วันนี้นอกจากคณะอาจารย์สถานศึกษา นักเรียน และคณะขุนนางตรวจสอบ ยังมีบรรดาผู้ปกครองที่รู้ข่าวเื่การวัดพลังยุทธ์และการประลองผู้คนเต็มแน่นลานหน้า สถานศีกษา เ้าหน้าที่จัดเตรียมเสาหลักวัดพลังยุทธ์เรียบร้อยั้แ่เช้าตรู่ เตรียมที่นั่งสำหรับผู้มีตำแหน่งและผู้มีเกียรติพร้อมมูลพอถึงเวลาผู้คนและสักขีพยานมากันพร้อมหน้า หม่าหลง โบกมือ เย่หลางก็ออกคำสั่งเริ่มการวัดพลังยุทธ์เพื่อ ดูการพัฒนาระดับศักยภาพของสถานศึกษาเมืองสุ่ย
การวัดระดับพัฒนาศักยภาพวิชายุทธ์คราวนี้ใช้คะแนนการพัฒนานักเรียน โดยคิดค่าเฉลี่ยจากผลการพัฒนาลำดับยุทธ์ลำดับที่หนึ่งลำดับกลาง และจากลำดับยุทธ์ต่ำสุด
หม่าหลง หันไปถาม เย่หลางก้มหน้าไล่สายตาอ่านทำเนียบลำดับยุทธ์ที่บันทึกเมื่อเปิดการศึกษา “สองเด็กน้อยตระกูลกู้ มีระดับพลังปราณเท่าไร”
เย่หลาง “ขั้นปราณธรรมชาติ ตัวพี่ระดับสาม ตัวน้องระดับสอง แต่ที่น่าสนใจกลับเป็เ้าเด็กหลี่หยวนเจ่อ ปราณธรรมชาติระดับสี่”
หม่าหลง พูดลอยๆ “ตระกูลหลี่ ใช่เกี่ยวข้องกับ...” ยังพูดไม่จบ เย่หลางหันไปเห็นสายตาเ้าเมืองสุ่ย รีบโพล่งขึ้นมา “ใต้เท้า...”หม่าหลงได้สติหยุด กลืนคำพูดที่เหลือลงไป ในเวลานั้นเอง เ้าหน้าที่เริ่มเรียกนักเรียนไปวัดพลังปราณเพื่อทดสอบผลการพ้ฒนาตามลำดับทำเนียบยุทธ์
การวัดเหมือนตอนเข้าเรียน หลังจากแสงจากทุกเสานิ่งสนิทเ้าหน้าที่ประกาศเสียงดัง
“ทำเนียบยุทธ์ ลำดับที่ หนึ่งหลี่หยวนเจ๋อ อายุ แปดปี ปราณธรรมชาติระดับห้า เพิ่มขึ้น หนึ่งระดับ”
“ทำเนียบยุทธ์ลำดับที่ สอง กู้หงซวน อายุ เจ็ดปี ปราณธรรมชาติระดับสาม เท่าเดิม ไม่เพิ่มขึ้น”
“ทำเนียบยุทธ์ลำดับที่สาม หลี่ซวนซวน อายุ หกปี ปราณธรรมชาติระดับสาม เพิ่มขึ้น หนึ่งระดับ”
“ทำเนียบยุทธ์ลำดับที่สี่ กู้คุนต้า อายุ หกปี ปราณธรรมชาติระดับสาม เพิ่มขึ้น หนึ่งระดับ”
“ทำเนียบยุทธ์ ลำดับที่ห้า… ไม่เพิ่มขึ้น ”
“ทำเนียบยุทธ์ ลำดับที่หกเกาหลิง อายุ เจ็ดปี ปราณธรรมชาติระดับสอง เท่าเดิม ไม่เพิ่มขึ้น”
“…………………………………………………”
“ทำเนียบยุทธ์ลำดับที่สิบหก ติงเซี่ยวป้าปราณธรรมชาติระดับสอง เพิ่มขึ้นหนึ่ง ระดับ ”
ถึงตอนนี้ เย่หลางหันไปพูดกับ หม่าหลง “ใต้เท้า ดูแล้วผลที่ได้ไม่ถึงหนึ่งระดับแน่ๆ ฮ่าๆๆๆ”
“………………………………………………..”
“ทำเนียบยุทธ์ลำดับที่สามสิบเอ็ด เซียวผาน ปราณธรรมชาติระดับหนึ่งไม่เพิ่มขึ้น”
“ทำเนียบยุทธ์ลำดับที่สามสิบสอง จางเทียนหลง ปราณธรรมชาติระดับสาม เพิ่มขึ้น สามระดับ”
“พรวด...!” หม่าหลงสำลักน้ำชาร้อน พ่นออกมาเป็สาย ทันทีที่ได้ยินเสียงประกาศจากเ้าหน้าที่
เย่ฉาง อุทาน “เพิ่มขึ้นสามระดับ นี่ๆ เป็ไปไม่ได้แค่ ห้าดือน เพิ่ม สามระดับเ้าเด็กนี่ มัน...โพล่มาจากที่ไหน...มัน..แปลงร่างมาจากตัวอะไรนี่ ต่อให้เป็ตัวคุณชายของเราเว่ยชาง ก็ไม่สามารถ ฝึกปรือข้ามระดับได้ไวปานนี้”
ตงชิงหาน แค่นเสียงเบาๆ “เหอะ!..ยังโกงให้เห็นหน้าด้านๆ เทียนหลงเมื่อ ห้าเดือนก่อนยังไม่บรรลุแม้แต่ปราณธรรมชาติขั้นแรกที่จริงต้องนับเป็ สี่ขั้นต่างหาก”
ตัวเทียนหลงเองกลับทำหน้างงๆ ที่แท้พลังปราณเขาทะลุระดับชั้นไปตามธรรมชาติเขาไม่รู้สึกตัวด้วยซ้ำ กลับเป็ ตงชิงหาน หันไปปรึกษากับเฟิงซีหมิน “จนบัดนี้ เราก็ยังไม่รู้อยู่ดีว่า เทียนหลงมีธาตุอะไรระดับพลังธาตุสูงต่ำเท่าไร” เฟิงซีหมินไม่ตอบคิดในใจ‘หากเป็ดังที่ข้าคิด เื่นี้คงจะสั่นสะท้านไปทั่วหล้า’
บทสรุปของการทดสอบ การพัฒนาศักยภาพพลังยุทธ์ของสถานศึกษาเมืองสุ่ยคือ หนึ่งจุดหกหน่วย ยังคงเป็ลำดับที่หนึ่งจาก ห้าเมืองที่ทำการทดสอบแล้ว ทันทีที่ติดประกาศแล้วเสร็จเ้าหน้าที่เริ่มจัดเตรียมลานประลองทันที ลานประลองเป็ลานรูปสี่เหลี่ยมจตุรัสพื้นปูด้วยอิฐสีเขียว กว้างยาว สิบห้าเมตร นอกขอบลานประลองเป็อิฐสีแดงตั้งอยู่ตรงกลางลานหน้าสถานศึกษา นี่เป็การก่อสร้างตามแบบมาตรฐานของสถานศึกษาทั่วอาณาจักรเป็การยืนยันแห่งหนึ่งว่า ธรรมเนียมการประลองยุทธ์ เป็ธรรมเนียมที่มีอยู่แล้วในสถานศึกษา เพียงชั่วขณะลานประลองก็เตรียมเสร็จ เ้าหน้าที่ ขานให้ทุกคนเงียบเ้าหน้าที่คนหนึ่งเดินมาที่กลางลาน พร้อมอ่านประกาศในมือ เสียงดัง
“กฎการประลองมีดังนี้
หนึ่ง.ห้ามทำการประลองโดยพลการ การประลองทุกครั้งต้องอยู่ในความดูแลของอาจารย์ประจำสถานศึกษา หรือผู้ดูแลที่ได้รับการแต่งตั้ง
สอง.ห้ามทำร้ายผู้ประลองจนาเ็ร้ายแรง
สาม.ห้ามฆ่าผู้ร่วมประลองผู้กระทำมีความผิดต้องรับโทษตามกฎหมาย
สี่.ไม่อนุญาตให้ใช้อาวุธรวมถึงอาวุธลับทุกชนิดในการประลอง
ห้า.ยุติการประลองทันที ที่ผู้ประลองขอยอมแพ้หรือ ออกจากเวทีการประลอง หรือ ผู้ควบคุมการประลองมีคำสั่ง
หก.ผู้ชนะการประลองคือผุ้ที่ได้รับการตัดสินจากผู้ควบคุมการประลองว่าชนะ”
เฟิงซีหมิน ประกาศด้วยเสียงอันดัง“ข้าในฐานะเ้าเมืองเป็พยานในการประลองครั้งนี้การประลองครั้งนี้ แพ้ชนะเป็ที่สุดห้ามต่อเอาความ นอกลานประลองห้ามเย้ยหยันซ้ำเติมผู้แพ้การประลองนี้มีเพื่อคัดเกลาเชิงยุทธ์ของนักเรียนในสถานศึกษา ผู้ควบคุมการประลองคือตงชิงหาน แม่ทัพรักษาเมืองสุ่ย การประลองเริ่มขึ้นได้ ” เสียงของเ้าเมืองยังไม่สิ้นสุด
มีเด็กน้อย สวมใส่เสื้อผ้ารัดกุมท่าทางอาญหาญะโปราดออกไปกลางลาน ประสานมือคารวะไปโดยรอบ พูดเสียงดังฟังชัด “ข้า เกาหลิง ขอท้าประลอง กู้หงชวน” ทุกคนมึนงง การท้าประลองรายนี้เป็มายังไงที่แท้เกาหลิงอยู่ในลำดับยุทธ์ที่หก แต่เดิมพลังยุทธ์เขามีระดับสูงเท่า กู้คุนต๋าแต่อายุมากกว่าจึงถูกจัดลำดับให้ต่ำกว่า เขาไม่พอใจสองพี่น้องตระกูลกู้ตลอดมาสองพี่น้องแสดงด้วยความเย่อหยิ่งเหยียบทุกผู้คนให้ต่ำกว่าทั้งที่ความสามารถไม่ต่างกันเท่าไร วันนี้เขาอยากพิสูจน์ว่า คนเราเสมอภาคกันมีฝีมือหรือไม่อยู่ที่ตัวบุคคล ไม่ใ่ศ์ตระกูล
กู้คุนต๋า วางมาดเดินออกมาอย่างเชื่องช้า “ช่างไม่รู้ที่ต่ำที่สูงเสียจริง เกาหลิง อยากเจ็บตัวนักใช้ไหม ได้..ข้ารับคำท้า”พูดพลางประสานมือ คารวะไปโดยรอบ เข้าที่ประจันหน้ากับเกาหลิง ตงชิงหานมองหน้าผู้ประลองทั้งสองคน “พวกเ้าเข้าใจกฎการประลองดีแล้วใช่หรือไม่”ทั้งสองพยักหน้า “เริ่มการประลองได้”
ทันทีที่สิ้นเสียง เกาหลิงแยกเข่ายืนมั่นตั้งท่าัหลับในถ้ำ กระบวนท่าแรกในวิชาหมัดัหลับทันทีกู้คุนต๋า ยืนนิ่งพูดเยาะเย้ย “เหอะ เ้าคงรู้จักแค่หมัดัหลับสินะคงไม่รู้สิว่ามันเอามาใช้จริงไม่ได้”
ตระกูลกู้เป็ตระกูลพ่อค้าใหญ่ของเมืองสุ่ย มีทรัพยากรมากมาย จ้างอาจารย์ยุทธ์หลายคนมาสอนให้สองพี่น้อง ด้านเพลงหมัดมวย กู้คุนต๋ากับพี่ชาย ร่ำเรียนหมัดพยัคฆ์ลำพอง พวกเขาซ้อมหมัดกับอาจารย์ยุทธ์ตลอดมาั้แ่อายุ สามปี นับว่ามีประสบการณ์ต่อสู้ การประลองพอตัว ตอนนี้ฝึกได้ขั้นสูงของเพลงหมัดแล้วเพลงหมัดนี้เน้นการโจมตี เคลื่อนไหวเลียนแบบพยัคฆ์ ั้แ่หมอบซุ่ม กระโจนสะบัดร่าง ออกหมัดในมุมต่างๆ
ปากเหยียดหยามแต่ในใจ ยังแอบระมัดระวังเกาหลิง ตัวใหญ่กว่าไม่น้อยท่าท่างมีแรงมากกว่าเขาอยู่มาก ย่างสลับเท้าวนซ้ายขวารอบตัวเกาหลิง อย่างเชื่องช้า ปากยังไม่หยุด “ที่บ้านเ้าคงไม่มีปัญญาจ้างอาจารย์ยุทธ์ มาสั่งสอนเพิ่มเติม ริอ่านมาท้าประลองกับข้าสั่งลาบิดายาจก ของเ้าหรือยัง” เกาหลิงโกรธแต่ยังไม่ขยับตัว วิชาหมัดัหลับ เน้นตั้งรับะเิสภาวะหมัด ตอบโต้เมื่อเห็นแนวการโจมตีของศัตรูและสาเหตุที่แท้จริงเขาไม่เคยใช้หมัดนี้ต่อยตีกับผู้คนเลย ที่กล้าท้าประลองเพราะเห็นผลการฝึกหมัดัหลับในห้องเรียน ของเขาเหนือกว่ากู้คุนต๋า คำพูดของฝ่ายตรงข้ามทำให้เขาสับสนเล็กน้อย
ตงชิงหานตวาด “ห้ามเย้ยหยันคู่ประลอง หาห..เ้าพูดอีกคำ ข้าจะปรับให้เ้าแพ้!”
กู้คุนต๋า หุบปากประชิดด้านข้าง ออกหมัดขวาไปที่ขมับซ้ายเกาหลิง เกาหลิงขยับขาขวาครึ่งก้าวย่อกายแล้วต่อยหมัดออกไปปะทะ กู้คุนต๋า ย่อบิดกายหลบ ทะยานพุ่งเข้ามาส่งหมัดซ้าย จากท่าพยัคฆ์หมอบมุมนั้น เกาหลิงมองไม่เห็นหมัด โดนหมัดเข้าที่กลางอกอย่างจังตัวเขาถูกแรงปะทะถอยโซเซออกไป ยังไม่ทันตั้งท่ามั่น กู้คุนต๋า สลับขาปล่อยหมัดต่อเนื่องเสียงหมัดกระทบตัวเกาหลิงรัวๆ ดัง “พลักๆๆ...ตูม...พลั๊ก..”
อย่าว่าแต่ตั้งท่าโจมตีกลับ แค่ปัดป้องยังทำไม่ได้ เกาหลิง พยายามยกมือกันส่วนหน้ากับช่องอกแต่กันได้เพียงเล็กน้อย พายุหมัดที่โหมกระหน่ำ ต่อเนื่องกันหลายสิบหมัดทำให้หน้าตาเริ่มปูดบวม เขายังไม่ยอมแพ้ พยามรวบรวมพลังออกหมัด แต่พึ่งขยับได้เพียงครึ่งกระบวนท่าก็โดนทั้งหมัดทั้งเท้า กระหน่ำจนร่างกระดอนไปมา กู้คุนต๋ายิ่งต่อสู้ยิ่งได้ใจเขาใช้ท่าร่างวนโจมตีอยู่ฝ่ายเดียว กลายเป็การซ้อมเป้านิ่ง หลังจากเริ่มประลองผ่านไปเพียง สามอึดใจ เกาหลิงก็หมดสภาพ หน้าตาเขาเละเทะ ปากและหน้าผากแตกบวมช้ำ เืเปรอะเปื้อนเต็มไปทั้งตัวจำนวนหมัดหลายร้อยหมัดของกู้คุนต๋า เขาป้องกันได้เพียงสามสี่หมัดเท่านั้น
ตงชิงหาน เห็นสภาพจึงสั่งยุติการประลอง “หยุดมือ” ทันทีที่สิ้นเสียง เกาหลิงถอยหลังหนึ่งก้าวลดมือที่ป้องกันตัวลง แต่ กู้คุนต๋ากลับไม่หยุดตามเสียง ตวัดเท้าเตะกลับฟาดถูกหน้าอกเกาหลิงกระเด็นไกลไป สามเมตร เกาหลิงล้มลงกระอักเืออกมาเป็ลิ่มๆ แล้วสลบไป
ตงชิงหาน ชี้หน้า กู้คุนต้าตวาด “เ้า..” ขณะจะขยับตัว พ่อบ้านตระกูลกู้รีบพุ่งมาขวางไว้ แล้วก้มปะคองเกาหลิงขึ้นมาสอบถาม “คุณชายเกาคงไม่าเ็มากกระมัง” เห็นเกาหลิงยังไม่ได้สติ จึงหันไปตวาดคนรับใช้ตระกูลกู้“พวกเ้ายังไม่มาแบกคุณชายเกา ไปรักษาอีก” กระบวนท่าเมื่อครู่ ทุกคนเห็นชัดเจน กู้คุนต๋าโจมตีหลังหลังคำสั่งหยุด จากผู้คุมการประลองแถมยังออกกระบวนท่า ทำร้ายคู่ต่อสู้ที่หยุดแล้ว จนกระอักเื เขาเห็นตงชิงหานขยับตัวรีบออกมาขวางแสดงท่าทีห่วงใยเกาหลิง แต่คนอย่าง ตงชิงหาน ไหนเลยจะยอมง่ายดายประกาศเสียงดัง “เกาหลิง เป็ฝ่ายชนะ! ” ทุกคนตะลึง!
เย่หลาน ตบโต๊ะปัง “บัดซบ! ไอ้เด็กเกาหลิงนั้นมันชนะได้อย่างไรเห็นๆอยู่ว่ามันสู้ไม่ได้แม้แต่นิดเดียว สภาพยับเยินขนาดนั้น เป็ผู้ชนะได้ไง ตงชินหานเ้าตาบอกรึไง”
ตงชิงหาน “ข้าเป็ผู้ควบคุมการประลองนี้ยังไม่ต้องพูดถึงผลการต่อสู้ กู้คุนต๋าไม่ฟังคำสั่งของผู้ควบคุมการประลองทำร้ายฝ่ายตรงข้ามาเ็สาหัส ผิดกฏการประลอง ถึง สองข้อ การประลองในสำนักศึกษาเน้นที่เสริมเพิ่มทักษะยุทธ์ไม่ใช่ให้ทำร้ายฝ่ายตรงข้าม ข้าแค่ให้แพ้ไม่ลงโทษก็ดีเท่าไหร่แล้ว หากเ้าสงสัยไม่หายข้องใจคิดว่าคำตัดสินของข้าใช้ไม่ได้ จงมาท้าประลองกับข้า” [..ความหมายของเขาก็คือถ้าเ้างี่เง่ามากนัก...มาๆๆ...ประลองกับข้า เ้ากล้าหรือเปล่า..]
เย่หลาน ตะลึงเงียบไปในทันทีภายในใจขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน ‘ประลองกับเ้า....ข้าไม่โง่ขนาดนั้นหรอก‘
ไม่มีใครกล้าส่งเสียงคัดค้านการตัดสินครั้งนี้อีก แม้แต่หม่าหลง ก็ปิดปากเงียบทุกคนเห็นชัดเจนว่า กู้คุนต๋า ทำผิดจริงๆ ขณะนั้นทางบ้านของเกาหลง รีบนำตัวเกาหลงไปหาหมอในเมืองทันที เื่ยังไม่สงบ กู้หงซวนก็ะโปราดมากลางเวที ประสานมือคารวะไปโดยรอบพร้อมเสียง “ข้า กู้หงซวน ขอท้าประลองหลี่หยวนเจ๋อ” เขาเห็นท่าทางไม่ดี ้าผ่านเื่นี้ไปโดยเร็วรีบออกมาท้าประลอง หลี่หยวนเจ๋อก็ไม่รีรอะโเข้ามาในลานประลอง “ข้าหลี่หยวนเจ๋อขอรับคำท้า”
ตงชิงหาน “พวกเ้าเข้าใจกฎแล้วนะอย่าให้เกิดเื่แบบที่ผ่านมาอีก หากเกิดขึ้นอีก คราวนี้ข้าจะลงโทษคนทำผิด..”
”..เริ่มประลองได้..”
กู้หงซวน ไม่รอช้าพุ่งเข้าใส่ หลี่หยวนเจ๋อร่ายหมัดพยัคฆ์ลำพองจู่โจมทันที หลี่หยวนเจ๋อก็นำวิชา หมัดอินทรีเขาไทซานออกมาต่อสู้ทั้งสองผลัดกันรุกผลัดกันรับ เงาหมัดเกลื่อนกลาด พลังหมัดหนักหน่วงกระแทกแหวกอากาศจนเกิดลมพายุ พัดหมุนไปทั่วลานประลอง
มองไปคล้าย พยัคฆ์พันตูกับพญาอินทรี
เงาหมัดเงากรงเล็บสาดกลาดเกลื่อนไปทั่วลานประลอง
เสียงเงากรงเล็บกรีดแวกอากาศแหลมสูง “หวีด ๆๆ ”
ยามหมัดปะทะกัน เสียงดังสนั่น “ตูม...ตูม...ตูม ”
ทั้งสองผลัดกันรุกผลัดกันรับ
บางครั้งเห็นเพียงเงาวูบวาบเคลื่อนที่ไปมาทั้งสองฝ่ายมีวิชาตัวเบาที่ยอดเยี่ยม
ฝูงคนรอบลานประลอง จ้องมองตาไม่กะพริบบางคนถึงกับกลั้นลมหายใจ ลุ้นระทึก ทุกกระบวนท่าที่ปะทะซึ่งหน้า มีคนส่งเสียงร้อง ‘โอด..โอย..’ ยามคับขัน ร้อง “ระวัง...ระวัง” พากันลุ้นจนตัวโก่ง
แว่วเสียงใครพูดไม่รู้ว่า “นี่เป็การประลองของเด็กน้อย แน่รึ ....ข้าไม่เคยเห็นการประลองระดับสูงเช่นนี้มาก่อน”
ได้ยินเสียง กงหมง “ข้าเคยไปดูลานประลองพนันที่ต่างเมือง ไอ้มหาโจรพวกนั้นยังสู้เด็กน้อยสองคนนี้ ไม่ได้”
“เป็บุญตาของข้าจริงๆสถานศึกษาน่าจะจัดประลอง ั้แ่เปิดการศึกษา แล้วมาประลองในตอนจบอีกครั้งหนึ่ง”
“ใช่..ข้าว่าหากเป็เช่นนั้นระดับยุทธ์ของเด็กรุ่นใหม่ของเมืองสุ่ย ต้องก้าวหน้าดุจติดปีกแน่นอน”
หลังจากประมือมารวม สิบอึดใจ ทันใดนั้นลมพายุหยุดนิ่งเสียงดังสงบเงียบ ทั้งสองหยุดอยู่ห่างกัน สองเมตร ทั้งคู่ไม่มีร่องรอยบอบช้ำเสื้อผ้าสะอาดเอี่ยมไม่เปรอะเปื้อน ไม่มีใครหอบหายใจ ต่างหยุดคุมเชิงในท่าเตรียมพร้อม ต่างคนมองหน้ากันนิ่ง
ตงชิงหาน โบกมือ “หยุดประลอง พอได้แล้ว...” เว้นไปนิดหนึ่งแล้วประกาศขึ้น“”การประลองครั้งนี้ ข้าขอตัดสินให้เสมอกัน…”
ผู้คนพากันร่ำร้องปรบมือดังสนั่นการประลองครั้งนี้ ตื่นตาตื่นใจ แสดงให้เห็นถึงระดับเชิงยุทธ์ของเด็กน้อยเมืองสุ่ยว่ามีมาตรฐานที่สูงยิ่งนัก ทั้งหมดพากันแสดงควมชื่นชม อย่างจริงใจ
โดยไม่พูดจา ผู้ประลองทั้งคู่ ยกมือคารวะตงชิงหาน และผู้คนโดยรอบ ต่างเดินไปหาพวกของตน ฝั่งตระกูลกู้ส่งเสียงโห่ร้องต้อนรับ “คุณชายใหญ่ของเราเก่งกาจยอดเยี่ยม อีกนิดเดียวคงชนะแน่ๆ” กลับกันฝ่ายตระกูลหลี่ หลี่ไป่หมินผู้นำตระกูลและเป็พ่อของหลี่หยวนเจ๋อ เพียงผงกศีรษะแล้วพูดแค่เพียง “ทำได้ดี..”
ตงชิงหาน ถามด้วยเสียงอันดัง“มีใครจะประลองกับใครอีก....”
ผู้คนยังไม่หายตื่นเต้นยินดีกับคู่ประลองที่พึ่งจบลงไป กู้คุนต๋า ะโปราดออกไปกลางลานทันทีประสานมือคารวะไปโดยรอบ พูดเสียงดังด้วยความกระหยิ่มใจ “ข้า กู้คุนต๋า ขอท้าประลองจางเทียนหลง”
สายตาทุกคู่หันมามองที่เทียนหลงทันทีในแววตาส่วนใหญ่ มีแต่ความเวทนาสงสารเห็นใจ ตัวอย่างเกาหลิงเมื่อครู่เป็ตัวอย่างที่ไม่อาจลืมได้ การประลองกับ กู้คุนต๋า ั้แ่ต้นจนจบนั้น ไม่ใข่การประลองแต่เป็ “การ..ทุบตีฝ่ายเดียว”
165
![เกิดใหม่ชาตินี้ ขอเป็นเศรษฐีนีในยุค 80 [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1738727034_54386757.webp)
