ณ บริษัท
ร่างสูงของคุณพ่อคนโสดหมุนคอด้วยความเหนื่อยล้า เมื่อคืนนี้เขาดื่มหนักให้กับชีวิตอันโดดเดี่ยวจนเกือบรุ่งเช้า แถมยังเลี้ยงเหล้าสาวๆที่เพื่อนหามาย้อมใจ แต่กรไม่ได้อยู่ในอารมณ์ที่จะปลดปล่อยกับใครทั้งนั้น เขาแค่อยากดื่มคลายเครียดพอให้ชีวิตในออฟฟิศไม่จืดชืดจนเกินไป แต่ ณ ตอนนี้สมองกับเคร่งเครียดยิ่งกว่าเดิม...
“อา แก่ขนาดนี้แล้วยังเมาหัวราน้ำได้อีก” มือหนานวดไปที่ต้นคอของตัวเองในห้องทำงานส่วนตัวขนาดใหญ่...
หลังจากที่บ้างานมาตลอดสามปี ตำแหน่งหน้าที่การงานและเงินเดือนก็สูงลิ่วไปด้วย แต่ร่างสูงของคุณพ่อแทบไม่มีเวลาที่จะได้ใช้เงินของตัวเอง หรือถ้ามีกรก็ไม่รู้ว่าเขาจะใช้จ่ายไปกับอะไร ส่วนใหญ่ก็เอาไปลงทุนกับอสังหาริมทรัพย์ ไม่เหมือนเมื่อก่อนที่มีคนคอยออดอ้อนขอสิ่งของราคาแพง...
“เฮ้ออ” ร่างสูงสะบัดหน้า...
เมื่อจู่ๆก็นึกถึงหญิงสาวคราวลูกคนนั้นขึ้นมา คนที่หายตัวไปอย่างปริศนาและทิ้งรอยแยกให้ครอบครัวของเขาต้องพังทลาย ในตอนแรกเ้าตัวก็โกรธจนควานหาเธอไปทั่วทั้งโลก แต่ ณ ตอนนี้ กรเองกก็เริ่มรู้ตัวแล้วว่าต่อให้ไม่มีหญิงสาวคนนั้นเข้ามาในชีวิต เขาก็คงต้องเลิกรากับภรรยาอยู่ดี
“คุณกรครับ”
“…”
“คุณกรครับ”
“อ้าว ว่าไง มีอะไรอีก”
“ท่านประธานเรียกพบครับ”
“อ้อ เดี๋ยวฉันตามไป”
พ่อม้ายพ่นลมหายใจหนักๆออกมา เพราะทุกครั้งที่ท่านประธานเรียกไปพบหน้า ชายแก่ก็มักจะเอางานหนักมาให้เขาเสมอ แต่ตอนนี้กรไม่ได้รู้สึกเหน็ดเหนื่อยอีกแล้ว ยิ่งเขาทำงานมากเท่าไหร่ เขาก็ยิ่งมีไม่มีเวลาไปคิดถึงเื่วันวานมากเท่านั้น
ณ ห้องประธานบริษัท
“อ้าว คุณกร เชิญสิ”
“ท่านงานอะไรหรอครับ”
“อา งานอะไรกัน เห็นผมเรียกมาต้องเป็เื่งานอย่างเดียวเลยหรือไง”
ร่างสูงนั่งลงบนเก้าอี้ฝั่งตรงข้าม ก่อนจะเริ่มฟังคำอธิบาย
“สามปีที่ผ่านมาคุณทำผลงานให้กับบริษัทเอาไว้มาก ผมกับผู้บริหารคนอื่นๆจึงจะให้รางวัลกับคุณ”
“รางวัล....”
“ใช่”
“ตำแหน่งที่ผมทำอยู่ก็ถือว่าดีสุดๆแล้วนะครับ ถ้าได้เลื่อนขั้นอีกก็คงมาเป็ประธานบริษัทแทนคุณ”
“อา คุณกร เดี๋ยวนี้พูดเหมือนจะอยากลาออกจากบริษัทเลยนะ” ชายเฒ่าหัวเราะด้วยความชอบใจ...
ซึ่งก่อนหน้านั้นเขาเองก็เคยขอลาออกจากบริษัทไปใช้ชีวิตเงียบๆคนเดียวดูแล้ว แต่ด้วยความสามารถทางผู้บริหารจึงไม่ค่อยเห็นด้วยเท่าไหร่นักที่จะปล่อยไป จากที่คุณพ่อจะได้กลับไปทบทวนตัวเองที่บ้าน เขากลับได้เงินเดือนที่เพิ่มขึ้นมาสองเท่าตัว พ่วงกับตำแหน่งที่มีห้องส่วนตัวขนาดใหญ่เป็ของตัวเอง