ระบบเปลี่ยนชีวิต

ดอกกุหลาบขาว
ตอนเช้า ไป๋เฉินออกจากบ้านเวลาเก้าโมง เขาแต่งตัวในชุดที่ดูธรรมดา กางเกงยีนส์ขายาวสีเทาและเสื้อยืดสีขาวลายตัวอักษรภาษาอังกฤษ นอกจากนี้เขายังสวมเสื้อแจ็คเก็ตสีเทาทับเสื้อยืดเอาไว้ด้วย
วันนี้เป็นวันหยุดของโรงเรียน ซึ่งเขาไม่จำเป็นที่จะต้องไป เขาได้ช่วยเหลือพ่อแม่ของตัวเองเตรียมร้านและขายซาลาเปาในตอนเช้าไปแล้ว ก่อนที่เขาจะออกมา
เขายังคงปั่นจักรยานของตัวเอง เพื่อไปที่หน้าสถานีซิงซวน
หน้าสถานีซิงซวนไม่นับว่าไกลมากจากย่านการค้าซิงเซิง มันมีระยะห่างกันเพียงไม่ถึงครึ่งกิโลเมตรเท่านั้น ซึ่งไม่มีปัญหาอะไรเลยที่จะปั่นจักรยานไป
ใช้เวลาไปมากกว่าสามสิบนาที ไป๋เฉินก็ปั่นจักรยานมาถึงหน้าสถานีซิงซวนในที่สุด เขานำจักรยานไปไว้ยังที่ตรงรับฝาก ซึ่งมีค่ารับฝากอยู่เพียง แค่ 2 หยวนเท่านั้น
เมื่อนำจักรยานไปฝากไว้เสร็จแล้ว เขาก็มองหาร้านขายดอกไม้ หน้าสถานีซิงซวนค่อนข้างที่จะมีคนเยอะ บางคนก็มาทำงาน บางคนก็มาเที่ยวผสมปนเปกันไป
มองหาร้านดอกไม้อยู่พักหนึ่ง เขาก็พบร้านขายดอกไม้ เขารีบเดินไปยังร้านดอกไม้นั่นในทันที
แต่มันเป็นร้านขายดอกไม้ที่ค่อนข้างจะใหญ่ทีเดียว แถมยังถูกตกแต่งเอาไว้อย่างหรูหรา มันหรูหราเสียจนไป๋เฉินไม่กล้าที่จะเข้าไป
ในวันนี้เขานำเงินมาเพียงแค่ 100 หยวนเท่านั้น หากว่าดอกไม้มันแพงเกินไป เขาก็คงจะไม่เหลือเงินเพื่อซื้ออย่างอื่นแน่นอน
เขาจึงได้แต่ยืนลังเลอยู่หน้าร้าน กำลังตัดสินใจว่าจะเข้าไปหรือไม่เข้าไปดี?
แต่ในขณะที่เขากำลังตัดสินใจไม่ได้อยู่นั้น ประตูของร้านขายดอกไม้ก็ถูกเปิดออก เด็กผู้หญิงอายุราวๆ 10 ปีได้เดินออกมา พร้อมกับตะกร้าดอกไม้สีขาว
ในตะกร้าดอกไม้ล้วนแล้วแต่มีดอกกุหลาบสีขาวอยู่มากมาย
ไป๋เฉินมองไปที่เด็กผู้หญิงอายุ 10 ปี ดวงตาของเขาก็ขยายขึ้นด้วยความตกตะลึง!
เขาพบว่าเธอน่ารักมาก ผมยาวสีดำถูกทำเป็นทรงทวินเทล เธออยู่ในชุดกระโปรงสีขาวที่ดูน่ารักเหมาะสมกับวัยของเธอ ดวงตาของเธอนั้นกลมโตน่ารักมาก
‘น่ารักมาก!’ เขาอดพูดในใจไม่ได้ หากไม่มีใครอยู่แถวนี้ เขาคงจะพุ่งเข้าไปกอดเธอแล้ว
หลังจากที่ออกมาจากร้านขายดอกไม้ เด็กหญิงน้อยผู้น่ารักก็มองซ้ายมองขวาเล็กน้อย ก่อนจะมองมาเห็นไป๋เฉินที่ยืนอย่างโง่งมอยู่ เธอยิ้มให้กับเขาและเดินเข้ามาหา
“พี่ชาย คุณมาซื้อดอกไม้ใช่ไหม?” เธอถาม พลางกระพริบดวงตากลมโตน่ารัก
ไป๋เฉินต้องก้มลงมองดูเด็กหญิงน้อย ก่อนจะพยักหน้าอย่างลังเล “ใช่...แต่ฉันไม่รู้ว่ามันราคาแพงแค่ไหน?”
“ฮี่ฮี่ อย่ากังวลไปเลยพี่ชาย ป้าเจ้าของร้านใจดีมาก หนูมาซื้อที่นี่บ่อย ดอกไม้มีตั้งแต่ราคา 5 หยวนขึ้นไป” เด็กหญิงน้อยพูดด้วยรอยยิ้ม “พี่มาซื้อไปให้แฟนเหรอ?”
“ไม่ใช่แฟนหรอก แต่ขอบใจหนูมากนะที่บอก”
เมื่อได้ยินว่ามีตั้งแต่ราคา 5 หยวนขึ้นไป ไป๋เฉินก็โล่งอกแทบจะในทันที
“งั้นพี่ชายคงกำลังตามจีบผู้หญิงอยู่สินะ” เด็กหญิงน้อยผู้น่ารักเหมือนจะรู้ดี
ไป๋เฉินได้แต่กระปริบตาปริบๆ ก่อนจะส่ายหน้าไปมาเล็กน้อย “ไม่ใช่หรอก พี่ชายเพียงซื้อดอกไม้ไปให้เพื่อนก็เท่านั้น”
เด็กหญิงน้อยทำเพียงมองเขาโดยไม่ได้พูดอะไรออกมาอีก และในตอนนี้เองที่เธอมองไปเห็นรถเมอร์เซเดส-เบนซ์คันหนึ่งวิ่งมาจอดที่ข้างถนน
“หนูต้องไปแล้ว ขอให้พี่ชายสมหวังนะ”
เด็กหญิงน้อยพูดทิ้งทายเอาไว้แบบนี้ จากนั้นก็วิ่งผ่านไป๋เฉินไปขึ้นรถเมอร์เซเดส-เบนซ์
หลังจากนั้นไม่นาน รถคันนั้นก็วิ่งออกไป
ไป๋เฉินมองรถเมอร์เซเดส-เบนซ์ที่วิ่งออกไป เขาคิดว่าเด็กหญิงน้อยคนนั้น คงจะเป็นลูกสาวของครอบครัวที่ร่ำรวยอย่างแน่นอน
เพราะทั้งรูปร่างหน้าตา ชุดที่ใส่ รวมไปถึงรถที่มารับนั้น มันเป็นตัวบ่งบอกได้เป็นอย่างดี
“รีบไปซื้อดอกไม้ดีกว่า”
เมื่อคิดขึ้นมาได้ว่ามันใกล้จะสิบโมงแล้ว ไป๋เฉินก็รีบวิ่งเข้าไปภายในร้านขายดอกไม้
คำแรกที่เขาได้ยินหลังจากที่ผลักประตูร้านขายดอกไม้เข้ามาก็คือ “ยินดีต้อนรับค่ะ”
ไป๋เฉินมองตามเสียงที่ได้ยิน เขาเห็นหญิงวัยกลางคนในชุดผ้ากันเปื้อนลายดอกไม้ กำลังจัดเตรียมดอกไม้ใส่ช่ออยู่ เธอมีใบหน้าที่ดูอ่อนโยน อยู่ในช่วงอายุ 40-50 ปี
“รับดอกไม้อะไรดีจ๊ะพ่อหนุ่ม?” หญิงวัยกลางคนหันหน้ามาพูดกับเขา
ดูเหมือนว่าเธอจะเป็นคนที่ใจดี ไม่สนใจว่าไป๋เฉินจะใส่ชุดที่ราคาไม่กี่ 100 หยวนเข้ามาในร้านที่ดูใหญ่โตและหรูหราของเธอเลย
ไป๋เฉินนิ่งเงียบไปพักหนึ่ง บอกตามตรงเขาคิดจะมาซื้อแต่ดอกไม้ โดยที่ไม่ได้คิดเลยว่าจะซื้อดอกไม้อะไร
แต่ทันใดนั้น เขาก็นึกถึงดอกไม้ที่อยู่ในตะกร้าของเด็กหญิงน้อยผู้น่ารักก่อนหน้านี้
“ดอกกุหลาบขาวครับ ผมขอซื้อหนึ่งดอกได้ไหม? คือผมมีเงินไม่มาก” เขาพูด แม้จะเป็นการพูดที่ค่อนข้างจะอายอยู่บ้างก็ตาม
หญิงวัยกลางคนยิ้ม “ได้สิจ๊ะ ดอกกุหลาบขาวหนึ่งดอกนะจ๊ะ”
จากนั้น เธอก็เดินไปหยิบดอกกุหลาบขาวหนึ่งดอกมาให้กับไป๋เฉิน “5 หยวนจ๊ะ”
ไป๋เฉินรีบหยิบเงิน 5 หยวนออกมา พร้อมกับยื่นส่งให้กับหญิงวัยกลางคน พลางพูด
“ขอบคุณครับ คุณป้านี้ใจดีเหมือนกับที่เด็กผู้หญิงคนนั้นบอกเลย”
“เธอกำลังหมายถึงเอ๋อเอ๋อเหรอจ๊ะ?” หญิงวัยกลางคนรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อยที่ชายหนุ่มตรงหน้ารู้จักกับเด็กผู้หญิงน้อยอารมณ์ดีผู้น่ารักที่ชอบมาซื้อดอกไม้ที่ร้านของเธอบ่อยๆ
ไป๋เฉินยิ้มออกมาอย่างเกอเขิน “ผมไม่รู้จักชื่อของเธอหรอกครับ เธอเพียงเดินเข้ามาคุยกับผมนิดหน่อย”
“แบบนี้เองสินะ” หญิงวัยกลางคนเจ้าของร้านยิ้ม “ถ้าเธอต้องการซื้อดอกไม้อีก ก็มาที่ร้านของป้าได้เลยนะ”
“ครับ” ไป๋เฉินพยักหน้าเป็นการตอบรับ เขารับดอกกุหลาบขาวหนึ่งดอกมาจากมือของเธอ ก่อนจะเดินออกจากร้านขายดอกไม้ไป
มองตามแผ่นหลังของเขาที่เดินออกจากร้านไป หญิงวัยกลางคนอดพูดออกมาไม่ได้
“ไม่คิดมาก่อนเลยว่าเด็กคนนั้น จะพูดคุยกับคนแปลกหน้าเป็นด้วย”
หลังจากเธอพูดจบ เธอก็ส่ายหน้าไปมาด้วยรอยยิ้ม จากนั้นเธอก็เดินกลับไปเพื่อจัดดอกไม้ใส่ช่อต่อ
จบบทที่ 23

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 23 : ดอกกุหลาบขาว

นิยายแนะนำ

ระบบเปลี่ยนชีวิต

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

​บทที่ 23 : ดอกกุหลาบขาว

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้

บทที่ 23 : ดอกกุหลาบขาว