เสียดาย
ลมเหนียวปะทะหน้าเข้าอย่างจัง มันวูบร้อนซะน้ำฟ้าต้องหลับตาถี่ จ้องมองตั๋วเรือข้ามเกาะที่อยู่ในมืออย่างคนลังเล ั้แ่ตัดสินใจมาที่นี่ รู้ตัวอีกทีเธอก็ขึ้นมาบนเรือที่พร้อมข้ามไปยังทะเลอีกฟากฝั่งของสายตา
มือเล็กกำตั๋วเรือแน่พร้อมกับความรู้สึกในใจที่หวิวไหว ความแปลกในใจที่น้ำฟ้าเองก็บอกมันไม่ถูก เมื่อนึกวนไปยังวันที่ตัดสินใจจองทริปนี้ด้วยกันกับเขา
เมื่อปีก่อน ระยะเวลาที่เธอและธนาเลิกกัน
แต่วันนี้เธอดันตัดสินใจมาที่นี่ด้วยตัวคนเดียว เพียงเพราะความเสียดายที่จะต้องทิ้งมันไป ในเมื่อจองมันมาแล้ว
“แม่ครับ ลมแรงจังเลย”
“ใกล้จะถึงแล้ว อีกแป๊บเดียวครับ”
“ถึงแล้วป๊าพาไปเล่นน้ำทะเลเลย เอาไหม”
“เย่ เอาครับ”
น้ำฟ้ามองไปยังเด็กน้อยตัวอวบกลมกำลังหยีตา พร้อมกับพูดจาเจื้อยแจ้วสลับไปมาระหว่างพ่อกับแม่ของตัวเอง
รอยยิ้มของเธอปรากฏขึ้นจาง ๆ ขณะจ้องมองดูการกระทำของเด็กจิ๋ว ดูก็รู้ว่าคงเป็ทริปครอบครัวสุขสันต์ที่น่าจะมีความสุขอยู่พอควร
หวนนึกกับตัวเองเบา ๆ ระหว่างเธอกับธนา
ถ้าหากว่าวันนั้นน้ำฟ้าเลือกชีวิตในอีกแบบ ป่านนี้จะยังมีความสุขแบบครอบครัวนี้หรือเปล่า
ไม่นานก็หมดเวลาให้ใจตัวเองได้คิดเพ้อเจ้อไปเรื่อย เมื่อต้องลงจากเรือเพราะถึงที่หมายและลากกระเป๋าใหญ่ขึ้นมาเช็กอินในโรงแรมที่จองไว้
ติ๊ด
ก่อนจะได้แปะคีย์การ์ดเข้ามาในห้องนอนใหญ่ กว้างพอที่จะพักผ่อนสองคนได้ แต่ตอนนี้ห้องนอนสุดหรูแสนสบาย เป็สิทธิ์ของเธอแต่เพียงคนเดียว
“เฮ้อออ…สบายจัง”
แอร์เย็นฉ่ำใน่อากาศข้างนอกร้อนพร้อมกับความเหนื่อยสะสมของการเดินทาง ทำเอาเปลือกตาเริ่มมีน้ำั์ตาจาง ๆ และปากอ้าหาวคำโต
“งีบสักหน่อยก็ดี”
zzZZ
ติ๊ด
“หลับปุ๋ยเขียว”
ชายหนุ่มแตะคีย์การ์ดเข้าไม่ทันได้ทำอะไร พบแต่ความสงบนิ่งไม่มีอะไรเคลื่อนไหว ก่อนสายตาจะมองไปยังหญิงสาวที่นอนหายใจสม่ำเสมออย่างไม่รู้เื่รู้ราว
“ผู้ชายแอบเข้าห้องแล้ว ยังไม่รู้ตัวอีก”
“ลักหลับดีไหมเนี่ย”
ธนาแตะไปที่จมูกเธอ ทำท่าบีบเบา ๆ ด้วยความมันเขี้ยว ถึงอย่างนั้นเ้าตัวก็ยังไม่ขยับเขยื้อนไปไหน
เขาจึงยกผ้าห่มที่พับไว้ ห่มให้คนดื้อที่หลับไม่สนใจใคร ก่อนจะออกจากห้องไปเงียบ ๆ ไม่อยากรบกวน
เท้าเล็กแตะลงบนทรายหยาบ น้ำทะเลซัดบนหาดเบา น้ำฟ้าเอาเท้าจุ่มเล่นน้ำ ปลายตาไปยังครอบครัวเด็กชายน้อยเมื่อกลางวันกำลังเล่นกันอย่างสนุกสนาน ทำเธอยิ้มออกกับบรรยากาศตอนเย็น
วิวทะเลที่พระอาทิตย์ใกล้จะลับขอบฟ้า เส้นขอบของก้อนเมฆเป็สีส้มอ่อนตัดกับเส้นขอบทะเลที่เป็สีฟ้าคราม มันช่างสบายตา คุ้มค่ากับการพักผ่อนอย่างที่เธอนึกคิดไว้
“ฮึบบ ฮ่าาา นอนอิ่ม ชิลล์ริมทะเล โคตรจะดี”
ลมหายใจน้ำฟ้าสูดกลิ่นทะเลยามเย็นเข้าเต็มปอด นี่สินะ กลิ่นของความพักผ่อน วิถีฉบับนักวาดฟรีแลนซ์อย่างเธอ
เท้าแตะน้ำ หาแรงบันดาลใจ คงไม่มีอะไรจะสมบูรณ์แบบเท่านี้ละ
โครกก
มองวิวทะเลไม่นาน กระเพาะเ้ากรรมก็เริ่มส่งสัญญาณประท้วงความหิว น้ำฟ้าจึงต้องผละจากบรรยากาศอันน่าเสียดาย ไปหาอะไรเข้าท้องก่อนเพราะยังไม่มีอะไรตกถึงท้องั้แ่่บ่ายที่เธอหลับไป
“ผัดไทยกุ้งหนึ่งกับน้ำมะพร้าวสดค่ะ”
ไม่นานอาหารจานเดียวแบบง่าย ๆ ที่น้ำฟ้าสั่งกับร้านอาหารไม่ใกล้ไม่ไกลจากทะเลที่เดินเล่นอยู่เมื่อกี้ ยกมาเสิร์ฟตรงหน้า พร้อมกับสายตาลุกวาวด้วยความหิว
ก่อนจะลงมือหยิบช้อนและส้อมขึ้นมาพร้อมทาน แต่สายตาเหลือบไปเห็นถั่วงอกที่อยู่ข้าง ๆ ในจาน มันคงเป็ปกติของเมนูผัดไทยที่ร้านไหนก็ทำ
“ลืมสั่งไม่ใส่ถั่วงอก ฮึ่ย”
ใบหน้าน้ำฟ้ามุ่ยเมื่อนึกถึงรสชาติและกลิ่นฉุนเฉพาะของถั่วงอกที่เธอไม่ชอบ
รอยยิ้มมุมปากและเสียงหัวเราะแค่นออกมาเบา ๆ เพราะความทรงจำแล่นเข้ามาหาว่าในทุกครั้งที่ผักฉุนมันถูกเธอเขี่ยออก มันจะถูกกินเข้าไปโดยใครบางคนซะหมดเกลี้ยง นึกถึงหน้าของธนาที่ยิ้มร่า ทำราวกับว่าการเสกถั่วงอกที่น้ำฟ้าไม่ชอบให้หายไปมันคือเื่ที่วิเศษซะอย่างนั้น
“พี่คะ ขอเป็ค็อกเทลแรง ๆ สักแก้วหนึ่ง”
น้ำมะพร้าวที่เสิร์ฟมาคู่กันมันเริ่มเลี่ยน เมื่อสถานะความรู้สึกในใจน้ำฟ้าเริ่มเปลี่ยน ตอนนี้เธออยากได้อะไรหวานปนขมเข้ามากระแทกปากกระแทกใจ
ขนาดหนีมาตั้งไกลก็ยังไม่พ้นความรู้สึกลึกที่ยังไม่ลืมใครคนนั้นที่อยู่ในใจเธอสักที
แอลกอฮอล์เข้าปากไม่รู้กี่แก้วต่อกี่แก้ว ผัดไทยในจานที่พร่องไปไม่ถึงครึ่งก็แห้งแล้วแห้งอีก มีแต่แก้วที่ตอนนี้เธอสะสมกองรวมกันอย่างกับจะทำสถิติ ทำเอาเธอต้องรีบเช็กบิล
ก่อนที่สองเท้าจะกลับห้องตัวเองด้วยสติที่ไม่ครบถ้วน เพราะตอนนี้น้ำฟ้าเองก็เริ่มจะสายตาพร่ามัว อุณหภูมิในร่างกายเริ่มจะร้อนขึ้นเรื่อย ๆ จนอยากจะแช่น้าเย็นซะแล้ว
ติ๊ด
ประตูห้องเปิดออก รองเท้าแตะถูกแตะออกเบา ๆ วางอย่างไม่รู้ทิศทาง
สองขาก้าวยาวไปยังห้องน้ำ
เสื้อผ้าถูกเธอสลัดออกไปอย่างรีบร้อน
ไม่กี่ก้าวร่างกายเธอก็ว่างเปล่าล่อนจ้อน มือเล็กบิดลูกบิดเปิดประตูห้องน้ำอย่างคนไม่คิดอะไร
สายตาหลี่มองกะพริบถี่ เพื่อให้แน่ใจว่าไม่ได้ฝันไป
แผ่นหลังที่เหมือนจะคุ้นแต่ก็นึกไม่ออกเพราะน้ำฟ้าอยู่ในอารมณ์ที่ไม่ครบถ้วนจากฤทธิ์แอลกอฮอล์ก่อนหน้าที่ดื่มเข้าไป
“ว๊ายยย”
“กลับมาแล้วเหรอ”
เสียงทุ้มยืนยันย้ำอีกครั้งจนเธอรู้สึกมั่นใจ
จนสองมือของตัวเองยกขึ้นมาบังร่างกายเปลือยโป๊ที่ใครจะไปคิดว่าห้องพักส่วนตัวของเธอมันจะมีใคร ต่อให้รู้ว่าทริปนี้คู่รักนี้มันถูกจองไว้ล่วงหน้า (ตอนยังไม่ได้เลิก)
ก่อนจะพบว่าเขาไม่ใช่ใครที่ไหน
แฟนเก่าคนโปรดที่คอยจี้ใจ
“ธะ ธนา! มาได้ไงเนี่ย”