หลังจากได้ใช้เวลาร่วมกันมากขึ้น เจเล่พบว่านอกจากนิสัยที่ต่างกันสุดขั้วจนเข้ากันได้ยากและความปากหมาจัดจ้านขั้นสุดแล้ว บีเจเป็เทรนเนอร์ที่เก่ง และเปี่ยมด้วยความเป็มืออาชีพ เขารักในงานที่ทำและจริงจังมาก เมื่อลูกเทรนบอกว่า้าลดน้ำหนัก ชายหนุ่มกล้ามโตก็จับวางแผนอย่างเป็ระบบแบ่งเป็รายเดือนพร้อมปักหมุดเป้าหมายให้อย่างชัดเจน โปรแกรมของเขาไม่ได้มีแค่เื่ออกกำลังเรียกเหงื่อในยิม แต่รวมไปถึงการคำนวณโภชนาการ ปริมาณการดื่มน้ำที่อิงตามเกณฑ์มวลกาย ไปจนถึงการปรับเปลี่ยนกิจวัตรประจำวัน ตารางของบีเจเข้มข้นดุดันต่างจากพี่ยอดที่เน้นแนะนำกว้าง ๆ ชิล ๆ เหมาะสำหรับผู้เริ่มต้น
แม้น้ำหนักตัวของเจเล่จะลดฮวบลงไปร่วมสิบกิโลกรัมแล้ว แต่ตัวเลขก็ยังคงเกินหลักร้อยอยู่ดี ถึงอย่างนั้นหนุ่มร่างท้วมก็พัฒนาตัวเองจนสามารถยืนระยะออกแรงได้ต่อเนื่องเป็ชั่วโมง จากที่เคยเข้ายิมสัปดาห์ละสองวันก็ขยับขึ้นมาเป็วันเว้นวัน... เหมือนชอบมาให้เขาด่าเขาว่า วลีเด็ด แต่ละวันไม่มีซ้ำ
“วิ่งให้มันดี ๆ หน่อย ตูดบิดหมดแล้ว”
“พุงย้อยแล้วแม่ ฮึบไว้ดิ!”
“ขึ้นสุดลงสุด! ขามีแค่นี้หรือไง? จะงอไว้ทำไม?”
คำพูดคำจาต่าง ๆ นานา บีเจก็ขยันสรรหามาล้อเลียน แถมยังชอบตบมือเร่งเร้าเสียงดังเหมือนกำลังต้อนวัวต้อนควาย เอาให้อายสายตาคนอื่นในยิมอยู่ทุกครั้ง
วันนี้ก็เช่นกัน ในขณะที่เขากำลังทำคาร์ดิโอแล้วความเร็วเกิดตกวูบลงไปนิดเดียว ก็โดนเสียงเข้มดุใส่ทันที ทว่าเมื่อเริ่มชินชาความเกรี้ยวกราดขี้เก๊กของเทรนเนอร์โหด และถึงจุดสุดทนกับความปากหมา เจเล่จึงตัดสินใจขึ้นเสียงเถียงกลับทันควัน ในเมื่อเขาเป็ผู้ใช้บริการที่จ่ายเงินจ้างนะ มีสิทธิ์มีเสียงเต็มที่!
“พูดดี ๆ ได้ไหมล่ะ! ทำไมต้องตะคอกด้วย!”
“ตะคอกอะไร? เสียงผมมันเป็แบบนี้อยู่แล้ว! แล้วทีคุณชอบบีบเสียงอ้อแอ้ล่ะ ผมยังไม่เคยมีปัญหาเลย!”
“บีบเสียงอะไร?! เกิดมาก็เป็แบบนี้เหมือนกันนั่นแหละ!”
“อ้อเหรอ? เป็แบบนี้เลยนะ นึกว่าอ้วนมากจนหลอดเสียงตีบซะอีก! แหม... เวลาเจอผู้ชายไม่ได้เลยนะ—”
เจเล่สะดุ้งโหยงเมื่อโดนจับไต๋เื่ที่เป็เกย์ อันที่จริงเขาก็ไม่ได้ปิดบังเพศสภาพอะไร แต่ก็ไม่คิดว่าคนขี้เก๊กหน้าตายอย่างบีเจจะคอยสังเกตจนดูออก ที่สำคัญหมอนี่ยังรู้ลึกรู้ดีไปถึงขั้นที่ว่าเขาแอบชอบพี่ยอดอยู่ด้วย พอโดนจี้จุดเข้าให้ ครีเอทีฟหนุ่มเลยใบ้กิน ไม่กล้าอ้าปากเถียงต่อ
“ครบเวลาแล้วก็ไปยืดเส้นซะ! แล้วคราวหน้าเอาชุดว่ายน้ำมาด้วย” บีเจสั่งเสียงเรียบ
“เอามาทำไม?”
“ก็ใช้สระยิมสิ”
หนุ่มเ้าเนื้อเริ่มหน้าเสียเพราะเขาไม่มั่นใจในรูปร่างของตัวเองเอาเสียเลย จึงเกลียดการใส่ชุดน้อยชิ้นลงน้ำที่สุด
“ผมว่ายน้ำไม่เป็”
“ไม่เป็ไร เดี๋ยวสอนให้ จ่ายเงินมาแล้วก็ใช้บริการให้มันคุ้มหน่อย”
เจเล่ชักสีหน้าใส่ทันทีด้วยความหมั่นไส้ เพราะอุปกรณ์ออกกำลังกายบางเครื่องในยิมเขายังไม่ได้แตะเลยด้วยซ้ำ เนื่องจากไอ้คนพูดนี่แหละที่ออกคำสั่งห้ามเขาใช้ แล้วยังมีหน้ามาบอกว่าเขาใช้ไม่คุ้มอีก!
“ไม่ลงสระไม่ได้เหรอ?”
“ทำไมล่ะ? กิจกรรมทางน้ำน่ะเหมาะกับสรีระของคุณที่สุดแล้วนะ มันช่วยเซฟเข่า ลดแรงกระแทก แถมยังช่วยให้ออกกำลังได้นานขึ้น เผาผลาญดีมาก แถมช่วยกระชับสัดส่วนทั้งตัวด้วย เวลาไขมันลดลงเยอะ ๆ ผิวจะได้ไม่ย้วย ห้อยเป็ถุงกาแฟทำไงละ?”
พอฟังเหตุผลก็ไม่รู้จะบ่ายเบี่ยงอะไรได้อีก เมื่อมีแต่ข้อดี ก็ได้แต่ต้องทำตาม
บีเจจัดว่าเป็เทรนเนอร์ที่ดีมากคนหนึ่ง แม้ภายนอกจะชอบทำเสียงดังดุดัน แต่หากลูกเทรนสงสัยและกล้าเอ่ยปากถาม เขาก็พร้อมจะอธิบายหลักการอย่างมืออาชีพและใจเย็นไม่แพ้พี่ยอด แถมยังสามารถเป็ที่ปรึกษาเคล็ดลับดูแลสุขภาพรอบด้าน ั้แ่การปรับพฤติกรรมการกิน การนอน ไปจนถึงระเบียบท่าลุกท่านั่งในชีวิตประจำวัน นี่จึงเป็เหตุผลว่าทำไมเจเล่ถึงยังยอมทนอยู่กับเทรนเนอร์ปากแจ๋วที่ขยันหาเื่ให้โกรธกันได้ทุกวันคนนี้
เมื่อใช้เวลาเทรนนานขึ้นทำให้เวลากลับบ้านขยับดึกตามไปด้วย วันนี้เจเล่อยู่เล่นเครื่องเล่นจนเกือบถึงเวลาปิดยิม ในใจแอบหวังลึก ๆ ว่าเผื่อแต้มบุญจะเหลือ ได้เจอพี่ยอดชวนไปหาอะไรกินต่อหลังเลิกงานบ้าง ทว่าโชคก็ยังไม่เข้าข้างตามเคย แต่ในขณะที่เขากำลังเดินมายังลานจอดรถเพื่อขี่รถป๊อปคู่ใจกลับบ้าน สายตาก็ดันเหลือบไปเห็นพี่ยอดที่เพิ่งเลิกงานเดินมาเอามอเตอร์ไซค์พอดี
ครีเอทีฟหนุ่มหน้าบาน กำลังจะอ้าปากทักทาย ทว่าวินาทีต่อมากลับมีชะนีนางหนึ่งะโขึ้นซ้อนท้ายรถพี่เขาแล้วบิดออกไปต่อหน้าต่อตา... วินาทีนั้นหัวใจบาง ๆ ของเจเล่แตกสลายไม่มีชิ้นดีเลยฮะ
หนุ่มวัยเบญจเพสถึงกับอกหักดังเปาะ ขนาดได้แค่แอบรักยังไม่ทันได้ลงสนามก็โดนตัดตอนเสียแล้ว แม้จะไม่คิดว่าตัวเองจะรู้สึกเ็ป เพราะรู้ดีว่าไม่ได้มีหวังั้แ่แรก แต่พอเจอภาพบาดตาเข้าจริง ๆ มันกลับะเืใจจนพาลพับโครงการเข้ายิมไปดื้อ ๆ แถมยังเผลอกินตามใจปากประชดชีวิต ทว่าปล่อยจอยไปได้เพียงสัปดาห์เดียว เสียงเรียกจากนรกก็โทรมาตามจิก
[รับสายได้ แสดงว่ายังไม่ตายสินะ]
ได้ยินเสียงใหญ่กดต่ำก็รู้ทันทีว่าไม่ใช่แก๊งคอลเซ็นเตอร์ที่ไหน
[...โทรมามีอะไรพี่]
[ทำไมไม่ตอบแชต]
[...]
[อย่าเพิ่งวางสิ! เป็อะไร งานยุ่งเหรอ?]
เจเล่แทบอยากจะปล่อยโฮออกมาตรงนั้น ในวันที่เขาแอบอกหักอย่างโดดเดี่ยว ไม่มีใครรู้และไม่มีใครสนใจ แต่คนแรกที่โทรมาถามไถ่กลับเป็ไอ้พี่บ้าปากมหาภัยคนนี้ ครีเอทีฟหนุ่มอึดอัดจนอยากจะระบายความจริงพ่นใส่หน้า แต่อีกใจก็ไม่กล้าเพราะเห็นว่าพวกเขาเป็เพื่อนร่วมงานกัน
[งานยุ่งครับ... ่นี้ต้องปิดโปรเจกต์]
[แล้วทำไมไม่ตอบแชต แถมไม่ถ่ายรูปส่งการบ้านเลย กินหลุดโควตาไปเท่าไหร่แล้วล่ะนั่น?]
[...เยอะ...เพียบเลย...]
เจเล่หดคอเตรียมใจโดนสวดเทศนาชุดใหญ่แน่ ๆ แต่อีกฝากสายกลับตอบกลับมาเหนือความคาดหมายจนนึกว่าผีเข้า
[ไม่เป็ไร... เดี๋ยวมาเริ่มนับหนึ่งกันใหม่]
[ครับ...] เขาตอบสั้น ๆ อย่างว่าง่าย ลืมบทประชดประชันไปเสียสนิท
[ว่างเมื่อไหร่ก็เข้ามา อย่าลืมทำ Routine ด้วย นึกว่าไม่อยากลงสระจนหนีหายไปซะอีก... แค่นี้แหละ]
บีเจรัวยิงชุดคำพูดเสร็จก็ชิงตัดสายไปก่อน โดยไม่ได้เซ้าซี้ขอคำตอบว่าเขาจะกลับไปเข้ายิมอีกทีวันไหน เจเล่มองหมายเลขโทรศัพท์ที่เพิ่งบันทึกลงเครื่อง(และแอบเมมชื่อบีเจลงไป พอนึกถึงใบหน้าถมึงทึงของเทรนเนอร์จอมโหด จู่ ๆ เขาก็มีแรงฮึดอยากขยับร่างกายขึ้นมาเสียดื้อ ๆ เลยขอคาดิโอเรียกเหงื่อเสียหน่อย ทว่าพอเหงื่อออกสมองเริ่มโล่ง เจเล่ก็หันมาพิจารณาความเสียหายจากเมนูอาหารที่ตัวเองยัดทะนานเข้าไปตลอดหนึ่งสัปดาห์ที่ผ่านมา... นาทีที่สำนึกได้บอกเลยว่า รู้สึกผิดและเสียใจยิ่งกว่าตอนเห็นพี่ยอดพาสาวซ้อนท้ายหลายเท่า!
เจเล่กลับเข้ายิมตามตารางเวลาเดิม ตอนที่บีเจเห็นหน้าเขา ก็ไม่ได้ว่าอะไร ทว่าพอเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จและกำลังจะเริ่มวอร์มอัพ เทรนเนอร์จอมโหดก็ชักคาลิเปอร์ขึ้นมาหนีบหมับเข้าที่ชั้นไขมันเพื่อวัดสัดส่วนทั่วร่างกาย เล่นเอาหนุ่มเ้าเนื้อลุ้นระทึก
“ไปทำอะไรมา?”
คำถามสั้น ๆ ทำเอาคนฟังใจเสีย
“มันแย่มากเลยเหรอพี่?”
“เปล่า ๆ...นี่แค่ถามสารทุกข์สุกดิบเฉย ๆ”
เจเล่ถลึงตาใส่ทันควันโทษฐานที่พูดจาชวนตื่นตูม ให้นึกว่าน้ำหนักรีบาวด์ดีดกลับขึ้นมาเยอะเสียอีก หลังจากซักถามปรับความเข้าใจกันเรียบร้อย เขาก็แยกไปขยับร่างกายเบา ๆ ตามรายการ ก่อนจะไปเปลี่ยนเป็ชุดว่ายน้ำขาสั้นสุดสู้ชีวิตที่พยายามทำหน้าที่โอบอุ้มสรีระ่พุงของเขาไว้ อย่างเต็มกำลัง
“ว่ายไม่เป็ใช่ไหม มาใส่ชูชีพก่อนเลย~” บีเจยื่นเสื้อชูชีพมาให้ แต่ยัดยังไงก็ไม่เข้าเพราะยิมมีแต่ไซซ์ L ที่เล็กเกินไปจนมัดสายเซฟตี้ไม่ได้
เจเล่มองหน้าบีเจนิ่ง ราวกับจะต่อว่าทางสายตากับการเตรียมตัวเยอะสิ่ง
‘เป็คนดึงดันจะให้ลงสระเองแท้ ๆ แต่แค่เริ่มก็ลำบากแล้วเห็นไหม’ ทว่าเทรนเนอร์หนุ่มกลับทำเป็ทองไม่รู้ร้อน ชดเชยด้วยการหยิบปลอกแขนพยุงตัวมาสวมให้แทน
ทั้งคู่เริ่มต้นจากเบสิกง่าย ๆ ด้วยการฝึกผ่อนคลายเพื่อลอยตัว แต่ลองอยู่หลายทีเจเล่ก็ยังทำไม่ได้สักที
“ผ่อนคลายสิ! บอกให้ทำตัวสบาย ๆ แล้วจะเกร็งทำไมห๊ะ!”
“แล้วมันสั่งได้ไหมล่ะ! บอกไม่ให้เกร็งแล้วมันจะทำได้หรือไง!”
“ก็อย่าไปกลัวเซ่!”
“ก็คนมันกลัว! มันจะจมเนี่ย! ความกลัวมันห้ามกันได้ที่ไหนเล่า?!”
“จะจมได้ยังไง ใส่ปลอกแขนอยู่ขนาดนี้! แค่นอนหงายเฉย ๆ มันจะยากอะไรนักหนา!”
“ก็พอหงายแล้วมันจม! มันจมลงไปเลยเนี่ย! ไม่เห็นหรือไง?!”
เจเล่เริ่มโวยวายด้วยความโมโหเมื่อเทรนเนอร์เอาแต่ยืนะโสั่งโหวกเหวกอยู่ขอบสระ ทั้งอายทั้งเหนื่อย เถียงกันไปมาไม่รู้เื่ บีเจเลยตัดบทด้วยการร่อนแผ่นโฟมฝึกว่ายลอยลิ่วไปอีกฟากของสระ
“ไปเก็บมา!”
“นี่คนนะไม่ใช่หมา!”
“ไป ๆ ตีขาไปเลยไม่ต้องบ่น! ออกแรงซะบ้าง อย่าใช้แต่ปาก!”
ลูกเทรนตัวน้อยโดนสั่งให้ดำผุดดำว่ายไปกลับอยู่หลายรอบโดยได้พักระหว่างเซตเพียงนาทีเดียว ไม่นานแรงก็แรงตก แม้จะเมื่อย แต่ก็ยังไม่รู้สึกถึงขั้นเหนื่อย บีเจจึงสั่งให้เดินลุยน้ำรอบสระอีกหนึ่งรอบ ทันทีที่เท้าแตะบันไดสระ เจเล่แทบไม่มีปัญญายกขาพาตัวขึ้นมาจากน้ำ จนลำบากบีเจต้องยื่นมือมาช่วยหามขึ้นมาอย่างทุลักทุเล
“วันนี้ดีมาก! อย่าลืมวอร์มดาวน์และยืดคูลดาวน์ด้วยล่ะ”
สั่งการเสร็จสรรพเทรนเนอร์ผู้หมดหน้าที่ก็ปลีกตัวไปทำอย่างอื่น ปล่อยให้เจเล่จัดการตัวเองไปจนค่ำมืดตามเคย หนุ่มเ้าเนื้อสะพายเป้ลากขาหมดสภาพเดินตรงไปยังทางออก แล้วก็เจอเ้าของยิมปากร้ายยังไม่กลับบ้าน ใจจริงเขาไม่อยากทักก่อน เพราะหมั่นไส้ท่าทางขี้เก๊กที่เหมือนอยากให้คนอื่นเป็ฝ่ายเข้าหา เจเล่เลยแกล้งเดินช้า ๆ ชะลอฝีเท้าหวังจะเนียนผ่านไปเงียบ ๆ แต่หนุ่มเ้าก็ดันตาดีทักขึ้นมาก่อน
“ยอดกลับไปแล้ว ไม่ต้องยืนรอหรอก”
“!?... ไม่ได้รอสักหน่อย!”
พอโดนทักเื่นี้ เจเล่ก็ฉุกคิดได้ว่าบีเจนั่นแหละที่น่าจะรู้มาั้แ่แรกว่าพี่ยอดมีเ้าของแล้วแต่ก็ยังขยันชงขยันล้อจนเขาคิดไปไกล พาลให้อยากรู้เหตุผลขึ้นมาดื้อ ๆ
“จะกลับแล้วครับพี่เจ... แต่ขอถามอะไรหน่อยได้ไหม?”
“ว่ามาสิ” บีเจที่กำลังวุ่นอยู่กับเอกสารในมือเงยหน้าขึ้นรับฟัง
“พี่ยอดมีแฟนแล้ว ทำไมพี่ไม่บอกผมล่ะ?”
“...อ้าว รู้แล้วเหรอ?”
“เห็นซ้อนท้ายมอเตอร์ไซค์กันไปเมื่ออาทิตย์ก่อนนู่น...” เจเล่สารภาพเสียงอ้อมแอ้ม ทำเอาบีเจถึงกับนิ่งอึ้งไปครู่ใหญ่
“...ที่หายหน้าไปอาทิตย์นึงนี่ แอบไปนั่งอกหักมาเหรอ?”
“ผมถามพี่ก่อนนะ ไม่ใช่ให้พี่มาถามผม!”
“ก็... กลัวคุณจะเสียกำลังใจจนเลิกเทรน ก็เลยไม่ได้บอก”
“แล้วทำไมต้องคอยพูดจาชวนให้คิดล่ะ?!”
เจเล่ย้อนถามเสียงสั่นเครือ เขานึกว่าตัวเองทำใจได้แล้ว ทว่าพอได้พูดมันออกมาระลอกน้ำตาก็ดันล้นทะลัก หยดแหมะ ๆ ลงพื้นอย่างห้ามไม่ได้
“เฮ้ย? อย่าร้องดิ จะร้องไห้ทำไมเนี่ย?” บีเจเริ่มทำตัวไม่ถูก
“ถ้าพี่ไม่พูดให้คิด... ผมก็คงไม่เจ็บขนาดนี้หรอก!”
“โธ่เอ๊ย แค่อกหัก! จะหาใหม่สักกี่คน เดี๋ยวพี่หาให้เอง”
“หามาแล้วยังไงอะ! ต้องถามเขาด้วยไหมว่าจะเอาผมหรือเปล่า!” เจเล่ะโใส่คู่กรณีประชดโชคชะตา ทว่าความหมายของคำพูดกลับทิ่มแทงตัวเองจนดูน่าเวทนา จนบีเจฟังแล้วรู้สึกไม่ดีอย่างบอกไม่ถูก ชายหนุ่มกล้ามแน่นตัดสินใจถกชายเสื้อกล้ามโชว์แผงซิกซ์แพ็กวับ ๆ แวม ๆ หมายจะยื่นหน้าท้องล่ำ ๆ เข้าไปช่วยซับน้ำตาให้ ทว่าครีเอทีฟหนุ่มกลับสนองความหวังดีด้วยการสั่งน้ำมูกปรี้ดใหญ่ใส่เสื้อกล้ามราคาพันห้าตัวนั้นเต็มแรง ก่อนจะสับเกียร์หมาวิ่งหนีหายไปนอกประตู
“สกปรกฉิบ!” บีเจสบถลั่น ยืนมองคราบน้ำมูกบนเสื้อด้วยความพะอืดพะอมพลางคิดหนักว่าจะถอดมันออกยังไงดีไม่ให้คราบนั้นโดนตัวตัวเอง!
180
![Warning เตือนให้รู้ว่ารัก [มี E-book]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1607352321_88719426.webp)
