ถุงมือฟ้าประทาน

ไม่แปลกที่เจมส์จะประหลาดใจ เนื่องด้วยหนังสือต้นฉบับ ในตอนที่ตัวเอกของเรื่องฉีดเซรุ่มหมายเลข 1 นั้นไม่ได้มีการเปลี่ยนแปลงอะไรซึ่งนั่นอาจเป็นเพราะว่าตัวเอกของเรื่องอย่างซอนฮารัมไม่ได้มีร่างกายฟกช้ำดำเขียวแบบเจมส์ จึงดูเหมือนเซรุ่มไม่มีปฏิกิริยาใดต่อร่างกาย เพียงแต่ร่างกายของเจมส์เวลานี้ถูกทุบตีด้วยไม้หน้าสาม เซรุ่มที่ถูกฉีดเข้าสู่เส้นเลือดจึงเร่งซอมแซมร่างกาย“เยี่ยมเลย ถ้าหากเซรุ่มให้ผลดีขนาดนี้ ร่างกายของเราจะแข็งแกร่งแค่ไหนกันนะ” เจมส์มองตัวเองในกระจกบานเล็ก พลางยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ โดยไม่รู้ตัวเลยว่าน้องชายคนเล็กอย่างจูเนียร์แอบมองอยู่นานสองนานแล้ว“ยืนยิ้มอะไรของพี่เนี่ย?” เจมส์เพิ่งได้สติ บางทีอาจเป็นเพราะร่างกายยังไม่คุ้นชินกับเซรุ่ม ปฏิกิริยาตอบสนองที่ควรมีจึงชะงัก“อ๋อ...ไม่มีอะไร แค่ดูว่าสิวขึ้นหรือเปล่าน่ะ ก็พี่โตเป็นหนุ่มแล้วใช่ไหมล่ะ สิวมันก็ขึ้นเป็นธรรมดา เดี๋ยวไม่นานจูเนียร์เองก็มีสิวแบบพี่นี่แหละ ไม่ต้องตกใจไปหรอกนะ พี่ว่าเราลงไปกินข้าวกันดีกว่า” เจมส์แก้ตัวน้ำขุ่น รีบปิดกระดุมเสื้อนักศึกษาพลางยิ้มแย้มให้น้องชาย…………เจมส์ขับเรือไปจอดที่หาดจอมเทียนเช่นเคย โดยเรือที่เขาขับมาแน่นอนย่อมเป็นเรือประมงลำเล็ก หลังจากเติมน้ำมันติดเครื่องยนต์ ก็แล่นออกจากบ้านทันทีส่วนเรือที่ได้จากหนังสือ เจมส์ไม่คิดจะให้ที่บ้านเห็น ถึงเขาจะมีข้อแก้ตัวดีๆ ยังไงมันคงฟังไม่ขึ้น โดยเฉพาะเรือสุดหรูแบบนั้น ราคาไม่ใช่ถูกๆ เลยก่อนขึ้นรถสองแถวไปโรงเรียน เจมส์พาน้องชายแวะร้านสะดวกซื้อ 88 หาของกินเล่นพอมีแรงเรียน จูเนียร์แน่นอนว่าต้องดีใจ ที่ได้กินของอร่อยๆ แบบนี้ แต่เด็กชายไม่เซ้าซี้มากนัก เพียงหยิบขนมสองสามชิ้นใส่ตระกร้า แล้วยิ้มหน้าบานให้พี่ชายคนกลางเจมส์ออกจากร้านสะดวกซื้อ ขึ้นรถสองแถวไปโรงเรียน ระหว่างทางทั้งคู่พูดคุยหยอกล้อกันเป็นปกติ โดยเฉพาะช่วงนี้เขาให้ขนมกับน้องชายบ่อยๆ จูเนียร์จึงยอมให้ลูบหัวส่งน้องชายหน้าประตูโรงเรียน ไม่นานเจมส์ก็มาถึงวิทยาลัยกุหลาบขาวชายหนุ่มลงจากรถสองแถวด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม เดินเอ้อระเหยเข้าไปในมหาวิทยาลัย ปราศจากใบหน้าอมทุกข์อย่างเมื่อก่อน ซึ่งถ้าหากไม่สนิทกับเขาคงไม่อาจรู้ถึงความเปลี่ยนเเปลงนี้.................“พี่เสือ โชคดีจังนะได้ของขวัญจากผู้หญิงทุกวัน พวกผมละอิจฉาพี่จริงๆ”“นั่นสิพี่ ถ้าหากพี่เบื่อเมื่อไหร่ก็แบ่งมาให้บ้างนะ ของเหลือจากพี่พวกผมไม่ถือหรอก ดีซะอีกที่ไม่ต้องเสียเงินซื้อกิน”สองอันธพาลที่อยู่ข้างกายเสือตลอดว่าอย่างนั้น พลางมองจดหมายที่อยู่ในมือลูกคนรวยรายนี้ตาไม่กระพริบ“เออ ถ้ากูเบื่อเมื่อไหร่เดี๋ยวกูจะให้เอง” เสือหัวเราะว่า จากนั้นเปิดซองจดหมายที่ถูกสอดไว้ตรงช่องล็อคเกอร์ส่วนตัวด้วยรอยยิ้มหื่นกระหายต้องบอกก่อนเลยว่านี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เสือได้รับจดหมายหรือของขวัญจากผู้หญิงในวิทยาลัยจริงที่เขาหน้าตาไม่ดี แต่ด้วยอิทธิพลของผู้เป็นพ่อ ผู้หญิงที่อยากสบาย อยากมีเสื้อผ้าสวยๆ โทรศัพท์ นาฬิกา ย่อมต้องเอาตัวเข้าแลก และเพื่อการนั้น โดยส่วนใหญ่พวกหล่อนมักจะใช้วิธีนี้ผ่านจดหมายหรือไม่ก็ของขวัญ แนบไว้กับล็อคเกอร์ส่วนตัวแกะซองจดหมายสีขาวออก เสือพบกับสร้อยคอที่ถูกประดับด้วยจี้สีเงินจี้นี้ดูงดงามเป็นอย่างมาก มันถูกสร้างด้วยความประณีตในระดับช่างฝีมือ แค่มองดูเสือก็รู้แล้วว่าของชิ้นนี้มีราคาแพง“เห้ยพี่เสือ จี้นั่นสวยจังอ่ะพี่ ราคาคงแพงไม่ใช่เล่น” “นั่นสิ ผมว่าครั้งนี้คนที่นำของขวัญมาให้พี่ คงเป็นถึงดาวคณะที่ไหนสักแห่ง แถมฐานะยังต้องไม่ธรรมดา”เสือเห็นด้วยกับความคิดของลูกน้อง“เออ กูก็ว่าอย่างนั้น” กล่าวจบเริ่มสวมสร้อยที่มีจี้สุดแสนพิเศษ “แล้วเมื่อวานเป็นไงมั่งวะ”หนึ่งในลูกน้องตอบ “เรียบร้อยพี่ พวกผมเนี่ยซัดมันจนหน้าหัก รับรองมันไม่กล้าโผล่หน้ามาให้พี่เห็นอีก”“หึหึ ก็ดี ไอ้เวรนั่นแค่ร้องเพลงเพราะหน่อยแต่ดันกล้ามาอวดเบ่งต่อหน้ากู ไม่เจียมตัวเลยจริงๆ” “นั่นน่ะสิพี่ ตัวดำก็ดำหล่อก็ไม่หล่อ แถมยังเป็นแค่ลูกชาวประมง กระจอกชะมัด”“เออ แต่ถ้าเห็นมันในวิทยาลัยอีก พวกมึงรู้ใช่ไหมว่าควรทำยังไง” “ครับพี่ ถ้าหากมันยังกล้ามาเรียนอีก รับรองคราวนี้เอาให้เดินไม่ได้!”ถ้อยคำที่ถูกพ่นออกมา ฟังดูน่ากลัวเป็นอย่างยิ่ง โดยเฉพาะพวกเขาเป็นนักศึกษามหาวิทยาลัย ถึงกับพูดเรื่องแบบนี้ออกมาได้หน้าตาเฉย แสดงว่าที่ผ่านมาก็คงจะเคยทำอะไรแบบนี้มาก่อนเสือเดินออกจากตู้ล็อคเกอร์ไม่ทันไร มีรุ่นพี่หญิงคนหนึ่งเดินถือช่อดอกกุหลาบมาให้ หลังจากส่งมอบดอกกุหลาบ หล่อนรีบเร่งเดินออกไปด้วยใบหน้าเขินอายอันธพาลทั้งสองต่างก็อิจฉาลูกพี่ แต่ไม่สามารถทำอะไรได้ เพียงได้แต่รอของเหลือจากเสือตลอดทั้งวันนั้นเสือได้รับของขวัญ ช่อดอกไม้ ขนมจากผู้หญิงมากหน้าหลายตา ทำเอาเขาอดไม่ได้ที่จะประหลาดใจ“ทำไมวันนี้แปลกจังวะ” “ไม่เห็นแปลกเลยนี่พี่ พี่หน้าตาดี เป็นลูกหลานคนรวย ผู้หญิงเห็นที่ไหนก็รักก็ชอบ ไม่ชอบสิแปลก”เสือฟังลูกน้องพูดแล้วคิดว่ามันสมเหตุสมผลนั่นสินะเรื่องที่เกิดขึ้นคงเพราะเป็นความหล่อของเขา รวมถึงฐานะทางบ้านที่ทำให้ผู้หญิงในวิทยาลัยนี้ ต่างก็ต้องการนอนกับเขาคิดได้ดังนั้นเสือพูดว่า “ดูท่าพวกมึงจะได้เล่นกับไอซ์เร็วกว่าที่คิด”มองสิ่งของที่ได้จากวันนี้ เสือคิดว่าเสน่ห์ของตนควรจะให้ผู้หญิงคนอื่นเชยชมบ้าง ไม่ควรยึดติดกับผู้หญิงคนเดียว อีกอย่างหนึ่งดาวคณะอย่างไอซ์ที่เข้ามาก็เพื่อผลประโยชน์ หล่อนไม่ได้รักเขา เพียงต้องการสิ่งของแลกกับเซ็กส์เท่านั้นเสือไม่ผิดอะไรหากจะทิ้งไอซ์ เพราะเธอเองก็สนุกและได้กินของอร่อยๆ ไม่ใช่เหรอ เราทั้งคู่ต่างก็วินวินไม่ติดค้างอะไรกัน.......……………เลิกเรียนช่วงบ่ายเสือคิดว่าจะกลับบ้านไปเก็บเรี่ยวแรง เย็นนี้จะไปปาร์ตี้ที่ถูกจัดโดยนักธุรกิจที่เดินทางมาจากเชียงใหม่ ความจริงด้วยสภาพของเสือไม่มีสิทธิ์พบคนระดับนั้น แต่ด้วยความที่อาศัยชื่อเสียงของพ่อ ทำให้เขามีหน้ามีตา สามารถออกงานสังคมได้และด้วยความร่ำรวยของบ้าน ความจริงเสือสามารถเรียนที่ดีๆ กว่านี้ได้ เพียงแต่ด้วยความที่เขาเป็นคนขี้เกียจ การเลือกวิทยาลัยกุหลาบขาวซึ่งไม่เข้มงวดเรื่องกฏระเบียบนับว่าเป็นตัวเลือกที่ฉลาดขึ้นรถมอเตอร์ไซค์บิ๊กไบค์คันใหญ่สีดำ เสือในสภาพสวมเสื้อหนังดูหล่อเท่จนใครหลายคนในวิทยาลัยส่งเสียงกรี้ดในจำนวนกลุ่มคนคลั่งไคล้เสือ ไม่ได้มีเพียงผู้หญิงเท่านั้นแต่ยังรวมถึงผู้ชายด้วยเจมส์มองภาพดังกล่าวในสภาพสวมหมวกลิ้นหมา ดูเหมือนความรุนแรงของสมบัติชิ้นนี้จะดีเกินคาด ยังไม่ต้องทำความรู้จักอีกฝ่ายก็มีคนมาปลื้มปริ่มเสือไม่น้อยไม่สิความจริงที่เป็นแบบนั้นเป็นเพราะว่า เสือมีชื่อเสียงในวิทยาลัยอยู่ก่อนแล้ว ทุกคนต่างรู้จักกันทั้งนั้น ยิ่งบนตัวเขาสวม'จี้แห่งความสำเร็จ'ทำให้ความเกลียดชังเปลี่ยนเป็นความรักใคร่ เมื่อรวมกับชื่อเสียงก่อนหน้านี้ ไม่แปลกที่จะได้ผลเกินคาด“วันนี้เป็นวันดีจริงๆ หวังว่างานปาร์ตี้ตอนเย็นคุณโจจะถูกใจเรา” เสือพึมพำเสียงเบา จากนั้นด้วยความฮึกเหิม จึงยกล้อบิ๊กไบค์โชว์สาวออกขับไปหน้ามหาวิทยาลัยแต่จากนั้นไม่นาน เหตุการณ์บางอย่างได้เกิดขึ้นด้านหน้าวิทยาลัยกุหลาบขาว ทำให้นักศึกษาหลายคนที่กำลังเดินออกไปขึ้นรถสองแถว หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายเจมส์เป็นหนึ่งในคนที่เดินออกมา เพราะเขามีเรียนแค่ช่วงเช้า ช่วงบ่ายจึงเป็นเวลา'ล่า'สัตว์ในทะเลครั้นเมื่อเดินมาถึงที่เกิดเหตุบนถนน เจมส์แทบอยากจะอาเจียนกับภาพที่เห็น เสือรถล้มท่าไหนไม่รู้หลังจากยกล้อโชว์เมื่อครู่ โดยสภาพของเขาตอนนี้ขาซ้ายหายไป เห็นเพียงเลือดเจิ่งนองพื้นถนน ส่วนเจ้าตัวสลบเหมือดไม่ได้สติภาพเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นตรงหน้าทำเอาเจมส์หวาดผวา โชคดีที่คู่กรณีอย่างรถสปอร์ตไม่เป็นไร มีเพียงเสือคนเดียวบาดเจ็บสาหัส ส่วนลูกน้องที่ขับตามมาอีกสองคนไร้ร่องรอยบาดแผลเจมส์รีบออกจากที่เกิดเหตุ ไม่คิดแช่อยู่นาน เพราะเขารู้ดีว่าเรื่องที่เกิดขึ้นมันเป็นเพราะ'จี้แห่งความสำเร็จ'ที่ถูกนำใส่ซองสอดไว้ที่ล็อคเกอร์พี่เสือการจะหาล็อคเกอร์ของใครสักคนในมหาวิทยาลัยถือเป็นเรื่องยาก แต่ด้วยความที่เสือเป็นคนดังถามใครเขาก็รู้ ดังนั้นหลังจากได้'จี้แห่งความสำเร็จ'มาเมื่อวาน เจมส์จึงได้ร่างแผนขึ้นอย่างคร่าวๆ แต่เขากลับไม่คิดเลยว่าเหตุการณ์จะลงเอยแบบนี้ กลับมาถึงหาดจอมเทียน ดื่มน้ำผลไม้เย็นๆ จากร้านสะดวกซื้อ นั่งลงบนทางเท้า มองผืนน้ำทะเลที่โถมขึ้นมาบนฝั่ง อาการตื่นตระหนกเมื่อครู่เริ่มเบาลงเล็กน้อย......……………………ขณะเดียวกัน บนรถสปอร์ตหรูสีแดง ชายที่อยู่ในชุดสูทสีดำพูดกับคนขับว่า “รีบจัดการให้เรียบร้อย รู้ไหมว่าฉันไม่ชอบรอนาน”เขามีน้ำเสียงเย่อหยิ่ง ไม่สนใจว่าเสือจะเป็นตายร้ายดียังไง มองเพียงเป็นเรื่องน่ารำคาญเรื่องหนึ่ง“เข้าใจแล้วครับ คุณโจ”

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่12 อุบัติเหตุ

นิยายแนะนำ

ถุงมือฟ้าประทาน

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่12 อุบัติเหตุ

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้