เป็อีกวันหนึ่งที่เธอตื่นขึ้นมาแต่เช้าตรู่หลังจากผ่านเื่วุ่นๆของเมื่อวานมา เธอกับลูกๆก็ยังใช้ชีวิตปกติเล่อเหลียนรีบเดินออกไปจัดการธุระส่วนตัวให้เรียบร้อยแล้วก็เดินไปที่ห้องครัว
วันนี้เธอตั้งใจว่าจะทำเกี๊ยวซ่าให้ลูกๆกินซึ่งเธอได้เตรียมเอาของออกมาจากมิติไว้แล้วเล่อเหลียนเริ่มจากการนวดแป้งก่อนเธอจะทำปริมาณที่เยอะหน่อยจะได้เก็บไว้กินมื้อเที่ยงด้วยเลย หลังจากที่นวดแป้งแล้วก็พักทิ้งไว้ก่อนเธอก็มาเตรียมไส้ของเกี๊ยวต่อ เล่อเหลียนจะทำไส้หมูผักกาดขาวเพราะผักกาดขาวที่ปลูกไว้หลังบ้านมีจำนวนมาก
เล่อเหลียนนำเนื้อหมูสันนอกคุณภาพดีออกมาสับให้ละเอียดจากนั้นสับขิงและกระเทียมให้ละเอียด ต้นหอมซอยหั่นผักกาดขาวเป็ฝอยๆโรยเกลือทิ้งไว้แล้วนำไปคั้นเอาน้ำของผักออกจากนั้นใช้ผ้าขาวบางรองแล้วบิดเอาน้ำออกอีกรอบ นำส่วนผสมของหมูสับและผักต่างๆที่หั่นไว้มาคลุกเคล้าให้เข้ากันจากนั้นก็ทำการปรุงรสไส้เกี๊ยวซ่า เธอใส่ซอสโชยุ ซอสหอยนางรม น้ำตาลทรายพริกไทยป่น น้ำมันงา คลุกเคล้าให้เข้ากัน จากนั้นนำแป้งมันลงไปนวดให้เข้ากันทิ้งไว้สักพักให้ส่วนผสมเข้ากันดี
เธอนำแป้งที่พักไว้มานวดอีกครั้งแล้วใช้ไม้รีดเป็แผ่นบางๆเธอคิดถึงที่นวดแป้งเสียจริงมันคงจะสะดวกสะบายกว่านี้ถึงจะมีของในมิติแต่เธอก็เอาออกมาใช้ไม่ได้เพราะหมู่บ้านนี้ยังไม่มีไฟฟ้าใช้ในหมู่บ้านถึงแม้จะเอาออกมาใช้ได้ ของอะไรที่มันยังไม่มีในยุคนี้ ถ้ามีคนรู้แล้วไปแจ้งทางการโดนจับขึ้นมาจะไม่แย่หรอกหรือ เ้าของร่างเดิมยิ่งมีคนเกลียดมากอยู่ด้วยจะทำอะไรก็ต้องระวังมากเป็พิเศษ
เฮ่อ!เธอเอาโต๊ะก้าวอี้ไม้ในมิติออกมาวางไว้กลางห้องครัวพอทุกอย่างเสร็จแล้วเธอก็นั่งห่อเกี๊ยว ทำได้สักพักลูกๆก็เดินเข้ามา
"แม่คะ แม่กำลังทำอะไรอยู่เหรอคะ "
"แม่กำลังห่อเกี๊ยวซ่าลู่ซือกับิเฉินน้อยอย่างช่วยแม่ทำไหม" เล่อเหลียนเอ่ยชวนลูกๆเพราะเธออยากจะให้เด็กๆได้ทำกิจกรรมร่วมกัน เป็การฝึกสมาธิให้เด็กๆไปในตัว
"ทำครับผมอยากช่วยแม่ " ิเฉินรีบพูดออกไปด้วยความตื่นเต้น
"หนูก็อยากช่วยค่ะแม่"
"ถ้างั้นพวกลูกไปล้างมือแล้วมานั่งตรงนี้แม่จะสอนวิธีห่อเกี๊ยวให้" เล่อเหลียนสอนวิธีห่อเกี๊ยวให้กับลูกๆโดยที่ทั้งสองคนพากันตั้งใจฟังและจดจ้องที่มือของเธอไม่กระพริบตาเลย
"ลูกๆตักไส้มา 1 ช้อนโต๊ะแล้ววางลงบนแผ่นแป้ง จากนั้นจับจีบประกบกันแบบนี้นะ เสร็จแล้ววางลงในถาดที่คุมด้วยผ้าขาวบางเพื่อไม่ให้โดนลม "
ลู่ซือและหมืงเฉินเริ่มทำตามที่แม่สอนเกี๊ยวชิ้นแรกและชิ้นที่สองของิเฉินไส้แตกออกมานอกแผ่นแป้งแต่ิเฉินก็พยายทำจนเริ่มดีขึ้นถึงไม่สวยมาก บิดเบี้ยวบ้างก็ถือว่าใช้ได้ต่างจากของลู่ซือ ที่ทำได้ดีเลยทีเดียวเพราะชิ้นแรกถึงจะไม่สวยมากแต่พอชิ้นต่อไปลู่ซือกับทำได้ดีมากเลยสงสัยลูกสาวเธอจะมีพร์ด้านนี้
เมื่อเสร็จแล้วเธอก็เป็คนเอาไปทอดในกระทะที่ทาน้ำมันไว้รอบๆเมื่อเกี๊ยวกรอบไส้เริ่มสุกก็นำมาวางไว้ที่จานเธอเทซอสโชยุใส่ถ้วยเล็กๆเป็อันเสร็จ
"แม่ครับ เกี๊ยวซ่ามันน่าทานมากเลยผมยังไม่เคยทานมาก่อน" ิเฉินน้อยจ้องมองเกี๊ยวซ่าตาเป็ประกายมีน้ำลายไหลออกมาข้างมุมปากด้วย
"ใช่ค่ะแม่หนูก็ยังไม่เคยทานเกี๊ยวแบบที่ทอดเลย กลิ่นหอมมากเลยค่ะ" ลู่ซือชื่นชมแม่ของเธอไม่ว่าแม่จะทำอะไรก็จะน่าตาน่าทานแถมรสชาติยังอร่อยอีกด้วย แม่เธอเยี่ยมที่สุด
เมื่อทุกอย่างเสร็จแล้วเธอให้เด็กๆไปล้างหน้าล้างมือ เตรียมมาทานข้าวเช้ากัน ส่วนเธอก็ทำต้มจืดวุ้นเส้น ไข่เจียวเพิ่มข้าวที่หุงไว้เมื่อคืนก็ยังเหลือเธออุ่นไว้แล้วเป็อันเสร็จเก็บครัวให้เป็ระเบียนแล้วเธอก็ยกไปรอเด็กๆที่โต๊ะทานอาหาร
"มาแล้วครับ /มาแล้วค่ะ"
พวกเขารีบวิ่งมานั่งที่เก้าอี้เตรียมจะทานข้าวพวกเขาตั้งตารอจะได้ทานเกี๊ยวซ่า ที่พวกเขาห่อเองเป็ครั้งแรก
จากนั้นเล่อเหลียนก็ได้ยินเสียงคนเรียกที่หน้าบ้านเธอจึงบอกให้เด็กๆทานกันไปก่อนเลย เธอจึงรีบเดินออกไปดู ก็เห็นป้าฉินยื่นอยู่
"อ่าวป้าฉินเองเหรอคะ สวัสดีค่ะมาแต่เช้าเลยป้ามีอะไรหรือเปล่าคะ"
"สวัสดีจ้ะ ป้าแค่แวะเอาไข่ไก่มาให้เธอถือโอกาสมาขอบคุณเธอกับลูกๆด้วยที่เมื่อวานช่วยป้าไว้ "
"ไม่เป็ไรเลยคะป้าฉันช่วยด้วยความเต็มใจไม่ได้หวังสิ่งตอบแทน แค่ป้าไม่เป็อะไรก็ดีแล้วป้าเก็บไว้บำรุงร่างกายตัวเองดีกว่านะคะ"
"ป้าตั้งใจเอามาฝากเธออีกอย่างที่บ้านป้ามีไข่เยอะกินคนเดียวไม่หมดหรอก เวลาลูกสาวป้ากลับมาก็จะเอาของกินของใช้มาให้เยอะเลยเธอรับไว้เถอะนะ"
แม่เฒ่าฉินรีบบอกออกไปเธอกลัวว่าเล่อเหลียนจะไม่รับไว้ และยิ่งชื่นชมจางเล่อเหลียนมากขึ้นหล่อนเป็คนดีจริงๆ
"งั้นก็ได้ค่ะ ขอบคุณป้าฉินมากๆนะคะป้าฉินทานข้าวมาหรือยังค่ะ ถ้ายังอยู่ทานข้าวกับฉันก่อนนะคะ"
เธอรับตระกร้าไข่จากป้าฉินในนั้นน่าจะมีไข่อยู่ประมาณ 30 ฟองถือว่าบ้านป้าฉินเป็คนมีฐานะดีเลยทีเดียว เพราะไข่ไก่ 1 ฟองราคาตั้ง1 เหมา ถือว่าแพงมากสำหรับคนที่นี่แต่ป้าฉินกลับเอามาให้เธอตั้งเยอะ
"ขอบคุณเธอมาก งันป้าไม่เกรงใจแล้วนะ"
แม่เฒ่าฉินยิ้มอย่างดีใจเธอเห็นเล่อเหลียนแล้วยิ่งคิดถึงลูกสาวของเธอที่จริงลูกสาว้าให้เธอย้ายไปอยู่ห้องเช่าในตัวอำเภอด้วยแต่นางคิดถึงบ้านที่เคยอยู่กับสามี เลยขออยู่ที่บ้านเดิมไปก่อน ซึ่งลูกสาวก็ตามใจและวันหยุดยังคอยมาเยี่ยมนางตลอด ส่งเงินและซื้อของมาตุนที่บ้านให้ไม่เคยขาดแต่นางก็ไม่ชอบอยู่เฉยๆยังคงออกไปเก็บผักป่าหาฟืนทีู่เาตลอดจนวันที่เป็ลมแล้วจางเล่อเหลียนและลูกๆช่วยไว้ เมื่อคิดถึงตรงนี้นางคิดมาทั้งคืนว่าอยากรับจางเล่อเหลียนเป็ลูกสาวอีกคนนางถูกชะตากับเด็กคนนี้มาก นางคิดว่านางมองคนไม่ผิดเด็กคนนี้มีดีในตัวหล่อนแต่ไม่รู้ว่าจางเล่อเหลียนจะตกลงไหม นางค่อยพูดเื่นี้แล้วกัน
เมื่อเดินเข้ามาถึงห้องโถงที่โต๊ะทานข้าวมีเด็กๆนั่งรออยู่ โดยที่ทั้งสองยังไม่ยอมทานข้าวก่อนทั้งๆที่เธออนุญาตให้ทานก่อนได้แต่พวกเขากับเลือกที่จะรอทานพร้อมเธอ เด็กๆทั้งสองคนหันไปมองผู้มาใหม่
"เด็กๆ สวัสดีคุณยายฉินซิจ๊ะ"
"สวัสดีครับ /สวัสดีค่ะ คุณยายฉิน"
"โอ้! สวัสดีจ้าเด็กๆวันนี้ยายขอฝากท้องด้วยนะ"
จากนั้นทุกคนก็นั่งทานข้าวกันอย่างมีความสุขโดยมีเสียงของเ้าเด็กแฝดดังขึ้นตลอดเวลาที่นั่งทานข้าว
"อร่อยจังเลยค่ะ" ลู่ซือเธอชอบเกี๊ยวซ่ามาก กรอบนอก ไส้นุ่ม มีกลิ่นหอมอร่อย
"แม่ครับ เกี๊ยวซ่าอร่อยมากเลยโดยเฉพาะชิ้นนี้ผมห่อเองกับมืออร่อยมาก แม่ทำให้ผมกินบ่อยๆนะครับ" ิเฉินพูดเสร็จ ทุกคนก็พากันหัวเราะเขาแต่มันอร่อยจริงๆนี่ชิ้นที่เขาห่อน่ะ
"ฮาๆๆๆๆ"
"ได้จ๊ะแม่จะทำให้กินบ่อยๆเลยแต่ต้องช่วยแม่ทำด้วยนะ" เธอหัวเรอะเ้าลูกชายจะกละ
"อร่อยจริงๆป้าต้องขอสูตรบ้างแล้วล่ะเล่อเหลียน มันอร่อยมาก ป้าอยากจะเอาไปทำให้ลูกสาวทานบ้าง"
แม่เฒ่าฉินเธอยิ่งชอบเล่อเหลียนมากกว่าเดิมเพราะตลอดเวลาที่นั่งทานข้าวกันเธอสังเกตุเห็นว่าเล่อเหลียนจะเอาใจใส่ลูกๆตลอดเวลาเป็คนที่จิตใจดีมากๆจริงๆ
หลังจากทานอาหารจนพอใจแล้วเล่อเหลียนก็ไปยกเอาแอปเปิ้ลที่หั่นจนสวยมาให้ป้าฉินและลูกๆล้างปากหลังจากทานของคาว
เด็กๆทั้งสองแม้จะอิ่มแค่ไหนเมื่อทานเสร็จแล้วเด็กๆก็อาสาเก็บถ้วยชามไปล้างเอง เล่อเหลียนก็ยอมให้ลูกๆทำ เธอไม่คิดจะห้ามเธอเตรียมน้ำใส่กะละมังไว้แล้ว เมื่อวานเด็กๆก็อาสาทำเธอเลยไม่ห่วงว่าเด็กๆจะล้างไม่สะอาด อีกอย่างเธอก็้าที่จะให้พวกเขาฝึกทำไปด้วย
"ลู่ซือ ิเฉิน ช่างเป็เด็กดีเสียจริง กตัญญูั้แ่เด็ก เธอเลี้ยงลูกได้ดีจริงๆเล่อเหลียน"
"ขอบคุณค่ะ เด็กๆทั้งสองคนเป็เด็กดีเลี้ยงง่าย เชื่อฟัง ไม่ค่อยงอแงเลยค่ะ " เธอยิ้มแล้วมองตามหลังลูกๆไป
แม่เฒ่าฉินเธอตัดสินใจพูดเื่ที่เธอคิดไว้ยิ่งตอนนี้เธอยิ่งมั่นใจว่าเธอคิดไม่ผิด
"เล่อเหลียนป้ามีเื่จะพูดกับเธอคือว่า....ป้าเองก็เหมือนตัวคนเดียว ตอนนี้ป้าก็เหลือแค่ลูกสาวคนเดียวแถมเธอยังไม่ยอมแต่งงาน ป้าอยากจะมีหลานๆไว้คลายเหงาแต่ไม่รู้ว่าต้องรออีกนานแค่ไหน พูดตามตรงป้ารู้สึกถูกชะตากับเธอและลูกๆของเธอมากป้าเลยอยากจะรับเธอเป็ลูกบุญธรรมของป้า เธอจะยอมเป็ลูกสาวให้ป้าอีกคนไหมป้าสัญญานะว่าจะรักและคอยช่วยเหลือเธอเท่าที่ป้าจะทำได้ "
แม่เฒ่าฉินรีบพูดแล้วก็มองหน้าเล่อเหลียนไปด้วยนางลุ้นคำตอบของเล่อเหลียนมาก
..........?
"เอ่อ......คุณป้าฉินคิดดีแล้วเหรอคะ คือหนูเองก็ไม่ได้รังเกียจอะไร หนูขอบคุณที่คุณป้าเมตตาหนูและลูกๆเพียงแต่กลัวว่าจะเป็การสร้างความลำบากให้ป้าฉินสิคะ"
จางเล่อเหลียนเองก็รู้สึกดีกับแม่เฒ่าฉินเป็อย่างมากเนื่องจากแม่เฒ่าฉินมีหน้าตาเหมือนแม่ครูของเธอมาก แม่ครูที่ดูแลบ้านเด็กกำพร้าคนที่คอยดูแลและคอยปกป้องเธอเมื่อครั้งชีวิตก่อน ผลักดันเธอจนประสบความสำเร็จครั้งแรกที่เห็นหน้าป้าฉินเธอแอบใมากไม่คิดว่าจะได้เจอคนที่หน้าเหมือนแม่ครูขนาดนี้ เธอเลยยิ่งดีใจเธอเคยฝันว่าอยากจะดูแลแม่ครูให้ดี ให้สุขสบายเพราะท่านเสียสละให้กับเด็กๆในบ้านเด็กกำพร้ามากแต่เธอก็ไม่สามารถทำตามความฝันได้เพราะเมื่อเธอมีทุกอย่างพร้อมแม่ครูก็ไม่อยู่ให้เธอตอบแทนบุญคุณเสียแล้วพอเธอเจอป้าฉินครั้งแรกเธอถึงกับใเธอรู้สึกรักและผูกพันธ์ทั้งๆที่พึ่งจะเจอกันเอง มันเป็ความรู้สึกที่แปลกมากเธอรู้สึกไว้ใจ เชื่อใจ ทั้งๆที่พึ่งจะเจอกัน
"ป้าขอแค่หนูยอมรับป้าป้าก็ดีใจมากแล้ว" นางรู้สึกผูกพันกับจางเล่อเหลียนมากเลย
"ก็ได้ค่ะ ป้าฉิน" เล่อเหลียนอยู่ๆเธอก็น้ำตาไหลออกมาไม่รู้ตัว มันรู้สึกอุ่นๆที่หัวใจ
"ไม่ใช่ป้าจ้ะ แม่บุญธรรมมาให้แม่กอดทีได้ไหม " แม่เฒ่าฉินกางมือออกเพื่อกอดจางเล่อเหลียนด้วยความรู้สึกรักทั้งๆที่พึ่งจะเจอกัน
คนเราถ้าไร้วาสนาต่อกันแล้วต่อให้เดินเจอกันทุกวัน ก็สวนทางกันอยู่ดี แต่ถ้ามีวาสนาต่อกันต่อให้โลกกว้างเพียงใด ก็เดินมารู้จักกันอยู่ดี
686
