ตอนที่17 จ้าวแห่งพิษ
เทียนถางเริ่มโคจรพลังปราณพิษในร่างกายอย่างรวดเร็วเพื่อสร้างก้อนพิษที่สมบูรณ์ขึ้นนั้นทำให้ปราณในร่างกายของมันเหือดแห้งลงอย่างรวดเร็วพร้อมกับที่ทำให้ร่างกายของเทียนถางอ่อนแอลงอย่างรวดเร็วนั้นทำให้เทียนถางหอบหายใจอย่างเหนื่อยล้าอย่างมหาศาล
แต่ด้วยพลังของบ่อน้ำแห่งาาภูตมินานพลังปราณทั้งหมดของมันก็ถูกเติมเต็มพร้อมกับที่มันได้รับรู้ว่าก้อนพิษที่อยู่ด้านหน้าของมันเริ่มมีการเปลี่ยนแปลงทำให้เทียนถางเต็มไปด้วยความสับสนเพราะว่าก้อนพิษมีสีดำสนิทและปราณมากมายพุ่งเข้ามาในร่างกายของเทียนถางนั้นทำให้เทียนถางรับรู้ว่ามันได้บรรลุบทแรกแห่งทักษะ พิษอสรพิษดำ
เทียนถางยิ้มก่อนที่จะเริ่มฝึกฝนทักษะพิษอสรพิษดำ บทที่สองต่อทันทีเทียนถางเริ่มเปลี่ยนแปลงรูปแบบต่างๆของก้อนพิษสีดำ รูปร่างของมันเปลี่ยนไปเป็อสรพิษขนาดใหญ่สีดำนั้นทำให้เทียนถางประหลาดใจเพราะว่ามันง่ายดายมากในการควบคุมพิษเพราะว่าเทียนถางสามารถที่จะควบคุมน้ำแข็ง อสนีบาตและพิษได้ดั่งใจเลย
“ฟุมมม”เทียนถางจ้องมองไปที่อสรพิษสีดำขนาดใหญ่ที่ด้านหน้าของมันปรากฏปรากฏของมันกำลังแข็งแกร่งขึ้นอย่างรวดเร็วตอนนี้เทียนถางสามารถที่จะรู้ได้ว่าการควบคุมและการสร้างสรรค์ปราณที่มัน้านั้นมันสามารถที่จะทำได้ดั่งใจเลยเทียนถางนั้นเต็มไปด้วยความยินดีเพราะตอนนี้มันบรรลุบทที่สองแห่งทักษะ พิษอสรพิษดำแล้ว
“ช่างง่ายดาย”เทียนถางกล่างออกมาเพราะมันทำให้ฝึกสองบทแห่งทักษะพิษอสรพิษดำสำเร็จได้เพียงแค่สามสิบนาทีเท่านั้นแต่ตอนนี้คือการฝึกบทที่สามก็คือการสร้างปราณแก่นแท้ภายในอสรพิษดำที่อยู่ด้านหน้าของมันเองเทียนถางจึงยิ้มก่อนที่จะโคจรพลังของแก่นแท้แห่งปราณพิษภายในหัวใจของมันทันทีมินานก็ปรากฏก้อนของปราณภายในหัวของอสรพิษดำ
สิบวันต่อมา
“ฟ่อซุม”เทียนถางในเวลาสิบวันมานี้มันให้เวลาพักเพ่งเล็กน้อยและเพ่งสมาธิทั้งหมดลงไปที่การสร้างปราณแก่นแท้ที่หัวของอสรพิษดำและหลังจากผ่านไปสิบวันตอนนี้อสรพิษตัวใหญ่เกิดสิบนิ้วและยาวถึงห้าสิบเมตรนั้นทำให้เทียนถางเต็มไปด้วยความสนใจมากเพราะว่าตอนนี้ปราณแก่นแท้ที่หัวของอสรพิษใหญ่เป็สิบเท่าจากเมื่อสิบวันก่อน
เทียนถางเมื่อเทียนถางคิดว่ามันน่าจะพอแล้วเทียนถางจึงได้เรียกอสรพิษมาที่ด้านหน้าของมันและใช้ฝ่ามือััไปที่หัวของอสรพิษปรากฏแสงสีเขียวส่องสว่างขึ้นแก่นแท้แห่งปราณพิษที่อยู่ภายใต้หัวใจของเทียนถางส่องแสงออกมาจำนวนมากและได้เปลี่ยนแปลงปราณแก่นแท้ที่อยู่ในหัวของอสรพิษดำไปเป็สีเขียวเข้มและราวกับว่าเทียนถางได้รับรู้ถึงตัวตนของมันจากอสรพิษดำนั้นทำให้มันรับรู้ได้แล้วว่าตอนนี้มันได้บรรลุทักษะ พิษอสรพิษดำ
“ะเิปราณพิษ”เทียนถางกล่าวออกมาอย่างดุร้ายอีกครั้งเพราะว่าตอนนี้มัน้าที่จะใช้ทักษะเกี่ยวกับพิษดูอสรพิษดำนั้นเลื่อยวนล้อมรอบร่างกายของเทียนถางเอาไว้และะเิพิษที่รุนแรงออกมาจากล้อมรอบตัวของมันนั้นทำให้เทียนถางยิ้มออกมาตอนนี้มันบรรลุทักษะพิษอสรพิษดำได้อย่างสมบูรณ์แล้ว
หลงอู่ที่นั่งอยู่บนหลังคาค่อยดุการฝึกของเทียนถางก็ต้องตกตะลึงกับสิ่งที่ได้เห็นแต่มิใช้แค่นั้นพิษที่รุนแรงเมื่อครู่นี้เริ่มหลอมละลายอาณาเขตป้องกันของมันราวกับพิษของอสรพิษแสนพิษเสียจริงเทียนถางสะบัดมือสลายพิษทั้งหมดออกไปและเก็บอสรพิษดำเข้าไปที่แก่นแท้แห่ปราณพิษที่อยู่ในหัวใจของมัน
“มันสามารถี่จะเติบโตได้เมื่ออยู่ด้านในหรือ”เทียนถางกล่าวออกมาเมื่อเพ่งสมาธิลงไปที่แก่นแท้แห่งปราณพิษของมันเมื่อเข้ามาด้านในอสรพิษดำนั้นนอนหลับอยู่แต่ร่างกายของมันกับดูดซับปราณด้านในอย่างรุนแรงและรวดเร็วซึ่งภายในแก่นแท้แห่งปราณพิษนี้มีความหนาแน่นของปราณมากกว่าด้านนอกถึงร้อยเท่านั้นทำให้มันเติบโตได้อย่างรวดเร็วเป้นอย่างมาก
“หลานถาง”เทียนถางจึงได้ลืมตาขึ้นเมื่อได้ยินเสียงกล่าวของบางคนเมื่อมันจ้องมองออกไปปรากฏฉิงเทียนที่กำลังเดินเข้ามาปรากฏชายชราและกลุ่มของชายชราอีกหลายคนเดินตามหลังมานั้นทำให้เทียนถางขมวดคิ้วเข้าหากันและครุ่นคิดถึงบางอย่างเมื่อมันลืมตาขึ้นความคิดเกี่ยวกับเทียนโจและน้องชายทั้งสองก็เข้ามาในหัวของมัน
“เกิดสิ่งใดขึ้นกับครองครัวข้า”เทียนถางกล่าวถามออกมาอย่างร้อนใจแววตาของมันเต็มไปด้วยความสับสนแต่ฉิงเทียนและกลุ่มชายชราเต็มไปด้วยความตกตะลึงและจ้องมองหน้ากันฉิงเทียนลืมตาลงและถอนหายใจก่อนจะลืมตาขึ้นจ้องมองมาที่เทียนถาง
“ตอนนี้พวกเขาทั้งสามถูกทำลายจนาเ็สาหัสตอนนี้บิดาของเ้าได้เสียแขนไปแล้ว”ฉิงเทียนกล่าวออกมาอย่างเศร้าโศกด้วยตาของมันเต็มไปด้วยความเสียใจและโกรธแค้นในเวลาเดียวกันเทียนถางเมื่อได้ยินความทรงจำมากมายของเทียนถางคนก่อนถาโถมเข้าใส่มันดวงตาของมันปรากฏน้ำตาไหลออกมาพร้อมกับที่เปลี่ยนสีหนน้าเป็โศกเศร้า
“ท่านพ่อ เทียนหยาง เทียนหยิน”เทียนถางกล่าวนามของทั้งสามออกมาก่อนที่จะจ้องมองออกไปยังท้องฟ้าที่ด้วยตะวันกำลังจะตกดินเทียนถางในตอนนี้ไร้ซึ่งสิ่งใดในหัวในตอนนี้ที่มันเป็โอดินมันนั้นไร้ซึ่งความรู้สึกที่ว่างเปล่าเช่นนี้แต่ตอนนี้มันได้หลอมรวมเป็หนึ่งเดียวกับเทียนถางบุตรแห่งเทียนโจผู้ที่เสียแขนเพื่อปกป้องนั้นทำให้มันรู้สึกเ็ปอย่างมหาศาล
“อ้ากกกกก”เทียนถางคำรามออกมาอย่างเ็ปทั่วทั้งนิกายสั่นะเือย่างน่าหวั่นใจแม้แต่ผู้นำนิกายแสงตะวันที่กำลังนั่งสมาธิอยู่ภายในห้องฝึกยุทธยังต้องลืมตาขึ้นผู้คนมากมายต่างตกตะลึงแต่คนของกลุ่มจักรพรรดิฟ้าที่เคยได้ยินเสียงนี้มาก่อนรู้ทันทีว่านี้คือเสียงของเทียนถางเมียงโจ ช่างเว่ย เนียจิง ิจู พวกมันพุ่งมาที่บ้านพักของผู้าุโฉิงเทียนด้วยความเร็วสูง
“ฟุมมม”เมื่อพวกมันทั้งสี่มาถึงก็ได้พบกับพลังปราณสีเขียวน้ำเงินและทองะเิออกมาจากร่างกายของเทียนถางอสนี น้ำแข็ง และพิษปราณของทั้งสามธาตุะเิออกมาอย่างน่าหวั่นใจแต่หลงอู่ก็ได้โอบล้อมมันไว้มิให้ส่งออกไปจากบริเวณบ้านพักของฉิงเทียนเทียนถางลืมตาลงอีกก่อนที่จะล่มตาขึ้นและเอียงคอไปที่กลุ่มของฉิงเทียนแววตาของมันเต็มไปด้วยความโกรธแค้นอย่างรุนแรงจนผู้ที่เห็นจะต้องหวาดกลัว
“เมียงโจข้า้าให้กลุ่มจักรพรรดิฟ้าไปกับข้าตอนนี้เลย”เทียนถางหันไปมองที่เมียงโจและกล่าวออกมาอย่างจริงจังนั้นทำให้เมียงโจที่ตกตะลึงได้สติกลับมาพร้อมกับกล่าวออกมาอย่างจริงจังและพุ่งออกไปด้วยความเร็วสูงหลงอู่พุ่งลงมาเข็นรถของผมมาที่ด้านหน้าของฉิงเทียนทันทีเทียนถางจ้องมองไปที่ดวงตาของฉิงเทียนอย่างจริงจัง
“ท่านลุงนี้คือสิ่งที่ข้าจะขอจากท่านเป็ครั้งสุดท้ายโปรดช่วยข้าทำลายล้างนิกายกระจ่างฟ้า”เทียนถางกล่าวออกมาอย่างจริงจังนั้นทำให้ทุกคนตกตะลึงแต่ฉิงเทียนยังคงสงบดวงตาของมันจ้องมองเข้าไปที่ภายในดวงตาของเทียนถางก่อนที่จะพยักหน้าตอบอย่างจริงจังเหล่าชาชราพยายามที่จะกล่าวบางอย่างแต่ก็มิมีผู้ที่จะกล้ากล่าวสิใดเมื่อได้เห็นดวงตาที่เ็าของเทียนถาง
“เราจะออกมาเดินทางกันทันที ไปได้”ฉิงเทียนกล่าวออกมาอย่างจริงจังทันทีนั้นทำให้เหล่าชายชราตกตะลึงแต่พวกมันก็ทำตามที่ฉิงเทียนกล่าวโดยมิได้กล่าวถามสิ่งใดเทียนถางเต็มไปด้วยความดุร้ายมินานกลุ่มของตระกูลฉิงที่อยู่ในนิกายแสงตะวันก็มาร่วมกันจนครบและคนของกลุ่มจักรพรรดิฟ้าก็มาร่วมตัวกันรออยู่ที่ด้านนอกที่พัก
“ข้าเทียนถางต้องรบกวนพวกเ้าแล้วแต่ข้าสัญญาข้าจะทำให้พวกเราเป็ที่หนึ่งของนิกายเมื่อพวกเรากลับมาแล้ว”เทียนถางกล่าวออกมาพร้อมกับประสานมือนั้นทำให้กลุ่มจักรพรรดิฟ้าที่มิเต็มใจที่จะมานักก็เปลี่ยนไปในทันทีถึงบางคนจะยังมิเชื่อแต่หลายคนกับเชื่อมันในคำกล่าวของเทียนถางจากใจจริงเลยเพราะพวกมันพึ่งเคยเห็นเมียงโจเกรี้ยวกราดเช่นนี้เป็ครั้งแรก
“เราออกเดินทางกันเถอะท่านลุงเทียน”เทียนถางกล่าวออกมาเมื่อเห็นฉิงเทียนเดินออกมาพร้อมกับกลุ่มชายชราด้านหลังของมันแงเทียนพยักหน้าพร้อมกับที่สั่งทุกคนออกเดินทางกลับอาณาจักรเขี้ยวัในทันทีเทียนถางมิได้กล่าวสิ่งใดเลยตลอดการเดินทางเนียจิงก็พยายามที่จะเรามากล่าวบางอย่างแต่ก็ถูกห้ามโดยเมียงโจนั้นทำให้เนียจิงรู้สึกกังวลมาก
“เราต้องใช้เวลานานเพียงใดกล่าวจะถึงอาณาเขี้ยวัหรือ”ชายหนุ่มผู้หนึ่งจากกลุ่มจักรพรรดิฟ้ากล่าวถามกับคนของตระกูลฉิง
“สิบห้าวัน”ชายหนุ่มตระกูลฉิงกล่าวตอบอย่างสงบนั้นทำให้ชายหนุ่มจากกลุ่มจักรพรรดิฟ้าพยักหน้าตอบด้วยรอยยิ้มหลังจกนั้นมินานก็ถึงยามค่ำคืนทุกคนออกมาก่อตั้งก่อเพลิงเพื่อพักทานอาหารแต่มีเพียงแค่เทียนถางและหลงอู่ที่กำลังจ้องมองไปที่ทิศของอาณาจักรเขี้ยวั
“ข้าอย่างจะรู้มันเกิดสิ่งใดขึ้นเช่นนั้นหรือ”ชายหนุ่มจากกลุ่มจักรพรรดิฟ้าคนเดิมกล่าวถามออกมาอีกครั้งเมื่อทุกคนนั่งอยู่ล้อมรอบกองเพลิงนั้นทำให้ทุกคนสนใจจ้องมองไปที่ฉิงเทียนที่กำลังนั่งทานอาหารอย่างเงียบ
“เทียนถางถูกสัตว์ทำร้ายจนาเ็นั้นทำให้เขาอ่อนแอแต่แล้ววันหนึ่งเป็วันที่ทำให้เื่เหล่านี้เกิดขึ้นก็คือวันเฉลิมฉลองประจำตระกูลเทียนและทุกคนและวันนั้นเทียนถางผู้เป็องค์ชายคนโตแห่งอาณาจักรเขี้ยวัได้เข้าร่วมด้วยในตอนนี้ที่เขาอยู่เพียงระดับเดรัจฉานขั้นที่สี่เขาสามารถที่จะจัดการกับชายสองคนจากนิกายกระจ่างฟ้าที่อยู่ในระดับมนุษย์ขั้นที่สามและสี่ได้อย่างง่ายดายและนั้นทำให้พวกมันแค้นส่งคนไปทำลายาาแห่งอาณาจักรเขี้ยวั ท่านเทียนโจบิดาของเทียนถางจนแขนขาดเช่นนั้นไง”ชายหนุ่มจาดตระกูลฉิงกล่าวออกมาอย่างละเอียดนั้นทำให้ทุกคนที่ได้ฟังตกตะลึงและจ้องมองไปที่เทียนถางด้วยสายตาแปลกๆ
“นั้นคือเหตุผลที่ทำให้เทียนถางที่เยือกเย็นคลั่งสินะ”เมียงโจจ้องมองไปที่เทียนถางและกล่าวออกมาอย่างจริงจังแววตาของมันเต็มไปด้วยความเศร้าโศกเมื่อเห็นน้องชายของตนเป็เช่นนั้น
“นี้หรือคนของนิกายกระจ่างฟ้า พ่ายแพ้แล้วก็กลับมาแก้แค้นอย่างหน้าตัวเมียเช่นนี้”ช่างเว่ยกล่าวออกมาอย่างดุร้ายแววตาของมันเต็มไปด้วยความเกลียดซังปราณที่ดุร้ายพุ่งออกมาและมันยังอยู่ในระดับอสูรแล้วด้วยนั้นทำให้ทุกคนที่อยู่ในกลุ่มจักรพรรดิต่างเต็มไปด้วยความตกตะลึงซึ่งเทียนถางมิแม้แต่จะสนใจแววตาของมันเต็มไปด้วยความว่างเปล่า
“หลานถาง ข้ารู้ว่าเ้ากำลังโกรธแต่ตอนนี้เ้าต้องทานบางอย่างนะ”ฉิงเทียนเดินเข้ามาหามันพร้อมกับที่กล่าวออกมาอย่างจริงจังเทียนถางจ้องมองไปที่จานอาหารที่ว่างอยู่ในมือของมันและตักเนื้อต้มเข้าปากพร้อมกับน้ำตาที่ไหลออกมาอีกครั้งแต่มันก็ยังทานต่อมินานก็หมดลงดวงตาของมันเปลี่ยนกลับมาเป็จริงจังและได้เช็ดน้ำตาออกมาจากแก้มของมัน
“เ้ามีปราณถึงสามธาตุเช่นนั้นหรือ”ฉิงเทียนกล่าวถามออกมาอีกครั้งเพราะว่ามันสามารถรับรู้ได้จากสีของปราณทั้งสามได้เทียนถางพยักหน้าตอบโดยมิได้ลังเลนั้นทำให้ฉิงเทียนที่เป็คนถามตกตะลึงแต่ก็เปลี่ยนเป็ยิ้มและเรียกบางสิ่งออกมาจากแหวนมิติของมันและได้ยื่นให้กับเทียนถางนั้นทำให้เทียนถางสนใจก่อนที่จะจ้องมองไปที่ตำราในมือของฉิงเทียน
“นี้คือตำราทักษะระดับเจ็ดมันมีนามว่าจ้าวแห่งพิษ ข้ารู้ว่าปราณสีเขียวมรกตนั้นคือปราณแห่งพิษใช้หรือไม่ถ้าใช้เ้าก็จงรับมันและฝึกมันเถอะ”ฉิงเทียนกล่าวออกมาอย่างจริงจังนั้นทำให้เทียนถางและหลงอู่ตกตะลึงเพราะว่าทักษะระดับเจ็ดนั้นมิได้หากันง่ายดายเช่นหลงอู่ที่อยู่ในระดับผู้ยิ่งใหญ่ขั้นที่สิบยังมีทักษะระดับเจ็ดเพียงแค่สองทักษะเท่านั้น
“ท่านลุง”เทียนถางพยายามที่จะกล่าวบางอย่างแต่ฉิงเทียนก็ส่ายหัวและได้ยื่นตำราทักษะเข้ามาในมือของเทียนถางและได้เดินจากไปนั้นทำให้เทียนถางเต็มไปด้วยความซาบซึ้งและได้ยิ้มออกมาอารมณ์ของมันจากความเศร้าโศกตอนนี้เปลี่ยนเป็มุ่งมั่นอย่างจริงจังพร้อมกับที่มันได้เริ่มอ่านตำราทักษะจ้าวแห่งพิษ ทันที
ทักษะ จ้าวแห่งพิษ ที่ทั้งหมดห้าบทบทที่หนึ่ง ประสานพิษเข้ากับร่างกายและจิติญญา บทที่สอง สร้างแก่นแท้แห่งธาตุปราณพิษภายในร่างกายบทที่สาม ควบคุมพลังปราณพิษในแก่นแท้แห่งปราณพิษในร่างกาย บทที่สี่ สร้างพิษที่แท้จริงภายในแก่นแท้แห่งพิษบทที่ห้า ควบคุมพิษที่แท้จริงให้ได้ดั่งใจ
“นี้มัน”เทียนถางกล่าวออกมาอย่างตกตะลึงเพราะว่าบทที่หนึ่งและสองนั้นราวกับว่ามันมิต้องทำสิ่งใดเลยมันสามารถที่จะทำได้อย่างง่ายดายเป็แน่มันจงได้ปลดปล่อยปราณออกมาจากมือและเรียกพิษออกมาก้อนหนึ่งก่อนที่จะรู้ถึงปราณพุ่งเข้าสู่ร่างกายของมันและได้เริ่มปลดปล่อยพลังปราณภายใยแก่นแท้แห่งปราณพิษออกมาที่ก้อนพิษที่อยู่ในมือ
เทียนถางรับรู้ทั้งที่ว่าตอนนี้มันสามารถที่จะบรรลุทบที่สองได้อย่างง่ายดายแล้วและได้เริ่มบทที่สามต่อในทันทีเทียนถางได้ทำการโคจรปราณที่อยู่ในแก่นแท้แห่งปราณพิษไปทั่วทั้งร่างกายด้วยความเร็วสูงมันรู้สึกทันทีว่าสร่างกายของมันแข็งแกร่งขึ้นเพราะว่าร่างกายของมันถูกสร้างขึ้นมาจากพิษและหลอมรวมเข้ากับพิษ
“เทียนถางเติบโตขึ้นอีกแล้ว”เมียงโจกับฉิงเทียนกล่าวออกมาพร้อมกันนั้นทำให้ทุกคนเต็มไปด้วยความสนใจเพราะว่าตอนนี้เทียนถางได้เข้าสู่ระดับอสูรขั้นที่สามได้แล้วและยังได้บรรลุบทที่สามแห่งทักษะ จ้าวแห่งพิษแล้วซึ่งมันใช้เวลาเพียงแค่คืนเดียวเท่านั้นในการทำเช่นนี้เมื่อเช้าเทียนถางก็ลืมตาขึ้นและกลับขึ้นไปบนรถม้าเพื่ออกมาเดินทางอีกครั้ง
เทียนถางตอนนี้มิได้สนใจใครเลยมันเพ่งสมาธิทั้งหมดลงไปที่ทักษะจ้าวแห่งพิษเท่านั้นเทียนถางได้ทำการโคจรพลังปราณไปที่แก่นแท้แห่งพิษเพื่อที่มันจะได้สร้างพิษที่แท้จริงตามบทที่สี่แห่งทักษะ จ้าวแห่งพิษหลังจากผ่านไปห้าวันที่เทียนถางเอาแต่นั่งเพ่งสมาธิทั้งหมดโคจรพลังปราณทั้งหมดในร่างกายไปที่แก่นแท้แห่งปราณพิษ
หลังจากที่ผ่านไปห้าวันภายในแก่นแท้แห่งปราณพิษปรากฏหมอกปราณสีเขียวเป็ของเหลวสีเขียวจำนวนมหาศาลและนั้นทำให้เทียนถางรับรู้ได้เลยว่าการสร้างปราณพิษที่แท้จริงนั้นราวกับการบีบอัดพลังปราณนั้นทำให้เทียนถางรู้สึกคุ้นเคยมากเทียนถางจึงได้เริ่มปลดปล่อยปราณพิษที่แท้จริงไปทั่วทั้งร่างกายทันที
“ฟุมมม”ปราณพิษที่แม้จริงในร่างกายของเทียนถางเริ่มเติบโตขึ้นอย่างรวดเร็วเพราะว่าปราณพิษที่แท้จริงนั้นทำให้ต้นไม้แห่งชีวิตและเกาะตันเถียนกับก้อนพลังแห่งโอดินขยายตัวขึ้นอย่างรวดเร็วจนหน้าตกตะลึงเลยแม้แต่ตัวของเทียนถางเองยังประหลาดใจกับการเติบโตที่รวดเร็วของมันแต่ถึงจะเติบโตรวดเร็วและทำให้มันแข็งแกร่งรวดเร็วขึ้นมันก็ยังมิคิดจะหยุด
สิบวันต่อมา
“ที่นี้หรืออาณาจักรเขี้ยวั”หลังจากที่เวลาผ่านไปสิบวันในที่สุดเทียนถางและกลุ่มก็มาถึงยังอาณาจักรเขี้ยวัเมียงโจกล่าวออกมาเมื่อมันจ้องมองไปที่ประตูอาณาจักรเขี้ยวัเทียนถางในตอนนี้อยู่ในระดับอสูรขั้นที่สี่และยังบรรลุทักษะ จ้าวแห่งพิษโดยสมบูรณ์เพราะการควบคุมปราณพิษที่แท้จริงของมันเทียนถางใช้เวลาเพียงมินานก็ทำได้ดั่งใจมัน้าแล้ว
“หยุดแสดงตัวตนของพวกเ้าซะ”ทหารยามเมื่อเห็นขบวนของเทียนถางเดินทางมาถึงมันก็ะโออกมาอย่างจริงจังนั้นทำให้ขบวนเดินทางหยุดลงและฉิงเทียนก็เดินออกมาพร้อมกับแสดงตราของตระกูลฉิงนั้นทำให้ทหารยามรีบเปิดประตูออกในทันที
“เชิญท่านผู้นำตระกูลฉิง”ทหารยามโค้งคำนับขบวนเดินทางของเทียนถางมินานกลุ่มของตระกูลฉิงก็แยกออกไปที่ตระกูลมีเพียงฉิงเทียนที่ตามกลุ่มของเทียนถางและจักรพรรดิฟ้าไปที่พระราชวังมินานเมื่อมาถึงยังประตูทางเข้าวังก็ปรากฏทหารยามหลายร้อยวิ่งออกมาปิดประตูเอาไว้พวกมันยกหอกอันแหลมคมชี้มาที่กลุ่มของเทียนถาง
“ห้ามผู้ใดเข้าพระราชวังแม้แต่ท่านผู้นำตระกูลฉิง”ทหารยามคำรามออกมาอย่างดุร้ายนั้นทำให้เทียนถางขมวดคิ้วเข้าหากันเพราะมันคิดว่าภายในวังจะต้องเกิดเื่บางอย่างขึ้นเป็แน่
“ข้าเทียนถางองค์ชายลำนับที่หนึ่งแห่งอาณาเขี้ยวันี้พวกทั้งหมดหลบไป”เทียนถางในตอนนี้มิอาจที่จะเก็บความร้อนใจเอาไว้ได้เทียนถางคำรามออกมาอย่างดุร้ายคลื่นพลังปราณกระแทกร่างของทหารทั้งหมดจนปลิวออกไปด้านหลังนั้นทำให้ทุกคนตกตะลึงแม้แต่ฉิงเทียนเองก็ตามมันมิคิดว่าเทียนถางจะเกรี้ยวกราดเช่นนี้
“หลงอู่รีบพาข้าเข้าไป”เทียนถางรีบกล่าวออกมาอย่างจริงจังหลงอู่สะบัดมือสร้างปราณห่อหุ้มเทียนถางและรถเข็นหยกเย็นก่อนที่จะพุ่งเข้าไปในพระราชวังอย่างรวดเร็วโดนที่มีกลุ่มจักรพรรดิฟ้าและฉิงเทียนตามมาด้วยความเร็วสูงมินานทั้งกลุ่มก็มาถึงยังห้องโถงหลักของพระราชวังเมื่อเข้ามาเทียนโจที่นั่งอยู่ก็จ้องมองมาที่เทียนถางและกลุ่มด้วยสายตาเ็า
691
