“พี่กลับก่อนนะ กานต์ พรุ่งนี้เจอกันที่ร้านนะ”
”ได้ครับ เจอกันครับพี่ศิ ขับรถดีๆ นะครับ”
”พี่กลับนะคะคุณ ลิน”
”สวัสดีค่ะ คุณศิ”
พันธกานต์ และ นลินี เมื่อส่งพสิกาเสร็จ พันธกานต์ ก็ชวน นลินี ดูซีรี่ต่อ แต่นลินี ไม่อยากดู ไม่อยากอยู่ใกล้พันธกานต์ เธอพยายามเดินหนี แต่ พันธกานต์ฉุดรั้งไว้
”จะไปไหน”
“ปล่อยฉันนะคะ “
”พี่ไม่ปล่อย พี่อยากดู ซีรี่ กับลิน” พันธกานต์ดึงแขน นลินี ไว้
”ปล่อยนะคะ ฉันเจ็บ” พันธกานต์ จับแขน นลินี ขึ้นมาดู
”พี่ทำลินเจ็บ พี่ขอโทษ นะคะ” พันธกานต์จับแขนนลินีขึ้นมาดูรอยซ้ำ
”คุนข่มขืนฉัน แค่คำขอโทษ มันง่ายไปไหม?”
”ลิน จะให้พี่ทำยังไง พี่ยอมหมดเลย ขอแค่ลิน หายโกรธ และยกโทษให้พี่” พันธกานต์ดึง นลินี เข้ามากอด
”หย่ากับฉัน แล้วฉันจะหาเงินมาใช้หนี้ให้คุณ”
”ไม่ พี่ไม่หย่า ลินเป็เมียพี่”
”เมียที่คุณใช้กำลังข่มเหงฉัน คุณเห็นฉันเป็อะไร ถึงฉันเคยผ่านการแต่งงานมาแล้ว ฉันก็ไม่ได้นอนกับใครได้ง่ายๆ “
”นอนกับพี่แล้วทำไม เราแต่งงานกันแล้ว”
”คุณก็รู้ว่า เราแต่งงานกันเพราะอะไร ปล่อยฉันไปเถอะค่ะ แค่นี้มันก็น่าจะพอแล้วนะ กับสิ่งที่คุณได้จากฉัน” นลินีสะบัดมือ พันธกานต์ออกแบะเดินไป เขาสวมเธอที่ด้านหลัง เมื่อรู้ว่าพูดกับ เธอดีๆ เธอไม่ยอมฟัง เขาจึงใช้ไม้แข็ง
“ อย่าดิ้น พี่พูดดีๆ ลินไม่ยอมฟัง อย่าหาว่าพี่ใจร้ายกับลินนะ “
พันธกานต์อุ้ม นลินี ขึ้นไปบนห้อง และใช้กำลังปล้ำ เธอ แต่ครั้งนี้เธอไม่ขัดขืน ยอม พันธกานต์แต่โดยดี ซึ่งเธอก็มีใจให้เขาเสียแล้ว แต่ไม่กล้าเผยความในใจ
รุ่งเช้า นลินี นอนในอ้อมกอดของ พันธกานต์
“ปล่อยฉันนะคะ วันนี้ฉันต้องไปทำงาน “
”เมียเ้าของร้านเข้าสายหน่อยจะเป็ไร ขอพี่นอนกอดลิน อีกหน่อยนะ”
พันธกานต์นอนกอดนลินีจนสาย นลินี ตื่นขึ้นไปอาบน้ำแล้วแอบหนีไปอยู่ที่บ้านของตัวเอง พันธกานต์ตื่นมาไม่เจอนลินีก็ออกตามหา
ไปที่ร้าน
“พี่ศิครับ ลิน มาที่นี่ ร้านไหม”
“ยังไม่มานะ กานต์ พี่มาที่ ร้านั้แ่เช้า ยังไม่เจอ คุณลินนะ มีอะไรกันหรอ”
“นิดหน่อยครับ”
”ใช่อย่างที่พี่คิดใช่ไหม กานต์ ทำอะไร คุณลิน นอกเหนือจากสัญญา ใช่ไหม”พันธกานต์อั้มอึ้ง
“ครับ ผมปล้ำลิน”
“มิน่าล่ะ พี่เห็นรอยช้ำตามแขนคุณลิน พี่นึกไว้ไม่มีผิด”
“ผมว่า ลินเขา หนีผมแน่เลยพี่ศิ”
“พี่ว่า คุณลิน คงกลับบ้านแหละ กานต์ ตามไปที่บ้านหรือยัง”
“ยังเลยครับ งั้นผมไปหาลินก่อนนะครับ ผมฝากร้านด้วยนะครับพี่ศิ” พันธกานต์ตาม นลินีมาที่บ้านของเธอ นลินีกำลังเก็บกวาดบ้านอยู่ พันธกานต์ขับรถเข้ามาที่บ้านเจอรถของ นลินี จอดอยู่
“ลิน เปิดประตูให้พี่ที ขอพี่เข้าไปในบ้านหน่อย”พันธกานต์อ้อนวอน แต่นลินีใจแข็งไม่ยอม
”คุณตาม ฉันมาทำไม”
“แล้วลินหนีพี่มาทำไม”
”กลับบ้านคุณไปเถอะค่ะ เราจบกันเถอะ ส่วนหนี้ฉันจะใช้คืนคุณทุกบาท ทุกสตางค์”
”ไม่ พี่ไม่กลับหรอก เมียพี่อยู่ไหน อยู่ก็อยู่ตรงนั้นแหละ” พันธกานต์ปีนรั้วบ้าน
นลินีรีบปิดประตูบ้านไม่ยอมให้พันธกานต์เข้ามาในบ้าน แต่นลินีลืมล็อคหน้าต่าง พันธกานต์จึงเข้ามาแอบในบ้านได้
เธอกำลังนอนหลับอยู่ในห้อง พันธกานต์ซึ้งเข้ามาแอบอยู่ในห้องก่อนแล้ว เขาค่อยๆย่องเบา กลัวเธอตื่น เขาแอบขึ้นไปนอนกับเธอบนเตียง พร้อมกับสวมกอดเธอ นลินีรู้สึกตัวก็ใ
”คุณเข้ามาได้ยังไง”
“พี่บอกแล้วไง ลิน หนีพี่ไม่พ้นหรอก” เธอพยายามดิ้นให้หลุดออกจากอ้อมกอดของเขา
“ฉันเกลียดคุณ”
”แต่พี่ไม่เกลียดลิน” เมื่อเธอได้ยินคำบอกรักของพันธกานต์ นลินีเริ่มมีท่าทีที่เย็นลง ไม่ดิ้น ไม่ขัดขืน นิ่งฟังเขามากขึ้น
“แต่ลินเป็ผู้หญิง ไม่มีศักดิ์ศรี เห็นแก่เงิน เป็ผีพนัน แล้วยังขายลูกกินอีก คุณเองก็เคยว่าลิน”
”แต่ตอนนี้ ลินไม่ใช่ลินคนเก่าแล้วนะ นี่มัลินคนใหม่แล้ว ลินของพี่ ทั้งสวยทั้งน่ารัก ทำงานก็เก่ง ลินลืมทุกอย่างที่ผ่านมา เริ่มต้นใหม่กันนะ”
”คุณ แน่ใจหรอคะ”
”แน่ใจสิลิน ไม่งั้นพี่ไม่วางแผนแต่งงานกับลินหรอก”
”คุณแต่งงานกับลินเพราะอยากช่วยนารานิคะ คุณไม่ต้องมาแกล้งพูดลินดีใจหรอก” นลินีลุกขึ้นจากเตียง กำลังจะเดิน
”ลินจะไปไหน” เขาโอดกอดเธอไว้
“ลินจะไปเข้าห้องน้ำค่ะ”
”พี่ไปด้วยนะ”พันธกานต์เล้าหรือ
”จะบ้าหรอค่ะ” นลินีเขินอาย เขาค่อยๆจับไปที่ใบหน้าของเธอ แล้วจูบเธอเบาๆ ในครั้งนี้ เธอไม่มีท่าทีขัดขืน ไปอารมณ์ไปกับความรู้สึก เธอยอมรับว่าเธอก็รักพันธกานต์มากเหมือนกัน
2K
