ซุปเปอร์สตาร์ของฉัน

เรียกว่าเนื้อคู่สินะ อิอิ 

  ทุกคน ฉันมาเจอเขาแล้วที่สตูดิโอ พอฉันบอกชื่อทีมงานก็ให้ฉันเข้ามาเลย โดยมีผู้จัดการส่วนตัวของ มิดไนท์ เขม่นฉันน่าดู ฉันก็ทำหน้ายิ้มแย้มแจ่มใส ใส่เขา อยู่ต่อหน้าผู้ชาย ฉันต้องเป็๞นางเอก ฮ่าๆ

บลู: ขอบคุณนะคะ ที่ให้มาเข้าชมเ๤ื้๵๹๮๣ั๹การทำงาน

มิดไนท์ : ยินดีครับ

บลู:  ฉันจะนั่งดูแถวนี้นะคะ ไม่ไปรบกวนเด็ดขาดค่ะ

ผจก :  ห้ามเข้าไปวุ่นวายเด็ดขาดค่ะ

บลู:    ค่า (ฉันรู้แล้วย่ะ)

มิดไนท์ :   เดี๋ยวเสร็จผมมาคุยด้วยนะครับ

บลู:      กรี๊ดดด (ฉันกรี๊ดในใจ)  

การได้เจอคนที่เราปลื้ม ความรู้สึกดีและดีใจสุดๆ จนฉันอยากเข้าไปกอดเขาเลยแหละ ถ้ามาเป็๞แฟนฉันคงดี (เพ้อเจ้อ) ฉันนั่งดูเขาในสตูดิโอจนถึงเวลาเที่ยง เป็๞เวลาที่ทีมงานพักรับประทานอาหารกันพอดี ฉันก็ควรออกไปกินบ้าง เมื่อเช้าฉันได้ดื่มกาแฟไปแค่แก้วเดียวเอง  

เขาเดินมาหาฉันเองนะ

บลู:       ฉันขอตัวออกไปหาอะไรทานข้างนอกนะคะ

มิดไนท์ :   เราไปกินด้วยกันนะครับ

ผจก:   ไม่ได้ค่ะ ไนท์ เดี๋ยวคุณก็เป็๞ข่าวหรอก

บลู:      ใช่ๆ นายอยู่นี่แหละ (ทำมาเป็๲ห้าม ชิ)

มิดไนท์ :     รีบกลับมานะครับ

ชีวิตของฉัน ไม่มีอะไรน่ายินดีไปกว่านี้แล้ว ไปกินข้าวดีกว่า

ฉันเดินเข้ามาในห้างสรรพสินค้าที่ไม่ไกลจากสตูดิโอมากนัก เข้ามาก็เจอร้านอาหารญี่ปุ่น เห็นที่นั่งว่างเลยรีบเดินเข้าไปนั่ง รีบสั่งอาหารมาทาน ฉันสั่ง ข้าวหน้าหมูทงคัตสึ มาทาน ประมาณ 15นาที อาหารก็มาเสิร์ฟตรงหน้า ในใจคิดว่าฉันควรจะรีบกินและกลับเข้าสตูดิโอ

(ไลน์)                   

มะนาว:  บลู มาหาหน่อยได้ไหม

บลู:       มีอะไรเหรอ

มะนาว:  ไปหาอะไรกินกัน

บลู:      ฉันไม่ว่างอ่ะ คราวหน้านะ

มะนาว:  คราวหน้าอีกแล้ว กินคนเดียวก็ได้

        ขอโทษนะมะนาว ฉันไม่สะดวกไปหาแกจริงๆ 

หลังจากทานอาหารเรียบร้อยแล้วฉันก็จะกลับเข้าสตูดิโอ เห็นทีมงานกำลังเซ็ทฉากใหม่ ดูวุ่นวายมาก แล้วฉันก็มองหา มิดไนท์ไม่เจอด้วย ฉันนั่งรอสักพักเผื่อเจอเขา ถ้าไม่เจอเขาฉันต้องกลับบ้านแล้วแหละ