หยดน้ำเม็ดโตสีขุ่นไหลซึมผ่านรอยต่อของฝ้าเพดานหน้าห้องน้ำชั้นสอง ร่วงหล่นลงกระทบพื้นไม้ปาเก้ที่เงาตึงดังกะทบเปาะแปะเป็จังหวะเชื่องช้าท่ามกลางเสียงฟ้าร้องคำรามต่ำในเช้าวันถัดมา สายฝนด้านนอกหน้าต่างยังคงกระหน่ำตกครืนครั่นหนาตาจนมองแทบไม่เห็นสวนหย่อมชั้นล่าง พายุฝนต้นฤดูร้อนพัดพาเอาความหนาวชื้นโชยเข้ามาตามขอบหน้าต่างไม้เก่า ส่งผลให้บ้านเดี่ยวหลังใหญ่ที่เงียบเหงาอยู่แล้วดูสลัวรางและอ้างว้างมากยิ่งขึ้น
ผมยืนกอดอกลอบถอนหายใจยาวมองดูแอ่งน้ำเล็กๆ บนพื้นไม้ปาเก้ที่เริ่มขยายกว้าง ข้าวของเครื่องใช้ที่ชำรุดทรุดโทรมตามกาลเวลากำลังเรียกร้องความสนใจ และท่อประปาเก่าด้านในห้องน้ำชั้นบนก็คงจะหมดอายุการใช้งานแล้วล่ะมั้ง ผมเดินลงบันไดไปหยิบกล่องเครื่องมือช่างและกุญแจเลื่อนตัวใหญ่เหล็กหนาจากในห้องครัว ก่อนจะกลับขึ้นมาทรุดตัวลงนั่งยองๆ หน้าวาล์วน้ำในห้องน้ำเพื่อเตรียมซ่อมแซมก่อนที่พื้นไม้จะบวมชื้นเสียหายไปมากกว่านี้
ขณะที่ผมกำลังจัดเตรียมเครื่องมือ แก้มเดินเข้ามาหาผมพลางมองดูคราบน้ำที่หยดลงมาจากเพดานด้วยความกังวล
"คุณพ่อคะ ท่อมันรั่วตรงไหนเหรอคะ ดูท่าทางจะหยดแรงขึ้นเรื่อยๆ เลยนะเนี่ย" แก้มเอ่ยถามน้ำเสียงอ่อนโยน
"น่าจะเป็ข้อต่อเกลียวใต้ซิงค์ล้างหน้าในห้องน้ำน่ะลูก บ้านหลังนี้สร้างมานานแล้ว ท่อประปาก็เริ่มเสื่อมสภาพตามกาลเวลา สมัยก่อนตอนเอกมันยังเด็กๆ มันเคยช่วยพ่อซ่อมท่อประปา ซ่อมไฟอยู่บ่อยๆ แต่เดี๋ยวนี้มันยุ่งเื่งานจนไม่มีเวลาเลย ท่อประปาหรืออุปกรณ์ในบ้านชำรุดตรงไหนมันก็บอกให้จ้างช่างอย่างเดียวเลย ไม่เคยคิดจะจับเครื่องมือช่างเองอีกเลย" ผมเล่าความหลังพลางยิ้มบางๆ รู้สึกสะท้อนใจในความเปลี่ยนแปลงของลูกชาย
แก้มได้ยินเช่นนั้นก็ถอนหายใจออกมาเบาๆ แววตาหม่นแสงลง "ใช่ค่ะคุณพ่อ... อยู่คอนโดเก่าเวลามีอะไรเสีย เอกเขาก็สั่งให้แก้มตามช่างอย่างเดียวเลยค่ะ บางทีเขาไม่ว่างประสานงาน แก้มก็ต้องคอยดูแลช่างแปลกหน้าเข้ามาซ่อมของในห้องคนเดียว รู้สึกไม่ค่อยปลอดภัยเท่าไหร่เลยค่ะ แก้มเคยบ่นให้เขาฟัง แต่เอกเขาก็บอกแค่ว่าเขาเหนื่อยจากงานคุมไซส์ก่อสร้างแล้ว ไม่อยากเอาเื่จุกจิกพวกนี้มาใส่สมองอีก"
ความรู้สึกละเลยที่เอกมีต่อแก้มยิ่งทำให้ผมอยากดูแลและปกป้องเธอให้ปลอดภัย
"ไม่เป็ไรนะแก้ม อยู่ที่บ้านพ่อนี่ มีอะไรเสียพ่อซ่อมเองได้ทุกอย่างจ้ะ พ่อเป็ช่างเก่า เื่ซ่อมแค่นี้สบายมาก แก้มไม่ต้องห่วงเื่ช่างแปลกหน้าหรอกนะลูก" ผมลุกขึ้นเอ่ยปลอบโยน แก้มส่งยิ้มพิมพ์ใจตอบกลับมาด้วยความอบอุ่นใจ
"ขอบคุณค่ะคุณพ่อ... ถ้าอย่างนั้น มีอะไรให้แก้มช่วยหยิบจับบ้างไหมคะ แก้มอยากช่วยค่ะหยิบเครื่องมือหรือคอยประคองไฟฉายให้ก็ยังดีค่ะ แก้มไม่อยากอยู่เฉยๆ ได้ช่วยคุณพ่อก็ยังดีกว่านอนเหงาอยู่ในห้องคนเดียว"
"ถ้าอย่างนั้น... แก้มคอยถือไฟฉายส่องใต้ซิงค์ให้พ่อนะลูก พ่อจะได้ขันน็อตถนัดขึ้น" ผมพยักหน้าตอบรับ แก้มก้าวเท้าเดินนำเข้ามายืนเคียงข้างด้านหลังผมในห้องน้ำทันที
ห้องน้ำชั้นสองของบ้านเดี่ยวหลังนี้กว้างขวางไม่เกินสองตารางเมตร เมื่อชายร่างใหญ่กำยำมีกล้ามเนื้อแน่นตึงอย่างผมเข้าไปทรุดตัวนั่งยองๆ ขันข้อต่อใต้ซิงค์ล้างหน้า และมีร่างอวบอัดอิ่มกลมกลึงของแก้มขยับก้าวเข้ามายืนแนบชิดด้านหลัง บรรยากาศรอบตัวก็พลันร้อนผ่าวขึ้นมาในทันใด กลิ่นสบู่หอมสะอาดปนกลิ่นกายสาวร้อนๆ โชยเข้าจมูกของผมตลอดเวลา ยามที่เธอขยับตัวส่องไฟฉาย เนื้อตัวอ่อนนุ่มของเธอก็เผลอััโดนแผ่นหลังและบ่าของผมเบาๆ กระตุ้นตัณหาดิบใต้ร่มผ้าให้ตื่นตัวขึ้นมาทีละน้อย
ซ่า...!
ในจังหวะที่ผมใช้กุญแจเลื่อนขันกระแทกเพื่อเกลียวถอดข้อต่อวาล์วประปาเก่าที่ขึ้นสนิมเหล็กเขียว แรงขันกะทันหันทำให้ข้อต่อท่อเกลียวเก่าเปราะหักคามือทันที ส่งผลให้น้ำชำรุดแรงดันสูงฉีดพุ่งกระเซ็นออกมาอย่างรุนแรงราวน้ำพุขนาดย่อม น้ำพุ่งเข้าปะทะหน้าและอกเสื้อกล้ามเปียกชุ่มโชก และน้ำแรงดันสูงส่วนใหญ่ยังพุ่งกะทบกำแพงกระจายหักเหเข้าใส่ร่างของแก้มที่ยืนเบียดอยู่ชิดด้านหลังอย่างเต็มเปี่ยมเลี่ยงไม่ได้
"กรี๊ด! คุณพ่อคะ!" แก้มร้องเสียงหลงด้วยความใพลางยัดตัวหลบสายน้ำที่พุ่งพวยเข้ามาสะเปะสะปะ พื้นห้องน้ำที่กระเบื้องลื่นชื้นทำให้เท้าของเธอเสียหลักไถลลื่นทำท่าจะล้มลงกระแทกพื้น
"แก้ม! ระวังลูก!" ผมรีบเอี้ยวตัวหันกลับไปตวัดวงแขนกำยำเข้าโอบรัดรอบเอวคอดกิ่วของเธอไว้มั่น ดึงร่างของสะใภ้คนสวยเข้าหาตัวเพื่อไม่ให้เธอลื่นล้มกระแทกพื้นห้องน้ำ
ฟุ่บ!
ร่างอวบหยุ่นนุ่มนิ่มของแก้มปะทะเข้ากับหน้าอกแกร่งเปียกน้ำของผมอย่างจัง วงแขนของผมกอดรัดเอวคอดของเธอแน่นจนเนื้อตัวอบอุ่นของเธอบดเบียดชิดติดสัดส่วนของผมจนแทบไม่เหลือช่องว่าง หน้าอกอวบอิ่มใหญ่โตสองเต้ากระแทกแแ่กับหน้าอกของผมอย่างเต็มเหนี่ยว เราสองคนอยู่ในท่ากอดกันกลมแน่นท่ามกลางสายน้ำประปาที่ยังคงฉีดพ่นละอองฟุ้งกระจายใส่ร่างกาย หัวใจของผมเต้นระทึกเสียงดังราวกับกลองรบ และผมก็ได้ยินเสียงหัวใจของแก้มเต้นรัวแรงสะท้านในอกไม่ต่างกัน
ผมรีบเอื้อมมือไปคว้าหมุนปิดวาล์วน้ำหลักใต้อ่างอย่างทุลักทุเลจนน้ำหยุดพ่นชะงักลงช้าๆ แต่ถึงกระนั้น วงแขนของผมก็ยังไม่ได้คลายออก และแก้มเองก็ยังคงยืนตัวสั่นระริกกอดคอของผมไว้แน่นไม่ยอมปล่อย
ผมหอบหายใจเบาๆ ปาดน้ำบนใบหน้าออกแล้วก้มลงมองลูกสะใภ้ในอ้อมกอด และภาพตรงหน้าก็สะกดดวงตาและสติของผมให้ดับวูบลงในบัดดล
เสื้อกระเช้าผ้าฝ้ายสีชมพูอ่อนตัวสั้นบางของแก้มเปียกชุ่มไปด้วยหยาดน้ำจนเนื้อผ้าแนบสนิทไปกับผิวกายขาวผ่องราวกับเป็ผิวเนื้อเดียวกัน เนื้อผ้าเปียกน้ำบางใสมองทะลุผ่านเห็นหน้าอกเต้าใหญ่กลมกลึงขาวผ่องสองเต้าที่ชูชันตึงแน่นโดยไร้สิ่งปิดกั้น ยอดปทุมถันสีชมพูระเรื่อชูชันเป็ไตแกร่งสู้ความหนาวชื้นของหยดน้ำอุ่นที่เกาะพราวอยู่บนทรวงอกอวบอิ่ม ท้องแขนและเอวคอดกิ่วเปียกน้ำสะท้อนแสงไฟสลัวดูเย้ายวนใจเกินกว่ามนุษย์ปุถุชนคนใดจะอดกลั้นไหว
แก้มยืนก้มหน้าหอบหายใจเบาๆ มือบางกุมไฟฉายที่สั่นเทา ยามที่เธอตระหนักว่าเนื้อผ้าฝ้ายบางเบาเปียกแนบเนื้อจนแทบไม่ปิดบังหน้าอกสะพรั่งของเธอเลย ใบหน้าหวานใสของเธอก็แดงซ่านลามลามไปถึงลำคอระหงส์
"คะ...คุณพ่อคะ... ขอโทษค่ะ เสื้อของแก้มเปียกไปหมดจนมองเห็น..." เธอกระซิบเสียงสั่นระริก มือเรียวพยายามจะยกขึ้นกุมกอดหน้าอกปกปิดเต้าอวบใหญ่นั้นด้วยความเอียงอายอย่างเหลือแสน
"ไม่เป็ไรลูก... พ่อต่างหากที่ต้องขอโทษที่ขันประปาไม่ดีจนน้ำพ่นใส่แก้ม" ผมเอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงสั่นและแหบพร่าต่ำ คอเหนียวแห้งผากราวกระดาษทราย สายตาจับจ้องยอดถันสีชมพูเข้มชูชันทะลุเนื้อผ้าของสะใภ้คนสวยตาไม่กระพริบ ความรู้สึกกระสันแผ่ซ่านขึ้นมาทันที แก่นกายั์ใหญ่ใต้กางเกงที่เปียกชุ่มน้ำของผมขยายตัวแกร่งกร้าวปูดโปนดันทึ้งผ้ากางเกงตึงเขม็งเบียดชิดเข้าหากลางเป้ากางเกงขาสั้นสีขาวเปียกน้ำของเธอในระยะประชิด
ในห้องน้ำที่แคบ เปียกชื้น และลื่นเฉอะแฉะ ผมกระชับอ้อมกอดแน่นขึ้น ร่างกายใหญ่โตกำยำที่มีเพียงกล้ามแน่นเนื้อร้อนระอุเบียดเข้าชิดร่างสะกดใจของสะใภ้คนสวยจนห่างกันไม่ถึงคืบ กลิ่นเสน่หาและความปรารถนาดิบฟุ้งแน่นเต็มห้อง แก้มยืนหลังพิงเบียดเข้ากับผนังกระเบื้องเย็นเยียบ ทรวงอกกลมโตเปียกน้ำสะท้อนแสงขึ้นลงอย่างรวดเร็วตามแรงเหนื่อยหอบหายใจ
"คุณพ่อ... อย่าจ้องมองแก้มแบบนั้นสิคะ..." เธอกระซิบประจันหน้าอ้อนวอน แววตากลมอุ่นมีคราบน้ำใสคลอฉ่ำสบสายตาของผมลึกซึ้ง ลึกๆ ในกมลสันดานของเธอก็กำลังพ่ายแพ้ต่อเปลวตัณหาที่แผดเผาไม่แพ้กัน
"แก้มสวยเหลือเกินลูก... พ่อทนกั้นอารมณ์ไม่ไหวแล้วจริงๆ" ผมเอ่ยออกไปตามความรู้สึกดิบใต้ร่มผ้าโผเข้าหาเธอทันที มือใหญ่กร้านสองข้างเลื่อนลงมาโอบล้อมประคองสะโพกกลมแน่นและอวบหยุ่นสะท้านมือทั้งสองข้าง บีบเค้นขยำเนื้อตัวอ่อนนุ่มนิ่มของสะใภ้ผ่านกางเกงเปียกน้ำอย่างแรง สะโพกงามของเธอเบียดชิดเข้ากับแก่นกายขนาดเขื่องที่แข็งเป๊กของผมเต็มเหนี่ยว
แก้มสะดุ้งตัวสุดตัว ครางอื้ออึงในลำคอเบาๆ ใบหน้าสวยหวานซุกซวนเข้าหาซอกคอเปียกน้ำของผมอย่างหาที่พึ่งพิง มือเรียวของเธอทาบแน่นบนบ่ากว้าง ร่างกายของสะใภ้คนงามส่ายขยับตอบรับต่อความปรารถนาของผมอย่างปฏิเสธไม่ได้
ผมประคองแก้มไว้แน่น โน้มใบหน้าก้มซุกไซ้ดมกลิ่นแป้งเด็กผสมกลิ่นกายสาวที่ซอกคอขาวเนียนระหงส์ของเธอ กดจูบเบาๆ ลากลงมาจนถึงไหปลาร้าขาวผ่อง แก้มแหงนใบหน้ารับััอย่างโอนอ่อนครางซี้ดซาดในลำคออย่างรัญจวนใจ อารมณ์รักและขอบเขตศีลธรรมของทั้งคู่กำลังถล่มทลายพังพินาศลงในห้องน้ำแคบๆ แห่งนี้
แต่ก่อนที่ทุกอย่างจะก้าวล่วงข้ามเส้นไปไกลกว่าเดิม...
เปรี้ยง!!!
เสียงอสนีบาตฟ้าร้องคำรามก้องะเืฟ้าดินดังสนั่นหวั่นไหวสะท้านกึกก้องไปทั่วบ้านจนกระจกหน้าต่างสั่นกราว พร้อมๆ กับระบบกระแสไฟฟ้าในบ้านที่กระตุกวูบและดับมืดสนิทลงทันควัน!
ความมืดมิดไร้แสงสว่างใดๆ ปกคลุมห้องน้ำแคบๆ ทันที ทิ้งให้เราสองคนจมอยู่ในความมืดสนิทเปียกชื้น มีเพียงเสียงกระหน่ำซัดสาดของสายฝนภายนอก และความร้อนรุ่มของผิวเนื้อสองร่างที่เบียดประกบชิดกันอย่างเหนียวแน่นในความมืดที่ก้าวข้ามทุกกฎศีลธรรม...
1K
