ซุปเปอร์สตาร์ของฉัน

มิดไนท์

             หลังจากกลับมาประชุมวันนั้นผมอยู่แต่ที่คอนโด  ผมไม่มีกระจิตกระใจจะทำอะไรทั้งนั้น ตอนนี้ผมคิดแค่ว่าอยากไปหาเธอที่บ้านซะตอนนี้เลย ผมก็ทำไม่ได้เพราะเธอคงไม่ลงมาต้อนรับผมหรอก ขนาดผมให้ ผจก ไปคุยด้วยแล้ว บลู ก็ยังจะขอเวลาอีก ผมรอไม่ไหวหรอกนะ

             ผมนั่งคิดได้สักพัก รีบหยิบโทรศัพท์และกุญแจลงไปที่จอดรถ ขับรถออกไปที่บ้านบลู  ผมไม่แน่ใจว่าเธอจะยอมเจอผมหรือเปล่า  ถ้าเธอไม่ยอมเจอผมจริงๆ ผมคงไม่มาหาเธออีกเลย 

             ผมมาถึงหน้าบ้านของเธอ แม่ของบลูเดินมาเปิดประตูให้ผม เธอดีใจมากที่ได้เจอผมอีกครั้ง ผมกล่าวขอโทษแม่ของเธอ ที่มารบกวนยามดึก 

“บลูอยู่บ้านไหมครับ”

“เธออยู่ข้างบนห้อง”

“ผมขออนุญาตนะครับ”

             ทันทีผมได้รับอนุญาต ผมรีบเข้าบ้านและขึ้นไปบนห้องเธอทันที พอเปิดประตูเข้าไป บลู มีท่าทีตกใจที่ผมบุกขึ้นมาบนห้อง

“นี่ ให้อนุญาตให้นายขึ้นมา”

“แม่ครับ”

“แม่นะแม่ ไว้ใจผู้ชายแบบนี้ได้ไง” ฉันบ่นออกมา

“ผมไว้ใจได้นะ”

“ไม่เชื่อ”

“เราออกไปคุยกันข้างนอกไหมครับ”

“ฉันจะนอนแล้ว”

“ได้ครับ ผมนอนที่นี่นะครับ”