ไวทินออกมาจากห้องและเล่าทุกอย่างที่เกิดขึ้นให้ไอรินและดานิกาฟัง จากนั้นให้ไอรินใช้ยาสีแดงดู ผลเป็ไปตามคาด ไอรินพลังเพิ่มขึ้น
ฟู่ !!!
ไอรินทดลองพ่นไฟ
" หนูพ่นไฟได้นานขึ้น แต่ขนาด และระยะทางไม่เพิ่มขึ้น ยังได้แค่ 3 เมตร "
" ดีแล้วละ !! ตอนนี้เรารู้วิธีเพิ่มพลังแล้ว ต่อไปต้องพบวิธีเพิ่มคุณภาพพลังแน่ "
" แม่ครับ ผมอยากเข้าไปหาผลึกเคออสจากสัตว์ในป่า ผมเห็นว่าในสัตว์ก็มีเหมือนกัน "
" พี่ หนูไปด้วย "
" พี่ขอไปสำรวจคนเดียวก่อนนะ รอบหน้าพี่จะพาไอรินไป "
ไอรินทำหน้าเศร้าใจ ทำให้ไวทินต้องลูบผมปลอบ
" ระวังตัวนะลูก "
..................................................
วันต่อมา ไวทินพร้อมชุดอุปกรณ์เต็มที่ พร้อมกระเป๋าเป้สะพายหลัง ไม่ต่างจากทหารในชุดพร้อมรบ ก็พุ่งเข้าป่าไปในตอนเช้ามืด
ฉึบบบ !!!
ลูกศรขนาดเล็กพุ่งทะลุกระต่ายป่าตัวหนึ่ง ขณะกำลังเพลิดเพลินกับยอดหญ้าเขียวชอุ่มตรงหน้า
ไวทินพุ่งเข้าไปหากระต่าย หลังจากสำรวจหลังศีรษะกระต่าย พบผลึกเคออสขนาดเล็กเท่าปลายนิ้วก้อย ไวทินก็ฝืนยิ้มอย่างเศร้าใจ
"นี่ก็ตัวที่ 5 แล้ว ยังได้ก้อนเล็กเท่าเดิม ต่อไปต้องลองสัตว์ใหญ่ขึ้นบ้างล่ะ "
ไวทินตอนนี้รู้สึกแปลกใจกับป่าเล็กน้อย หลังจากย้ายบ้านมาอยู่ชานเมืองใกล้ป่าแห่งนี้ ไวทินก็มาสำรวจและฝึกฝีมือในป่าบ่อยๆ
แม้จะไม่ค่อยได้เข้าป่าลึกเท่าวันนี้แต่สภาพป่าก็แปลกไปจากเดิมที่ไวทินเข้าป่าครั้งสุดท้ายเมื่อ 1 ปีก่อน
ป่าดูสมบูรณ์ขึ้น ต้นไม้เพิ่มขึ้นมาก สัตว์ป่าก็พบเห็นได้เยอะขึ้นมาก
" น่าจะเกี่ยวกับชาวคีอัส เพราะในเมื่อจะทำฟาร์มปศุสัตว์ผลิตผลึกเคออส ก็คงต้องบำรุงฟาร์มให้เหมาะกับสิ่งมีชีวิต "
ไวทินพุ่งลึกเข้าไปในป่ามากขึ้น หลังได้ยินเสียงน้ำ ไวทินก็ตรงไปทันที เพราะสัตว์ชอบอยู่ใกล้แหล่งน้ำ
เป็ไปตามคาด ระยะไกลออกไป ไวทินพบฝูงกวาง กำลังกินน้ำและหญ้า อยู่ใกล้ริมลำธาร
ไวทินรีบปีนขึ้นต้นไม้ นำกล้องส่องทางไกลที่เตรียมมา ออกมาสำรวจรอบด้าน
" เจอแล้ว "
เป้าหมายของไวทินไม่ใช่กวางพวกนี้แต่เป็ หมาป่า
เห็นหมาป่าตัวนี้ไวทินแทบร้องออกมา นี่มันบรรพบุรุษโคตรหมาป่าชัดๆ ตัวขนาดเกือบเท่าหมีตัวเต็มวัยได้เลย ขนหนาฟู เขี้ยวยาวยื่นออกมาจากปากมีน้ำลายยืดออกมาเป็ทาง ตาแดงกล่ำ ไม่ต่างจากในภาพยนตร์เก่าๆซักนิด
เท่านั้นยังไม่พอ หลังจากสำรวจรอบด้าน ยังพบหมาป่าถึง 4 ตัว กำลังล้อมเข้าหาฝูงกวางอย่างเงียบๆ
ไม่ไหว หรือจะล้มเหลวแล้ว ไวทินรู้สึกท้อใจ แต่ยังไม่ยอมตัดใจไปแบบนี้ ไวทินนำปืนสไนเปอร์ออกมาจากด้านหลัง เล็งไปยังหนึ่งในหมาป่า ไม่รู้ว่าจะทะลุขนหนาของหมาป่าได้ไหม เพราะดูจากท่าทาง หมาป่าน่าจะกลายพันธุ์จากไวรัสไปซะแล้ว
ฝูงหมาป่าพอเข้ามาใกล้กวาง เหมือนหมาป่าทั้ง 4 จะมีพลังจิตติดต่อกันได้ซะยังงั้น เพราะทั้ง 4 ตัว ะโเข้าใส่ฝูงกวางพร้อมกันทั้ง 4 ทิศทางทันที
แต่ก่อนที่ 1 ในหมาป่าจึงตัวกวางตัวที่อยู่ริมน้ำ
ตูมมม !!!
สายน้ำแตกกระจาย ฝุ่นฝอยละอองน้ำสาดกระเซ็น ปากขนาดั์ยื่นยาว เขี้ยวเรียวขาวราวใบมีด กรีดผันผ่านผืนน้ำ งับกลางลำตัวหมาป่าั์อย่างจัง
แม่จ้าวววว !!!!!
ไวทินอุทานออกมาอย่างใ จระเข้ตัวขนาดใหญ่ั์พุ่งขึ้นมาจากน้ำ
เอ๋งงงง !!!
หมาป่าที่โดนกัดเข้าที่กลางลำตัว ร้องโหยหวนด้วยความเ็ป ฝูงสัตว์ริมลำธาร แตกฮือออกไปคนละทิศละทาง
หมาป่าอีกสามตัวก็ทิ้งฝูงกวาง พุ่งเข้าหาจระเข้ ช่วยเหลือเพื่อนร่วมเผ่าพันธุ์
ศึกของจระเข้กับหมาป่า 4 ตัว ทำให้ริมน้ำคลายเกิดาขนาดเล็ก เืสีแดงพุ่งกระจายออกมาเป็ระยะ น้ำในลำธารเป็สีแดงฉาน
ไวทินตื่นตะลึงกับภาพตรงหน้า นี่คล้ายจะไม่ใช่การต่อสู้ของสัตว์แล้ว ไวทินรู้สึกว่าตอนนี้โลก ไม่ใช่โลกที่ไวทินเติบโตมาอีกแล้ว คล้ายกับโลกใน่กลียุคของาสัตว์ประหลาดในภาพยนตร์
หมาป่า 3 ตัวรุมกัดจนขาข้างหนึ่งของจระเข้ขาดออกมา หางจระเข้ปลายหางขาดวิ่น แต่หางจระเข้ก็ฟาดเข้า 1 ในหมาป่าจนหมาป่ากระเด็น เืไหลออกมาจากปากตลอดเวลา อวัยวะภายในน่าจะเสียหายซักอย่าง
สุดท้ายจระเข้ตัดสินใจถอยดำลงน้ำไป ในปากยังคาบหมาป่าตัวแรกไว้ไม่ยอมปล่อยั้แ่ต้น
โบร๊ววว !!!!
หมาป่า 1 ใน 3 ที่าเ็น้อยที่สุด ร้องออกมาอย่างโศกเศร้า การสูญเสียเพื่อนรวมเผ่าพันธุ์ไป ทำให้นักล่าผู้อำมหิตโเี้ ต้องหลั่งน้ำตาออกมา
ไวทินไม่ได้ร่วมโศกเศร้าไปด้วย มันเป็เื่ปกติ เมื่อตัดสินใจเป็ผู้ล่า ย่อมต้องยอมรับการเป็ผู้ถูกล่าด้วยเช่นกัน
หมาป่าทั้ง 3 ถอยออกจากลำธารไป ตอนนี้คงไม่ใช่เวลาล่าเหยื่ออีกต่อไป
ไวทินลงจากต้นไม้ แอบตามหลังหมาป่าไป ถึงบทที่ไวทินจะเล่นเป็ผู้ล่าบ้างแล้ว
ระหว่างที่เดินทาง หมาป่าตัวที่าเ็หนักได้ไอเป็เืมาตลอดทาง เดินลึกเข้าไปในป่า
จนพบจุดหมายปลายทาง ถ้ำมืดแห่งหนึ่ง
หมาป่าทั้ง 3 เดินเข้าไปในถ้ำ ไวทินยังไม่ได้ตัดสินใจเข้าไป รอหาโอกาสอีกซักพัก
หลังจากนั้นซักพัก หมาป่า 2 ตัวที่าเ็น้อยกว่า เดินออกมาจากถ้ำ หายลับไปในป่า โอกาสมาแล้ว ไวทินไม่รอช้า พอแน่ใจว่าหมาป่าสองตัวไปไกลแล้ว ไวทินรีบพุ่งเข้าไปในถ้ำ
ถ้ำนี้มืดสลัว มีแสงสะท้อนจากหินบางอย่างพอประมาณ พอเห็นทางเดินได้ ไวทินชักปืนพกเก็บเสียงออกมาจากเอว เดินเข้าถ้ำไปอย่างช้า ๆ
ลึกเข้าไปในถ้ำ ไวทินมองเห็นหมาป่าตัวหนึ่งนอนอยู่เงียบๆ หอบหายใจอย่างรวยริน หมาป่าาเ็ เป้าหมายของไวทินครั้งนี้
พอไวทินเดินเข้าไปห่างหมาป่า 5 เมตร หมาป่าก็ลืมตาขึ้น สายตาสีแดงเหี้ยมเกรียม จ้องมองไวทินอย่างเ็า
กรรรรรร !!!
หมาป่าขู่ไวทิน พลางแยกเขี้ยว ยกหัวขึ้น
ฟุ๊บบ !!!
ฟุ๊บบ !!!
ฟุ๊บบ !!!
ไม่รอช้า ไวทินยิงเปิดทางก่อน 3 นัด แต่ไวทินก็ต้องตาเบิกโพล่งทันที
“ เชี่ยยย !!! มันหลบได้ ”
หมาป่าะโหลบได้อย่างไม่น่าเชื่อ ไวทินไม่ยอมรับที่จะเชื่อ ยิงต่ออีกหมดแม๊กกาซีนทันที
" เอ๋งงงงง "
แต่ก่อนที่ลูกะุจะหมด ไวทินยังยิงโดนลำตัวและขาหมาป่าไปอย่างละนัด หมาป่าล้มลงพื้นทันที โชคดีที่มันาเ็มาก่อน ไม่งั้นไวทินคาดว่าคงยิงไม่โดนซักนัด
ไวทินพุ่งเข้าไปในทันที พร้อมชักกระบี่สั้นออกมาจากปลอกคอ สะบัดฟันไปที่ลำคอของหมาป่า
เป๊งงง !!!
หมาป่าอ้าปากรับกระบี่ เขี้ยวยาวและกระบี่ปะทะกัน เสียงดังราวกับการปะทะของเหล็กกล้า
เชี่ยยย !!!!
ไวทินอุทานอย่างไม่อยากเชื่อ แต่ไวทินไม่หยุดนิ่ง มือซ้ายเคลื่อนผ่านหลังศีรษะ มือซ้ายตอนนี้ไม่ใช่มีเพียงแค่ถุงมือ แต่เป็ถุงมือที่สวมสนับมือไว้ด้วย หมัดสีทองพุ่งเข้ากลางลำตัวหมาป่าจุดที่าเ็เพราะหางจระเข้อย่างแรง
ตูมมม !!!
เอ๋งงงง !!!
หมาป่าร้องโหยหวนเืทะลักออกจากปาก พร้อมทรุดลงบนพื้น ไวทินไม่ยอมปล่อยโอกาส ฟันกระบี่ซ้ำลำคอจุดเดิม หมาป่าไม่ยอมแพ้ กรงเล็บพุ่งตะปบเข้าที่ลำคอไวทินหมายแลกชีวิต
ไวทินไม่ยอมแลกด้วยแน่นอน ไวทินชักมือกลับ ก้มตัวแนบพื้นหลบกรงเล็บที่พุ่งเข้ามาผ่านหนังศีรษะไป จากนั้นะโหมุนกลับตัว มือขวาสะบัดฟันเข้าที่หลังคอหมาป่าอย่างแรง
หมาป่าร่างยังพุ่งไปตามแรงเฉี่อย ก่อนจะล้มลงแน่นิ่งไป เืไหลนองแผ่ขยายผ่านผืนดิน
ไวทินทรุดนั่งลงกับพื้นหอบหายใจ แสงจากกระบี่ค่อยๆหายไปช้าๆ นับว่าฉิวเฉียด เมื่อก่อนมีดสั้นปอกผลไม้ ไวทินทนได้แค่ 10 วินาที หลังจากสั่งทำกระบี่บางพิเศษราวปีกจักจั่นเล่มนี้ ไวทินยืดเวลาได้เป็ 20 วินาที แม้จะฉีดยาเพิ่มพลังไปแล้ว ไวทินยังทนได้เพียง 25 วินาที พร้อมทั้งใช้พลังไปกับหมดซ้ายไปแล้ว ไวทินคาดว่าตนเองทนได้แค่ 10 กว่าวินาทีเท่านั้น
ต่อสู้ 10 กว่าวินาทีนี้ ไวทินรู้สึกราวกับสู้มาหลายชั่วโมง
30
