลินก็เปียกน้ำเสียวของตัวเองจนแฉะไปหมด
เธอค่อยๆ ดึงกางเกงกลับขึ้นมา ผลุบ! กางเกงกลับมาอยู่ที่เอว มือน้อยๆ กลับมากอดอกตัวเองแน่น
ลลินแกล้งหลับไปจนกว่าภูผาจะตื่นขึ้นมาเรียกเธอ เธอได้แต่หลับตาทว่าในใจกลับปั่นป่วนไปหมดจนนอนต่อไม่ได้
"ทำไมของเค้าถึงแข็งใส่เราทุกครั้งเลยนะ เวลากอด เวลาโดนกันเขาแข็งตลอดเลย" ลลินคิดในใจ
244
