บทที่ 6 ถูกส่งกลับประเทศ
กงเจ๋ออวี่ส่งสายตาเคร่งขรึม เขายกมือปรามคำพูดของซือหนานจวิ้น จากนั้นจึงพูดเสียงเรียบ “ไปยกร่างสัญญาการเข้าซื้อกิจการ SEC มา”
ซือหนานจวิ้นที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ถึงกับเกือบจะกัดลิ้นตัวเองขาด เขาสะกดกั้นอารมณ์อยู่ครู่หนึ่งก่อนจะพูดว่า “ท่านประธาน แต่นั่นมันคือ SEC นะครับ! ก่อนหน้านี้มีบริษัทมากมายพยายามจะควบรวมแต่ก็ล้มเหลว…”
เขากลืนน้ำลายพร้อมกับคำพูดที่ว่า ‘อย่าเสียเงินไปโดยเปล่าประโยชน์เลยนะครับ’ กลับลงไปในลำคอ
เขากลัวว่าถ้าเอ่ยออกไปอาจถูกท่านประทานหมายเอาชีวิตของตัวเองได้
ั้แ่ที่ช่วยสืบเื่ราวของเธอใน่แรก เขาทำไปเพื่อให้ท่านประธานได้สบายใจ แต่ไม่คิดว่าอีกฝ่ายกลับยิ่งถลำลึกมากขึ้น!
กงเจ๋ออวี่เหลือบตามองเขาด้วยสายตาเ็า “หืม?”
ซือหนานจวิ้นทำท่าเหมือนรูดซิปปากตัวเองไว้ และคิดในใจว่าการเข้าซื้อกิจการ SEC จะสร้างแรงกดดันทางเศรษฐกิจมากน้อยเพียงใด
เมื่อกงเจ๋ออวี่จ้องมาด้วยสายตาไม่พอใจ เขาจึงรีบเปิดปากพูดอย่างกล้า ๆ กลัว ๆ “ท่านประธาน ใน่หนึ่งปี อ่า… ไม่สิ ใน่สิบปีที่ผ่านมา บริษัทของเราดูเหมือนจะไม่มีแผนเข้าซื้อกิจการ SEC เลย คุณคิดให้ดี ๆ สิก่อนครับ ตอนนี้มันดูจะรวบรัดไปหน่อยไหม…”
กงเจ๋ออวี่ควงปากกาในมือแล้วก้มหน้าลงเอ่ยเสียงเรียบ “แค่จวีซือหนานอยู่ในบริษัทนั้น ฉันก็คิดอยากจะเข้าซื้อกิจการแล้ว เร็วเข้า รีบไปทำเดี๋ยวนี้”
ซือหนานจวิ้นถูกสายตาเย็นะเืของกงเจ๋ออวี่สะกดจนร่างสั่น เขาไม่กล้าพูดอะไรอีก ทำได้เพียงรีบวิ่งออกไปทำงานในทันที
ในใจเขารู้สึกขอโทษต่อประธานบริษัท SEC หลายร้อยหลายพันครั้ง พวกเขาไม่ใช่คนไร้มารยาท แต่เป็เพราะประธานของพวกเขาถูกความรักครอบงำจนสติแตกไปแล้วต่างหาก
กลายเป็คนโง่ที่ยอมทุ่มเทเงินทองและสติปัญญาเพื่อความรักไปซะแล้ว!
จวีซือหนานยังไม่รู้ตัว ก้าวแรกในชีวิตของเธอก็ถูกความจริงขัดขาให้สะดุดล้มลงอย่างหนัก วันที่สองของการทำงาน เธอกลับได้รับแจ้งให้ไปออกค่ายต่างประเทศ
และจุดหมายปลายทางที่ต้องไปออกค่ายนั้น ก็คือกลับไปยังประเทศบ้านเกิดของเธอเสียนี่!
จวีซือหนานถูกไล่ออกมาแล้ว เธอจะกลับไปได้อย่างไร?
เพิ่งมาถึงบริษัท เธอก็รีบไปที่ห้องทำงานของหัวหน้าทันที เธอเตรียมตัวพร้อมแล้วที่จะอธิบายกับเขาด้วยเหตุผล และโน้มน้าวจิตใจหัวหน้าจนน้ำตานอง เพื่อให้เธอกลับมาทำงานได้อีกครั้ง
ไม่อย่างนั้นเธอก็ต้องลาออก
แต่เมื่อเธอบอกว่าไม่อยากกลับประเทศ ยังไม่ทันที่เธอจะได้ใช้ไม้ตายหัวหน้าก็เปลี่ยนสีหน้าในทันที เขารีบพาเธอไปที่ห้องทำงานของประธานบริษัท
จวีซือหนานรู้สึกหวั่นวิตกอยู่ในใจ นี่เธอจะต้องไปรายงานตัวกับประธานบริษัทเื่การไปต่างประเทศด้วยหรือไง
ได้ยินมาว่าคนต่างชาติทำงานละเอียดรอบคอบ แต่นี่ก็ละเอียดเกินไปแล้ว!
เมื่อมาถึงหน้าห้องทำงาน เธอก็เห็นชายชาวจีนคนหนึ่งกำลังเจรจาธุรกิจกับประธานบริษัทของเธอด้วยสีหน้าเรียบเฉย
และเมื่อเขาเห็นเธอ ก็ยิ้มให้ราวกับเคยพบเจอกันมาก่อน
จวีซือหนานทบทวนความทรงจำทั้งหมดในสมองของเธอ จึงสามารถยืนยันได้ว่าไม่เคยพบหน้าชายผู้มีบุคลิกสุภาพคนนี้มาก่อน
หลังจากที่ชายคนนั้นยิ้มให้จวีซือหนาน เขาก็หันกลับไปหยิบโทรศัพท์ออกมาและส่งข้อความถึงกงเจ๋ออวี่
[ท่านประธาน ผมพบเป้าหมายแล้ว และได้สั่งการไปแล้วด้วย จะรีบจัดการให้เสร็จโดยเร็วครับ]
กงเจ๋ออวี่มองข้อความสั้น ๆ บนโทรศัพท์ ดวงตาของเขาก็เบิกกว้างขึ้นเล็กน้อย ก่อนจะยกยิ้มมุมปาก
หลังจากตามหาผู้หญิงคนนี้มานาน ในที่สุดเธอก็กลับมาอยู่ในกำมือของเขาอีกครั้ง
ในขณะนั้น จวีซือหนานถูกหัวหน้าพาเข้ามาในห้องทำงาน ก่อนที่เธอจะได้พูดอะไร หัวหน้าก็รายงานต่อในทันที
เมื่อฟังรายงานจากหัวหน้าจบแล้ว ประธานก็รู้สึกราวกับถูกตบหน้า ซือหนานจวิ้นที่ซื้อกิจการของพวกเขาได้ตั้งเงื่อนไขเพียงข้อเดียว ซึ่งคือให้ส่งพนักงานคนหนึ่งไปประจำอยู่ที่ประเทศจีน และยังให้สัญญาอีกว่าจะมอบผลประโยชน์อีกหลายอย่างให้
เงื่อนไขง่าย ๆ แค่นี้ ไม่ทำตามก็ถือว่าโง่เต็มที
เมื่อหัวหน้าของตนรายงานเสร็จสิ้น จวีซือหนานก็พูดขึ้นอย่างสุภาพว่า “ต้องขอโทษด้วยค่ะ ท่านประธานคะ เื่การไปประจำที่ต่างประเทศน่ะฉันต้องขอโทษจริง ๆ คือ… ฉันไม่สามารถรับงานนี้ได้ค่ะ”
เมื่อได้ยินดังนั้น ประธานบริษัท SEC ก็ใเป็อย่างมาก เขารู้สึกราวกับเส้นเืตรงขมับกำลังจะปริแตก แต่สุดท้ายเขาก็รวบรวมสติ และพูดขึ้นอย่างเยือกเย็น
“โครงการนี้สำคัญมาก คุณมาจากต้าหัวเลยเหมาะสมกับโครงการนี้มากที่สุด ผมเชื่อว่ามีแต่คุณเท่านั้นที่ทำได้ ดังนั้นคุณไม่สามารถปฏิเสธได้”
560
