ตอนที่ 5 อสูรคลั่ง
ในทางลับใต้ดินข้างบ่อน้ำหมู่บ้านเขียวขจีที่ทั้งมืดทั้งชื้นทอดยาวเข้าไปใปในหุบเขา เจียงหวู่เฉินจูงมือเด็กหญิงตัวน้อยวิ่งไปตามเส้นทางมือเด็กหนุ่มถือไว้ด้วยคบเพลิงทำให้พวกมันทั้งสองสามารถเดินทางผ่านทางที่มืดมิดนี้ได้ระหว่างทางเด็กหญิงน้อยไม่พูดอะไรเพียงแต่จ้องไปที่ใบหน้าด้านข้างของเด็กชายที่ช่วยชีวิตตนอย่างอยากรู้อยากเห็น
เจียงหวูเฉินยังแทบไม่เชื่อตัวเองที่เด็กอายุ7ขวบไร้วรยุทธ์อย่างมันจะช่วยเด็กหญิงน้อยนี่จากกลุ่มโจรพวกนั้นออกมาได้มันโชคดีที่มีความรู้ด้านพฤกษาพันธ์เล็กน้อยจากที่มารดาบุญธรรมของมันสอนไว้มันใช้ใบต้นกระทิง และรากต้นหมามุ้ยที่ขึ้นแถบนั้นบดผสมเข้าด้วยกันพร้อมผสมเืม้าเล็กน้อย ถ้าเอาไปเผาไฟจะเกิดควันขโมง ผู้ที่สูดดมควันของมันถ้าวรยุทธ์ไม่สูงพออาจจะทำให้แสบเนื้อแสบตัวคันทั่วร่างอีกทั้งยังทำให้สัตว์บางชนิดติดสัดจนควบคุมตัวเองไม่ได้ระยะเวลานึง
เสียงะเิ4ทิศรอบหมู่บ้านเป็การสร้างสถานการน์ดึงความสนใจหลอกล่อศัตรูโดยใช้ะเิเพลิงสุมไว้ด้วยกองฟางรอบหมู่บ้าน4ทิศใช้เถาวัลย์ชนิดหนึ่งที่มียางที่ติดไฟได้แทนเชือกก่อนจะควบม้าใช้ธนูเพลิงยิงไล่เรียงไป ให้ไฟลามไปที่กองฟางที่เรียงลากเป็ทางยาวใช้เวลาซักครู่ก่อนจะลามไปโดนะเิไฟ ระหว่างนั้นมันเข้าไปในทางลับลอบมุดผ่านใต้ดินไปโผล่ข้างในบ่อน้ำพาตัวเด็กหญิงน้อยจากใจกลางฝูงโจรมาได้อย่างเฉียดฉิว
พวกมันทั้งสองวิ่งมาถึงทางออกสายตาเล็กๆของทั้งคู่หรี่ลงเล็กน้อยเมื่อต้องออกมาต้องแสงจันทร์อย่างกะทันหัน เ้าเฮยที่รออยู่ส่งเสียงดีใจหวู่เฉินน้อยก้มลงอุ้มร่างเด็กหญิงขึ้นหลังเ้าเฮยก่อนจะหมุนร่างนั่งลงด้านหลังเด็กสาวใช้สองมือโอบร่างเล็กไว้จากด้านหลังระวังไม่ให้เด็กหญิงตกลงมา“ย้ะ” มันควบม้าออกไปหนีไปตามเส้นทางมุ่งหน้าไปเมืองจิ้นหยง หวังว่าต่อให้โดนฝูงโจรตามทันอาจจะเจอกองทหารเมืองจิ๋นหยงยกออกมาพอดี
ระหว่างทางที่ควบขี่ไปตามเนินเขาเด็กหญิงน้อยก็ยังไม่เอ่ยอะไรนั่งเงียบเหมือนตุ๊กตาตัวน้อยผิดกับเด็กหญิงน้อยที่ร้องไห้กลางฝูงโจรอย่างกับเป็คนละคนหรือเด็กหญิงอาจจะกลัวจนสติสมองเลอะเลือนไปแล้ว หวู่เฉินก็ไม่อาจรู้ได้
ระหว่างทางหวู่เฉินรับรู้ได้ถึงสายตาของเด็กหญิงที่แอบมองมันเป็ระยะก็แอบรู้สึกทำอะไรไม่ถูกั้แ่เกิดมามันแทบไม่เคยได้คุยกับเด็กผู้หญิงวัยไล่เลี่ยกันเลย
ควบขี่ไปได้ไม่ไกลนักมันกลับได้ยินเสียงฝีเท้าม้ากลุ่มใหญ่ขี่ตามมาข้างหลัง“รวดเร็วถึงเพียงนี้” เด็กหนุ่มบ่นออกมา
“มันอยู่นั้นตามมันไป” เสียงฝูงโจรไล่หลังเด็กหญิงน้อยได้ยินก็หลับตาปี้ขดตัวอยู่ด้านหน้าเด็กหนุ่มฝีเท้าม้าจากกลุ่มโจรบางส่วนเข้ามาใกล้เด็กหนุ่มที่มือพวกมันควงลูกเหล็กผูกเชือกไว้เป็วงกลางอากาศ ก่อนจะคว้างลูกเหล็กนั้นควงเป็วงเล็งมาที่ขาเ้าเฮย
หวู่เฉินน้อยกระตุ้นให้เ้าเฮยะโลูกเหล็กลอยพลาดเป้าไปโดนพื้นจนเศษดินกระจายขึ้นมาด้านหลังตามมาด้วยโจรขี่ม้าควงลูกตุ้มเหล็กตามอีก 3 คนก่อนที่พวกมันจะคว้างใส่เ้าเฮยอีก
เด็กหนุ่มล้วงะเิเพลิงออกมาขว้างไปที่กลุ่มโจร ตูมเสียงะเิดังสนั่นมีโจร 3คนโดนแรงะเิจนล้มกลิ้งทั้งคนทั้งม้าเป็ตายไม่อาจรู้ได้
“บัดซบสารเลวน้อยนี่มีะเิเพลิงไฟกัญของพวกเรามันเอามาจากไหน?” ฝูงโจรกล่าวอย่างโกรธแค้น
“เกอเกอนั้นเรียกอะไร”เด็กสาวที่เงียบมานานเอ่ยด้วยเสียงเล็กๆเหมือนระฆัง์ ด้วยท่าทางสั่นเคลือ “เอ่อ ดอกไม้ไฟน่ะ เ้าชอบหรือไม่” เด็กสาวตาเป็ประกายขึ้นมา
”ชอบยิ่งเกอเกอ ท่านเล่นอีกได้มั้ย”หลังจากเด็กสาวพูดจบเด็กหนุ่มปาะเิเพลิงอีกลูกไปที่กลุ่มโจร ตูมมม “อ๊าก ระวังมันมีะเิหลายลูก” ฝูงโจรตื่นกลัวทิ้งระยะห่างออกไปไม่กล้าเข้ามาใกล้นัก
เด็กน้อยส่งเสียงหัวเราะชอบใจ ”เกอเกอ เล่นอีก เล่นอีก” ได้ฟังดังนั้นเด็กหนุ่มบอก ”เหลือแค่ลูกเดียวแล้วเก็บไว้ใช้ตอนคับขันกว่านี้”เด็กหญิงทำแก้มป่อง
เด็กชายเสียสมาธิไปเพียงเล็กน้อยทำให้ไม่อาจตอบสนองลูกเหล็กที่ลอยควงมาจากอีกข้างได้ทันลูกเหล็กควงมัดเข้าที่ขาหน้าเ้าเฮยทำให้ตัวมันลอยตีลังกากลับหัวกลางอากาศเด็กๆทั้งสองลอยหลุดออกจากร่างเ้าเฮยเด็กชายกอดร่างเด็กหญิงแน่นใช้ร่างตัวเองรองรับแรงกระแทกจนกลิ้งไปตามพื้น “อึ๊ก”
“เกอเกอเป็อันใดหรือไม่”เด็กสาวสะอื้นถาม เด็กชายไม่ตอบเงยหน้าขึ้นมองก็พบว่าพวกตนได้ถูกฝูงโจรกว่าร้อยคนล้อมไว้ทั้งแปดทิศแล้ว
“เดี๋ยวเถอะไอ้พวกเวรเดี๋ยวยัยหนูนั้นตายไปข้าจะทำยังไง แกรับผิดชอบได้มั้ย” หัวหน้าโจระโด่าแต่เมื่อเห็นเด็กหญิงยังปกติดีในอ้อมกอดเด็กชายก็ถอนหายใจ ‘ยังดีที่หน้าไม่เสียโฉม ไม่งั้นราคาตกพอดี’ มันลงจากม้าเดินเข้าหาเด็กทั้งสอง
มันมีนามว่า ก้วนปี่เป็หัวหน้าโจรจากแคว้นอาชา์ภายในอณาเขตแถบนี้ชื่อเสียงของมันเลื่องลือถึงความโเี้เลวทรามของมันไม่อาจบรรยายออกมาได้ มันนั้นทั้งทำลายปล้นฆ่าข่มขืนมาหลายหมู่บ้าน บ้างก็ขโมยม้าขโมยทรัพย์สิน หรือกระทั้งจับคนแคว้นลิขิตฟ้าไปเป็ทาสมันสร้างศัตรูไว้มากมายแต่ไม่มีใครทำอันใดมันได้เพราะมันเป็ถึงผู้ฝึกยุทธ์ ขอบเขตบำเพ็ญกายขั้นสูงสุดในพื้นที่แถบนี้มีน้อยคนจะเป็คู่มือมันได้อีกทั้งมีข่าวลือว่ามันแอบร่วมมือกับเ้าเมืองจิ้นหยงแห่งแคว้นลิขิตฟ้าทำให้แคว้นลิขิตฟ้าไม่อาจจัดการมันได้เสียที
เด็กชายมองไปที่หัวหน้าโจรร่างกำยำอย่างสิ้นหวังเด็กน้อยรู้สึกโดนสัญชาตญาณว่าชายตรงหน้านั้นเก่งกว่า โจรอ้วน โจรผอมนับ10เท่าไม่อาจเอาชนะได้เลยยังไม่นับลูกน้องกว่าร้อยรอบตัวมัน ทันใดนั้นเกิดเสียงะโ
”หัวหน้า! ช่วยด้วย!”เป็เ้าโจรผอมที่ควบม้าหนีมาหากลุ่มโจรอย่างทุลักทุเลข้างหลังมีสัตว์อสูรขนาดใหญ่สีดำทมิฬยาวกว่า100จั้ง
“นั้นหัวหน้ากวงนี่” “์นั้นงูทมิฬดวงดาราจริงๆ” “แถมยังเป็ตัวเต็มไว”ฝูงโจรตื่นตะหนกเมื่อเห็นอสูรร้ายที่ไล่ตามเ้าผอมมาหัวหน้าโจรเห็นแล้วไม่มีท่าทางตื่นตะหนก
”ตั้งค่ายกลตาข่ายอาชา”มันสั่งการอย่างคล่องแคล่วขบวนโจรขี่ม้าเป็รูปฟันปลามือถือโซ่เหล็กพุ่งล้อมอสูรงู
เ้าโจรกวงขี่ม้าวิ่งผ่านเข้ามาในกลุ่มหัวหน้าโจรถาม”หายไปไหนมาแล้วเ้าตู่ไปไหน แล้วไปทำอีท่าไหนถึงไปลากงูนี้มาได้”เ้าผอมยิ้มกริ่มพร้อมเปิดห่อผ้าที่กลางหลังโชว์วัตถุทรงรีสีดำมันวาวที่สะท้อนเข้ากับแสงดาวใบนึงหัวหน้าโจรเห็นก็ยิ้มกริ่ม”ดีมาก”
เ้าโจรผอมลงจากม้าถ้าทางมันาเ็หนักมากทันใดนั้นมันเหลือบเห็นหวู่เฉินน้อยพลางกล่าวอย่างงุงงง “เด็กนี้มันมาอยู่นี้ได้อย่างไร”
“เ้าเคยเจอมันงั้นเหรอ”
“อ่าก็นิดหน่อย”
“ช่างเถอะแกสภาพอย่างงี้ คงไม่อาจช่วยสู่ไหวแกไปเฝ้าเด็กมันไว้ละกัน จำไว้อย่าให้เด็กหญิงนี่เป็อะไรไป” หัวหน้าโจรสั่งก่อนจะควบม้าเข้าไปร่วมสู้กับอสูรงูั์
เ้าผอมยิ้มกริ่มรับคำก่อนจะมองมาที่เด็กทั้งสอง
การตู่สู้เป็ไปอย่างดุเดือด แม่งูโจมตีฉกกัดฟาดหางใส่ฝูงโจรทำเอาพวกมันาเ็ล้มตายกันไปจำนวนมาก ถ้าไม่มีหัวหน้าโจรที่เป็ผู้บำเพ็ญกายขั้นสูงสุดประจันหน้าสู้ดึงการโจมตีส่วนใหญ่ไว้กลุ่มโจรที่เหลืออาจะตายไปเกินครึ่งอย่างรวดเร็วโซ่เหล็กหลายสายพุ่งรัดพันไปที่ตัวอสูรงู ทำให้มันไม่อาจเคลื่อนที่ได้สะดวกนัก
โซ่พวกนี้มันสามารถกระชากออกได้สบายแต่โซ่พวกนี้โคจรแฝงไปด้วยลมปรานของโจรแต่ละคนถึงจะไม่นับเป็อะไรถ้าเทียบกับพลังของมันแต่ถ้ามีมากถึง100เส้นก็ทำให้มันไม่สามารถแสดงพลังออกมาเต็มที่ได้ยิ่งไม่ต้องพูดถึงมนุษย์ที่น่ารังเกียจต่อหน้ามันผู้นี้ ที่แข็งแกร่งเกินมนุษย์มาก มันสามารถรับการโจมตีฉกกัดจากแม่งูได้อย่างไม่เพรี้ยงพลั้ง การฉกแต่ละครั้งรุนแรงจนอากาศฉีกออกปะทะกับขวานั์ที่เป็อาวุธคู่ใจของหัวหน้าโจรเสียงดังสนั่น
หลังจากการปะทะ หัวหน้าโจรถอยหลังไปครึ่งก้าว“สมแล้วที่เป็สัตว์อสูรระดับบาดาลขั้นสูงสุดตึงมีจริงๆ”มันพูดพร้อมะโขึ้นฟ้าง้างขวานั์หนักหลายร้อยจินขึ้นมาขวานเปลี่ยนเป็สีแดงฉานจากความร้อนมันเล็งไปที่ที่คอของแม่งู แม่งูกำลังจะขยับกายตอยโต้แต่ทันใดนั้นโซ่ที่รัดมันอยู่หลายเส้นก็เกร็งตึงแน่นทำให้แม่งูไม่อาจหลบได้ทัน ขวานั์ฟันเข้าไปที่คอแม่งูอย่างจัง จนมันเซไปกระแทกพื้นเสียงดังสนั่นลำคอเผยให้เห็นรอยฟันขึ้นมาหนึ่งรอยเรียกเืสดๆไหลออกมา
“แข็งเอาเื่” หัวหน้าโจรไม่พอใจกับผลลัพธ์ มันคิดฟันคอให้ขาดในทีเดียวแต่กลับทำได้แค่รอยแผลยาวไม่กี่ชุ่นจึงสั่งให้ลูกน้องปาะเิเพลิงหลายสิบลูกใส่แม่งูมันไม่สามารถหลบได้เนื่องจากโดนตึงไว้แรงะเิสนั่นหวั่นไหวแม่งูส่งเสียงร้องอย่างเ็ปะเิไม่กี่ลูกไม่สามารถทำอะไรมันได้แต่ถ้ามีหลายๆลูกะเิพร้อมกันเป็ลูกโซ่ก็สามารถมีผลกับมันได้
แม่งูั์โกรธจัดตาแดงฉานกระชากหัวขึ้นอย่างแรงทำให้ฝูงโจรที่ใช้โซ่ตึงมันอยู่ลอยตัวขึ้นกลางอากาศทั้งคนทั้งม้าหลายสิบคนแม่งูฉกกัดอย่างรุนแรงกินโจรเข้าไปได้หลายคนฝูงโจรเห็นท่าไม่ดีคิดปาะเิเพลิงเข้าไปแต่โดนหางฟาดจนกระเด็นะเิในมือะเิใส่ฝูงโจร
แม่งูเห็นดังนั้นจึงอ้าปากผลึกดวงดาวบนหัวเรืองแสงเหมือนแสงดาวก่อนจะยิงไอพิษสีเขียวใส่กลุ่มโจร
ฟู่ เกิดเสียงะเิดังสนั่นโจรหลายสิบคนหลอมละลายไปในพริบตา ไอพิษยังไม่หมดแม่งูลากไอพิษไปตามพื้นส่งผลให้ฝูงโจรโดนทำลายไปเกือบครึ่ง ทิ้งรอยไหม้เป็ทางยาวไว้บนพื้นพร้อมเศษซากศพทั้งมนุษย์และม้ากระจัดกระจาย
หัวหน้าโจระโก้องลากขวานั์ไปตามพื้นเกิดประกายไฟเป็แนวยาวจนเพลิงลุกท้วมขวานส่งกลิ่นเหม็นไหม้ ก่อนจะใช้ท่าไม้ตายของมันฟันเข้าาแเดิมของแม่งู
แม่งูเตรียมจะรวมรวมพลังยิงสวนไปที่หัวหน้าโจร แต่ทันใดนั้นเ้าผอมกวงยกไข่สีดำขึ้นมาหมายจะทุ่มทำลายขู่จนแม่งูชงักไปเสี้ยววินาทีทำให้ไม่สามารถรวมพลังได้ทันจึงโดนหัวหน้าโจรฟันเข้าใส่าแเก่าที่คออย่างแรง
“ผ่าหมีั์” เปรี้ยงเสียงฟาดขวานอย่างรุนแรงทำให้ร่างั์ของอสูรงูกระเด็นเืสดๆกระจายเต็มฟ้าที่คอาแเกิดรอยร้าวขึ้นยาวไปทั่วลำคอ
208
