‘ฮัดชิ้ว! ฮัดชิ้ว!’
มือผอมบอบบางทำท่าคว้าหาผ้าห่มอย่างคนเคยชินกับการห่มผ้านอนแต่เหมือนเขาจะคว้านหาไปรอบตัวเท่าไรก็ไม่เจอผ้าห่มผืนโปรดอย่างที่มันควรจะเป็ ชายหนุ่มรูปร่างสะโอดสะองผิวขาวออกซีดลืมตาตื่นขึ้นเหมือนว่าเขาจะสะดุ้งตื่นขึ้นมามากกว่าด้วยความที่เป็คนชินกับการตื่นเช้าเป็ไปได้
แอรอนพยายามปรับสายตาให้เข้ากับความมืดและพยายามมองไปรอบตัวด้วยความงุนงงทำไมห้องนอนของเขาดูเปลี่ยนแปลงไปเขาจำได้ว่าห้องนอนของเขาเป็ห้องพักหรูหราใจกลางมหานครนิวยอร์กใกล้กับร้านอาหารมิชลินที่เขาเป็พนักงานก่อน แต่ในเวลานี้เขาเหมือนหลุดเข้ามาอยู่ในห้องรังหนูมันพาลทำให้เขาคิดถึงสมัยที่เขายังเป็เด็กฝึกหัดในร้านอาหารใน่เริ่มต้นของชีวิตคนภายนอกชอบมองว่าชีวิตของเขาโรยด้วยกลีบกุหลาบ สำหรับเขาแล้วการพยายามจากเด็กล้างจานในห้องครัวของยอดเชฟและไต่เต้าจนได้มายืนหน้าเตาเป็เชฟมือทองในวัยสามสิบห้าปีได้นั้นมันเป็เพียงรางวัลเริ่มต้นของการที่เขาจะมีร้านอาหารเป็ของตนเองในอนาคต
ในเวลานี้แอรอนเริ่มสงสัยว่าเกิดอะไรขึ้นกับเขากันแน่ก่อนหน้านี้เขาจำได้ว่าเขาทำงานหนักและออกงานสังสรรค์กับนักลงทุนหลายคนแบบอดหลับอดนอนข้ามวันข้ามคืน เขาตั้งใจว่าจะใช้เวลาเสาร์อาทิตย์ด้วยนอนหลับพักยาวๆ แบบไม่มีคนรบกวน แต่ตอนนี้เขาคงโดนใครลักพาตัวมาทิ้งเอาไว้ในห้องเน่ารังหนูนี้เสียแล้ว
“หรือเราจะโดนเรียกค่าไถ่โจรลักพาตัวมันคงโง่ที่ไม่รู้ว่าเราไม่มีครอบครัวเหลือให้จดจำไม่มีใครเขาเอาเงินมาไถ่ตัวให้พวกมันหรอก”
แอรอนนึกถึงครอบครัวของเขาที่ไม่มีเหลือจากเหตุการณ์911 เมื่อหลายปีก่อน เขาแค่ต้องใช้ชีวิตต่อให้รอดและยึดเหนี่ยวความฝันเอาไว้ให้รู้ว่าตัวเองยังมีความหวังแอรอนพยายามลุกขึ้นเดิน แต่แล้วเขากลับล้มลงไปนอนจับกบอยู่ที่พื้นห้อง แสงไฟจากข้างนอกส่องเข้ามาทำให้แอรอนเริ่มสังเกตเห็นถึงความผิดปกติของร่างกายที่ดูเหมือนว่ามันจะไม่ใช่ร่างกายที่เขาคุ้นเคย
ร่างกายของเขาในตอนนี้มีแขนยาวเรียวเป็ลำเทียนแสนบอบบางทรุดโทรมผอมแห้งจนเห็นกระดูกโปนออกมา ผิวขาวซีดกับเอวที่ผอมแห้งเหมือนคนติดยานี่มันไม่ใช่ร่างกายของเขา เขามาอยู่ในร่างกายของไอ้ขี้ยาได้อย่างไรหรือว่าเขากำลังตกอยู่ในความฝัน แอรอนเริ่มคิดแล้วว่าเขากำลังฝันไปชายหนุ่มกำหมัดแน่นขึ้นก่อนเขาจะทุบมันลงไปที่พื้นห้องอย่างแรงสุดเท่าที่เรี่ยวแรงจะมี
“โอ๊ย! ทำไมเรารู้สึกเจ็บละ นี่มันความฝันไม่ใช่หรือ”
แอรอนเริ่มไม่แน่ใจเอาเสียแล้วว่าเขากำลังฝันไปหรือว่าเขากำลังโดนองค์กรลับที่ไหนไม่รู้จับตัวมาทำการทดลองอยู่หรือเปล่าที่แน่นอนในเวลานี้เขาไม่ได้อยู่ในร่างเดิมของตัวเองแล้ว ร่างที่แสนอ่อนแอร่างนี้ไม่มีกระทั่งแรงที่จะลุกขึ้นเดินได้ด้วยซ้ำไปกลิ่นเหม็นของขยะหน้าตาแปลกประหลาดที่กองที่ถังขยะมุมห้องข้างซองมีตัวอักษรประหลาดที่เขากลับอ่านมันออกชัดเจน
‘อาหารเหลวผสมกัญชาเพื่อความบังเทิง’
หลอดสีสันสดใสกองเป็เนินสูงมันทำให้แอรอนเริ่มคิดได้ว่าร่างกายที่เขากำลังอาศัยอยู่นี้น่าจะเป็ไอ้ขี้ยาขี้แพ้คนหนึ่งแบบที่เขาเห็นเกลื่อนกลาดตามตรอกมืดในมหานครใหญ่แอรอนเลือกคลานไปตามพื้นตามที่สังขารผอมแห้งนี้จะขยับไปได้จนมาหยุดอยู่ที่หน้าจอมอนิเตอร์ที่ดูเหมือนระบบควบคุมอะไรสักอย่างของห้องพักแห่งนี้
มือของเขาเลือกััไปที่ปุ่มเปิดแต่ระบบของจอมอนิเตอร์คงเป็ระบบอัจฉริยะที่รับรู้การเคลื่อนไหวของผู้อยู่อาศัยได้ว่ากำลัง้าความช่วยเหลือ
“สวัสดียามดึก ระบบพ่อบ้านประจำดาวเคราะห์ GT5MM รายงานตัวนายท่าน้าให้สั่งซื้ออาหารเหลวเพิ่มเติมหรือขอรับ” ระบบพ่อบ้าน AI รายงานตัวตามรูปแบบคำสั่งที่ถูกตั้งเอาไว้ เสียงของระบบพ่อบ้าน AI ทำให้แอรอนใ เขาสับสนหนักมากขึ้นไปอีก
“สรุปว่าเรากำลังอยู่ในหนังไซไฟ Starwar ทะลุมิติหรือ”
“หากมิได้ขอรับ ขณะนี้เป็เวลา 2.00 pm ตามระบบดวงดาวGT5MM ส่วนสตาร์วอร์นั่นเป็หนังในอารยธรรมยุคเก่าที่สาบสูญไปเมื่อประมาณ3000 ปีก่อน”
“3000ปีก่อน! ไหนนายช่วยบอกหน่อยว่าตอนนี้เป็วันที่เท่าไร”แอรอนร้องะโออกมาสุดเสียง
“ปีนี้คือปีจักรวรรดิที่ 2520 ปีหากเทียบคำนวณกับปีในระบบอารยธรรมยุคเก่าแล้วเทียบได้เท่ากับ ค.ศ. 5020”
“นายหมายความว่าฉันกำลังอาศัยอยู่ในระบบดวงดาว GT5MM ในยุคที่ห่างจากอารยธรรมยุคเก่าใช่ไหม”
“หากว่าสมองของนายท่านไม่โดนสาร CBD ในอาหารสังเคราะห์ทำลายจนพังหมดแล้วนายท่านย่อมเข้าใจได้ถูกต้อง กระผมในฐานะระบบ AI ประจำบ้านของนายท่านตรวจพบว่าหัวใจของนายท่านแต้นแรงเกินกว่าโซนที่กำหนดกรุณาหายใจเข้าให้ลึกและหายใจออกให้ยาว นายท่านเป็เผ่าพันธุ์มนุษย์ที่เหลืออยู่ไม่เยอะกรุณาอย่าตื่นเต้นและสร้างภาระให้หัวใจของนายท่าน มิเช่นนั้นนายท่านจะหัวใจวายได้”เ้าระบบ AI กำลังเอ่ยเตือนด้วยน้ำเสียงไร้อารมณ์แต่มันไม่ใช่มนุษย์แบบเขา มันไม่น่าแปลกใจอะไรที่เขาต้องใสติแตกกับการตื่นนอนขึ้นมาในร่างไอ้ขี้ยาผอมแห้งแบบนี้
แอรอนเริ่มตั้งสติและคิดย้อนกลับไปมาเท่าที่จำความในชาติก่อนของตัวเองได้ก่อนที่เขาจะทะลุมิติมาดวงดาวอะไรก็ไม่รู้กับภาษาประหลาดที่เขาเกิดอ่านมันได้เข้าใจคืนก่อนเข้านอนที่ห้องพักหรูของเขา เขาแค่ดื่มวิสกี้พร้อมยานอนหลับไปอีกสักสอง...สาม...สี่...เม็ดได้เขาก็รู้ทั้งรู้ว่าการกินยากับเหล้ามันไม่ดีต่อสุขภาพ แต่ทำไงได้เครื่องดื่มในห้องพักที่เหลืออยู่ก็มีแต่เหล้าเท่านั้นใช่เขาคงหลับและคงเป็หลับสนิทตลอดไป ในรูปแบบที่หัวใจหยุดเต้นไปเลยก็เท่านั้นและนี้คงเป็ชีวิตใหม่ที่ถูกกำหนดให้เขามาเริ่มต้น
“ระบบ...นายช่วยเล่าประวัติของฉันให้ฟังหน่อย” แอรอนเริ่มปลงตกกับการตายทะลุมิติมาเข้าร่างชายขี้ยาคนนี้
“นายท่านต้องพี้ยาจนเพี้ยนไปแล้วแน่นอนปกตินายท่านแสนจะภาคภูมิใจในอดีตที่แสนรุ่งเรืองยิ่งนัก ขนาดพูดชมตัวเองได้ทุกเช้ากลางวัน เย็น ระบบขอแนะนำให้นายท่านเติมพลังงานชีวิตด้วยอาหารเหลวสุขภาพ เป็การเรียกสติและสมองคืนกลับมาก่อน”
‘ไอ้ระบบกวนบาทา...สรุปแล้วร่างไอ้ขี้ยาเป็ใคร ชื่ออะไร มีงานการทำไหมหรือมันทำงานอะไรถึงได้มีเงินมาพี้ยาจนตายได้แบบนี้’คำตอบของระบบไม่ได้ช่วยให้แอรอนกระจ่างแจ้งอะไรเอาเสียเลยมันออกจะประชดประชันเสียมากกว่าที่จะเป็การช่วยตอบคำถามที่เขาสงสัย
“ตกลงนายเป็ลูกน้องหรือว่าเป็เ้านายกันแน่”แอรอนเอ่ยประชดระบบ AI กวนบาทาออกไปเป็การระบายความหงุดหงิดได้ในระดับหนึ่ง
“ร่างกายของนายท่านขาดสารอาหารอย่างหนัก ระบบแค่แนะนำตามผลสแกนร่างกายก็เท่านั้นส่วนการวินิจฉัยเื่สมองเป็การคาดเดาจากพฤติกรรมที่ผ่านมาของเ้านาย ระบบขอแนะนำให้นายท่านเติมสารอาหารแล้วค่อยเปิดแฟ้มผลงานของนายท่ายดูแบบที่ทำอยู่ทุกวันทีหลังขอรับ”
“สรุปว่านายให้อ่านฉัน ไปนั่งอ่านประวัติของฉันเอาเอง ไหนละอาหารที่นายบอก”ระบบ AI จัดการส่งสัญญาณกะพริบไปที่ตู้เย็นที่อยู่มุมหนึ่งของห้องพักรังหนูขนาดแค่พอซุกหัวนอนเข้าไปได้ภายในห้องมีเพียงตู้เย็น เตียง ห้องน้ำ และจอโทรทัศน์แบบ Smart TV ที่ทำหน้าที่เป็ระบบ AI ไปในเวลาเดียวกัน
แอรอนพอเข้าได้ว่าห้องพักแบบรูหนูคงไม่มีหุ่นยนต์รับใช้ให้แบบห้องหรูหราเขาเดาเอาจากความทันสมัยของโลกยุคนี้ หากมันจะมีหุ่นยนต์โผล่มาให้เขาเห็นขึ้นมาเขาคงไม่ใเท่าการเข้ามาสิงร่างไอ้ขี้ยาอยู่ดี แอรอนคล่อยคลานไปที่ตู้เย็น เขาคว้าเอาเ้าถุงอาหารสังเคราะห์เหมือนเจลลี่เหลวรสชาติห่วยแตกกลืนลงท้องไปเพื่อดับความหิวโหยที่โจมตีร่างกายอ่อนแอนี้ อาหารสังเคราะห์ของยุคดวงดาวรสชาติแย่สาหัสแต่ด้วยสารอาหารที่ครบมันทำให้พลังงานชีวิตของร่างอ่อนแอนี้ฟื้นขึ้นมาสัก 20% ได้
ตอนนี้แอรอนเริ่มอยากรู้แล้วว่าโลกใหม่ใบนี้กับโอกาสในชีวิตใหม่ที่เขาได้รับมามันจะเป็อย่างไร
zzzzzzzz