เลี้ยงผีไว้ทำผัว
ตอน ไปแต่งานศพคนหล่อ
กลางคืน
ลมเย็นพัดแรงเป็เสียงดังหวีดหวิวฟังแล้วน่าขนลุก เรือนไม้เก่าแก่ริมน้ำแทบจะไร้แสงไฟ ทว่าหญิงสาววัยรุ่นกำลังนอนหงายอยู่กลางชาน เอาแท็บเล็ตวางไว้บนพุงและนอนยกขาไขว่ห้าง มือสไลด์ฟีดดูเฟสชาวบ้าน
เพี๊ยะ! ๆ ๆ มีเงาดำทมิฬสามเงาคอยตบตียุงที่เข้ามาเกาะผิวกายเนียนนุ่ม ทว่าสาวสวยกลับไม่สะทกสะท้านกับฝ่ามือหยาบที่โดนตัว ไม่ใด้วยซ้ำไป
"หู พี่อัฐ โตแล้วหล่อขนาดนี้เลยหรือเนี่ย"
"ดีเลย ถ้าพี่ไม่รอดจากห้องไอซียูล่ะก็ หนูได้ผูกิญญาพี่มาอยู่ด้วยแน่"
"เขามีเมียแล้วนี่เจ๊" ผีนักศึกษานั่งอยู่บนหัว ก้มมองจอไปพร้อมกับหมอผีสาว
"แล้วไง ตายแล้วก็โสดป่ะ"
"แปลว่าเราเอามาอยู่ด้วยได้ งั้นรึ" ผีทหารพราน
"ได้สิ"
"เออ ๆ ดี จะได้มีคนช่วยทำงาน แม่ม ข้าทำทุกอย่างทั้งงานบ้าน งานสวน ดูดวง ทำเส่นห์" ผีนักรบโบราณนั่งกอดอกบ่น
บนหลังคายังมีผีอีกสามตนนั่งคุยกันขณะก้มมองลงมายังชานเรือนไทย
"เบื่อยัยนี่ชะมัด เมื่อไรฉันจะได้ไปที่ชอบๆเสียที" ผีดาราบ่น
"เอ้า! จะรีบไปทำไม อยู่แบบนี้สบายดีออก ไม่ต้องไปรับโทษ ไม่รู้จะลงนรกหรือขึ้น์" ผีนักดนตรี
"ที่จริงแนนผูกิญญาเรากับดวงหล่อนแล้วหละ ยังไงๆก็ต้องรอหล่อนหมดอายุไขพวกเราถึงจะเหมือนตายจริงๆ แล้วตอนนั้นถึงจะได้ไปต่อ" ผีหนุ่มออฟฟิศ
"เออ ๆ ๆ ตกลงก็เหมือนเธอยืดอายุไขพวกเราให้อยู่ในโลกต่อสินะ" ผีนักดนตรี
"แต่อยู่ในร่างผีน่ะสิวะ จะจีบสาวสวยก็ไม่ได้ คนพวกนั้นดันมองไม่เห็นความหล่อของฉันอีก ไปเกิดชาติหน้าแล้วเป็ดาราอีกรอบยังดีเสียกว่า"
"แล้วถ้าเกิดเป็หมาล่ะ?" แนนะโเสียงดังทะลุขึ้นมาบนหลังคา ราวกับว่าเธอมีหูทิพย์คอยติดตามเหล่าลูกสมุน
รุ่งเช้า
คุณแม่โทรมาหาแนนั้แ่ฟ้ายังไม่สาง หล่อนร้องไห้และกำลังแจ้งข่าวร้ายของครอบครัวเพื่อนรักให้กับลูกสาว
"ฮือ! ๆ ๆ แนน ตาอัฐไม่รอดแล้วนะ น่าสงสารจริงๆ ฮือ! ๆ ครอบครัวนี้เสียกันยกบ้าน ไม่มีใครรอดเลย"
"จริงเหรอแม่" แนนลุกนั่งและดีใจ ทำตาโต
"อือ! พ่อแม่ก็เพิ่งเผาไปวันก่อน วันนี้ต้องมาเผาลูกอีก เห้อ! เวรอะไรหนอกรรม โลกนี้คนดีทำไมไปไวจริงๆ คนชั่วทำไมมันตายยากกันจังนะ"
"แกก็รีบๆไปงานพี่เขาล่ะ อย่างน้อบก็ได้ลาได้ส่งเขาไปที่ดีๆ"
"ไปสิแม่ หนูจะพลาดได้ยังไง พี่เขาได้ไปที่ชอบๆแน่ แค่นี้นะหนูจะรีบไปแต่งตัว"
ตื๊ด! ๆ ๆ ๆ แนนตอบแม่แล้วกดวางสายไป เธอรีบวิ่งลงจากเรือนไทยเก่าๆที่ฝาไม้ซีดเซียว แก้ผ้าอาบน้ำอยู่ในห้องน้ำแบบโบราณที่อยู่นอกตัวบ้าน
แว๊บ! ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ผีหื่นทั้งหกตนหายตัวมาโผล่รอบผนังห้องน้ำทั้งสี่ด้าน บ้างก็เอาตาส่องตามรูฝาไม้ บ้างก็มองตามรอยต่อ แต่ละตัวกำลังจ้องเรือนร่างหญิงสาววัยแรกแย้มที่ขาวโพลนซ่อนรูป
"อูว! ถึงจะไม่ได้ไปเกิดแต่มีแบบนี้ก็ดีนะ" ผีดาราเอ่ย
ซู่ม! ๆ ๆ แนนรับใช้ขันตักน้ำในโอ่งรินรดเรือนกาย กดสบู่เหลวมาลูบไล้ผิวพรรณนวลนุ่ม หลังจากนั้นเธอแต่งชุดเดรสขาวแบบยาวคลุมเข่าแล้วกดแอพเรียกรถรับส่งไปยังงานศพของพี่อัฐ ลูกชายขอเพื่อนแม่ที่เคยเล่นด้วยกันสมัยเรียน
เมื่อมาถึงงานก็เจอกับภรรยาของพี่อัฐที่กำลังนั่งคุกเข่าร้องไห้อยู่หน้าโลง แขกมากันบางตาเพราะส่วนมากมางานของคุณพ่อกับคุณแม่ของเขาไปแล้วเมื่อวันก่อน
"จะตั้งทำพิธีกี่วันก่อนเผานะ" แนนเอ่ยขณะเดินจากประตูวัดตรงไปยังศาลาฌาปนสถาน ทุกคนแต่งชุดดำกันหมด มีเพียงหมอผีสาวคนนี้ที่แต่งชุดขาว
"เจ๊! ๆ เธอ! ๆ เห้ย! ๆ พวกเราเข้าไม่ได้" ผีทั้งหกะโเรียกตามหลังเ้านายขณะยืนเกาะขอบกำแพงวัดและยืนเขย่งเท้า
"ก็รออยู่ข้างนอกนั่นแหละ อยากโดนั์ฟาดรึ" แนนเหลียวหลังมาตอบและเบ้ปากชี้ไปทางรูปปั้นั์ถือกระบองสองตนที่สูงใหญ่เกินหลังคาวัด
แนนเดินมาถึงศาลาแต่ก็ไม่เข้าไปกราบศพ เธอเดินไปรอบๆและสูดหายใจแรง ชะเง้อหน้ามองหาิญญาใหม่ที่เงาเข้มและกลิ่นแรง
"อ้าว! อยู่ตรงนั้นเอง" แนนเอ่ยเมื่อเห็นร่างพี่อัฐกำลังยืนลูบหัวเมียรักอยู่หน้าโลงศพ เธอเดินอ้อมไปข้างๆศาลา ชะโงกหน้าเข้ามาทางหน้าต่างแล้วโบกมือไปมา
"พี่ ๆ ๆ"
ปุ้ง! จู่ๆิญญาหนุ่มหล่อหน้าตี๋ทะลุผนังศาลาฌาปนกิจเสียงดัง หน้าอกของเขากระแทกเต้าของเเนนจนผ้าเดรสขาวกระเพื่อมไหว
"เห็นพี่ด้วยเหรอ?"
"ช่วยบอกแฟนพี่ที พี่เอาเงินฝังไว้กับเซฟหลังบ้าน แนน ๆ ช่วยที" ผีหนุ่มก้มหน้าต่ำ เอามือจับบ่าน้อยเขย่าจนสาวสวยยืนโยกโคลงจวนจะล้ม
"คือว่า อยู่คนละโลกแล้วปลงๆเถอะพี่"
"แต่ว่าเนยเค้าต้องอยู่คนเดียวนี่สิ จะเอาเงินที่ไหนไปตั้งตัวล่ะ ประกันพี่ก็ไม่ได้ทำไว้ให้เนย"
"พี่ตายแล้วนะ ปล่อยวางเถอะ พี่เนยจะยังไงต่อก็เื่ของหล่อน ยังไงหล่อนก็ต้องมีครอบครัวใหม่ มีคนมาดูแล พี่จะให้หล่อนเป็ของพี่ตลอดไปไม่ได้ เข้าใจไหม"
"ไม่ ทำไมแนนไม่ช่วยพี่ อุส่าห์มองเห็นพี่แล้วเชียว"
"ไม่คิดจะตอบแทนที่พี่สอนหนังสือ สอนการบ้าน เลี้ยงขนมแนนตอนเด็กๆเลยหรือ แค่ไปบอกที่ซ่อนเงินเอง จะอะไรนักหนาวะ"
ผีหนุ่มโมโหโกรธา ใบหน้าแดงฉานดั่งอาบเื ง้างฝ่ามือใหญ่กว่าใบหน้า ราวกับตั้งท่าจะตบแนนให้ตายในคราเดียว
"แล้วถ้าเธอเอาเงินไปใช่มะ ตั้งตัวได้ สร้างตัวได้ แล้ววันนึงเงินนั้นเอาไปใช้กับผัวใหม่ พี่รับได้ไหม พี่อัฐ" แนนยืนเขย่งเท้าจ้องตาตอบ ใบหน้าของเธอยิ่งอยู่ใกล้ฝ่ามือใหญ่ั์
มืง! ผีตายโหงฤทธิ์แรงตวาดลั่นจนลมปากพัดผมหน้าม้าแนนปลิวไหว เขาฟาดฝ่ามือลงมาอย่างรวดเร็ว
แข็ง! จู่ๆเสียงเด็กชายก็แว่วมาในกาศ
ปิ๊ง! ปรากฏร่างสองร่าง เป็กุมารทองเด็กชายและเด็กหญิงในชุดไทยโบราณสีโอรส สวมสายสะพายสีทองเฉลียงบ่า
ิญญาร้ายแข็งเป็รูปปั้นหิน
"ฮ้า! หนูมาช่วยพี่อีกครั้งแล้วนะคะ" เด็กหญิงเอ่ย
"ขอค่าตอบแทนเป็โอริโอ้สองลังนะฮะ" เด็กชาย
"จ๊ะ เอาแข็งไว้แบบนั้นก่อนนะ พี่ขอสวดผูกิญญาแปบ จำไม่ได้มันยาว"
"เห้อ! แทบไม่เชื่อเลยว่าเป็ลูกศิษย์คุณตา" เด็กหญิงเอามือแตะหน้าผากแล้วส่ายหน้า
"แข็งไว้น่ะ เดี๋ยวเลี้ยงไอศกรีมแท่งกับทุเรียนคนละลูกเลย" แนนเอ่ยแล้วลงไปนั่งคุกเข่า ล้วงตำราเก่าๆจากกระเป๋าสะพายข้างออกมากาง
"จริงนะพี่ หิ! ๆ ๆ" เด็กชายเอ่ยขณะเงยหน้าเดินรอบิญญาหิน
โอม! ๆ ๆ แนนพนมมือไหว้และสวดตำราไสยเวทย์โบราณที่ตกทอดมาั้แ่ยุครัตนโกสินทร์
จู่ๆก็มีกระแสสายไฟลางๆพุ่งออกจากหน้าผากของเธอไปพันรอบคอิญญาผีหนุ่มก่อนจะไหลขึ้นตามใบหน้าแล้วมุดเข้าไปทางหน้าผากของเขา เมื่อเสร็จสิ้นการผูกิญญาร่างหินก็เลือนลางจนเบาบางเท่าๆกันกับผีอีกหกตนที่นั่งมองรถราอยู่บนกำแพงวัด
"มีกันเจ็ดแล้ว คิดว่าเราสู้กับั์สองตัวนั้นไหวป่ะ" ผีทหารพราน
"บ้า แค่กุมารทองลูกกรอกของตายัยนั่นเรายังสู้ไม่ได้เลย นับประสาอะไรกับั์" ผีนักรบ