เกิดใหม่อีกครั้งขอเป็นตัวร้าย

บทนำ

          สถานบันเทิงแห่งหนึ่ง

          เสียงเพลงดังอีกทึกกึกก้องไปทั่วบริเวณมีนักท่องราตรีมากหน้าหลายตาออกมาโยกย้ายไปตามเสียงเพลงรวมไปถึง‘เปมิกา’(ปริม) สาวนักท่องราตรีเธอชอบออกมาดื่มด่ำเสียงเพลงกับเพื่อนทุกๆ วันศุกร์ เข็มนาฬิกาใกล้แตะเลขสิบสองผู้คนที่มาเที่ยวต่างร้องเพลงกันเสียงดังบ้างก็เมามายจนไม่รู้ว่าตนเองกำลังทำอะไรแปลกๆ ออกมา

            “ปริมแกรู้มั้ยว่าฉันรักมันมากแค่ไหน”‘ญาริน’คร่ำครวญกับความรักครั้งเก่าที่เธอโดนผู้ชายที่เธอทุ่มเททั้งกายและใจให้หักหลังเธอไปมีผู้หญิงใหม่ แม้เ๱ื่๵๹ราวจะผ่านมาเป็๲เวลาหลายเดือนแล้วก็ตามเธอยังคงคร่ำครวญทุกครั้งที่ออกมาดื่มแล้วเมาได้ที่

            “รู้สิทำไมฉันจะไม่รู้ ช่างมันเถอะผู้ชายควายๆ ปล่อยให้มันไปได้กับผู้หญิงควาย ๆ อย่างยัยนั่นดีน่ะแล้ว แกสวยขนาดนี้หาใหม่หล่อกว่ามันได้อีกเป็๞โหลเชื่อฉันสิญาริน”เปมิกาที่ตอนนี้ก็เมาไม่ต่างจากญารินแต่เธอพอที่จะมีสติหลงเหลืออยู่บ้างแม้จะน้อยนิดก็ตาม

            “เฮ้ย! พวกแกฉันว่าเรากลับกันก่อนเถอะพรุ่งนี้ฉันมีนัดทานข้าวกับพ่อแม่กลัวตื่นไม่ทันเดี๋ยวโดนดุอีก”‘ณิชา’ เพื่อนอีกคนในกลุ่ม สาวสวยประจำมหาวิทยาลัยที่มีหนุ่มๆ หมายปองแต่ไม่ต้องหมายหรอกนะจ๊ะหนุ่ม ๆ ณิชาเธอเป็๲ดี้ที่คบแต่สาวหล่อเท่านั้น

            “ดีเหมือนกันถ้าฉันกลับดึกกว่านี้มีหวังอันดาต้องบ่นฉันหูชาแน่ๆ เลย” เปมิกานึกถึงแฟนสาวของเธอที่ไม่ชอบออกมาเที่ยวกลางคืนสักเท่าไรและไม่ชอบให้เธอกลับห้องดึกๆ ด้วยวันไหนที่เปมิกากลับดึกเกินเวลาที่เธอตั้งไว้เปมิกาต้องหูชาทุกที

            เปมิกากำลังขับรถกลับบ้านและเป็๲ไปตามคาดอันดาโทรตามเธอจริงๆ

            “จ้าว่าไงอันดาปริมกำลังจะถึงบ้านแล้วไม่ต้องเป็๞ห่วงนะ”เปมิกาชิงพูดก่อนที่อลินดาจะได้พูดออกมา

            “อันโทรหาปริมไม่รู้ตั้งกี่สายทำไมไม่รับสายอันปริมนี่ใช้ไม่ได้เลยนะถ้าเป็๲อย่างนี้ต่อไปอันว่าอันต้องทนปริมไม่ไหวแล้วแน่ ๆ” อลินดาบ่นหยาวเหยียดที่คนรักของเธอไม่เคยฟังที่เธอพูดบ้างเลยทำหูทวนลมอยู่ตลอดเวลา

            “ในร้านเสียงเพลงมันดังมากเลยที่รัก ปริมเลยไม่ได้ยินปริมกำลังจะขับรถเข้าบ้านแค่นี้ก่อนนะถ้าปริมอาบน้ำทำอะไรเสร็จ ก่อนนอนเดี๋ยวปริมโทรหานะคะ”เปมิกาทำใจดีสู้เสือ

            “ไม่ต้องหรอกปริมอันจะนอนแล้วล่ะแค่นี้นะ” พูดจบเธอก็ตัดสายทิ้งทันทีจนเปมิการู้ชะตากรรมตัวเองแล้ววาพรุ่งนี้เธอจะโดนอะไร

            ‘อลินดา’(อันดา) สาวสวยผู้ที่มีหน้าตาน่ารักน่าทะนุถนอมเธอคบกับปริมได้สองปีเธอเจอกับเปมิกาตอนที่เธอเรียนอยู่ปีสองตอนที่ทั้งคู่ได้เลือกชมรมเดียวกันเปมิกาเห็นอลินดาครั้งแรกก็ชอบในความน่ารักของเธอ เปมิกาจึงจีบเธอก่อนเหมือนโชคชะตาฟ้าลิขิตเพราะอลินดาก็ชอบเปมิกาอยู่ไม่น้อยทั้งคู่อายุเท่ากันเพียงแต่เรียนคนละคณะกันก็เท่านั้นแรก ๆเปมิกาก็ดูเอาใจใส่อลินดาเป็๞อย่างดีแต่พอนานเข้านิสัยด้านลบของเปมิกาก็ออกเผยออกมาให้อันดาเริ่มเห็น

            เปมิกามีนิสัยที่ค่อนข้างติดเพื่อนชอบเที่ยวกับเพื่อนเป็๲ประจำไม่หนำซ้ำเธอยังเ๽้าชู้สุดๆ อีกด้วย อลินดาจับได้ไม่รู้กี่รอบนี่คืออีกหนึ่งสาเหตุที่อลินดาไม่อนากให้เธอไปเที่ยวเพราะไปเที่ยวทีไรต้องได้เบอร์ผู้หญิงมาทุกทีซึ่งต่างจากอลินดาพอสมควรจึงทำให้ทะเลาะกันเ๱ื่๵๹นี้อยู่บ่อยครั้งและทุกครั้งที่อลินดางอนเปมิกาก็ง้อเธอด้วยของที่อลินดาชอบจนทำให้อลินดาใจอ่อนทุกที

            “นี่เราต้องซื้อกระเป๋าหรือรองเท้าไปง้อนางอีกเนี่ย”เปมิกาทำอย่างนี้บ่อยครั้งและอลินดาก็ยอมเธอมาโดยตลอดเช่นเดียวกันกับครั้งนี้ที่เปมิกายังจะทำนิสัยเดิมๆ

            อลินดาร้องไห้กับเ๱ื่๵๹นี้อยู่บ่อยครั้งโดยที่เปมิกาไม่รู้เลยว่าเธอต้องอดทนสักแค่ไหนเพื่อประคองให้ความรักของเธอที่มีต่อเปมิกายังคงอยู่แต่ตอนนี้เธอเริ่มจะหมดความอดทนเสียแล้วไม่ใช่ว่าเธอไม่รักเปมิกาแต่เธอแค่คิดว่าการใช้ชีวิตของทั้งคู่มันช่างต่างกันเหลือเกิน

            “ปริม อันเริ่มจะทนต่อความรู้สึกนี้ไม่ไหวแล้วนะทำไมปริมไม่เข้าใจอันทำไมปริมทำไม ฮือ ๆ ๆ” อลินดาได้แต่คร่ำครวญทั้งน้ำตาอยู่คนเดียวจนเผลอหลับไปเพราะความเพลียที่เกิดจากการร้องไห้อย่างหนัก