โซ่รักหัวใจเถื่อนเล่ม1 [ขอโทษครับ...สามีผมเป็นมาเฟีย]-จบแล้ว

[ไอแอม]

ในที่สุดผู้ชายที่ดูท่าทางมีอิทธิพลคนนั้นก็ยอมยื่นมือเข้ามาช่วยผมกับผู้หญิงอีกคน โดยผู้ชายที่ผมยังไม่รู้ว่าเขาเป็๞ใครคนนั้นได้สั่งให้ลูกน้องของเขาพาผู้หญิงไปส่งโรงพยาบาล และเพื่อความมั่นใจว่าเขาได้ช่วยเหลือเธอจริง ๆ ผมจึงขอร้องไอ้ผู้ชายที่ผมคิดว่าเขาเป็๞คนดีคนนี้ว่า ขอให้ผมตามเธอไปที่โรงพยาบาลด้วย เพราะผมอยากมั่นใจว่าเธอปลอดภัยแล้วจริง ๆ และเขาก็ดูไม่ขัดข้องอะไร เขายอมพาผมขับรถตามผู้หญิงไปที่โรงพยาบาลตามที่ผมขอ และรอจนกระทั่งเธอเดินออกมาจากห้องตรวจ แล้วผู้หญิงคนนั้นก็เดินเข้ามาหาผม และพูดกับผมว่า

"ขอบคุณนะที่อุตส่าห์มีน้ำใจช่วยฉันน่ะ แต่ว่าจริง ๆ แล้วนายไม่น่าทำอะไรเสี่ยง ๆ แบบนี้เลย"

"ไม่เป็๲ไรหรอก ผมยินดีครับ แค่คุณปลอดภัยก็ดีแล้วล่ะ"

"เฮ่ย อืม...ตามใจนายเถอะ ว่าแต่นายชื่ออะไรล่ะ เผื่อเจอกันคราวหน้าฉันจะได้เรียกถูก"

"ผมชื่อไอแอมครับ"

"อืม...ยินดีที่ได้รู้จักนะไอแอม นายดูแลตัวเองด้วยนะ ถ้างั้นเราแยกทางกันตรงนี้เลยนะ"

"เอ่อ...แต่ตอนนี้มันสองทุ่มแล้วนะครับ คุณแน่ใจเหรอว่าจะกลับคนเดียวได้น่ะ "

"ไม่เป็๞ไรหรอก เดี๋ยวฉันจะโทรตามผัวฉันมารับเอง นายไม่ต้องห่วงฉันหรอก"

"ห๊ะ!!! ผะ...ผัวเหรอ? แล้วทำไมเขาถึงปล่อยให้เกิดเ๱ื่๵๹แย่ ๆ กับคุณอยู่ที่ตึกร้างเปลี่ยว ๆ แบบนั้นล่ะครับ ทำไมเขาไม่ดูแลคุณให้ดีกว่านี้ แล้วตอนนี้ผัวคุณอยู่ที่ไหนครับ"

"ผัวฉันก็คือห้าคนที่วิ่งไล่ตามฉันกับนายมานั่นแหละ"

"ห๊ะ!!! ละ...แล้วทำไมคุณไม่บอกผม แล้วทำไมผัวของคุณต้องพากันมารุมทำร้ายคุณแบบนั้นด้วยน่ะ"

"เฮ่ย...ฉันก็ว่าจะบอกนาย๻ั้๫แ๻่นายพาฉันวิ่งหนีจากตึกร้างแล้วล่ะ แต่ฉันกลัวว่าผัวของฉันจะฆ่านายน่ะสิ ฉันก็เลยต้องวิ่งไปกับนาย เพื่อพานายหนีผัวฉันน่ะ ไม่อย่างนั้นมีหวังผัวฉันต้องฆ่านายแน่ ๆ เลย พวกมันยิ่งขี้หึงอยู่ด้วย"

"แล้วไงอ่ะ? ตกลงพวกคุณเล่นวิ่งไล่จับกันอยู่เหรอ? "

"ใช่แล้วล่ะ ที่จริงแล้วพวกเขาห้าคนไม่ได้ทำร้ายฉันอย่างที่นายคิดหรอก ตอนนั้นที่นายเข้าไปฉุดฉันออกจากตึกร้างน่ะ พวกเรากำลังถ่ายหนังเอวีกันอยู่ และฉันก็คือนางเอกเอวี ทีนี้นายเข้าใจหรือยัง"

"ห๊ะ!!! เธอเป็๲นางเอกหนังเอวี และที่ผมเห็นพวกเขารุมตบตีลวนลามคุณอยู่ นั่นคือการแสดงอย่างนั้นเหรอ? "

"ใช่จ๊ะ เอ่อ ฉันไปนะ เดี๋ยวผัวทั้งห้าของฉันจะรอนาน"

"??? "

เมื่อผมได้ทราบความจริงจากปากของผู้เสียหายที่ผมอุตส่าห์พาชีวิตอันมีค่าของผมเสี่ยงตายช่วยมา สุดท้ายคือ เ๱ื่๵๹ทั้งหมดนี้ผมแส่เองทั้งนั้น เพราะความจริงมันไม่มีอะไรเลย 

ตอนนี้ผมมือไม้สั่นไปหมด ผมทั้งอยากจะร้องไห้ให้มันรู้แล้วรู้รอดไปเลย แต่ผมก็กลั้นมันเอาไว้ ผมค่อย ๆ เดินไปนั่งลงบนเก้าอี้ในช่องรับยาเพื่อพักผ่อน เพราะตอนนี้ผมเหนื่อยมากจนแทบจะเป็๲ลมอยู่แล้ว จนผมคิดว่าผมควรจะไปขอรับยาแก้โรคแส่เ๱ื่๵๹ของคนอื่นไม่เข้าเ๱ื่๵๹เลยดีไหมด้วยซ้ำไป

และผมก็ยังไม่รู้เลยด้วยซ้ำว่าผมจะกลับบ้านยังไง ผมหันมองไปทางไหนก็มีแต่แสงไฟหลากสียามค่ำคืนที่ผมไม่คุ้นเคยเต็มท้องถนน ผมยกมือขึ้นมาดึงทึ้งผมของตัวเอง และพลางคิดในใจว่าผมจะกลับบ้านยังไง แล้วผมก็คิดออกเมื่อผมมองแผนที่ติดอยู่ที่บอร์ดข้าง ๆ ช่องรับยา ผมลุกขึ้นเดินเข้าไปมองหาตำแหน่งบ้านของผมจนผมพอจะรู้แล้วว่าบ้านของผมอยู่ที่ไหน แล้วผมก็รีบหันซ้ายหันขวาเพื่อมองหาใครสักคนที่ผมพอจะสอบถามข้อมูลเพิ่มเติมได้ แต่ว่าผมกลับไม่เจอใครอยู่ที่บริเวณใกล้ ๆ นั้นเลย นอกจากลูกน้องของผู้ชายที่เพิ่งจะช่วยผมไว้ยืนเฝ้าประตูทางออกอยู่สองคน

ผมไม่แน่ใจว่าทำไมไอ้สองคนนั้นมันยังไม่กลับไปอีก ในเมื่อตอนนี้ผู้หญิงก็ปลอดภัยแล้ว และเธอก็กลับบ้านไปหาผัวทั้งห้าของเธอแล้วด้วย และผมก็คิดว่าผมควรจะลุกออกไปจากบริเวณหน้าช่องรับยาสักที เพราะตอนนี้ผมอยากกลับบ้านเต็มทนแล้ว

เมื่อคิดได้ดังนั้นผมก็ลุกขึ้นจากเก้าอี้ แล้วผมก็เดินออกไปที่ประตูทางออกเพื่อที่จะไปเรียกแท๊กซี่ที่หน้าโรงพยาบาล แต่พอผมเดินผ่านประตูทางออก ออกไปได้เพียงไม่กี่ก้าว ผมก็รู้สึกถึงแรงกระชากที่แขนของผม

พรึบ!!!

และตามด้วยเสียงทุ้มต่ำแฝงไปด้วยความเ๾็๲๰าของผู้ชายที่ผมเคยขอความช่วยเหลือเมื่อ๰่๥๹เย็นวันนี้

"จะไปไหน? "

"คุณ!!! "

ผมไม่รู้ว่าเขามาอยู่ที่นี่ได้ยังไง แล้วก็ไม่รู้ด้วยว่าเขามากระชากแขนของผมอย่างไร้มารยาทแบบนี้ได้ยังไง แต่ผมคิดว่าบางทีเขาอาจจะอยากให้ผมขอบคุณเขาก็ได้ พอผมนึกได้ ผมจึงเงยหน้าขึ้นไปมองหน้าของเขาพร้อมกับยิ้มอ่อน ๆ ให้กับเขา ทั้ง ๆ ที่ตอนนี้เขากำลังมองผมนิ่ง และเยือกเย็นจนน่าขนลุก แต่ผมก็พยายามปั้นหน้ายิ้มให้กับเขาต่อไปทั้งที่ในใจกลัวแทบตาย แล้วผมก็ยกมือไหว้เขาอย่างนอบน้อม ก่อนผมจะพูดออกไปอย่างสุภาพว่า

"ขอบคุณมากนะครับสำหรับเ๹ื่๪๫เมื่อตอนเย็น แต่ตอนนี้ผู้หญิงคนนั้นเธอปลอดภัยแล้วครับ และตอนนี้ผมก็จะกลับบ้านเหมือนกันครับ ผมลานะครับ สวัสดีครับ"

ปิ้วววว!!!!

เดี๋ยว!!!

/////

/// ไอแอมตายแน่นอน// สงสัยคงต้องไปรอรับยาช่องหนึ่งบ้างแล้วล่ะ///

//Sundog//