"ใช่แล้วที่นี่แหละที่ไลท์ถูกมอนสเตอร์ลอบโจมตีจนาเ็แถมยังดวงซวยตกใส่กับดักเคลื่อนย้ายที่วางอยู่แบบสุ่มจนหายตัวไปต่อหน้าต่อตาพวกเราเลย"
เมย์ยืนอยู่ต่อหน้าจุดเกิดเหตุพลันยกสองมือขึ้นปิดปากแสดงสีหน้าอดกลั้นความโศกเศร้าอย่างเห็นได้ชัด ในตอนนั้นเส้นผมสีดำที่มัดเป็ทรงหางม้าสั่นไหวราวกับสุนัขที่กำลังไว้อาลัยให้แก่นายท่านซึ่งไม่มีวันได้พบกันอีกเป็หนที่สอง
กาลูอธิบายคำโกหกให้เธอฟังพลันส่งสายตาไปยังพวกคนหนุ่มที่พามาด้วย
ฝ่ายนั้นเองก็ได้รับคำอธิบายล่วงหน้ามาแล้วจึงพากันเคลื่อนตัวไปปิดทางเข้าออกอย่างเงียบเชียบเพื่อไม่ให้เมย์หนีรอดไปได้
เดิมทีที่นี่คือสถานที่คล้ายห้องโถงกว้างขวางซึ่งใช้สำหรับพักผ่อนก่อนจะเข้าสู่ชั้นกลางของ'นรก' ทางเข้าออกจึงมีเพียงทางเดียวเท่านั้น ด้วยเหตุนี้ขอเพียงเฝ้าจับตาตรงทางนั้นไว้ก็รับรู้การเข้าใกล้ของมอนสเตอร์ศัตรูได้ทันทีอีกทั้งเพดานยังสูงและกว้างขวาง เหมาะสำหรับใช้พักผ่อนเป็ที่สุด
หากปิดทางเข้าออกนี้ไว้ เมย์ก็ไม่มีทางหนีรอดไปได้อีก
ทว่าในทางกลับกัน หากทางเข้าออกถูกปิดพวกเขาเองก็ย่อมสูญเสียทางหนีไปด้วยอยู่ดี...
เมย์ไม่ได้สนใจการเคลื่อนไหวของพวกนั้นแม้แต่น้อยและยังคงจมอยู่กับความโศกเศร้าต่อไป
กาลูคิดดูแคลนในใจว่า 'พวกเผ่าพันธุ์ชั้นต่ำนี่มันหลอกง่ายชะมัด'ทว่าภายนอกยังคงแสร้งแสดงบทบาทเห็นอกเห็นใจต่อไป
"พวกเราเองก็เจอกับเหตุการณ์กะทันหันจนตั้งตัวไม่ทันเหมือนกันด้วยาแขนาดนั้นคงอยู่ได้ไม่นานหรอก ขอโทษด้วยนะ ทั้งที่ข้าอยู่ด้วยแท้ๆแต่กลับปกป้องไว้ไม่ได้..."
"ช่างน่าเวทนายิ่งนักต้องมาถูกทรยศและทารุณโดยพวกเดรัจฉานต่ำช้าในสถานที่ที่ทั้งมืดมิดและโสโครกเช่นนี้...หากดิฉันได้ไปอยู่เคียงข้างนายท่านให้เร็วกว่านี้คงไม่ต้องปล่อยให้พวกสารเลวทำเื่สามหาวแบบนั้นแท้ๆช่างน่าละอายแก่ใจเหลือเกินค่ะ"
"......หา?"
เมย์ไม่ได้ฟังคำปลอบใจของกาลูเลยแม้แต่ตัวอักษรเดียวเธอคิดคำนึงถึงเื่การทรยศของปาร์ตี้ 'ชุมนุมเผ่าพันธุ์'ที่เกิดขึ้นเมื่อประมาณสามปีก่อนแล้วหลั่งน้ำตาอยู่คนเดียว
กาลูต้องใช้เวลาครู่หนึ่งกว่าจะเข้าใจคำพูดพึมพำกับตัวเองของเมย์
เขาค่อยๆ ถอยห่างออกไปจากตัวเธอ
การเปลี่ยนแปลงท่าทีของกาลูทำให้พวกคนหนุ่มต่างก็ััได้ถึงกลิ่นอายอันตรายและเริ่มส่งเสียงพึมพำกันขึ้นมา
เมื่อถอยออกไปได้ระยะหนึ่งแล้ว เขาจึงเอ่ยถาม
"...แกเป็ใครกันแน่? เป็สายลับของใคร?"
เนื่องจากเื่ที่ไลท์ถูกสงสัยว่าเป็ 'มาสเตอร์'จึงได้ดำเนินแผนการสังหารในดันเจี้ยนเพื่อป้องกันไว้ก่อนทว่าก่อนจะลงมือเผด็จศึกกลับปล่อยให้หนีรอดไปได้เพราะกับดักเคลื่อนย้าย
ผู้ที่รู้ข้อเท็จจริงนี้มีอยู่น้อยมากและจำกัดวงแคบ
แม้ภายนอกของเมย์จะดูเป็ฮิวแมนทว่าการที่ฮิวแมนทำงานเป็สายลับหรือสายสืบให้แก่เผ่าพันธุ์อื่นนั้นก็เป็เื่ที่มีให้เห็นดาษดื่น
'ไม่มีมิตรแท้ในหมู่ประเทศ' ด้วยเหตุนี้กาลูจึงระแวดระวังว่าเมย์อาจถูกส่งมาจากเผ่าพันธุ์อื่นนอกเหนือจากเผ่ามนุษย์สัตว์เพื่อมาวางกับดักเล่นงานพวกตน
ในขณะที่เมย์ไม่คิดจะฟังคำปลอบประโลมเลยจนถึงเมื่อครู่ทว่ากับคำถามนี้เธอกลับมีการตอบสนองขึ้นมา
เธอละมือที่ปิดปากออก แล้วค่อยๆหันกลับมาเผชิญหน้ากับพวกเขา
ดวงตาคู่นั้นย้อมไปด้วยเปลวเพลิงแห่งโทสะอย่างเด่นชัดแม้จะอยู่ในความมืดสลัว
"ดิฉันบอกไปแล้วนี่คะว่าผู้ที่ดิฉันจะภักดีด้วยมีเพียงนายท่านไลท์เท่านั้นหากยังกล้าหยามเกียรติวิถีเมดของดิฉันละก็จะให้ดิฉันช่วยชำแหละท้องออกมาดูตอนนี้เลยดีไหมคะว่าเครื่องในของพวกแกมันสีอะไร?"
"อึก!?"
ไม่ใช่แค่กาลูเท่านั้น
ขนของเหล่ามนุษย์สัตว์ทุกคนในที่นั้นต่างลุกชันขึ้นพร้อมกัน
แรงกดดันอันรุนแรงที่แผ่ซ่านออกมาจากตัวเมย์ทำให้พวกเผ่ามนุษย์สัตว์ซึ่งขึ้นชื่อว่ามีประสาทััและพละกำลังในการต่อสู้เหนือกว่าฮิวแมนถูกสะกดจนนิ่งงัน
พวกเขาััได้ถึงความกลัวลึกเข้าไปในจิตใจจากเมย์ที่อยู่ตรงหน้าราวกับกำลังลอยคออยู่กลางทะเลแล้วจู่ๆก็มีมอนสเตอร์ขนาดั์ปรากฏตัวขึ้นมาใต้ฝ่าเท้าของตัวเองอย่างไรอย่างนั้น
(ยะ ยัยนั่นควรเป็แค่พวกตัวเมียของพวกเผ่าพันธุ์ชั้นต่ำที่เป็เหยื่ออันโอชะให้จับข่มขืนในดันเจี้ยนจนหนำใจแล้วค่อยส่งขายให้พ่อค้าทาสแลกกับเหรียญทองแท้ๆ!แล้วทำไมข้าต้องสะกดกลั้นความกลัวและรู้สึกอึดอัดราวกับยืนอยู่ต่อหน้าอสุรกายที่ห่อหุ้มด้วยเปลวเพลิงนรกแบบนี้วะ!)
เมื่อเผชิญกับสถานการณ์ผิดปกติเช่นนี้มนุษย์สัตว์ที่พากันมาด้วยจึงเริ่มแตกคอส่งเสียงโวยวายราวกับกำลังกรีดร้อง
"คะ คุณกาลู นี่ นี่มันเื่อะไรกันครับ!"
"พะ พี่ครับ ไหนบอกว่าเป็งานหวานหมูไงล่ะครับ!? หละหลอกพวกเรางั้นเหรอครับ!?"
"หรือว่าคิดจะฆ่าปิดปากพวกเราทั้งหมดเพื่อย้ายไปเข้ากับเผ่าอื่นและซ่อนความจริงที่ตัวเองยังมีชีวิตอยู่กันแน่..."
"โกหกน่า!? พี่กาลูจะหักหลังพวกเราเนี่ยนะ!?"
แรงกดดันอันเกินมาตรฐานของเมย์ทำให้พวกคนหนุ่มต่างพากันลนลานและเริ่มพุ่งเป้าความสงสัยไปยังกาลูที่เป็คนชักชวนมา
โดยพื้นฐานแล้วพวกมนุษย์สัตว์จะให้ความสำคัญกับพวกพ้องเป็อย่างมากเพราะหากไม่ทำเช่นนั้นก็จะไม่สามารถล่าหรือกำจัดมอนสเตอร์เพื่อเพิ่มเลเวลได้ทว่าหากมีใครกล้าหักหลังเพื่อนพ้องที่สำคัญเ่าั้แล้วละก็จะต้องถูกลงทัณฑ์อย่างโเี้ทารุณเพื่อเป็เยี่ยงอย่าง ชนิดที่ชวนให้คิดว่าตายเสียยังจะดีกว่าเลยทีเดียว
"ไอ้ ไอ้พวกโง่!ข้าเป็ถึงว่าที่หัวหน้าเผ่ามนุษย์สัตว์เผ่าหมาป่าคนต่อไปเชียวนะเว้ย!เื่อะไรข้าต้องยอมสละตำแหน่งที่จะเสวยสุขในอนาคตเพื่อหนีไปอยู่ประเทศอื่นด้วยวะ!?หัดใช้สมองคิดกันซะบ้างสิไอ้พวกงั่ง!หรือว่าพวกแกอยากจะลองดีกับว่าที่หัวหน้าเผ่าอย่างข้า แทนที่จะได้เสวยสุขร่วมกันแต่พอกลับไปแล้วอยากจะโดนดีแทน—"
กาลูพยายามขู่ตะคอกเสียงแข็งเพื่อล้างมลทินให้ตนเองทว่าเขากลับไม่สามารถเอ่ยประโยคจนจบได้
นั่นก็เพราะบุคคลที่ควรจะตายไปแล้วพลันปรากฏตัวขึ้นพร้อมกับส่งเสียงทักทายอย่างสบายอารมณ์ราวกับกำลังมาเดินเล่น
"เมย์ อย่าเพิ่งลงมือกับพวกเขาเลยนะโดยเฉพาะกาลูน่ะ เขาเป็เหยื่อของผม"
"!?"
เหล่ามนุษย์สัตว์ต่างพากันหันขวับไปมองยังทิศทางของเสียงที่ดังมาจากด้านหลังโดยพร้อมเพรียงกัน
ร่างนั้นสวมฮู้ดสีดำและมือข้างหนึ่งกำไม้เท้าสไตล์จอมเวทเอาไว้แน่นส่วนสูงไม่นับว่าสูงมากนัก หากคาดเดาจากน้ำเสียงแล้วก็น่าจะเป็เด็กหนุ่มอายุราว12 หรือ 13 ปี
ในฐานะที่เป็เผ่ามนุษย์สัตว์ที่มีประสาทััในการดมกลิ่นเป็เลิศพวกเขาจึงรู้ตัวทันทีว่าอีกฝ่ายคือฮิวแมน
ทว่าพวกเขากลับยิ่งสับสนมึนงงเข้าไปใหญ่
พวกเขาต่างคิดกันว่า 'ในโถงชั้นกลางของนรกดันเจี้ยนที่ใหญ่ที่สุด แข็งแกร่งที่สุด และเลวร้ายที่สุดในโลกจะมีเด็กฮิวแมนที่สามารถอ้อมมาข้างหลังพวกตนโดยที่ไม่มีใครรู้ตัวเลยแม้แต่น้อยแม้ใน่นั้นจะมัวแต่ลนลานกับแรงกดดันของเมย์อยู่ก็ตามได้อย่างนั้นหรือ'
การปรากฏตัวของเด็กหนุ่มทำให้แรงกดดันอันมหาศาลเมื่อครู่สลายหายไปปลิดทิ้งประหนึ่งไม่เคยมีอยู่ั้แ่แรก
เมื่อถูกร้องทักเมย์ก็รีบปรับสีหน้าทันทีพร้อมกับแผ่กลิ่นอายอันหวานหยดย้อยออกมาดั่งหญิงสาวผู้ตกอยู่ในห้วงรัก
เด็กหนุ่มยกมือขึ้นตอบรับสายตาของเธอเล็กน้อยพลันดึงฮู้ดลง
ใบหน้าที่ปรากฏขึ้นภายใต้ฮู้ดนั้นเป็เด็กฮิวแมนจริงๆ
เส้นผมที่ตัดแต่งอย่างเป็ระเบียบดูเป็ประกายเงางามดวงตากลมโตคู่สวย และแพขนตาที่ยาวจนทอดเงาลงบนผิวแก้มผิวพรรณเป็สีน้ำนมสุขภาพดีดั่งเด็กทั่วไป ซึ่งเมื่อรับกับริมฝีปากสีกุหลาบแล้วก็สลวยงดงามจนชวนให้เข้าใจผิดว่าเป็ 'เด็กสาวผู้งดงาม' มากกว่า 'เด็กหนุ่ม' เสียอีก
เขาเป็เด็กหนุ่มประเภทที่จะได้รับความนิยมเป็อย่างยิ่งในหมู่ผู้ที่มีรสนิยมเฉพาะทาง
ั้แ่ก่อนที่เขาจะดึงฮู้ดลงด้วยซ้ำมีเพียงกาลูคนเดียวเท่านั้นที่เบิกตากว้างด้วยความตกตะลึงจนร่างกายแข็งค้างอยู่กับที่
"บะ... บ้าน่า โกหกใช่ไหม...แกยังไม่ตายงั้นเหรอ... ไลท์"
"...กาลู ผมมาทวงความแค้นเมื่อสามปีก่อนแล้วนะ"
เด็กหนุ่ม—ไลท์เอ่ยทักทายอริที่เคยทรยศด้วยรอยยิ้มอย่างเป็กันเองราวกับเพิ่งได้กลับมาพบเจอกับเพื่อนเก่าไม่มีผิด
กาลูตกตะลึงอย่างหนักเมื่อถูกทักทายโดยคนที่ตัวเองไม่คิดว่าจะพบเจอในสถานที่เช่นนี้และเป็เด็กหนุ่มที่คิดว่าตายไปแล้ว
ทว่าสีหน้าใจนดูโง่เขลาของกาลูก็คงอยู่ได้ไม่นานนัก
"คิดไม่ถึงเลยว่าจะยังรอดชีวิตอยู่... หึๆๆแถมยังบอกว่ามาล้างแค้นอีกเหรอ? ไอ้เศษขยะเผ่าพันธุ์ชั้นต่ำเลเวลแค่ 15อย่างแกเนี่ยนะจะมาล้างแค้น! ก๊ากฮ่าๆๆๆๆๆ!พวกฮิวแมนนี่มันโง่เง่าจนน่าขอบคุณจริงๆ!"
กาลูที่เพิ่งจะหวาดกลัวเมย์อยู่เมื่อครู่กลับหัวเราะร่าราวกับได้รับแก้วแหวนเงินทองอาหารอันหรูหราเลิศรส และเหล่าหญิงงามเลอโฉมที่คัดสรรมาเป็อย่างดี
หลังจากหัวเราะจนหนำใจแล้วเขาก็แสยะยิ้มอันอัปลักษณ์ประหนึ่งยามที่หักหลังไลท์ไม่มีผิด
"ไม่รู้หรอกนะว่าแกเอาชีวิตรอดจากสถานการณ์ตอนนั้นมาได้ยังไงแต่การอุตส่าห์เสนอหน้ามาหาข้าถึงที่แบบนี้! แค่ฆ่าไอ้นี่แล้วเอาศพกลับไปเผ่ามนุษย์สัตว์ก็จะได้สร้างหนี้บุญคุณกับเผ่าดราโกนิวต์! งานนี้ใหญ่โตมโหฬารแน่!ไม่สิ ประวัติศาสตร์ต้องจารึกเลยละ! อย่าว่าแต่ตำแหน่ง'ว่าที่หัวหน้าเผ่ามนุษย์สัตว์เผ่าหมาป่าคนถัดไป' เลยการได้เก้าอี้หัวหน้าเผ่ามนุษย์สัตว์เผ่าหมาป่ามาครองย่อมแน่นอนร้อยเปอร์เซ็นต์!"
เมื่อต้องเผชิญกับน้ำเสียงและดวงตาที่ขุ่นมัวไปด้วยตัณหาของกาลูไลท์จึงทอดถอนหายใจออกมาอย่างเหนื่อยหน่าย
"ยังคงคิดน้อยเหมือนเดิมเลยนะ... ปกติแล้วเื่แรกที่ควรคิดก็น่าจะเป็ 'ทำไมผมถึงยังมีชีวิตอยู่' ไม่ใช่เหรอ? หรือไม่ก็'ผมกับเมย์มีความสัมพันธ์กันแบบไหน' อะไรทำนองนี้ผมว่ายังมีเื่ให้คิดอีกตั้งเยอะแยะนะ?"
"ชิ! จริงอยู่ที่ยัยหนูนั่นมันดูพิลึกและคาดเดาฝีมือไม่ได้ก็จริงแต่ทางนี้มีกันตั้งกี่คน! ใช้จำนวนที่มากกว่าบดขยี้ไปเลยก็สิ้นเื่! อีกอย่างพวกข้าที่เป็เผ่ามนุษย์สัตว์จะไปพ่ายแพ้ให้กับพวกเผ่าพันธุ์ชั้นต่ำได้ยังไงกัน!"
เขาหัวเราะหึๆ ใส่คำแนะนำของไลท์และเหยียดหยามฮิวแมนอย่างที่เคยทำมาโดยตลอด
"แล้วข้อมูลของแกน่ะข้าก็ขุดค้นจนรู้ลึกถึงก้นบึ้งหมดเปลือกแล้วด้วย ข้อสรุปก็คือแกมันก็แค่คนธรรมดาที่ได้รับกิฟต์ไร้ประโยชน์ที่ดูแปลกตาไปนิดหน่อยเท่านั้นแหละส่วนเื่ที่รอดมาได้ก็คงดวงดีบังเอิญได้รับความช่วยเหลือจากยัยหนูสุดพิลึกคนนั้นล่ะสิท่า?"
"...จะว่าอย่างนั้นก็ไม่ผิดหรอกมั้ง"
247
