ในคืนนั้นผมกับมาดามเอมม่าเราเย็ดกันไปหลายน้ำมาก มันเป็การเย็ดกันแบบเวียนรู ที่เมื่อรูหีรับควยผมไม่ไหวแล้วก็จะเปลี่ยนไปเย็ดรูก้นแทน และพอรูก้นรับอีกต่อไปไม่ไหวก็จะเปลี่ยนกลับมาเย็ดรูหี และเมื่อมาถึงจุดที่ทั้งสองรูนั้นรับไม่ไหวกันทั้งคู่ ผมก็เปลี่ยนมาให้ลิ้นและปากเธอรับรสสวาทของท่อนควยผมด้วยดูดเลียจนแตกคาปากไปหลายน้ำ กลายเป็ว่าเธอได้ดูดดื่มน้ำเงี่ยนอันข้นคลั่กของผมแบบทั่วทุกรู ไม่ว่าจะเป็รูหี รูก้น หรือว่าปาก
และเมื่อ่เช้าของอีกวันมาถึง ผมก็เริ่มคุยเื่สำคัญกับเธอ เพราะว่านี่เป็วันขีดเส้นตายแล้ว ที่มาริจะกลายเป็นางโลมของโรงน้ำชาแห่งนี้อย่างเต็มตัว
"มาดามพอใจกับข้อตกลงของเราหรือยังครับ"
"เื่นั้นถ้าตอบว่าไม่พอใจก็จะดูเป็การโกหกสินะ"
ตอนนี้เราสองคนกำลังอาบน้ำด้วยกัน ผ่านหยดน้ำจากฝักบัวที่ไหลรินลงมา
"แปลว่ามาดามยอมยกมาริให้ผมแล้วใช่ไหมครับ"
"ถึงจะเสียดายที่ต้องเสียผู้หญิงที่จะกลายเป็นางโลมตัวท็อป แต่เมื่อคืนนายก็ทำฉันดีมากจริงๆ ฉันไม่เคยโดนเย็ดจนร่านแตกได้ขนาดนั้นมาก่อนเลย สิ่งที่เธอมอบให้ฉันมันราคาสูงกว่าค่าตัวมาริมากนัก"
"ขอบคุณมากๆ เลยนะครับมาดาม เดี๋ยวผมช่วยถูตัวให้นะครับ" คำตอบของเธอมันทำให้ผมดีใจเป็อย่างมาก ที่จะได้มาริมาแล้ว เพราะถ้าหากต้องรับรู้ว่าเธอต้องเป็นางโลมแล้วไปรับใช้ควยของผู้ชายคนอื่นผมคงจะทำใจไม่ได้
"เดี๋ยวผมจะช่วยถูตัวมาดามให้ลึกๆ สะอาดๆ เลยนะครับ" ในตอนที่พูดผมได้ราดครีมอาบน้ำลงไปที่ท่อนควยของตัวเอง จากนั้นก็จับร่างเ้าเนื้อของเธอให้ขยับเข้ามาใกล้ตัวเอง พลางใช้ท่อนแขนเกี่ยวเรียวขาบางของเธอขึ้นมาข้างหนึ่ง พาเอาแคมหีเธอถ่างออกมา
"////" มาดามที่รู้ว่าตัวเองจะถูกผมถูตัวด้วยวิธีไหนนั้น ก็แสดงสีหน้าอันเสียวซ่านออกมาทันที "อร๊างงงงงส์ เซย์จิจ๋าาา" ก่อนที่จะเปล่งเสียงครางออกมาเสียงกระเส่าก้องห้องน้ำ ในตอนที่ผมยัดท่อนควยสอดใส่เข้าไปในรูหีเธอแล้ว ตอนนี้ผมกลายเป็คนที่ชอบเย็ดไปแล้ว เพราะแบบนั้นในห้องน้ำแห่งนี้ ผมก็เลยเย็ดรูหีอันบอบบางของเธออีกครั้ง แล้วแตกมันเข้าไปอย่างเต็มรูแบบข้นคลั่ก อันเป็น้ำหวานข้นแทนคนขอบคุณ ที่เธอยอมยกมาริให้กับผม
.
.
"ขอบคุณมาก ขอบคุณมากๆ เลยนะคะท่านเซย์จิ ขอบคุณจริง"
หมับ!!! หลังจากที่จิ้งจอกคนสวยได้รู้ว่าตัวเองนั้นไม่ต้องเป็นางโลมแล้ว ก็พุ่งตัวเข้ามากอดผมเอาไว้แน่น พร้อมกับพูดขอบคุณผมด้วยเสียงสะอื้นไม่หยุด พลางหลั่งน้ำตาออกมาจากดวงตาคู่สวยไปด้วย
"ไม่เป็อะไร ไม่ต้องขอบคุณฉันขนาดนั้นก็ได้มาริ"
"จะไม่ให้ขอบคุณได้ยังไงละคะ ท่านเซย์จิเป็คนเข้ามาเปลี่ยนชีวิตของฉันต่อจากนี้เลยนะคะ"
"......" ผมคิดว่าการช่วยให้เธอไม่ต้องเป็นางโลมนั้นไม่ใช่เื่ใหญ่อะไร แต่พอได้ฟังแบบนั้นก็เข้าใจว่าทำไมเธอถึงร้องไห้ขอบคุณผมออกมาแบบนี้ เธอในตอนนี้คงรู้สึกไม่ต่างอะไรกับโมนา การที่มีคนเข้ามาช่วยพาออกไปจากสถานการณ์นี้ มันคงเป็เหมือนแสงสว่างในปลายอุโมงค์ของเธอ
หลังจากที่พูดคุยอะไรกันเสร็จ มาดามก็ให้มาริกลับไปเก็บของใช้ส่วนตัวในห้อง แต่เท่าที่ดูจากสัมภาระที่เธอใส่ถุงผ้าออกมา ดูเหมือนว่ามันจะไม่ได้เยอะมากมายอะไรเลย แต่สิ่งที่น่าสงสัยก็คือที่ด้านหลังของเธอนั้นมีคันธนูไม้อยู่ด้วย
"เสร็จแล้วค่ะท่านเซย์" แต่ผมก็ไม่ถามอะไรเกี่ยวกับคันธนูที่ด้านหลังนั้นออกไป
"เดี๋ยวก่อนมาริ!!" และในตอนที่ผมกำลังจะเปิดประตูโรงน้ำชาออกไปนั้น เสียงของมาดามเอมม่าก็ดังขึ้นมา พร้อมกับร่างเ้าเนื้อของเธอที่วิ่งตรงมาหาผมกับมาริ ทำเอานมเต้าสวยเท่าหัวเด็กเด้งขึ้นเด้งลงตามจังหวะก้าวขาวิ่งไปด้วย
"เธอลืมนี่น่ะ จะไม่เอาไปด้วยเหรอไง" ในมือของมาดามนั้นยื่นตรานักผจญภัยระดับทองแดงขั้นที่สามมาให้มาริ
"ขอบคุณนะคะมาดาม ลืมไปซะสนิทเลยว่าฝากเ้านี่ไว้กับมาดามเพราะกลัวทำหาย"
นั่นเลยทำให้ข้อสงสัยเื่คันธนูที่เธอพกมาด้วยหายไป เพราะตราอันนั้นเป็เครื่องยืนยันแล้วว่าเธอนั้นเป็นักผจญภัยเช่นเดียวกันกับผม
"เดินทางปลอดภัยนะทั้งสองคน" "แล้วก็เซย์จิ ถ้าว่างก็แวะมาหาฉันบ้างนะ ต่อจากนี้ฉันคงนอนคิดถึงควยของนายทุกคืนแน่ๆ เลย"
"/////" ประโยคสุดท้ายที่เธอพูดออกมานั้นมันทำเอาผมอายจนต้องเดินก้มหน้า เพราะว่าเธอพูดดังมากจนคนแถวนั้นได้ยินกันหมด ก็เลยพากันมองมาที่ผมเป็ตาเดียวกัน
"^^" ต่างกับมาริที่อยู่ข้างกัน ที่หัวเราะชอบใจออกมาไม่หยุด และตอนนี้เราก็เดินเท้ากันมาจนใกล้จะถึงบ้านพักกลางป่าของผมกับรีฟาร์แล้ว
"ฉันไม่รู้เลยนะว่าเธอเป็นักผจญภัยมาก่อนมาริ"
"ถึงจะพูดแบบนั้นฉันก็ไม่ใช่นักผจญภัยที่เก่งอะไรหรอกค่ะนายท่าน" เธอพูดอย่างถ่อมตัวพลางจับสายธนูที่พาดบ่าอย่างเบาๆ ไปด้วย แต่สายตาที่เปล่งประกายออกมาในตอนที่พูดนั้น มันเต็มเปี่ยมไปด้วยความปรารถนาที่อยากจะเป็นักผจญภัยเป็ที่สุด
"ตรานักผจญเธอระดับสูงกว่าฉันอีกนะ ฉันมั่นใจว่าเธอเองก็เป็นักผจญที่เก่งเหมือนกัน"
"แค่ระดับของตรานักผจญมันบ่งบอกถึงความเก่งไม่ได้หรอกค่ะนายท่าน ยิ่งฉันที่เป็นักผจญมาหลายปีแต่ยังมีแค่เลเวลสิบ กับนายท่านเซย์จิที่พึ่งจะเริ่มต้นเป็ผจญภัยมันยิ่งเทียบกันไม่ได้เลย" คำตอบนั้นของเธอมันแสดงให้เห็นถึงความไม่มั่นใจในตัวเองเป็อย่างมาก
"ถ้าอย่างงั้นเรามาพยายามไปด้วยกันนะมาริ ฉันจะเป็นักผจญภัยที่เก่งขึ้นเรื่อยๆ ไปพร้อมๆ กันกับเธอ" เพราะแบบนั้นผมก็เลยต้องปลอบใจหัวใจดวงน้อยๆ ของเธอ ไม่ให้บุบสลายไปมากกว่านี้
"////" และก็เหมือนว่าคนพูดนั้นมันจะส่งไปถึงหัวใจของเธอ เป็เวลาเดียวกับที่เดินทางถึงบ้านพักกลางป่าพอดิบพอดี
"นี่รีฟาร์นะ แล้วก็โบนาทั้งสองคนเป็พรรคพวกของฉัน ส่วนนี้มาริต่อจากนี้เธอจะมาเป็พรรคพวกของเราด้วย"
"....." โมนาในตอนนี้นั้นจ้องมาริตาเขม็ง ทำเอามาริที่นั่งเกร็งตัวไม่หยุด ไม่ต่างอะไรกับรีฟาร์ที่จ้องมองเธออย่างไม่วางตาเช่นกัน
"ผู้หญิงเผ่าครึ่งสัตว์คนนี้เป็นางโลมอยู่ในโรงน้ำชาแสงจันทร์ใช่ไหมเ้าคะท่านเซย์จิ"
"นางโลมอย่างนั้นหรอ!!!" โมนาที่ได้ฟังแบบนั้นก็ะโขึ้นมาเสียงดัง "ว่าแต่นางโลมมันคืออะไรเหรอ??" ก่อนที่จะทำหน้าสงสัยขึ้นมาไม่หยุด
"ชะ...ใช่...." ผมได้แต่ตอบคำถามของรีฟาร์อย่างหน้าเจื่อนๆ เพราะเธอเอาแต่กอดอกแน่นไม่หยุดเลย
"ถ้าอย่างนั้น......" เธอพูดพลางขยับดวงตาคู่สวยมองมาริั้แ่หัวจรดเท้า ก่อนที่จะขยับดวงตาคู่สวยนั้นกลับขึ้นมาจ้องหน้ามาริ ทำเอามาริที่ขี้อายและเข้าสังคมไม่ค่อยเก่งนั้น ต้องเบือนหน้าหลบสายตาไปเลย "เรามาทำความรู้จักกันดีกว่า มีสมาชิกใหม่มาก็ต้องทำความรู้จักใช่ไหมโมนา"
"ใช่แล้ว!!!" ไม่รู้เลยว่าระหว่างที่ผมไม่อยู่เกิดอะไรขึ้นกับสองคนนี้ ถึงได้เข้ากันเป็ปี่เป็ขลุ่ยขนาดนี้
"ดะ...เดี๋ยวสิรีฟาร์ เธอจะทำอะไรน่ะ" ผมเข้าไปห้ามเธอหลังจากที่เห็นว่ารีฟาร์เข้ามาดึงตัวมาริให้ลุกขึ้น
"ไม่ต้องห่วงหรอกนะเ้าค่ะท่านเซย์จิ ฉันไม่ทำอะไรเธอหรอก ก็แค่ทำความรู้จักกันตามภาษาผู้หญิงก็เท่านั้น" เพราะเธอพูดแบบนั้นผมก็เลยต้องปล่อยให้เธอพามาริไปแต่โดยดี
รีฟาร์นั้นพามาริขึ้นเตียงไป โดยมีโมนาตามไปติดๆ
"ถอดเลยโมนา"
พลั่บ!!!! และเมื่อเหตุการณ์ต่อจากนี้เกิดขึ้น ผมก็เข้าใจได้ทันทีว่าทั้งคู่นั้นกำลังจะทำอะไรกับมาริ ชุดยูกาตะของมาริถูกทั้งสองรุมถอดออก จนเธอนั้นอยู่ในสภาพเปลือยกาย ตามด้วยทั้งสองสาวที่ถอดเสื้อผ้าตัวเองออกตาม จนทั้งคู่อยู่ในสภาพเปลือยเปล่าเหมือนกัน เผยเอาความเย้ายวนออกมาให้กันและกันได้เชยชมอย่างเต็มตา รวมไปถึงตัวผมที่กำลังนั่งมองทั้งสามคนอยู่ตรงนี้ด้วย
"////" มาริที่ถูกจับเปลื้องผ้านั้นเขินจนหน้าแดงก่ำ
"หุ่นดีขนาดนี้นี่เอง ถึงว่าทำไมท่านเซย์จิติดใจจนพากลับมาด้วย" รีฟาร์พูดโดยที่ไม่ละสายตาออกจากเรือนร่างของมาริเลย จากนั้นเธอก็จับร่างบางของมาริกดลงไปแนบชิดกับเตียง โดยที่ตัวเองขึ้นไปคร่อมร่างบางนั้นเอาไว้
"จะทำอะไรฉันเหรอคะ.....คุณรีฟาร์" มาริที่ใสซื่อและตามไม่ทันแล้วนั้น ก็ได้แต่ถามออกมาอย่างกล้าๆ กลัวๆ
"ก็ทำความรู้จักกันตามภาษาผู้หญิงไง" ก่อนที่จะได้รับคำตอบของรีฟาร์ พร้อมกับแคมหีของรีฟาร์ที่กดลงมาแนบชิดกับแคมหีของตัวเอง หมับ!!!!
"อ้ะห์ อร๊างส์" ที่ทำเอาเธอเสียวซ่านจนครางออกมาเสียงกระเส่า พร้อมด้วยร่างบางที่เกร็งตัวรับจนแน่น
"////" ส่วนตัวผมที่นั่งมองภาพสุดเสียวซ่านอยู่นั้น ก็เริ่มมีอารมณ์ตามไปด้วย
"ทีนี้เราก็รู้จักกันมากขึ้นแล้วนะมาริ"
"ฮ่าส์ ฮ่าส์ ฮ่าาห์" มาริไม่ตอบอะไรกลับมานอกจากหายใจหอบเท่านั้น "อ้ะห์ อ้ะห์ อร๊างงงงส์" ก่อนที่จะครางออกมาเสียงกระเส่า เพราะว่ารีฟาร์นั้นได้ขยับบั้นเอวพาเอาแคมหีอันโหนกนูนของตัวเองกับแคมหีอันอวบอิ่มของมาริที่ไร้ขนเหมือนกันถูไถกันไปมา
"ซี๊ดดดดส์ เสียวจังเลยมาริ ฮ่าาาส์"
พลั่บ พลั่บ ในตอนนี้นอกจากแคมหีทั้งสองแคมจะถูกถูไถกันไปมาแล้วนั้น ยังกระตุกตอดรัดกันไปมาอีกด้วย พาเอาความหอมหวานของทั้งสองแคมผสมปนเปกันไปมา กลายเป็หยดน้ำกามสีใสที่มันเลื่อมไปทั่วทั้งแคมหีสีชมพูอ่อนทั้งสองแคม
"เราต้องทำความรู้จักกันแบบนี้เหรอคะ คุณรีฟาร์ อื้อออส์"
"ใช่แล้วมาริ แบบนี้แหละ เพราะพวกเราคือเมียของท่านเซย์จิยังไงละ" สวบ สวบ สวบ เสียงตอบฟังดูกระเส่าซ่านอารมณ์ขึ้น พร้อมกับจังหวะร่อนเอวควบหีที่แแ่และรุนแรงมากขึ้นเรื่อยๆ
"ฉันเองก็อยากรู้กับมาริเหมือนกันนะ" ก่อนที่เสียงของโมนาจะดังขึ้น พร้อมกับร่างบางของเธอที่ขึ้นไปคร่อมอยู่บนตัวของมาริในท่า69 พาเอาแคมหีอันโหนกนูนอูมสวยและชุ่มไปด้วยน้ำกามสีใสนั้นจ่อไปที่ริมฝีปากของจิ้งจอกสาว ส่วนริมฝีปากของตัวเองนั้นก็กดลงไปหาแคมหีทั้งสองแคมของมาริกับรีฟาร์ที่กำลังแนบชิดบดบี้กันอยู่ ซึ่งในตอนที่เธอขึ้นไปคร่อมมารินั้น ผมก็แอบเห็นว่าที่หน้าท้องน้อยของเธอมีตราสัญลักษณ์รูปหัวใจสีม่วงปรากฏขึ้นมารางๆ
"จ๊วบ แพร่บ แพร่บ จ๊วบ" ก่อนที่จะจัดการขยับริมฝีปากและปลายลิ้นดูดเลียหีทั้งสองแคมนั้น
"ซี๊ดดดดส์ / อร๊างงงงงส์" ทำเอาทั้งสองสาวที่ถูกดูดเลียแคมหีครางผสานเสียงกันออกมาระงมบ้าน
#ผู้กล้าขยี้สวาท
455
![[จบ] ฝ่าลิขิตพิชิตเส้นทางเซียน](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1737009172_33324544.webp)
