สูติหน้าใสกับยัยจอมเพ้อ (แก้วใจ&หมอฟิกส์)

4."เลขหมายที่ท่านเรียกไม่สามารถติดต่อได้ในขณะนี้"ตี๊ด"เลขหมายที่ท่านเรียก "ตี๊ด ฉันหมดความพยายามที่จะโทรหาอีเพื่อนสารเลว มันเทฉันได้ลงคอนัดกันดิบดีว่าวันนี้จะไปเสม็ดด้วยกันดูมันทำสิ โทรหาก็ไม่ติด กดโทรศัพท์จนหน้าจอทัชสกรีนจะแหลกคามืออยู่แล้ว คงจะต้องไปคนเดียวเพราะอีกไม่กี่นาทีเครื่องก็จะออกแล้ว สาบานเลยว่าถ้าเครื่องยังไม่ออกฉันจะตามล่าอีเฟย์ให้ถึงที่สุด รับปากกันแล้วเรียบร้อยทำไมถึงทำกับอีแก้วได้ลงคอ ดวงฉันมันจะอะไรนักหนาวะ ต้นฉบับไม่ผ่าน แถมยังมาถูกอีเพื่อนเททิ้งลงทะเลอีก ต้องไปคนเดียวใช่มั้ยมัน สูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆ ไม่ได้เป็นปัญหาอะไรกับฉันเลยกับการเดินทางคนเดียว ไปเที่ยวคนเดียวฉันชินแล้วล่ะกับการทำอะไรคนเดียว คิดว่าจะมีเพื่อนสักคนร่วมเดินทางไปด้วยกัน เปล่าเลยสุดท้ายก็ต้องไปคนเดียว"เฮ้ออ เมื่อไหร่ชีวิตจะเจอความสุขกับเขาสักที" "โดนผู้ชายลากไปกินในน้ำหรือไง " ...ข้อความถูกส่ง... เพราะเรื่องพนันบ้าบอนั่นหรือป่าว นอย่างอีเฟย์เนี่ยนะจะหาผัว มันรักอิสระจะตายไปังไงซะมันก็ไม่มีวันทำสำเร็จหรอก ..........................เสม็ดฉันเลือกมาที่นี่ก็เพราะบรรยากาศมันดูครึกครื้นดี คนไทยก็ค่อนข้างจะน้อยแต่ก็ไม่น้อยเท่าไหร่ หวังว่าที่นี่คงจะทำให้ฉันบิ้วต้นฉบับของตัวเองให้ผ่านได้นะ แล้วเดือนหน้าจะเอาอะไรกินยังไม่รู้เลย ต้นฉบับก็ยังคาอยู่แบบนี้ ครืดดด ครืดดดดสายเข้าแม่"ค่ะแม่ " "เป็นไงบ้างลูก รับปริญญาเมื่อไหร่ แม่จะได้เตรียมตัว " อย่างที่บอกว่าฉันเพิ่งเรียนจบมาสดๆร้อนๆ คุณนายก็จะดูตื่นเต้นเป็นธรรมดากับการมางานรับปริญญาของฉัน "ยังไม่รู้เลยค่ะว่าจะเข้ารับหรือป่าว""ทำไมล่ะลูก บอกวันมานะ แม่จะไป " แล้วพ่อล่ะ ฉันรู้ว่างานนี้พ่อไม่มาแน่ๆในใจลึกๆก็คาดหวังว่าอยากให้วันนั้นทุกคนในครอบครัวอยู่กันแบบพร้อมหน้าพร้อมตา "เดี๋ยวแก้วจะบอกอีกทีนะคะแม่ แม่โทรมามีอะไรหรือป่าวคะ""แม่จะโทรมาบอกว่า แม่โอนเงินของเดือนนี้ไปแล้วนะลูก เก็บไว้ใช้ งานเป็นยังไงบ้าง " คงจะมีแค่แม่คนเดียวนี่แหละที่คอยเป็นห่วงฉันอยู่ตลอดเวลา เงินทุกบาทที่แม่โอนมาให้ฉันจะเก็บแยกเอาไว้ต่างหาก ถ้าไม่จำเป็นจริงๆฉันจะไม่เอาอกมาใช้อย่างเด็ดขาด "ก็ มีปัญหานิดหน่อยค่ะแม่" "แก้ว กลับบ้านมั้ยลูก " "แก้วโอเคค่ะแม่ แก้วอยู่ได้ " พยายามกลั้นน้ำตากับคำว่าบ้านมาตลอด ฉันหนีมาเรียนที่เมืองไทยตั้งแต่สมัยมัธยม เพราะความบ้าของตัวฉันเอง ฉันไม่อยากเดินตามรอยที่พ่อวางเอาไว้ ฉันก็เลยหนีมาอยู่ที่นี่ ฉันเขียนนิยายหาเลี้ยงตัวเองมาตลอดเพราะฉันรักและชอบ มีความสุขกับการได้ทำตามความฝันของตัวเอง ถึงเงินที่ได้มันจะไม่มากแต่มันก็พอทำให้ฉันอยู่รอด แต่แค่นี้มันก็ยังทำให้ฉันดีไม่พอในสายตาของพ่อหรอกนะ ฉันจะทำให้พ่อรู้ว่าฉันก็เก่งได้ในทางเดินของฉัน "เหนื่อยก็พักแม่เป็นห่วง แม่มีแก้วคนเดียวนะลูก ที่พ่อเขาทำก็เพราะรัก อย่าเกลียดอย่าโกรธพ่อเลยนะลูก""แก้วไม่เคยคิดแบบนั้นค่ะแม่ แก้วแค่อยากทำให้พ่อรู้ว่าแก้วก็ประสบความสำเร็จได้โดยที่ไม่ต้องเป็นนักธุรกิจ แก้วรักแม่นะคะ คิดถึงมากด้วย คิดถึงกับข้าวฝีมือแม่ " นานแล้วที่ฉันไม่ได้กินกับข้าวฝีมือแม่ ครอบครัวที่เคยอบอุ่นเข้าอกเข้าใจกันมันเป็นแบบไหนฉันไม่เคยสัมผัส "ว่างๆก็มาหาแม่บ้างนะลูก แม่จะทำกับข้าวรอ" "ค่ะแม่ รักแม่นะคะ""คีย์การ์ดได้แล้วค่ะ ""ขอบคุณค่ะ " ฉันยื่นมือไปรับคีย์การ์ดมาจากพนักงาน มาเที่ยวครั้งนี้ถือว่าโชคดีที่พี่เอื้อใส่ซองค่าที่พักกับค่าขนมมาให้นิดหน่อย ก็เลยได้ที่พักเป็นโรงแรมชั้นดี ได้ได้ห้องชั้นสิบ ก่อนอื่นขอนอนพักแบบยาวๆพักสมองพักเรื่องปวดหัว พักอารมณ์หงุดหงิดจากอีเพื่อนจอมเท คืนนี้อีแก้วจะเวย์ให้มั่วเลยคอยดู..................................ผมนอนหลับตารับแสงแดดจากพระอาทิตย์ในช่วงบ่ายแก่ๆริมหาดทราย เก้าอี้ชายหาดตัวนี้ถูกผมยึดเป็นที่พักพิงมาหลายชั่วโมงแล้วก็ว่าได้ แว่นตากันแดดถูกสวมทับดวงตาที่โคตรจะดำคล้ำเอาไว้ เสียงคลื่นกระทบหาดทรายมันทำให้ผมผ่อนคลาย ผมชอบเสียงคลื่นซัดชายฝั่งชอบกลิ่นอายของน้ำทะเล ชอบแสงแดดจ้าที่สาดส่องลงมากระทบทรายเม็ดเล็กสีขาวสะอาด มันทำให้เกิดประกายระยิบระยับ ผมว่ามันสวยดีนะ "หมอ น้ำมะพร้าวได้แล้ว" "ขอบคุณครับ" ผมมีคนรู้จักอยู่ที่นี่ เธอเป็นเพื่อนของผมเอง เธอเปิดกิจการอยู่ริมหาดขายน้ำมะพร้าวเป็นลูกๆให้กับนักท่องเที่ยว ขายดีจนรายได้งามกว่าอาชีพหมออย่างผมซะอีก"มาคราวนี้จะอยู่กี่วัน ดูโทรมมากเลยนะ " "เจ้าของโรงบาลเซ็นให้หยุดสองเดือน " ไอ้หมอสิงห์มันบ้า สองเดือนบ้าไปแล้วผมก็นึกว่าจะแค่สิบวันหรือไม่ก็สิบห้าวัน ผมคงอยู่ไม่ถึงสองเดือนหรอกครับ คนไข้คิดถึงผมแย่เลย"มีเรื่องไม่สบายใจใช่มั้ย " "นิดหน่อยหน่ะ แล้วนี่ตัวเล็กไปไหนแล้วล่ะ" "คุณยายมารับกลับบ้านไปแล้ว " เพื่อนแต่ละคนของผมมีครอบครัวมีลูกมีเต้ากันจนหมดแล้ว ไอ้หมอสิงห์อีกไม่นานก็จะตามมาติดๆ เมียเด็กมันแม่งโคตรน่ารักแถมยังขี้อ้อน เห็นรอยยิ้มของเพื่อนผมก็รู้ว่ามันมีความสุข "ร้าน TNNN ยังเปิดอยู่มั้ย คืนนี้อยากไปนั่งชิลสักหน่อย" "ยังเปิดอยู่ อย่าดื่มหนักนะถ้ารู้ว่าคออ่อน""เข้าใจแล้วหน่า " โดนแซวเรื่องคออ่อนตลอด ก็ผมไม่ใช่นักดื่มนี่ครับ รู้เลยว่าไม่ถูกกับเครื่องดื่มพวกนี้นิดๆหน่อยก็พอได้ แต่ถ้าให้ดวลแก้วต่อแก้วนี่ไม่ไหว...............................ปึก"น้องเอามาอีก เหมือนเดิม" "น้องครับเบียร์ขวดนึง" บรรยากาศที่นี่ยังคงคราคร่ำไปด้วยนักท่องเที่ยวทั้งชาวไทยและชาวต่างชาติ ผมเลือกดื่มเบียร์ ร้านแบบนี้คงไม่มีไวน์ขายขืนสั่งโดนไล่ตะเพิดออกนอนร้านแน่ๆ"น้องเอามาอีก " ผมหันไปมองคนข้างๆที่เพิ่งกระดกเหล้าเพียวๆลงคอเหมือนกับว่ามันเป็นน้ำเปล่า แต่ก็ต้องร้องอ๋อทันที ไฟสลัวๆแบบนี้แต่ผมก็ยังมองเห็นหน้าเธอชัด แม่สาวชุดนอนคนนั้นคนที่ลวกไข่ผมเกือบสุก เธอกระดกเหล้าเข้าปากเหมือนกับว่ามันไม่มีรสขม ไปโกรธใครมา หรือว่าจะโดนผู้ชายเท ก็สมควรแล้วครับทำตัวประหลาดซะขนาดนี้ บอกตรงๆว่าผมยังกลัวเลย "มาคนเดียวหรอครับ" อยากจะตบปากตัวเองจริงๆ แทนที่จะนั่งดื่มอยู่เฉยๆปากดันเผลอคุยกับเขาไปซะอีก "แล้วเห็นนั่งอยู่กับใครล่ะ อ๊ะ เดี๋ยวนะ หน้าคุ้นๆ ""ผมเป็นหมอทำคลอดของเพื่อนคุณ เราเคยเจอกันแล้วที่โรงพยาบาล" วันนั้นเธอกือบทำฉันสูญพันธ์จำไม่ได้หรอ "อ๋อ เข้าใจแล้ว พอดีเลย แก้วกำลังหาเพื่อนดื่มอยู่พอดี" อาการของเธอเหมือนคนที่เริ่มเมา แต่ก็ยังไม่เมา เธอหันแก้วมาทางผมก่อนที่ผมจะยกขวดเบียร์ชนเบาๆไปที่แก้วของเธอ เธอกระดกเหล้าในแก้วรวดเดียวจนหมด เชี้ย โคตรเจ๋ง "น้องเอามาอีก ยกขวดมาตั้งนี่เลย ""หมอชื่อไรอ่ะ ""หมอฟิกส์ครับ เรียกฟิกส์เฉยๆก็ได้ อยู่ข้างนอกไม่ต้องเต็มยศก็ได้ครับ" "ถนัดเรียกหมอมากกว่า อากาศที่นี่มันค่อนข้างร้อนเนอะหมอว่ามั้ย" เธอพูดพร้อมกับถอดเสื้อคลุมตัวบางด้านนอกออก เผยให้เห็นผิวขาวๆกับหน้าอกที่ถูกดันจากเสื้อที่เธอใส่แบบดูมๆ ผู้หญิงคนนี้แซ่บไม่เบาแถมความแรงยังไม่เป็นสองรองใคร ขนาดนักท่องเที่ยวต่างชาติยังไม่แซ่บเท่าเธอคนนี้เลย"เอ่อ ผมก็ว่าอย่างนั้น ดื่มต่อดีกว่าครับ ""หมอ เคยจูบกับผู้หญิงมั้ย" "คุณว่าไงนะ ""จูบแก้วหน่อยได้มั้ย แก้วอยากรู้ ว่าความรู้สึกของการโดนจูบมันเป็นยังไง" เธอพูดอะไรของเธอ เมาหรือป่าว? ผู้หญิงน่ากลัว อย่างเธอจะมาเรียกร้องการจูบกับผู้ชายที่เพิ่งรู้จักกันแค่ไม่กี่นาทีเนี่ยนะ เธอกำลังคิดอะไรอยู่ "คุณต้องการอะไร ผมไม่เข้าใจที่คุณพูด""หมอจูบแก้วหน่อยได้มั้ย " "นะคะ " เธอยื่นหน้าเข้ามาใกล้ผมก่อนที่จะใช้สองมือของเธอคล้องมาที่คอของผมแล้วดึงโน้มลงต่ำจนลมหายใจของเราเป่ารดกัน"คุณกำลังเมา""จูบ " "น้อง เช็คบิล ของคุณผู้หญิงด้วยนะ" ผมไม่ใช่ผู้ชายชอบฉวยโอกาส แต่บางทีการจูบครั้งนี้มันอาจจะทำให้ผมรู้อะไรมากกว่าการมานั่งถามเหตุผลจากคนที่กำลังเมาอย่างเธอในตอนนี้ "ยังไม่หมดเลยนะคะ ""จะมาจูบกันต่อหน้าคนเยอะๆได้ยังไง" .......................................

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

Chapter.4 จูบหน่อย????

นิยายแนะนำ

สูติหน้าใสกับยัยจอมเพ้อ (แก้วใจ&หมอฟิกส์)

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

Chapter.4 จูบหน่อย????

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้