บัดนี้ข้าได้ถือจุติกำเนิดใหม่ในมิดการด์!!!!(MIDGARD)เสียงของเ้าปีศาจปริศนาดังก้องไปทั่วเมืองผู้คนที่่หลับไหลเริ่มตื่นขึ้นเพราะแรงสั่นะเืปริศนา
******ศ(3)าตร์มืด******
"บางทีเราไม่น่าไปหลอกเ้านั้นเลย---เฮ้อ..รู้สึกผิดเลยเรา รู้สึกผิดกับภาพหลอนตัวเองเนี่ยน่ะนอนดีกว่า"
***กำลังจะหลับตา***
ครื่น!!!...ครื่น!!!...ครื่น!!!...นี้มันอะไรเนี่ย?...สิ่งของรอบข้างเริ่มตกลงมาทุกสิ่งสั่นไหวอย่างน่ากลัว กระจกทุกบานในหอพักเริ่มแตก
******ประกาศ...ประกาศ....ขอให้ทุกท่านรีบอพยพลงมาจากที่สูงให้ไวที่สุดครับ****** เสียงแจ้งเตือนที่ดังก้องทั่วเมืองจากกู้ภัยที่ประกาศออกจากโทรโข่ง
กริ๊ด!!!...กริ๊ด!!!...โอ๊ย!!...มีเสียงผู้คนเริ่มะโร้องด้วยความเ็ป!!!เสียงมาจากในเมือง
เมื่อมองไปที่เมืองหลวงจากที่สูงจากเมืองหลวงที่หลับไหลยามค่ำคืนกลับกลายเป็เมืองหลวงอเวจี....หรือวันสิ้นโลกในตำรา....ไฟไหม้ทุกแห่งหน
ท้องฟ้าแดงก่ำทั้งที่อยู่ในเวลากลางคืน เปรียบเสมือนเหมือนโลกนี้ทุกถอดทิ้งจากพระเ้าไปแล้ว....
ไมค์รีบลงมาข้างล่างโดยพกแค่กระเป๋าตังกับมือถือเมื่อลงมาถึงข้างล่าง....ต้องแปลกใจ!แผ่นดินหน้าหอพักเริ่มแยกตัวเหมือนโลกกำลังจะแตกเมื่อมอง
ลึกเข้าไปในแผ่นดินเห็นผู้คนกำลังกริ๊ดร้องอย่างทรมาณ
********ช่วยพวกเราด้วย!!!...ช่วยพวกเราด้วย!!!...*******
"นี้มันเกิดเื่บ้าอะไรว่ะเนี่ย"
"แย่ละหรือเื่ที่เ้าเซอครัสจะพูดมันจะเกี่ยวข้องกับเื่นี้ต้องรีบหาเ้าเซอครัส"
"ขอให้เจอตัวด้วยเถอะ"(สิ่งที่ไมค์คิด)
*** ฝั่งเซอครัส ***
"ข้ารู้เหมือนจะรู้จักเ้าน่ะ ทำไมเ้าถึงยังไม่ตายแล้วมาอยู่ มิดการด์ได้ละ เ้า เซอ... (ปีศาจปริศนากำลังพูดในร่างชายหนุ่มใส่แว่น)
เซอครัสน้อยได้เปลี่ยนมือตนเองให้เป็เหมือนถุงมือเหล็กสีดำทมิฬ ****** ตุ๊บ ****** เซอครัสได้ปล่อยหมัดเข้าที่หน้าของปีศาจตนนี้
ติ๊ง....ติ๊ง...เืของปีศาจปริศนาหยดลงพื้น ปีศาจปริศนาได้กล่าวว่า
"สงสัยพลังของข้านั้นยังไม่พอที่จะเอ่ยชื่อเ้าออกมาเต็มเต็มข้า้าพลังมากกว่านี้!!"
"(ปีศาจปริศนาครุ่นคิด)ฮ่าฮ่าฮ่าเหมือนข้าจะนึกอะไรออกละ"
***พึบพับ...พึบพับ...พึบพับ***
ปีศาจปริศนาได้งอกปีกออกมาแล้วบินขึ้นไปบนท้องนภา
"เ้านี้เ้าเลห์จริงๆเลยน่ะปีกข้ายังสมานแผลไม่ดีหน้อยแน่" O_O+
จู่จู่...ท้องฟ้าที่แดงก่ำกลับมีแสงสีเหลืองประหลาดโพล่มาทั่วทั้งเมืองสามารถสังเกตุได้จากระยะไกล
"ตรงนั้นสิน่ะเซอครัสฉันกำลังจะไปหา"(ไมค์คิด)
****ปีศาจปริศนาได้ขึ้นไปบนท้องฟ้าเพื่อรับพลังงานจากจันทรา****
"พึบ...พับ...พึบ...พับ... "เ้าเซอครั.......ฮ่าฮ่าฮ่าอีกนิดเดียวจะเอ่ยนามของมันได้แล้ว"
*****ปีศาจปริศนากำลังหลับตาเเล้วหัวเราะด้วยความยินดี******
ทันใดนั่้น!!!!
"พึบ..พับ..พึบ..พับ แฮะ..แฮะ..แฮะ... หยุดได้แล้วเ้า "เบกาม่อน"(BEGAMON)
เสียงเด็กน้อยแต่ทรงพลังของเซอครัสได้เรียกนามของเ้าปีศาจนั้นออกมา
อ๊าก..........อ๊าก.........อ๊าก เ้าเซอครัสแก.... ย๊า!!!!ย๊า!!!ย๊า!!!
เ้าปีศาจปล่อยคืนพลังสีเหลืองออกจากปาก
ตูม!!! ตูม!!! ตูม!!!
"ฮ่าฮ่าฮ่า โดนเต็มเต็มแม้จะเป็เ้าเซอครัสแต่พลังข้าในตอนนี้สามารถทำลายมิดการด์ได้เลย" (เ้าปีศาจประกาศศักดา)
เมื่อควันสีดำตรงหน้าเ้าปีศาจหายไปเ้าปีศาจเบกาม่อนต้องใเมื่อควันจางหายแต่ไม่มีใครอยู่ในควันนั้นเลย
"เ้านั้นหายไปั้แ่ตอนไหนเนี่ย!!??"
"เฮ้! เบกาม่อน ฉันว่าบ้างทีน่ะคุยในที่สูงแบบนี้ฉันไม่ค่อยสนุกเลยน่ะมันหนาว เราไปคุยกันข้างล่างดีกว่า"
เ้าปีศาจต้องใเมื่อเซอครัสไปโผล่ที่ีด้านหลัง!!
"หน้อยแก!!!!" เบกาม่อนได้กล่าวออกมาด้วยความโกรธ"
แต่สิ่งที่อยู่ตรงหน้าเ้าเบกาม่อนเป็เซอครัสที่กำลังถือปีกของมันอยู่ !!!
"บาย... บาย... บาย... น่ะ ชิชิชิ UwU" (***ยิ้มฟันฉลาม***)
***************ตู๊ม!!!!***************
"แฮะ...แฮะ...แฮะ..ท่านเซอ....ได้โปรดไว้ชีวิตข้าด้วยเถอะข้าผิดไปแล้ว"
เซอครัสได้บินลงมาเพื่อจะมาขับไล่ปีศาจตนนี้ให้กลับขุมนรกเหมือนเดิม
"เ้านี้มันไม่น่าให้อภัยจริงจริงหลอกพวกคนที่มีปัญหาเพื่อสนองความ้าตัวเอง!" -_-*
"ข้ายอมแล้วข้ายอมทุกอย่างเลยข้ายอมเป็ข้ารับใช่ท่านก็ได้น่ะท่านเซ....."
"พลังเ้าเริ่มจะหมดแล้วสิน่ะข้าจะทำพิธีเพื่อขับไล่เ้าละ"
ทันใดนั้น!!!!!
"ตุบ!!!ตุบ!!!ตุบ!!!แฮะ...แฮะ...แฮะ-----นั้นนายใช่ไหมเซอครัส? เสียงของคนที่เซอครัสรู้ดีว่าคือใคร ฉันเป็ห่วงแกแทบแย่...."
ด้วยความดีใจเซอครัสจึงหันหลังไปตามเสียง
"ว่าไงไม.............?"
"เสร็จฉันละเ้าเซอครัส!!!!"
"ปีศาจเบกาม่อนได้อุ้มตัวเซอครัสบินขึ้นฟ้าไปยังจัตุรัสกลางเมืองซึ่งอยู่ใจกลางเมืองเซนทรัล"
"เซอครัส!!"
ไมค์ที่เห็นภาพเซอครัสที่ทุกเบกาม่อนอุ้มขึ้นฟ้าไปต่อหน้าต่อตาจึงวิ่งตามไป!!
ขณะที่ปีศาจบินขึ้นฟ้าปีศาจเอ่ยวิชาตน "ศาสตร์มืดชั้นกลาง กายทมิฬ!!"
ไมค์ที่วิ่งตามอยู่ก็ต้องหยุดกระทันหัน...เมื่อภาพตรงหน้าที่เห็นเป็เหมือนโครงกระดูกขึ้นมาจากรอยแยกแผนดิน
โครงกระดุกนี้พยายามจะหยุดไมค์ไม่ให้ตามมาช่วย
"พึบพับ...พึบพับ...พึบพับ... นั้นคนทำสัญญากับแกหรอเซอครัส?"
"อย่างแกน่ะจะไปรู้อะไร นั้นเพื่อนของฉันต่างหาก อิ๊บ..อิ๊บ..อิ๊บ"(เซอครัสพยายามดิ้นสุดตัว)
"นามของมันคืออะไรละ---- ฮ่าฮ่าฮ่า"
"ฉันไม่บอกแกหรอกเพราะเ้านั้นไม่ใช่เพื่อนของแก"
"ฮ่าฮ่าฮ่า"(ปีศาจหัวเราะร่าอย่างสะใจเหมือนตนกำลังจะกุ้มชัยชนะแล้ว)
****ด้านของไมค์****
"โครงกระดูกนี้มันอะไรว่ะเนี่ย น่ากลัวชะมัดเลย" ตุบ...ตุบ....ตุบ (ไมค์กำลังวิ่งไปทางที่เบกาม่อนบิน)
"เราเป็บ้าเเบบร้อยเปอร์เซนต์แล้วใช่ไหมเนี่ย"
"คึก...คึก..คึก.."
"ชะวิ้ง!!! อ๊าก!!! โครงกระดูกตนนึงได้นำดาบของเขาฟันไปที่แขนของไมค์จนเป็แผลลึกขณะนี้ไมค์าเ็หนัก"
"หลบไปน่ะ!! เ้าพวกนี้ถ้าฉันช่วยเซอครัสไม่ได้ไม่ใช่สิถ้าฉันช่วยเพื่อนไม่ได้ฉันคงไม่ต่างอะไรกับสวะขี้แพ้หรอก"
****ภาพความทรงจำย้อนเข้ามาในหัวของไมค์****
"เ้าเหมียวตัวนี้าเ็ที่่ตัวกับใบหน้า..."
"ขอบใจน่ะไมค์... (***ยิ้มฟันฉลาม***) UwU"
"ออกไปได้แล้ว! เซอครัสเพื่อนกันต้องอยู่ข้างนอกแล้วไม่กวนกันน่ะ (โครตจะลำคาญเ้านี้เลยภาพหลอนบ้าบ้า)"
*******ทำไมกัน******
"ถ้าเราไม่ไล่เขาละ...เขาาเ็อยู่แท้ๆ...เขายังเด็กอยู่ด้วย....ทำไมเราต้องใจั์ใจมารขนาดนั้นด้วย ปีศาจที่ว่าก็คือตัวเราหรือเปล่า ฉันขอโทษเซอครัส"
(เสียงในหัวของไมค์)
******ณ จัตุรัสกลางเมือง******
กริ๊ด!!!....ตู๊ม!!!...อ๊าก!!!....ช่วยเราด้วยช่วยเราด้วย....เสียงชาวเมืองหลวงกริ๊ดร้องอย่างสนั่นไปทั่ว
พึบพับ....พึบพับ....พึบพับ---เสียงกระพือปีกเริ่มกระพืออย่างช้าๆขณะนี้เ้าปีศาจเบกาม่อนกำลังเตะพื้น....ใบหน้าของชาย
หนุ่มที่ขายิญญาให้เบกาม่อนนั้นไม่เหลือเขาโครงเดิมเลยใบหน้าของเขาเหมือนปีศาจค้างคาวสักตนหนึ่งในนิยาย
"เพราะจริงๆเลยเวลาได้ยินเสียงพวกมนุษย์กริ๊ดร้องกัน ฮ่า ฮ่า ฮ่า"
"ศาสตร์มืดชั้นสูง กรงเหล็กทมิฬ" (เบกาม่อนได้ร่ายศาสตร์มืดใส่เซอครัส)
"ฮ่า ฮ่า ฮ่า เ้าเซอครัส แกเป็ปีศาจประเภทกันแน่ฉันชักจะสงสัย?"
" ไม่แปลกใจเลยที่ท่านผู้นั้นรีบกำจัดแกก่อนไม่งั้น อณาจักรเฮล(Hell)ได้ล่มสลายเป็แน่!"
"แต่ข้าแปลกใจทำแกถึงยังรอดอยู่มิดการด์ได้?"
"งั้นข้าก็จะทำหน้าที่ของปีศาจที่รับใช้ท่านผู้นั้นปิดชีพแกก่อนที่จะแกจะมีโอกาส!!!"
**********ตำนานกล่าวไว้ว่าปีศาจที่สิ่งสู่คนที่จิตใจอ่อนแอปิศาจตนนั้นยิ่งได้รับพลังมากขึ้น**********
แปะ...แปะ...แปะ..เสียงของเม็ดฝนที่กำลังร่วงลงมาบัดนี้ทั้งเมืองหลวงได้ชุ่มไปด้วยเืเ้าปีศาจเบกาม่อนได้กินครึ่งตัวของเซอครัส
ทำให้มีพลังมากขึ้นไปสามารถเสกฝนเืออกมาได้ บัดนี้เ้าเบกาม่อนสามารถตั้งต้นเป็ผู้ปกครองมิดการด์ได้ก็ไม่ได้กล่าวเกินเลย....
"เฮ้อ...เฮ้อ...แฮะ.....เสียงหายใจรวยริน----เล็กๆ" ของเซอครัสกำลังที่จะหายไป
****กำลังจะหมดสติ****
"แฮะ...แฮะ...แฮะ..."
*****เงาของใครบางคน*****
"ฉันมาช่วยนายแล้วเซอครัส"
****ลืมตาตื่น*****
"สภาพนายดูไม่ได้เลยน่ะเซอครัส"
"เอ้อะ...นายย..ก็....เหมือน..เอะ...(ไอเป็เื)"
"หยุดพูดได้แล้วเซอครัสหลังจากนี้นายจะมานอนหอฉันหรือจะอยู่กับฉันก็ตามสบายเลยหลังจากนี้"
"กลับกันเถอะเซอครัส"
"ฉันยังกลั.....เอะ..(ไอเป็เื)"
"ไม่ต้องฝืนแล้วเซอครัส"
"ฉันขอถามนายน่ะไมค์นายอยากจะช่วยผู้คนเหล่านี้ไหม?"
*******ภาพย้อนอดีตสมัยมัธยมของไมค์********
"เฮ้ย!ไอหัวเหลืองไอต่างถิ่นเอ้ยไม่มีที่อยู่หรอ?..."
ไมค์ส่ายหัวกับความคิดเลวร้ายที่เขาพบเจอมา
******ภาพย้อนอดีตสมัยวัยเด็กของไมค์******
"นี้ไมค์โตขึ้นนายอยากเป็อะไรหรอ?.....(เสียงเพื่อนสนิทเพียงคนเดียวของไมค์)"
"ไม่รู้สิแล้วนายละ...วิลสัน?"
"ตำรวจละมั่งฮ่าฮ่าฮ่าฉันอยากจับพวกคนชั่วร้ายและทำให้โลกนี้สงบสุข"---
"ถ้านายเป็ตำรวจฉันก็จะเป็ผู้ช่วยตำรวจช่วยกันปราบเหล่าร้ายแล้วทำให้โลกนี้สงบสุข"
ไมค์ได้กลับมาโฟกัสกับปัจจุบันแล้วถามกลับเซอครัสนาย้าแบบไหนละ---
" ฮิ...ฮิ...ฮิ... เอ่ยนามของเ้ามาสิ.....(ยิ้มฟันฉลาม) "
ศา(3)สตร์มืด
Pumwaynefirstnovel
2K
