เมื่อสร้างมาแล้วก็ต้องมีคนทดลองดื่มมัน ไป๋ฉียกยิ้มอย่างเ้าเล่ห์ เขาเก็บไพชั่นฟื้นฟูเข้าไปในแหวนมิติแล้วลงมานั่งอยู่ที่บาร์ชั้นล่าง ทันใดนั้นเองเหล่าหัวหน้าทีมทั้งสี่คนที่เพิ่งกลับมาจากภารกิจก็เข้ามา
"เหนื่อยหน่อยนะครับ"ไป๋ฉีเมื่อเห็นเช่นนั้น เขาก็โยนยาฟื้นฟูที่เขาลองทำให้กับทั้งสี่คน
"โอ้ ขอบใจๆ"เหอซานเมื่อรับโพชั่นมาก็แปลกใจเล็กน้อย ทว่าเมื่อเห็นแววตาคาดหวังของไป๋ฉีเขาก็กระดกมันเข้าไป แน่นอนว่าอีกสามคนก็เช่นกัน
"หืม โพชั่นฟื้นฟูระดับกลางเหรอ!!"ทั้งสี่คนอุทานออกมาพร้อมกัน แล้วหันมองไป๋ฉีด้วยแววตาสงสัย โพชั่นระดับต่ำนั้นจะมีราคาหนึ่งร้อยเหรียญคอสมิค ส่วนโพชั่นระดับกลางราคาจะพุ่งไปถึงหนึ่งพันเหรียญคอสมิคเลยทีเดียว แม้การเป็นักสู้จะหาเงินได้เยอะแยะมากมาย แต่มันก็ถือว่าแพงจนพวกเขาไม่อยากจะซื้อมัน
"เป็ไงๆโพชั่นนี้ดื่มง่ายหรือเปล่า"ไป๋ฉีกล่าวถาม
"อืม....ดื่มง่ายจริงๆพลังฟื้นฟูเร็วขึ้นถึงสามสิบเปอร์เซ็นต์แต่ไม่มีรสขมเลยแถมยังได้กลิ่นหอมเวลาดื่มอีกด้วย ไป๋ฉีของดีๆแบบนี้ไม่ควรใช้อย่างสิ้นเปลืองนะ"อิงเสวียกล่าวตักเตือน หัวหน้าทีมทุกคนก็พยักหน้าอย่างเห็นด้วย ไป๋ฉียกยิ้มตอบรับ เขายังไม่คิดจะเปิดเผยว่าตัวเองเป็คนทำโพชั่นนี้แต่อย่างใด
"ฮ่าๆๆผมไม่ได้ใช้เงินสิ้นเปลืองสักหน่อย แค่จะติดสินบนพวกพี่ๆก็เท่านั้น"ไป๋ฉีกล่าว
"หืม ติดสินบนอะไร?"เทียนหลางกล่าวถามด้วยความสงสัย
"เอ่อ ตอนนี้ผมกำลังทดลองอะไรบางอย่างเลยอยากได้หญ้าปีศาจม่วง หญ้าหยกน้ำค้าง ว่านฟ้าคราม กับโสมเหลือง จำนวนมาก ดังนั้นโพชั่นเมื่อครู่คือการติดสินบนอย่างไรล่ะ เมื่อออกไปทำภารกิจหวังว่าพวกพี่ๆจะเก็บพวกมันมาให้ผม"ไป๋ฉีกล่าว เขาไม่จำเป็ต้องปกปิดรายชื่อวัตถุดิบเพราะถึงอย่างไรกระบวณการทำและอุณหภูมิของไฟที่เหมาะสมมันก็ลอกเลียนกันได้ยาก หากทำผิดจากตัวสูตรไปแม้แต่นิดเดียวนั่นเท่ากับว่าโพชั่นจะล้มเหลวในทันที
"เื่แค่นี้เอง!!"หัวหน้าทีมทั้งสี่พากันกุมขมับไปตามๆกัน
"ใช่ แค่นี้แหละครับ ถ้าเป็ไปได้เก็บมาให้มากที่สุดเลยนะ ผมจะให้โพชั่นเป็ของตอบแทน"ไป๋ฉียกยิ้มราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น ส่วนหัวหน้าทีมทั้งสี่คนพากันอึ้งไปตามๆกัน เ้าเด็กนี่คิดพิเรนทร์อะไรขึ้นมาอีกล่ะเนี้ย จะเอาโพชั่นระดับกลางมาแลกกับหญ้าไร้ค่าพวกนี้เนี้ยนะ ช่างเป็คนที่ทำอะไรได้สิ้นเปลืองจริงๆ
"เห้อ ไม่ต้องเอาโพชั่นมาแลกหรอก ก็แค่หญ้าที่หาได้ทั่วไป แวะเก็บก็ไม่เห็นเป็ไร พวกเราจะเก็บมาให้น้องชายทั้งป่าเลยก็ยังได้"หลิวอี้พูดขึ้นมา ทุกคนก็พยักหน้าอย่างเห็นด้วย ซึ่งแน่นอนว่าไป๋ฉีก็ไม่ปฏิเสธความปรารถนาดีของพวกเขา เอาไว้ตอนที่สูตรโพชั่นนี้ถูกเปิดเผยค่อยให้โพชั่นพวกพี่ๆเหล่านี้ใช้ฟรีๆก็แล้วกัน
หลังจากที่พูดคุยกับหัวหน้าทีมทั้งหมดแล้ว แน่นอนพวกเขาย่อมต้องสังสรรค์กันเป็เื่ธรรมดา แต่ไป๋ฉีไม่กล้าดื่มมากเพราะกลัวว่าตัวเองจะเมาและถูกลงโทษเหมือนกับครั้งแรกที่เคยโดน บอกตามตรงเขายังรู้สึกขยาดไม่หาย
ในขณะที่งานสังสรรค์กำลังดำเนินไป จิงจิงและอู่จินหยางก็เดินเข้ามาด้านในตึกพร้อมกัน
"ฉีเอ่อร์ตามอาจารย์มาที่ชั้นเจ็ด"อู่จินหยางกล่าวขึ้น ทำให้ไป๋ฉีต้องลุกขึ้นและเดินตามไปโดยไม่รอช้า เมื่อมาถึงสิ่งที่เขาเห็นคือแคปซูลเตียงนอนที่เอาไว้ใช้ในการเชื่อมต่อกับโลกเสมือนจริงซึ่งมีอยู่หลายตัวด้วยกัน
"อาจารย์วันนี้จะให้ผมฝึกอะไรหรือครับ"ไป๋ฉีกล่าวถาม อู่จินหยางชี้ไปที่เตียงแคปซูลทำให้ชายหนุ่มรู้ได้ในทันทีจึงได้เข้าไปและนอนลง ซึ่งอู่จินหยางเองก็นอนอยู่ที่เตียงข้างๆเช่นเดียวกัน
"เสี่ยวจิง ทำการเชื่อมต่อไปที่โลกเดอะคอสมิค"อู่จินหยางกล่าว AI ประจำตัวของอู่จินหยางก็ชี้นำการเชื่อมต่อให้AI ของไป๋ฉีเพื่อทำการเชื่อมต่อเข้าโลกเสมือนจริง
เมื่อลืมตาขึ้นมาไป๋ฉีและอู่จินหยางในชุดบอดี้สูทก็มาอยู่ที่โลกเสมือนจริงอันเเสนสวยงามราวกับโลกอนาคตอย่างไรอย่างนั้น อู่จินหยางไม่รอช้าพาไป๋ฉีเดินเที่ยวในทันที
ด้วยความสนใจไป๋ฉีจึงกล่าวถาม "อาจารย์ที่นี่คือที่ไหนครับ?"
"ที่นี่คือโลกเสมือนจริงที่เรียกว่าเดอะคอสมิค เป็โลกที่ถูกสร้างขึ้นเพื่อคนที่มีคอสมิคฟรอสเท่านั้น พูดง่ายๆคนทุกคนที่นี่ล้วนแต่มีคอสมิคฟรอสด้วยกันทั้งนั้น"
ไป๋ฉีที่ได้ยินก็ถึงกับกลืนน้ำลายอึกใหญ่ อาจารย์ของเขาพาในที่ๆสำคัญขนาดนี้เลยอย่างนั้นหรือ นี่ไม่เท่ากับว่าเปิดตัวเขาในฐานะของผู้มีคอสมิคฟรอสเลยหรืออย่างไร ทว่าเหมือนอู่จินหยางจะรู้ในความคิดของลูกศิษย์เขาจึงกล่าวว่า
"ไม่ต้องกังวลขนาดนั้น ต่อให้เปิดตัวว่าเป็ผู้ใช้คอสมิคฟรอสย่อมไม่มีใครกล้าทำอะไรเธอ อีกทั้งสถานที่แห่งนี้ยังถูกสร้างขึ้นเพื่อให้ผู้ใช้คอสมิคฟรอสมาแลกเปลี่ยนความรู้และประสบการณ์ และยังถูกควบคุมจากขุมกำลังชั้นนำของประเทศทั้งสิบ ดังนั้นคนนอกหรือมิจฉาชีพจึงไม่สามารถเข้ามาได้"
"แล้วอาจารย์ให้ผมเข้ามาทำอะไรหรือครับ?"ไป๋ฉีกล่าวถามเพราะรู้ว่าอาจารย์ของเขาคงไม่ได้พามาเที่ยวเล่นอย่างเดียวแน่นอน
อู่จินหยางยกยิ้มอย่างเ้าเล่ห์ เขาพาไป๋ฉีไปยังคอสมิคอารีน่า ซึ่งเป็ที่เอาไว้สำหรับประลองฝีมือจากนั้นก็ลงชื่อให้กับไป๋ฉีทันทีโดยไม่ขอความเห็นใดๆ
"อาจารย์ลงทะเบียนการประลองให้แล้ว อีกเดี๋ยวเมื่อเริ่มการแข่งขันระบบจะทำการคัดเลือกคนที่มีระดับพลังพอๆกันเธอให้ นี่คือสิ่งที่เธอต้องเรียนรู้นั่นคือการต่อสู้ระหว่างมนุษย์ด้วยกัน เพราะในโลกแห่งความเป็จริงนั้นความทะเยอทะยานและความโลภของมนุษย์หน้ากลัวกว่าเหล่าอบิสหลายเท่านัก"
"เข้าใจแล้วครับอาจารย์"ไป๋ฉีพยักหน้า บอกตามตรงเขายังงงๆกับเื่ที่เกิดขึ้น แต่เมื่อได้ยินว่าตัวเองจะได้สู้กับคนที่มีคอสมิคฟรอสเหมือนกันมันก็ทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นไม่น้อยเลยทีเดียว
"คอสมิคอารีน่าได้เริ่มต้นแล้วค่ะ มาสเตอร์ จะถูกนำส่งไปยังห้องเวพ่อนในอีกสิบวินาที"AI หลิงหลิงแจ้งเตือน ไป๋ฉีที่ได้ยินก็พยักหน้าให้กับอาจารย์จากนั้นตัวเขาก็วาปหายไปเพื่อเตรียมตัวสำหรับการแข่งขัน
"วาบ!!"
"นักสู้เสี่ยวฉี มีเวลาเลือกอาวุธหนึ่งนาที"เสียงAI ประจำอารีน่าดังขึ้น
ไป๋ฉีถึงกับนิ่งค้างก่อนจะเอามือชี้ไปที่หน้าตัวเองแล้วอุทานออกมา"เสี่ยวฉีงั้นเหรอ!!"
"ก็เข้าใจอยู่ว่าไม่อยากใส่ชื่อจริง แต่ชื่ออื่นเท่ๆก็มีตั้งเยอะแยะ ทำไมต้องเสี่ยวฉีด้วย"ชายหนุ่มอดบ่นไม่ได้ เวลาหนึ่งนาทีได้สิ้นสุดลง ไป๋ฉีที่เตรียมตัวเสร็จแล้วก็สวมหน้ากากสีขาวลวดลายน้ำเงินก่อนจะโดนส่งตัวออกไป
ที่เขาสวมใส่หน้ากากแบบนี้ก็เพราะคิดว่าไหนๆอาจารย์ก็เลือกจะใช้ชื่อปลอมลงทะเบียนเพื่อปกปิดตัวตนแล้ว ตัวเขาเองก็ต้องทำตัวให้มันลึกลับเสียหน่อยเพื่อไม่ให้อาจารย์ต้องผิดหวัง
1K
