วันนี้กว่าทุกคนจะตื่นกัน ก็สายแล้ว ทุกคนตกลงกันว่าจะนอนค้างที่เกาะล้านกันอีกสักคืน เพราะยังเที่ยวได้ไม่ทั่ว ยังมีคาเฟ่อีกหลายแห่งที่ยังไม่ได้ไป กะว่าจะเก็บรอบนี้ให้หมดรอบเกาะ เมื่อตื่น จึงได้ไปบอกทางที่พักและร้านให้เช่ามอร์ไซค์ ว่าจะขยายเวลาอีก 1 คืน เมื่อทุกคนผลัดกันอาบน้ำเสร็จ ก็เป็เวลาเกือบ 11 โมงแล้ว ทั้งหมดจึงตัดสินใจจะออกไปกินข้าวที่คาเฟ่อีกหาดหนึ่ง โดยทำเหมือนเดิม สุซ้อนท้ายคิว อีกคัน หมูขับ ปลากับอุ๊ซ้อน 3 กันเหมือนเดิม
อุ๊: "ปลาๆ เราขอนั่งตรงกลางได้ป่ะ"
ปลา: "ทำไมเหรอ"
อุ๊: "นะ นะ"
ปลา: "อือ แล้วแต่แกแหละ" อุ๊ยิ้มหน้าบานที่เพื่อนอนุญาต เพราะในกลุ่มเพื่อนรุ้ดีว่า ปลากับหมู สนิทกันมาก แทบจะตัวติดกัน
มอร์เตอร์ไซค์ทั้งสองคันขับตามกันไป คันของหมูขับนำหน้า คันคิวขี่ตามหลัง
สุ: "คิว แกจะเบรครถทำไมบ่อยๆหึ" สุบ่นคิว เพราะรู้สึกว่าคนขับเบรคบ่อยเกินไปทั้งๆที่ไม่มีสาเหตุ
คิว: "ก็แกไม่กอดชั้น ชั้นก็เบรคบ่อยๆให้แกมาใกล้ๆไง"
สุ: "ตาบ้า!!" สุสบทหน้าแดงเมื่อได้ยินเพื่อนพูด
แล้วเธอก็เอามือโอบไปที่เอวของคนขับ ค่อยๆเอาตัวแนบไปกับแผ่นหลังของคิว หน้าเธอก้มไปซบที่หลังของเขา กลิ่นตัวเขาช่างหอมเหลือเกิน ตอนนี้สุเหมือนอยุ่ในพวังค์ของความสุขไปชั่วครู่ จนถึงร้าน เธอรีบถอยตัวและปล่อยมือจากเอวคิว เพราะกลัวเพื่อนคนอื่นเห็น ทั้งหมดพากันกินข้าวร้านนี้แล้วไปต่อคาเฟ่อีกร้านใกล้ๆกันนั่งคุยเมาท์มอยจนถึง่เย็นๆ ก็ไปกินข้าวกันร้านเมื่อวาน เพราะติดใจในบรรยากาศ และราคาไม่แพงเงินของทุกคนเริ่มหมดแล้ว
เวลาประมาณ 4 ทุ่ม นักดนตรีกลับ ก็ขี่รถกลับกันเหมือนเมื่อวาน ทั้งหมดตกลงกันว่ารถของคิวจะไปซื้อของกินกับแอลกอฮอล์ที่เซเว่นมากินกันเหมือนเคย ส่วนรถที่หมูขับให้กลับไปที่พักก่อน หมูเป็คนขี่ อุ๊นั่งตรงกลาง โดยมีปลานั่งปิดด้านท้าย
อ๊อกกกก อวกกกกก... อุ๊ที่นั่งตรงกลางอวกออกมาใส่หลังหมูเรอะไปหมด หมูรีบเอารถชิดของทางแล้วจอดริมถนน ปลาลงมายืนประคองอุ๊ ซึ่งเมาหนักมาก ส่วนหมูก็ประคองแล้วก็ลูบหลังอุ๊ให้อวกออกมาให้หมด เผื่อจะได้เมาลดลงบ้างตามแบบที่คอทองแดงทำกันประจำ หมูยังเอาชายเสื้อตัวเองเช็ดปากและหน้าให้อุ๊แบบถึงเนื้อถึงตัวโดยไม่มีท่าทีรังเกียจเลย อุ๊ซบหน้าลงบนอกของหมู แล้วอวกอีก ตัวหมูเรอะไปหมดด้วยอวกของอุ๊ ปลาได้แต่มองเงียบๆ เธอรู้สึกแปลกใจในตัวเอง ว่าทำไมเธอรู้สึกแย่และโมโหหมูมากๆ กับภาพที่เกิดขึ้นตรงหน้า แต่ก็ไม่ได้แสดงอาการอะไร ตอนนนี้ก็้าให้กลับห้องพักได้ก่อน น้ำเปล่าก็ไม่มี ไม่มีอะไรเลยรินถนนนี่ ซึ่งก็เป็ไปตามที่เธอคิด ไม่นาน อุ๊ก็พยักหน้าให้ขี่รถกลับบ้านกันต่อได้ หมูถอดเสื้อยืดของตนออก เพราะเรอะไปหมด แล้วขี่รถกลับที่พักโดยไม่ได้ใส่เสื้อเพราะผู้ชายไม่ได้อาย เวลาตอนนั้นก็ไม่ค่อยมีคนหรือมีรถมากอะไรแล้ว
ปลาซ้อนท้ายด้านหลังสุด ขากลับบ้านนี้ ปลารู้สึกว่าทำไมเส้นทางมันยาวนานมากเหลือเกิน เพราะสิ่งที่ปลาเห็นคืออุ๊ซบตัวอยู่บนแผ่นหลังเปล่าๆหมูสองมืออุ๊กอดตัวคนขับซึ่งคือหมู เพื่อนสนิทของเธอ เพื่อนสนิทของเธอคนเดียวนะ อุ๊มาสนิทได้ยังไง ไม่ได้นะ เธอหงุดหงิด แล้วคิดในใจตลอดทาง
เอี๊ยดดด รถจอดที่ที่จอดรถ ทั้งสองคนเดินหิ้วปีกอุ๊เข้าห้องที่อยู่ไม่ไกลที่จอดเท่าไหร่ พอเข้าไปในห้อง ทั้งสองให้อุ๊นอนบนโซฟาเพราะกลัวเพื่อนจะอวกออกมาอีก พอหมูส่งอุ๊เสร็จ เขาก็จะกลับไปที่ห้องตัวเองเพื่อไปล้างตัวและอีกอย่างนึงคือเพื่อจะให้ปลาได้เช็ดตัวอุ๊อะไรแบบนั้นด้วย จะได้ไม่อายเขาซึ่งเป็ผุ้ชาย พอเขากลังจะกลับ อุ๊ที่กำลังนอนรีบคว้าข้อมือหมูไว้ แล้วพูดว่า
อุ๊: "หมูอยู่เป็เพื่อนเราก่อนนะ นะคะ" เธอพูดด้วยเสียงออดอ้อน น่าสงสาร
หมู: "อุ๊ให้ปลาเปลี่ยนเสื้อผ้าให้ก่อนดีไหม เดี๋ยวเรามานะคะ" หมูตอบด้วยเสียงสุภาพและอบอุ่น จนปลาเผลอตัวค้อนควับหมู ปลาแทบจะควันออกหู แต่เธอคิดในใจว่าเธอจะหงุดหงิดทำไม ก็ดีแล้วที่เพื่อนหวานใส่กันไม่ใช่เหรอ แล้วอุ๊ก็เป็คนดี เป็เพื่อนเธอเหมือนกัน เธอพยายามนิ่ง สะกดใจตัวเองให้นิ่งที่สุด
อุ๊: "ไม่เป็ไร เกรงใจปลา เธอช่วยเราเช็ดตัวหน่อยนะ นะคะหมู เราไม่อายเธอหรอก" อุ๊ยังคงออดอ้อนยิ่งกว่าเดิม
หมูหันไปมองหน้าปลากึ่งพยักหน้า ประมาณว่าเดี๋ยวเขาทำให้เอง ปลาวางผ้าเช็ดตัวในมือแรงๆ แล้วลุกเดินออกจากห้องไปนั่งอยู่ที่โต๊ะหินหน้าห้องปล่อยให้เพื่อนดูแลกันไป จะเป็อะไรไป ก็เเพื่อนเราทั้งสองคนนี่ เธอคิดกลบความขุ่นเคืองในใจ
หมูเอาผ้าไปชุบน้ำอุ่นในห้องน้ำ แล้วเอามาเช็ดหน้าให้อุ๊เบาๆ อุ๊หลับตาพริ้มเธอมีความสุขมากที่ผู้ชายที่เธอชอบมาดูแลเธออย่างดี หมูก็เคอะเขิน ไม่ค่อยกล้าที่จะเช็ดตัวให้อุ๊เท่าไหร่ หลังจากเช็ดหน้าและแขน มือ เสร็จ เขาบอกอุ๊
หมู: "เดี๋ยวเราไปบอกปลาให้มาเปลี่ยนเสื้อผ้าให้เธอนะอุ๊"
อุ๊: "หมูเปลี่ยนให้เราก็ได้ อย่าไปกวนปลาเลยค่ะ" อุ๊ไม่ได้แค่พูด เธอปลดกระดุมเสื้อเชิิคลุมบางๆของเธอออกทีละเม็ด หมูได้แต่ยืนลังเลอยู่ว่าจะทำยังไงต่อไปดี เมื่อกระดุมเม็ดสุดท้ายถูกปลดหมด ก็เผยให้เห็นร่างขาวๆอวบๆหน่อย บิกินี่สีเขียวหลุมหน้าอกขนาดมีเนื้อมีหนัง ต่างจากปลาที่บอบบางมากมาย ชายหนุ่มกลืนน้ำลายเบาๆ แล้วค่อยๆ เอาผ้าในมือเช็ดไปที่คอแล้วไล่ลงมาที่หน้าอก รักแร้ ท้องของเพื่อนสาวของเขา พอเช็ดเอาคราบอวกออกจนหมดในระดับนึง หมูก็เดินไปที่กระเป๋าของอุ๊ แล้วเลือกเสื้อมาตัวหนึ่ง เป็เสื้อคอกลมหมูเอามาค่อยๆ ใส่ให้อุ๊ ซึ่งหลับไปแล้วเพราะความเมา ทำให้ใส่เสื้อค่อนข้างยากพอควรแต่สุดท้ายก็ใส่เสร็จเรียบร้อย หมูเดินออกมาจากห้อง ก็เห็น ปลา คิว และสุ นั่งดื่มกันอยู่ที่โต๊ะหินหน้าห้อง
คิว: "เสร็จแล้วเหรอมึง ทำไมแตกไววะ" ฮ่าๆๆๆ คิวแซวหมูแลบ้วหัวเราะสนุกสนาน
หมู: "แตกเหี้ยไร เรอะไปทั้งตัวแล้วเนี่ยกู" หมูพูดแล้วเดินไปที่ห้องของตัวเอง เพื่อนๆหัวเราะกันสนุกสนาน มีเพียงปลาที่นั่งเงียบเล่นมือถือ แต่ไม่มีใครสังเกตเห็นว่าปลาไม่ได้สนุกไปด้วยเลย ทั้งหมด ยกของย้ายของกินเข้าไปในห้องของกลุ่มผู้หญิง เพราะด้านนอกห้องนี้ ยุงเข้าโจมตี กัดคันไปหมดทั้งตัว
ตึงๆ เก๊งๆ เสียงแก้ววางบนพื้นแรงๆ ที่ปลาวาง ทำเอาคิวกับสุมองหน้ากัน ว่าปลาหงุดหงิดอะไร แต่เธอก็รู้ตัว รีบหัวเราะกลบเกลือน เพื่อนก็เลยไม่ได้คิดอะไร เธอเป็อะไร ก็เพื่อนกันนี่ เธอยังคงสับสนในใจตลอดเวลา
389
