“พี่อยู่ที่นี่ได้ยังไง”
“พี่แอฟมาติวภาษาอังกฤษให้ผมเกือบเดือนแล้ว”
“ไม่เห็นรู้”ชยณัฐหันมามองหญิงสาว “แล้วนี่ไปไหนกันมา”
“ไปกินข้าวแถวถนนเลี่ยงเมือง”ไนกี้ตอบน้าชาย “ผมจะให้พี่แอฟเอารถกลับนะ”
“ไม่เป็ไรไนกี้พี่กลับเองได้”
“เอาไปเถอะครับมันดึกแล้ว”ไนกี้ผลักกุญแจคืนให้หญิงสาว
“งั้นพี่จะเอามาคืนก่อน8 โมง”
“สายกว่านั้นก็ได้กว่าจะได้ใช้รถก็เที่ยงหรือบ่ายโน่นแหละ”เด็กหนุ่มตอบเพราะวันหยุดกว่าจะตื่นก็ตอนสายๆส่วน่บ่ายเขามีติววิชาสามัญที่โรงเรียนกวดวิชา
“พรุ่งนี้พี่มีสอนตอน9 โมงนะสิเลยต้องรีบเอารถมาคืน”
“งั้นก็ได้ครับตามที่พี่สะดวกเลย”
ทันตแพทย์ชยณัฐหันมามองหลานชายเมื่อประตูรั้วถูกปิดเรียบร้อย
“ไปกินข้าวยังไงกลับซะดึก”
ไนกี้ก้มหน้านิ่งไม่ตอบ
“อย่าบอกนะว่าไปหาผู้หญิงคนนั้นอีกแล้ว”
“เขาชื่อนายา”
“นั่นแหละอย่าบอกนะว่านายไปร้านนั้นอีก” ชยณัฐเสียงดัง
“ผมไม่ได้ทำอะไรผิดสักหน่อยแค่ไปกินข้าวพี่แอฟพี่ปั๊บก็อยู่ด้วยตลอด”
“ร้านอื่นก็มีถมไปทำไมต้องร้านนี้อย่าไปยุ่งกับผู้หญิงแบบนี้ได้มั้ย พ่อนายก็เตือนแล้วนี่”
“นายาแค่ทำงานที่ร้านอาหารไม่ใช่คนไม่ดีสักหน่อยพ่อมีอคติ”
“เขาไม่ใช่แค่ทำงานร้านอาหารแต่เขาเป็สก๊อยเกิร์ล”
“น้าไนซ์!”
“อย่าไปยุ่งกับเขาเลยน้าขอเตือนเป็ครั้งสุดท้ายนะว่าอย่าไปอีกไม่อย่างนั้นพี่นิวจะต้องรู้เื่นี้แน่”
“ห้ามบอกพ่อนะ!”
“งั้นก็ทำตามที่น้าบอกไม่มีอะไรต้องต่อรองทั้งนั้น”
“น้าไม่เคยชอบใครน้าไม่รู้หรอกว่ามันยากแค่ไหนที่จะหักห้ามใจ”
“นายอายุยังน้อยยังต้องเจอใครต่อใครอีกเยอะนี่เป็แค่ความหลงผ่านไปสักหน่อยนายก็จะลืม”
***********************
ครืด ครืด
สัญญาณโทรศัพท์มือถือของอัปสราดังขึ้นกลางดึกของคืนวันเสาร์ขณะที่เธอกำลังเตรียมการสอนในวันรุ่งขึ้นดังนั้นจึงยังไม่เข้านอน
“มีอะไรปั๊บ”
“แย่แล้วครับพี่แอฟ ไนกี้ถูกจับตอนนี้อยู่ที่สถานีตำรวจ”
“ห๊ะ!เกิดอะไรขึ้น!”
“เดี๋ยวผมเล่าให้ฟังพี่แอฟไปกับผมหน่อย ผมกำลังออกจากบ้าน”
อัปสราวางสายจากปั๊บแล้วรีบเปลี่ยนเสื้อผ้ารอไม่ถึง 15 นาทีรถยนต์คันเก่าของชยณัฐที่ปัจจุบันถูกโอนมาให้ปั๊บใช้งานคอยรับส่งไนกี้ก็จอดเทียบชานชาลารถไฟฟ้าสถานีแยกนนทบุรี
“เกิดอะไรขึ้น!”
“เอ่อ...คือว่า”
“เล่ามา”
“ไนกี้ถูกตำรวจเลยถูกจับไปพร้อมกับแก๊งเด็กแว้น”
“อะไรนะ!”อัปสราอุทานเสียงดังไม่เชื่อว่าเด็กหนุ่มที่มุ่งมั่นเรียนพิเศษเพื่อสอบเข้าเป็นักเรียนโรงเรียนนายร้อยนี่นะจะไปร่วมแก๊งเด็กแว้น
“ที่บ้านไม่มีมอเตอร์ไซค์นี่”
“ไนกี้แค่ไปดูครับแล้วถูกจับรวมไปกับคนอื่นๆด้วย ตอนที่โทรมาเพิ่งถูกจับตรวจฉี่”
เฮ้อ...แล้วจะทำยังไงดีเนี่ย!
“พี่ไม่เคยรู้ว่าไนกี้สนใจเื่แข่งรถ”
“เปล่า ไนกี้ชอบเตะบอล แต่ที่เป็ดูแว้นเพราะนายาโทรมาชวน”
นายา...นายา อ้อ...เด็กสาวหน้าสวยที่ทำงานร้านอาหารคนนั้นเอง
“เราจะทำยังไงดีพี่ถ้าผู้พันกับคุณนายรู้ปั๊บต้องคอขาดแน่เลย”
“หมอไนซ์รู้เื่ยัง”
“หมอไปกินเลี้ยง ปั๊บไม่กล้าบอกเพราะเคยถูกทำทัณฑ์บนไว้”ปั๊บหักพวงมาลัยรถมุ่งสู่ถนนวิภาวดีรังสิต
“จะทำยังไงดี ถูกจับแบบนี้น้องต้องเสียประวัติแน่ๆ”
“ขอพี่คิดดูก่อนนะ” อัปสรานิ่งไปพักใหญ่
ทำยังไงดีไนกี้ถึงจะไม่เสียประวัติ
หญิงสาวนั่งมองรายชื่อผู้ติดต่อในมือถือแล้วตัดสินใจโทรหาบุคคลที่เธอเชื่อว่าต้องช่วยเหลือเด็กหนุ่มได้แน่
“สวัสดีค่ะคุณพ่อ แอฟขอโทษที่โทรมาดึกขนาดนี้”
พอไปถึงสถานีตำรวจก็พบว่ามีผู้ปกครองของเด็กวัยรุ่นหลายคนทยอยมาประกันตัวลูกหลานของตนบ้างแล้วทำให้บนสถานีตำรวจค่อนข้างแออัดทั้งที่เป็เวลาเกือบเที่ยงคืน
“ดิฉันเป็ผู้ปกครองของนายชนกันต์ค่ะ”อัปสราแจ้งกับตำรวจนายหนึ่งซึ่งถือกระดาษจดทะเบียนรายชื่อนักแข่งบนถนนทางหลวง
“ลูกสาวท่านอิทธิ์ใช่ไหมครับ”
“ค่ะ”
จากนั้นอัปสราและปั๊บก็ถูกพามายังห้องเล็กๆที่แยกจากสถานที่คุมตัวของเด็กแว้นคนอื่นๆ
ไนกี้นั่งคอตกบนเก้าอี้มุมห้องยกมือขึ้นปาดน้ำตาเงียบๆพอประตูห้องเปิดออกมาเห็นว่าใครมารับก็รีบลุกมาหาทันที
“พี่แอฟพี่ปั๊บ มารับผมกลับบ้านใช่มั้ย”
“กลับได้เลยมั้ยคะ”
“กลับได้เลยครับท่านเคลียร์เรียบร้อยแล้วตามผมมาทางนี้ หน้า สน. มีนักข่าว”
“ไปกันเดี๋ยวค่อยคุยบนรถ” อัปสราและสองหนุ่มเดินตามนายตำรวจคนดังกล่าวไปจนถึงบันไดทางลงด้านหลังปั๊บจึงวิ่งไปเอารถที่จอดไว้หน้าสถานีตำรวจขับวนมารับทั้งคู่
“ขอบคุณครับ”เด็กหนุ่มที่เพิ่งจะพ้นจากข้อหาซิ่งป่วนเมืองยกมือไหว้ครูสาว
“พี่แอฟอย่าบอกพ่อกับแม่แล้วก็น้าไนซ์นะ”
“ปิดได้เหรอ”
“ถ้าพี่ไม่พูดก็ไม่มีใครรู้”
อัปสราถอนใจเฮือกใหญ่ตัดสินใจไม่ถูกว่าจะทำยังไงกับลูกศิษย์เ้าปัญหา
“รับปากพี่ได้มั้ยว่าจะไม่ติดต่อกับนายาและจะไม่ไปดูแข่งรถอีก”
ไนกี้นิ่งไม่ยอมรับปากแววตายังมีแววดื้อดึงจนหญิงสาวอ่อนใจพ่อแม่ที่มีลูกวัยรุ่นนี่จะมีเื่ให้ปวดกะบาลแบบนี้ทุกบ้านมั้ยนะ
“ถ้าไนกี้ไม่ยอมรับปากพี่ก็ไม่เหมือนกัน”
“พี่แอฟ”
“รู้มั้ยว่าเื่นี้ไม่ใช่เื่เล็กๆแต่มันคืออนาคตของไนกี้ ไม่งั้นที่อุตส่าห์ทำมาทั้งหมดก็ต้องพังไม่เพียงแค่ไนกี้จะต้องเสียใจ แต่รวมไปถึงพ่อแม่ด้วย”
“ทำไงดีพี่แอฟหมอไนซ์โทรมา” ปั๊บซึ่งกำลังทำหน้าที่สารถีหันมาทำหน้าตื่น
“รับสิ”
“ปั๊บไม่กล้ากลัวหลุดพี่แอฟช่วยรับให้ผมที”
อัปสราพ่นลมออกจากปากก่อนจะกดปุ่มรับสายจากทันตแพทย์ชยณัฐแล้วเปิดลำโพงเพื่อให้ได้ยินทั่วทั้งรถ
“สวัสดีค่ะ”
“พี่แอฟอยู่กับปั๊บกับไนกี้เหรอ”
“ค่ะ”
“ไปไหนกันครับผมกลับมาแล้วไม่เจอใครอยู่บ้าน”
หญิงสาวจ้องหน้าไนกี้ทำนองถามว่าจะให้เธอตอบว่ายังไง
“ก็ได้ผมรับปาก” เด็กหนุ่มยอมตกลงรับเงื่อนไขที่ครูสาวตั้งขึ้น
“พาหนุ่มๆมาเปลี่ยนบรรยากาศกินข้าวแถวรังสิต”เมื่อได้รับคำตอบที่พอใจหญิงสาวก็ยอมช่วยปกปิดเื่ที่เกิดขึ้น
“ตอนนี้ถึงไหนแล้วครับ”
“กำลังกลับอยู่แถวดอนเมืองแล้วหมอ”
“อ้อ ครับ”หมอหนุ่มไม่สงสัย จากนั้นก็วางสายไม่ถามเซ้าซี้ให้มากความ
“อย่าลืมทำตามสัญญานะ”หญิงสาวเตือนเด็กหนุ่มอีกครั้งก่อนจะก้าวลงจากรถเมื่อปั๊บมาส่งถึงหน้าบ้าน
“รู้”
“พี่จะช่วยแค่ครั้งนี้ครั้งเดียวไม่มีครั้งหน้าปั๊บดูแลไนกี้ให้ดีไม่พากันไปร้านนั้นอีกนะ”
“ครับพี่แอฟ”ปั๊บรับคำขันแข็ง เพราะเข็ดกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นวันนี้มาก“ต่อไปผมจะตามรับส่งไม่ได้ให้คลาดสายตา”
8K
