สิ่งมีชีวิตทุกชนิดในจักรวาลล้วนเคยก้าวข้ามผ่านบททดสอบเพื่อการดำรงอยู่ของเผ่าพันธุ์มาแล้วครั้งหนึ่ง [The Great Filter]
ท่ามกลางห้วงอวกาศอันกว้างใหญ่ สิ่งมีชีวิตนับล้านเผ่าพันธุ์ได้ถือกำเนิดขึ้นและวิวัฒนาการไปเรื่อย ๆ จนกระทั่ง...พวกมันมีมากเกินไป
"...จักรวาลกำลังจะเสียสมดุล..."
เสียงใสกังวานดั่งประกาศิตของพระเ้า ดังกึกก้องมาจากห้วงลึกอันมืดมิด ณ แห่งหนใดแห่งหนหนึ่งในจักรวาล
"เรียกกลับคืน...ต้องลดทอน...ต้องรักษาสมดุล"
เมื่อสิ้นสุดคำกล่าวของตัวตนปริศนานั้น เสียงใสกังวานที่เคยดังก้องไปทั่วทั้งเอกภพ กลับถูกแทนที่ด้วยเสียงกรีดร้องโหยหวนของสรรพชีวิตทั่วทั้งจักรวาลแทน
หนึ่งล้านล้านปีต่อมา...
เวลาล่วงเลยผ่านไปกว่าหนึ่งล้านล้านปี บนดาวเคราะห์สีฟ้าที่เราคุ้นเคยกันเป็อย่างดี เทคโนโลยีต่าง ๆ ได้รับการพัฒนาจนก้าวล้ำไปไกลเกินกว่าที่พวกเราจะจินตนาการถึง ไม่ว่าจะเป็เทคโนโลยีการยืดอายุขัย โลกเสมือนจริงที่กลายมาเป็โลกใบที่สอง หรือแม้แต่พลังงานไร้ขีดจำกัดที่ต่อยอดมาจากทฤษฎีทรงกลมไดสัน (Dyson Sphere)
"เกมนี้แม่xโคตรห่วยเลยว่ะ!"
เสียงสบถดังลั่นออกมาจากอาคารหรูแห่งหนึ่งในประเทศ T
"Adamx007 คุณแนะนำเกมอะไรให้ผมเล่นเนี่ย! นั่งฟาร์มมาสามชั่วโมง หลอดเลเวลไม่กระดิกเลยแม้แต่นิดเดียว! อ๊ากกก!!!"
[ติ๊ง! โดเนทจาก Adamx007 จำนวน 10,000 เหรียญ]
"ไอ้โง่ เล่นแต่เกมออโต้ฟาร์มปล่อยบอทจนชิน พอมาเจอของจริงดันร้องเป็หมาเลยเว้ย"
"โอ้โห!! ขอบคุณสำหรับโดเนทครับผม!!! ผมจะฝืนเล่นเกมหมา ๆ นี่ต่อไปให้จงได้ครับ!!"
เขาพูดพร้อมกับะโหมุนตัวก้มกราบแทบเท้าหน้ากล้องอย่างลื่นไหล
ชายหนุ่มคนนี้มีชื่อว่า 'ไป๋ เยว่ฉี' สตรีมเมอร์ที่ไม่ได้โด่งดังอะไรมากมายนัก แต่เนื่องจากพ่อแม่เป็มหาเศรษฐี เขาจึงสามารถใช้ชีวิตได้อย่างสุขสบาย ยิ่งไปกว่านั้นในฐานะลูกชายคนเล็ก เขาจึงไม่ถูกกดดันให้ต้องรับ่ต่อธุรกิจของครอบครัว หลังจากที่พ่อและแม่จากไป พี่ชายของเขาก็เข้ารับ่ต่อบริษัท ส่วนเยว่ฉีก็กลายเป็ชายหนุ่มว่างงานจนลงเอยด้วยการมานั่งเป็สตรีมเมอร์อย่างที่เห็น
"ยังไงก็เถอะนะคุณอดัม ผมจะเล่นเกมบ้านี่ให้ผ่านได้ยังไงกันล่ะเนี่ย เลเวลก็อัปไม่ได้ แถมยังออกจากโซนมือใหม่ไม่ได้อีกต่างหาก"
[ติ๊ง! โดเนทจาก Adamx007 จำนวน 100 เหรียญ]
"ลองหาวิธีดูเอาเองสิ ความสนุกของเกมมันก็อยู่ที่ความท้าทายไม่ใช่รึไง"
[ติ๊ง! โดเนทจาก Qwerty1234 จำนวน 100 เหรียญ]
"งัว"
เขานั่งตีสไลม์ระดับเริ่มต้นในเกมนั้นต่อไปจนเวลาล่วงเลยไปกว่าหกชั่วโมง และในตอนนั้นเอง เขาถึงได้เห็นว่าหลอดเลเวลของตัวละครเพิ่มขึ้นมาอยู่ที่ 0.001%
"โว้ยยยย!! พ่อxมึx xูไม่เล่นแล้วไอ้เxี้ย xูยอม!!!"
[ติ๊ง! โดเนทจาก NTRslayer จำนวน 1,000 เหรียญ]
"น่าทึ่งนะที่ทนเล่นมาจนถึงตอนนี้ได้ กับเกมรีวิวติดลบยอดรีฟัน 99.99%"
[ติ๊ง! โดเนทจาก Adamx007 จำนวน 10,000 เหรียญ]
"ข้าไปล่ะ ถ้าเ้ายังอยากจะฝืนเล่นอยู่ ขอแนะนำให้ไปหาเควสต์ทำให้หมู่บ้านเอาก็แล้วกัน"
"ขอบคุณครับ!! ผมก็เคยลองไปคุยกับชาวบ้านดูแล้วไง!!"
เขาตอบข้อความโดเนทพร้อมกับทำท่าหกสูงโชว์หน้ากล้อง
[ติ๊ง! โดเนทจาก Mrbeast จำนวน 100 เหรียญ]
"หลังจากนั้นก็โดนเอาปืนไล่ยิง เพราะตั้งค่าหน้าตาตัวละครมาน่าเกลียดเกินไปสินะ"
"ไม่ต้องย้ำโว้ย!!!"
[ติ๊ง! โดเนทจาก Adamx007 จำนวน 100 เหรียญ]
"โชคดี แล้วก็อย่าหาไปซื้ออะไรแปลก ๆ ในร้านค้าของเอลล่ะ"
หลังจากนั้นเขาก็นั่งทนฝืนเล่นเกมนั้นต่อไปอีกประมาณครึ่งชั่วโมง จนในที่สุดก็ถึงขีดจำกัดความอดทน
ร้านค้าของเอล
เยว่ฉีบังคับตัวละครในเกมให้เดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าร้านที่ช่องแชตเพิ่งจะเอ่ยปากเตือนเอาไว้
"หึหึ ใครมันจะไปเชื่อคำขู่โง่ ๆ แบบนั้นกันฟะ มันก็เห็นกันอยู่ชัด ๆ ว่าที่นี่ต้องมีของดี"
เขาบังคับตัวละครให้เดินเข้าไปในร้าน บรรยากาศด้านในทั้งหนาวเย็นและน่าขนลุก แสงเทียนที่ส่องสว่างริบหรี่ตามทางเดินชวนให้รู้สึกขวัญผวาอยู่ไม่น้อย
"ดีจ้า!!"
"กรี๊ดดดดดด!"
สาวน้อยเอลฟ์หูยาวหน้าตาน่ารักเดินเข้ามาะโทักทายจากด้านหลังอย่างกะทันหัน ทำให้เยว่ฉีใจนเผลอกรี๊ดแตกลั่นห้อง
[ติ๊ง! โดเนทจาก หมาวัด จำนวน 10 เหรียญ]
"ฮาฮาฮ่า ไอ้เยว่ฉีแตกสาวแล้วเว้ย"
[ติ๊ง! โดเนทจาก พญามังราย จำนวน 100 เหรียญ]
"ตัดคลิปไว้ให้แล้ว ได้เวลากลายเป็คนดังแล้วเพื่อน"
"แม่xเอ๊ย!!!"
สาวน้อยเอลฟ์เดินเข้ามาสำรวจรอบ ๆ ตัวละครของเขาอย่างละเอียดถี่ถ้วน
"น่าเกลียด"
[ติ๊ง! โดเนทจาก หมาวัด จำนวน 10 เหรียญ]
"วะฮาฮาฮ่า"
"อะแฮ่ม!...ผมมาซื้อของ ที่นี่มีอะไรดี ๆ ขายบ้างไหม?"
ด้วยความเคยชินที่ชาวบ้านทุกคนในเกมมักจะสาปแช่งหรือทำร้ายเขา เพียงเพราะตัวละครหน้าตาน่าเกลียด เยว่ฉีจึงไม่ได้แยแสอะไรกับคำพูดที่หลุดออกมาจากปากเอลฟ์ตนนี้
"เอาสิ่งนี่ไป ข้าไม่ขายอย่างอื่นให้เ้า"
เธอยื่นขวดน้ำยาสีฟ้าที่บรรจุของเหลวประหลาดให้กับเยว่ฉี พร้อมกับเอานิ้วบีบจมูกตัวเองเอาไว้แน่น
'เฮ้ย อะไรมันจะรังเกียจกันขนาดนั้นฟะ'
ชื่อไอเทม: ต้นกำเนิดหยิน
ระดับ: ???
เอฟเฟกต์: เพิ่มพลังหยิน, เพิ่มค่าเสน่ห์จนถึงขีดสุด, ปรับปรุงรูปโฉมผิวพรรณ ???
ราคา: 99,999,999,999 ??????
'เxี้ยอะไรอีกวะเนี่ย เกมบั๊กเหรอ?'
[ติ๊ง! โดเนทจาก GawrGuro จำนวน 100 เหรียญ]
"Ah ของแรร์ล่ะ"
"เอ่อ...ทั้งตัวฉันมีเงินแค่—"
"ข้าให้ฟรี!! ถือซะว่าช่วยขจัดความน่ารังเกียจออกไปจากจักรวาล!! เป็บุญเป็กุศล!! รีบ ๆ รับไปแล้วก็ไสหัวออกไปจากร้านข้าได้แล้ว!!"
'เฮ้ย! ยัยเตี้ยนี่มันจะพูดเกินไปแล้วนะ!!'
[ติ๊ง! โดเนทจาก หมาวัด จำนวน 10 เหรียญ]
"วะฮาฮาฮ่า ไอ้โง่เยว่ฉีโดนเด็กด่า โอ๊ยย งี้ต้องรีบตัดคลิป!!"
เยว่ฉีจำใจรับน้ำยาขวดนั้นมาแล้วเดินออกจากร้าน ทันใดนั้นเขาก็สังเกตเห็นเหล่าชาวบ้านที่เริ่มส่งสายตาอาฆาตมาทางเขา ชายหนุ่มจึงรีบบังคับตัวละครวิ่งหนีเข้าไปในป่าทันที
"แฮ่ก ๆ ๆ เหนื่อยชิบหายเลยวุ้ย ดื่มไอ้ยาแปลก ๆ นี่แก้กระหายไปเลยละกัน"
[ติ๊ง!]
[โปรดรีสตาร์ตเกมเพื่อให้เอฟเฟกต์แสดงผล]
[ติ๊ง! โดเนทจาก tarantula จำนวน 100 เหรียญ]
"WTF"
"ยาบ้าอะไรวะเนี่ย ต้องรีเกมเพื่อใช้เอฟเฟกต์เนี่ยนะ...เฮ้อ ผมเหนื่อยแล้ว เอาไว้ดูเอฟเฟกต์ของมันพรุ่งนี้ก็แล้วกัน สตรีมวันนี้คงต้องขอพักเอาไว้เท่านี้นะครับ ขอบคุณทุกคนที่คอยสนับสนุนครับ!!"
พูดจบเยว่ฉีก็จัดการปิดคอมพิวเตอร์ ปิดสตรีม แล้วะโทิ้งตัวลงบนเตียงนอนทันที
"เฮ้อออออ...ในที่สุดก็ได้พักสักที"
หลังจากนั้นไม่นาน
"อาฉี พี่กลับมาแล้ว ลงมาทานข้าวด้วยกันเร็วเข้า"
"คร้าาบบบ พี่เจมส์"
เจมส์ อาเธอร์ คือพี่ชายแท้ ๆ ของเยว่ฉี ด้วยความที่เป็ลูกคนโต เขาจึงใช้ชื่อภาษาอังกฤษและนามสกุลของฝั่งพ่อ ส่วนเยว่ฉีใช้ชื่อตามฝั่งแม่ที่เป็คนจีน และด้วยความที่ผู้เป็แม่เคยคาดหวังอยากได้ลูกสาวมาก จึงได้ตั้งชื่อนี้เตรียมเอาไว้ล่วงหน้า แต่สุดท้ายก็ดันได้ลูกชาย เยว่ฉีจึงต้องรับชื่อนี้มาใช้แทนลูกสาวที่ไม่มีวันได้ลืมตาดูโลก
"สตรีมวันนี้เป็ยังไงบ้างล่ะ?" เจมส์เอ่ยถาม
"ก็ดีครับพี่...ถ้าไม่ใช่เพราะโดเนทที่ชอบขอให้เล่นเกมแปลก ๆ มันก็จะดีกว่านี้มากเลย เฮ้ออ..."
สองพี่น้องพูดคุยกันอย่างสนิทสนมระหว่างมื้ออาหาร ด้วยความที่ครอบครัวเหลือกันอยู่แค่สองคน ทำให้ถึงแม้เยว่ฉีจะเกาะพี่ชายกินไปวัน ๆ เจมส์ก็ไม่เคยปริปากบ่นแม้แต่คำเดียว สำหรับเขาแล้ว ขอแค่น้องชายยังมีชีวิตที่ปกติสุขและยิ้มได้ก็เพียงพอแล้ว
หลังจากทานข้าวและทำธุระส่วนตัวเสร็จ ทั้งคู่ก็ไปนั่งดูหนังด้วยกันพักหนึ่งก่อนจะแยกย้ายกันเข้านอน
'เฮ้อ...ขอให้พรุ่งนี้เป็วันที่ดียิ่งขึ้นเถอะ'
เขาภาวนาอธิษฐานกับดวงดาวด้านนอกหน้าต่าง ก่อนจะผล็อยหลับไปในที่สุด
[ติ๊ง!]
[ติ๊ง!]
[ติ๊ง!]
[ติ๊ง!]
....
[ติ๊ง!]
ภายในคืนนั้นเอง...ในหัวของเยว่ฉีกลับมีเสียงระบบประหลาดดังก้องขึ้นมารัว ๆ นับครั้งไม่ถ้วน
708
