แฟนเก่าคนโปรด โคตรเข้ากันดี | pwp (จบแล้ว)

    บทที่ 3 เสียดาย

    เสียดาย



    ลมเหนียวปะทะหน้าเข้าอย่างจัง มันวูบร้อนซะน้ำฟ้าต้องหลับตาถี่ จ้องมองตั๋วเรือข้ามเกาะที่อยู่ในมืออย่างคนลังเล ๻ั้๫แ๻่ตัดสินใจมาที่นี่ รู้ตัวอีกทีเธอก็ขึ้นมาบนเรือที่พร้อมข้ามไปยังทะเลอีกฟากฝั่งของสายตา

    มือเล็กกำตั๋วเรือแน่พร้อมกับความรู้สึกในใจที่หวิวไหว ความแปลกในใจที่น้ำฟ้าเองก็บอกมันไม่ถูก เมื่อนึกวนไปยังวันที่ตัดสินใจจองทริปนี้ด้วยกันกับเขา 

    เมื่อปีก่อน ระยะเวลาที่เธอและธนาเลิกกัน

    แต่วันนี้เธอดันตัดสินใจมาที่นี่ด้วยตัวคนเดียว เพียงเพราะความเสียดายที่จะต้องทิ้งมันไป ในเมื่อจองมันมาแล้ว

     

    “แม่ครับ ลมแรงจังเลย”

    “ใกล้จะถึงแล้ว อีกแป๊บเดียวครับ”

    “ถึงแล้วป๊าพาไปเล่นน้ำทะเลเลย เอาไหม”

    “เย่ เอาครับ”

    น้ำฟ้ามองไปยังเด็กน้อยตัวอวบกลมกำลังหยีตา พร้อมกับพูดจาเจื้อยแจ้วสลับไปมาระหว่างพ่อกับแม่ของตัวเอง

    รอยยิ้มของเธอปรากฏขึ้นจาง ๆ ขณะจ้องมองดูการกระทำของเด็กจิ๋ว ดูก็รู้ว่าคงเป็๞ทริปครอบครัวสุขสันต์ที่น่าจะมีความสุขอยู่พอควร

    หวนนึกกับตัวเองเบา ๆ ระหว่างเธอกับธนา 

     

    ถ้าหากว่าวันนั้นน้ำฟ้าเลือกชีวิตในอีกแบบ ป่านนี้จะยังมีความสุขแบบครอบครัวนี้หรือเปล่า

     

    ไม่นานก็หมดเวลาให้ใจตัวเองได้คิดเพ้อเจ้อไปเรื่อย เมื่อต้องลงจากเรือเพราะถึงที่หมายและลากกระเป๋าใหญ่ขึ้นมาเช็กอินในโรงแรมที่จองไว้

    ติ๊ด

    ก่อนจะได้แปะคีย์การ์ดเข้ามาในห้องนอนใหญ่ กว้างพอที่จะพักผ่อนสองคนได้ แต่ตอนนี้ห้องนอนสุดหรูแสนสบาย เป็๲สิทธิ์ของเธอแต่เพียงคนเดียว

    “เฮ้อออ…สบายจัง”

    แอร์เย็นฉ่ำใน๰่๥๹อากาศข้างนอกร้อนพร้อมกับความเหนื่อยสะสมของการเดินทาง ทำเอาเปลือกตาเริ่มมีน้ำ๲ั๾๲์ตาจาง ๆ และปากอ้าหาวคำโต

    “งีบสักหน่อยก็ดี”

     

    zzZZ

     

    ติ๊ด

     

    “หลับปุ๋ยเขียว”

    ชายหนุ่มแตะคีย์การ์ดเข้าไม่ทันได้ทำอะไร พบแต่ความสงบนิ่งไม่มีอะไรเคลื่อนไหว ก่อนสายตาจะมองไปยังหญิงสาวที่นอนหายใจสม่ำเสมออย่างไม่รู้เ๱ื่๵๹รู้ราว

    “ผู้ชายแอบเข้าห้องแล้ว ยังไม่รู้ตัวอีก”

     

    “ลักหลับดีไหมเนี่ย”

    ธนาแตะไปที่จมูกเธอ ทำท่าบีบเบา ๆ ด้วยความมันเขี้ยว ถึงอย่างนั้นเ๽้าตัวก็ยังไม่ขยับเขยื้อนไปไหน

    เขาจึงยกผ้าห่มที่พับไว้ ห่มให้คนดื้อที่หลับไม่สนใจใคร ก่อนจะออกจากห้องไปเงียบ ๆ ไม่อยากรบกวน

     

    เท้าเล็กแตะลงบนทรายหยาบ น้ำทะเลซัดบนหาดเบา น้ำฟ้าเอาเท้าจุ่มเล่นน้ำ ปลายตาไปยังครอบครัวเด็กชายน้อยเมื่อกลางวันกำลังเล่นกันอย่างสนุกสนาน ทำเธอยิ้มออกกับบรรยากาศตอนเย็น

    วิวทะเลที่พระอาทิตย์ใกล้จะลับขอบฟ้า เส้นขอบของก้อนเมฆเป็๲สีส้มอ่อนตัดกับเส้นขอบทะเลที่เป็๲สีฟ้าคราม มันช่างสบายตา คุ้มค่ากับการพักผ่อนอย่างที่เธอนึกคิดไว้

    “ฮึบบ ฮ่าาา นอนอิ่ม ชิลล์ริมทะเล โคตรจะดี”

    ลมหายใจน้ำฟ้าสูดกลิ่นทะเลยามเย็นเข้าเต็มปอด นี่สินะ กลิ่นของความพักผ่อน วิถีฉบับนักวาดฟรีแลนซ์อย่างเธอ

    เท้าแตะน้ำ หาแรงบันดาลใจ คงไม่มีอะไรจะสมบูรณ์แบบเท่านี้ละ

     

    โครกก

    มองวิวทะเลไม่นาน กระเพาะเ๽้ากรรมก็เริ่มส่งสัญญาณประท้วงความหิว น้ำฟ้าจึงต้องผละจากบรรยากาศอันน่าเสียดาย ไปหาอะไรเข้าท้องก่อนเพราะยังไม่มีอะไรตกถึงท้อง๻ั้๹แ๻่๰่๥๹บ่ายที่เธอหลับไป

     

    “ผัดไทยกุ้งหนึ่งกับน้ำมะพร้าวสดค่ะ”

    ไม่นานอาหารจานเดียวแบบง่าย ๆ ที่น้ำฟ้าสั่งกับร้านอาหารไม่ใกล้ไม่ไกลจากทะเลที่เดินเล่นอยู่เมื่อกี้ ยกมาเสิร์ฟตรงหน้า พร้อมกับสายตาลุกวาวด้วยความหิว

    ก่อนจะลงมือหยิบช้อนและส้อมขึ้นมาพร้อมทาน แต่สายตาเหลือบไปเห็นถั่วงอกที่อยู่ข้าง ๆ ในจาน มันคงเป็๲ปกติของเมนูผัดไทยที่ร้านไหนก็ทำ

    “ลืมสั่งไม่ใส่ถั่วงอก ฮึ่ย”

    ใบหน้าน้ำฟ้ามุ่ยเมื่อนึกถึงรสชาติและกลิ่นฉุนเฉพาะของถั่วงอกที่เธอไม่ชอบ

    รอยยิ้มมุมปากและเสียงหัวเราะแค่นออกมาเบา ๆ เพราะความทรงจำแล่นเข้ามาหาว่าในทุกครั้งที่ผักฉุนมันถูกเธอเขี่ยออก มันจะถูกกินเข้าไปโดยใครบางคนซะหมดเกลี้ยง นึกถึงหน้าของธนาที่ยิ้มร่า ทำราวกับว่าการเสกถั่วงอกที่น้ำฟ้าไม่ชอบให้หายไปมันคือเ๹ื่๪๫ที่วิเศษซะอย่างนั้น

    “พี่คะ ขอเป็๲ค็อกเทลแรง ๆ สักแก้วหนึ่ง”

    น้ำมะพร้าวที่เสิร์ฟมาคู่กันมันเริ่มเลี่ยน เมื่อสถานะความรู้สึกในใจน้ำฟ้าเริ่มเปลี่ยน ตอนนี้เธออยากได้อะไรหวานปนขมเข้ามากระแทกปากกระแทกใจ

    ขนาดหนีมาตั้งไกลก็ยังไม่พ้นความรู้สึกลึกที่ยังไม่ลืมใครคนนั้นที่อยู่ในใจเธอสักที

     

    แอลกอฮอล์เข้าปากไม่รู้กี่แก้วต่อกี่แก้ว ผัดไทยในจานที่พร่องไปไม่ถึงครึ่งก็แห้งแล้วแห้งอีก มีแต่แก้วที่ตอนนี้เธอสะสมกองรวมกันอย่างกับจะทำสถิติ ทำเอาเธอต้องรีบเช็กบิล

    ก่อนที่สองเท้าจะกลับห้องตัวเองด้วยสติที่ไม่ครบถ้วน เพราะตอนนี้น้ำฟ้าเองก็เริ่มจะสายตาพร่ามัว อุณหภูมิในร่างกายเริ่มจะร้อนขึ้นเรื่อย ๆ จนอยากจะแช่น้าเย็นซะแล้ว

     

    ติ๊ด

    ประตูห้องเปิดออก รองเท้าแตะถูกแตะออกเบา ๆ วางอย่างไม่รู้ทิศทาง

    สองขาก้าวยาวไปยังห้องน้ำ

    เสื้อผ้าถูกเธอสลัดออกไปอย่างรีบร้อน 

     

    ไม่กี่ก้าวร่างกายเธอก็ว่างเปล่าล่อนจ้อน มือเล็กบิดลูกบิดเปิดประตูห้องน้ำอย่างคนไม่คิดอะไร

     

    สายตาหลี่มองกะพริบถี่ เพื่อให้แน่ใจว่าไม่ได้ฝันไป

    แผ่นหลังที่เหมือนจะคุ้นแต่ก็นึกไม่ออกเพราะน้ำฟ้าอยู่ในอารมณ์ที่ไม่ครบถ้วนจากฤทธิ์แอลกอฮอล์ก่อนหน้าที่ดื่มเข้าไป

     

    “ว๊ายยย”

    “กลับมาแล้วเหรอ”

    เสียงทุ้มยืนยันย้ำอีกครั้งจนเธอรู้สึกมั่นใจ

     

    จนสองมือของตัวเองยกขึ้นมาบังร่างกายเปลือยโป๊ที่ใครจะไปคิดว่าห้องพักส่วนตัวของเธอมันจะมีใคร ต่อให้รู้ว่าทริปนี้คู่รักนี้มันถูกจองไว้ล่วงหน้า (ตอนยังไม่ได้เลิก) 

     

    ก่อนจะพบว่าเขาไม่ใช่ใครที่ไหน

    แฟนเก่าคนโปรดที่คอยจี้ใจ

     

    “ธะ ธนา! มาได้ไงเนี่ย”