“มันฝรั่งเนี้ยนะ!?” สมิธถามด้วยความสงสัยเพราะกรีนชิลดเลือกพืชได้ธรรมดาเป็อย่างมาก มันฝรั่งเนี้ยนะมันโคตรจะธรรมดาธรรมดา ดูไม่น่าตื่นเต้นหรือเห็นความพิเศษจากมันฝรั่งแหวกดินแม้แต้ดินเนี้ย เขาว่าแตงกวาที่เขาเลือกด้วยตัวเองธรรมดาแล้วนะแต่มันยังมีอีอะรแปลกอยู่อย่างบอกอยู่ในบึงแต่ไม่ต้องปลูกในบึง แต่มันฝรั่งแหวกดินที่กรีนชิลดเลือกแหวกดิน?
“เ้าไม่เชื่อใจข้ารึ?” กรีนชิลดถึงกับหันขวับมองมาที่หน้าสมิธในทันทีเมื่อได้ยินการตั้งคำถามถึงการตัดสินใจของตัวมัน
“ฉันเชื่อใจนายอย่างแน่นอน แต่ฉันแค่ไม่เ้าใจถึงเหตุผลที่นายเลือกมันฝรั่งแหวกดินนี้ก็เท่านั้น เพราะสาเหตุที่นายเลือกคือนายบอกว่านายรู้สึกถึงความอุดมสมบูรณ์จากต้นนี้ แต่สำหรับฉันด้วยความสามารถของฉันที่สามารถปลูกโดยไม่สนสภาพอากาศ สภาพดิน คือไม่สนอะไรทั้งนั้นปลูกอะไรก็ได้ขอแค่ดูแลไม่ขาด ดังนั้นแล้วฉันจึงไม่เข้าใจว่าแค่ความอุดมสมบูรณ์เลือกพืชอื่นไม่ดีกว่าหรออย่างแบบแอปเปิ้ลไรงี้เก็บเกี่ยวได้หลายรอบยันตายไม่อุดมสมบูรณ์กว่าหรอ?” สมิธอธิบายถึงเหตุผลในความไม่เข้าใจให้กรีนชิลดอย่างตรงไปตรงมา
กรีนชิลดเงียบไปสักพักหลังจากได้ยินคำอธิบายของสมิธ...
“ก็จริงของเ้า เ้าพูดถูก! แต่เดี๋ยวข้าอธิบายเองว่าทำไมข้าถึงเลือกมันฝรั่งแหวกดิน” กรีนชิลดที่เงียบไปเขากำลังคิดอยู่ว่าจะอธิบายยังไงให้สมิธผู้เป็มนุษย์ธรรมดาเข้าใจถึงสิ่งที่เขาเลือก
“ข้าผู้เป็เผ่าพันธุ์บาร์คสายพันธุ์คลอโรฟิลล์อายุเพียงแค่ 581 ปี ซึ่งถืงว่าเป็บุคลที่พึ่งจะบรรลุนิติภาวะสำหรับเผ่าพันธุ์ของข้าเพียงไม่นาน ด้วยประสบการณ์อันน้อยนิดของข้าพลังของข้าจึงไม่แกร่งกล้ามากนัก ทำให้การเข้าถึงธรรมชาติของข้ายังไม่ถือว่าราบรื่นโดยสมบูรณ์ แล้วสำหรับพวกเราเผ่าพันธุ์บาร์คพวกเราใช้ความรู้สึกในการกระทำอะไรสักอย่างเป็หลักอย่างการเลือกพืชนี้ก็เช่นกัน เหมือนกับมนุษย์พวกเ้าที่ใช้ความรู้สึกในการเลือกคนรักหรือเลือกอะไรสักอย่าง”
“เอาง่ายๆคือเ้าจินตนาการว่าพืชเหล่านี้เป็หญิงสาวท่ามกลางหญิงสาวมากมายต่างคนต่างมีเอกลักษณ์เป็คนตัวเอง อย่างไรก็ตามแม้ทุกคนจะดูพิเศษแต่...ความรู้สึกของตัวเราหากบอกไม่ได้คือไม่ได้แม้สิ่งเ่าั้จะวิเศษและสวยงามแค่ไหนก็ตามหากฝืนเลือกมีแต่จะทำให้มันแย่ลง ดังนั้นเผ่าพันธุ์ของเราจึงใช้ความรู้สึกในการนำทางมากกว่าสายตาและความคิดในการนำทาง ต้นมันฝรั่งแหวกดินนี้เองก็เช่นกันความรู้สึกของข้ามันบอกว่านี้แหละคือผู้ถูกเลือก!”
สมิธที่พอได้ฟังคำอธิบายก็เข้าใจในทันทีเพราะมันไม่ได้ซับซ้อนอะไรเลยแค่ใช้ตวามรู้สึกนำทางก็แค่นั้น!
“ถ้างั้นฉันซื้อมาให้หมดเลยแล้วกัน” สมิธตัดสินใจใชเงิน 2890 G ในการซื้อเมล็ดมันฝรั่งแหวกดินทั้งหมด
จำนวนเมล็ดมันฝรั่งแหวกดินที่สมิธได้ทั้งหมดคือ 1300 เมล็ด!
“กรีนชิลดนายต้องช่วยฉันปลูกแล้วล่ะ” สมิธให้กรีนชิลดดูจำนวนเมล็ดที่เขาซื้อมาพร้อมกับรอยยิ้มบนใบหน้า
“ข้าขอดูวิธีการปลูกของเ้าก่อนว่าเป็ยังไง...” กรีชชิลดไม่อาจช่วยได้ในทันทีเพราะความสามารถของสมิธมันแปลกประหลาดเกินไปไม่อาจใช้วิธีปกติได้ ดังนั้นเขาจึงอยากดูก่อนว่ากระบวนการมันเป็เช่นไร
.สมิธเริ่มแสดงวิธีการปลูกให้กรีนชิลดดู เริ่มแรกนำจอบออกมาก่อนจะสับไปที่พื้นดินที่้าในการเพาะปลูก การสับเพียงครั้งเดียวพื้นดินตรงนั้นก็เหมาะสมกับการเพาะปลูกในทันที ขั้นตอนต่อไปนำเมล็ดออกมา 1 เมล็ดแล้วว่านตรงที่ดินพร้อมปลูกเมื่อสักครู่ ไม่ต้องเกลี้ยหน้าดินไม่ต้องทำอะไรทั้งสิ้นแค่หว่านเมล็ดลงไป ขั้นสุดท้ายนำฝักบัวออกมาแล้วรดน้ำ แค่ 3 ขั้นตอนเป็อันเสร็จสิ้น
“เ้าไม่ได้ล้อข้าเล่นใช่ไหมสมิธ เ้าคงไม่ได้ล้อข้าเล่นแน่” กรีนชิลดถึงกับสับสนเมื่อได้เห็นกระบวนการทั้งหมดในการเพาะปลูกของสมิธ แม้ตัวมันจะอายุเพียงแค่ 581 ปี สำหรับเผ่าบาร์คถือว่าน้อยแค่สำหรับมนุษย์ถือว่ามากโขดังนั้นมันจึงเห็นการเพาะปลูกของมนุษย์มาหลากหลายรูปแบบแต่ไม่เคยเห็นใครเพาะปลูกด้วยวิธีแบบสมิธมาก่อน
“นี้แหละคือความสามารถของฉัน มันอาจจะขัดกับสิ่งที่นายเชื่อแต่เชื่อฉันเถอะบนโลกใบนี้อีกไม่นานจะมีสิ่งน่าเหลือเชื่อเกิดขึ้นอีกเยอะจนนายไม่มาใอะไรเล็กน้อยแบบนี้หรอก”
514
