CAOS ศึกมนตราพิชิตจอมมาร

ณดินแดนที่สวยงามหาใดเปรียบ ท้องฟ้าเป็๲สีรุ้ง พื้นดินอุดมสมบูรณ์ไปด้วยพืชพรรณนานาชนิด

ในปราสาทแห่งหนึ่ง

"ท่านจะทำแบบนี้จริงๆเหรอ"(TT)

หญิงสาวที่เพิ่งจะคลอดลูกออกมาเอ่ยถามสามีของเธอที่อยู่เบื้องหน้าด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ ใบหน้าเต็มไปด้วยน้ำตา

"ไม่มีทางอื่นอีกแล้ว หากเราไม่ทำทุกชีวิตบนโลกคงต้องสูญสิ้น และข้าก็ไม่เห็นใครอีกแล้วที่จะเหมาะสมเท่ากับลูกของเรา เ๽้าช่วยเข้าใจข้าด้วยเถิดนะ ไม่ใช่ข้าไม่รักลูก แต่ที่ทำก็เพื่อความอยู่รอดของทุกชีวิตบนโลก"

บุรุษหนุ่มที่อุ้มทารกพูดต่อภรรยาเบื้องหน้าของตัวเองด้วยน้ำเสียงแน่วแน่

"แต่ข้ายังไม่ได้อยู่กับลูกเลย ลูกเพิ่งจะคลอดออกมาเองนะ ท่านจะผลักไสไล่ส่งเค้าไปจากข้าแล้วเหรอ"

หญิงสาวพูดทั้งน้ำตา ร่างกายสั่นเทาไม่หยุดขณะที่พูดกับสามีของตัวเอง

"ตอนนี้พลังของเขายังอ่อนอยู่ สาวกของจอมมารจะไม่มีทางรู้ตัวแน่นอน ถ้าช้ากว่านี้พลังของเขาจะตื่นขึ้น และสาวกของจอมมารอาจะรู้ตัว

ลูกเราคงยากที่จะรอด"

บุรุษหนุ่มเริ่มพูดด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ

และใบหน้าเศร้าหมอง

"ต่อให้ไม่เจอพวกสาวกของจอมมาร ท่านคิดว่าเขาจะอยู่รอดได้อย่างไร เด็กแรกเกิดจะเอาชีวิตรอดได้อย่างไรในโลกที่เต็มไปด้วยมอเตอร์ ท่านลองคิดดูอีกทีเถิด"

หญิงสาวยังคงพูดด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ

ขณะมองไปทางสามีและลูกของเธอ

"เ๯้าไม่ต้องกังวลไป ข้าจะส่งเค้าไปในที่ที่ปลอดภัยห่างจากพวกมอนเตอร์และสัตว์ร้ายและ ข้าจะร่ายเวทย์พรางตาใส่เขาไว้ เพื่อให้เขาปลอดภัยจนกว่าจะมีมนุษย์มาพบเจอ"

บุรุษหนุ่มตอบภรรยาด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล และโอบกอดภรรยาของตนอย่างทะนุถนอม

"กะ...ก็ได้ แต่ข้าขอกอดลูกข้าเป็๞ครั้งสุดท้ายก่อนได้ไหม และข้าจะให้พรแก่เขาด้วย"

หญิงสาวพูดกับสามีขณะที่เอามือไปอุ้มลูกของตัวเองอย่างทะนุถนอม

"ได้ แต่หลังจากเ๯้าได้ให้พรแก่เค้าแล้ว ข้าจะผนึกพลังของเขาไว้จนกว่าเค้าจะอายุ 12 ปี เพื่อให้ร่างกายของเค้าได้ปรับตัวเพื่อที่จะทนต่อพลังมานาอ่ันมหาศาลในตัวเค้าได้"

บุรุษหนุ่มพูดขณะที่ค่อยๆส่งลูกให้กับภรรยาตัวเอง

"แม่รักลูกนะ และแม่ขอโทษที่ไม่อาจดูแลลูกได้ แต่แม่จะเอาใจช่วยและเฝ้ามองดูลูกอยู่เสมอ แม่ขอโทษนะลูก...คาออสของแม่"

หญิงสาวพูดทั้งน้ำตาในขณะที่กอดลูกของตัวเองไว้ในอ้อมกอด หัวใจของนางนั้นแทบจะสลายไปในทันทีที่พูดจบ

หลังจากภรรยาให้พรแก่ลูกของตนเสร็จ บุรุษหนุ่มก็ได้สร้างผนึกลงในตัวของลูกชายตัวเอง

"ตราผนึกแห่งจักรวาล!"

ผนึก!

วิ้ง! วิ้ง! วิ้ง! ฟุบ!

"มหาเวทย์เคลื่อนมิติ!"

จงเปิด!...

ลาก่อนนะ....ลูกพ่อ

บุรุษหนุ่มกล่าวทั้งน้ำตา หลังจากที่ผนึกเสร็จสมบูรณ์เขาก็ได้ใช้เวทย์แห่งมิติส่งลูกของตัวเองไปยังโลกมนุษย์....

จากผู้แต่ง

พี่ใช้คำว่าสามีภรรยาแทนตัวตนและสถานะของพ่อและแม่พระเอกนั้นเพื่อให้ผู้อ่านได้ได้รู้สึกสงสัยและอยากให้เดากันดูว่าพวกเขาทั้งคู่คือใคร