“เธอถามแบบนี้ ถ้าตอบตามจริงไอ้กราฟแม่งไม่โดดถีบเราเหรอวะ”
คำพูดของกาฟิวกับแววตาของเขาสวนทางกันพูดเหมือนกลัวแต่ท่าทางไม่ได้กลัวสักนิด ไหนจะสีหน้ายิ้มๆดูสะใจต่างจากพี่กราฟที่ทำหน้าพร้อมจะะเิได้ทุกเมื่อ
“ถ้าพูดความจริงทำไมต้องโดนด้วย จริงไหมคะพี่กราฟ”
พยายามไม่สนใจการปั่นของน้องชาย ก้านพลูหันมายิ้มหวานเอาใจคนรัก สีหน้าพี่กราฟที่ดูหัวเสียสุดๆพี่กับน้องคงคงแค่แหย่กันเล่นสนุกๆถึงแม้พี่กราฟจะร้ายกับคนทั้งโลกแต่กับเธอแค่ไม่ร้ายใส่ก็น่าจะพอแล้ว เธอพยายามไม่คิดอะไร
“นั่นดิเนอะไอ้กราฟ ได้ยินแฟนมึงพูดหรือเปล่า แค่พูดความจริงกลัวเชี่ยไร ”กาฟิวหัวเราะเริงร่า อารมณ์ดี
“หยุดปั่นเลยสัส กูไม่ใช่เพื่อนเล่นมึงไอ้ฟิว”พี่กราฟเดินไปกอดคอน้องชาย เหมือนจะกระซิบอะไรบางอย่างที่รู้กันแค่สองคน
“เราล้อเล่นขำๆนะโว้ยเธอ อย่าคิดมาก ดีสุดก็พี่ชายเรานี่แหละ ฮ่า ฮ่า”
กาฟิวยื่นหน้ามาบอกเธอยิ้มๆพี่กราฟดึงกาฟิวมานั่งข้างตัวเอง ก้านพลูจึงต้องขยับตัวไปทางซ้ายจนชิดมีพี่กราฟคั่นกลาง ปิดโอกาสให้แฟนและน้องได้คุยกัน
เพื่อนของกราฟดื่มกินอย่างสนุกสนานแต่ละคนมีเื่พูดคุยหัวเราะ มีชนแก้วและเหล่สาวโต๊ะอื่นบ้างเสียงเพลงเริ่มมีจังหวะขึ้น บางคนก็ลุกเต้นก้านพลูเองก็นั่งดื่มไวน์อ่อนๆที่พี่กราฟเลือกให้
ในโต๊ะมีผู้หญิงคอยชงเหล้าให้สามคนพวกเธอหน้าตาดี หุ่นดีแต่งตัวเซ็กซี่ เพื่อนพี่กราฟมองตาเป็มัน พี่กราฟเริ่มจะกรึ่มได้ที่ เหลือบตามองแก้วเหล้าที่ไม่เคยขาดเครื่องดื่มสีเข้มยกขึ้นดื่มปุ๊ปก็มีผู้หญิงคนนั้นชงให้ปั๊ปเห็นนะว่าสายตาของเธอมองพี่กราฟหวานหยดย้อยแค่ไหน แล้วไงใครแคร์ตราบใดที่คนของเรายังสนใจแค่เราคนเดียว
พี่กราฟยังคงดื่มเอาเป็เอาตายคอยชนแก้วกับพี่ทะเลพี่มาร์ช ตลอดเวลา แต่ฝ่ามือหนายังคงโอบไหล่ บางครั้งก็ลูบเอวไล้ไปทั่วร่างบางไม่ได้ปล่อยให้เธอเป็อิสระจากอ้อมกอดอบอุ่นบางครั้งสายตาเขาเหยียดยิ้มส่งไปให้ใครบางคน ยิ่งเขาเมามากก็แทบจะยกเธอมานั่งบนตัก มือไม้เริ่มอยู่ไม่สุขก้านพลูต้องคอยขยับหนีตลอดเวลา ทำให้พี่กราฟเริ่มหงุดหงิด
“เป็ไรวะ ขยับหนีตลอด กลัวไอ้กู๊ดมันเห็นหรือไง”
พี่กราฟที่ไม่เข้าใจความรู้สึกเธอเริ่มถามขึ้นก่อนส่วนหนึ่งเพราะเห็นสายตาที่มันมองเมียเขาโดยไม่เกรงใจผัวที่นั่งชิดติดกันยังดีที่ก้านพลูไม่รอสบตากับมัน แต่มันก็ไม่สามารถห้ามความรู้สึกหงุดหงิดของเขาลงได้
“พูดดีๆพี่กราฟ ถ้ากลัวเห็นไม่มานั่งให้พี่กอดอยู่แบบนี้ เมาแล้วเพี้ยน” ก้านพลูสวนกลับ รู้ว่าเขาเมาแต่ไม่น่าจะหาเื่กันแบบนี้ก็เห็นอยู่ว่าอะไรเป็อะไร แอบนึกเซ็ง
“ก็มันมองพลูตลอด พี่รำคาญ”
“แล้วไงละ เขาอาจมองคนอื่นก็ได้ มีกันอยู่แค่นี้เขาก็มองตรงโต๊ะนี้ไม่ได้กะมองพลูเป็พิเศษ พี่กราฟจะอะไรกับเขานักหนา ถึงแม้เขาจะมองพลูจริงมันก็ไม่มีอะไรอยู่แล้วพลูไม่เคยคิดกับไปหาเขา”
“ที่พลูพูดเหมือนพี่เป็คนผิดเลย พี่มันบ้าเหรอที่คิดอะไรแบบนี้”
“ไม่ได้บ้า พี่กราฟหึงแล้วพาล จะบอกอะไรให้นะ ต่อไปถึงแม้ว่าพลูจะไม่มีพี่หรือไม่มีใครก็ตามแต่พลูก็จะไม่กลับไปหาเค้าอีกเพราะคนอย่างพลูเจ็บได้แค่ครั้งเดียว พลูไม่มีโอกาสให้กับคนที่ไม่เห็นค่า”
ก้านพลูพูดประโยคยาวๆอธิบายความรู้สึกให้เขาฟังและหวังว่าเขาจะเข้าใจที่เธอพูด แต่คำพูดของเธอโดนใจเขาอย่างแรง
“เข้าใจที่พูดหรือยังพี่กราฟ” ก้านพลูเห็นเขานิ่งไปจึงถามซ้ำชายหนุ่มไม่ได้พูดอะไรเหมือนใบ้แดกชั่วคราว และเขายกแก้วขึ้นมาดื่มทีเดียวหมดแก้ว
“พลูไปเข้าห้องน้ำ” เธอกระซิบบอกเขาก่อนที่อะไรจะแย่ไปกว่านี้อยากพักอารมณ์สักหน่อย เริ่มเบื่อๆ
“เดี๋ยวไปส่ง คนเยอะพี่เป็ห่วงพลู”
พี่กราฟไม่ปล่อยให้เธอลอดสายตาเขายังตามเธอไปติดๆ และยืนรอหน้าห้องน้ำคว้าบุหรี่มาสูบ ระหว่างนั้นได้ยินเสียงโวยวายด้านล่างมองไปก็เห็นคนมีเื่กัน เขาเห็นผู้จัดการร้านและน้องชายกำลังห้ามอยู่ กราฟจึงไม่รอก้านพลูออกจากห้องน้ำเขาตรงไปชั้นล่างทันที
“ไปไหนนะ ไหนว่าจะรอกันตรงนี้”เมื่อก้านพลูออกจากห้องน้ำ เธอก็ไม่เห็นความผิดปกติจากด้านล่าง เพราะมีการเคลียร์และพาลูกค้าออกไปเจรจากันข้างนอกร้านผับก็กลับมาสูบรรยากาศเหมือนเดิม
“พลู” พอเดินออกห้องน้ำ เบียดผู้คนได้ไม่กี่ก้าวพี่กู๊ดคว้าแขนเธอไว้พร้อมกับการเรียกชื่อ
“มีไร” ปล่อยพลูเดี๋ยวพี่กราฟเห็นก็เป็เื่ ก้านพลูไม่พอใจเธอพูดด้วยอารมณ์ทำให้ชายหนุ่มปล่อยมือ
“พี่มีเื่สำคัญจะบอกพลู แต่คุยกันตรงนี้ไม่ได้พลูตามพี่ไปตรงมุมนั้นได้ไหม”เขาชี้ให้เธอดูที่ๆจะคุยกันก้านพลูไม่อยากจะคุยอะไรแล้ว แต่เพื่อเป็การตัดปัญหาเธอยอมคุยกับเขาคิดว่านี่คงครั้งสุดท้าย
“มีอะไร พูดมาเร็วๆเวลาพลูมีไม่มาก”
“ไอ้กราฟมันหลอกพลู เพราะมันแค้นที่พี่ไปทำน้องสาวของมันจนเธอกินยาฆ่าตัวตาย ” พี่กู๊ดเข้าประเด็นทันที รู้ว่าคนตรงหน้าคงไม่มีโอกาสให้เขาได้พูดได้คุยอะไรอีก
“ใครน้องสาวพี่กราฟ เขามีน้องั้แ่เมื่อไหร่ที่พลูรู้มาเขามีแค่น้องชายคนเดียว” เธอทำหน้าไม่ค่อยเชื่อสักเท่าไหร่
“เมื่อก่อนพี่กับไอ้กราฟค่อนข้างสนิทกันระดับหนึ่ง ทำให้พี่มีโอกาสได้รู้จักน้องสาวของมันทีชื่ออีฟ พ่อเดียวกันคนละแม่ไม่ได้อยู่ด้วยกันกับไอ้กราฟแต่ไอ้ห่าเนี่ยมันรักน้องของมันมาก ซึ่งเป็่คาบเกี่ยวที่พี่กำลังเริ่มคบกับพลูพี่กับอีฟเราคุยกันั้แ่แรกว่าแค่สนุกด้วยกันไม่มีการผูกมัดและอีฟเขาก็รู้ว่าพี่มีพลูอยู่ เรามีความสัมพันธ์ลึกซึ้งต่อกัน อีฟเริ่มจริงจังไม่ยอมจบจนปล่อยให้ท้องเขาเอาเด็กมาขู่พี่และขอให้พี่มีเขาคนเดียว พี่ทำไม่ได้เพราะพี่ไม่ได้รักเขาอีฟก็เลยกินยาฆ่าตัวตาย พอไอ้กราฟมันรู้เื่ มันแค้นพี่มากรวมถึงพลูด้วยมันเข้าหาพลูด้วยความไม่จริงใจั้แ่แรกแล้ว พี่ไม่อยากให้พลูโดนหลอกอีกต่อไป”
“แล้วพลูจะรู้ได้อย่างไร ว่าที่พูดเป็เื่จริง”
ถามออกไปทั้งที่หัวใจสั่นไหวไปกับคำพูดพวกนั้นแล้วมือสั่นและขาสั่นอย่างที่ไม่เคยเป็มาก่อน ไม่จริงใช่ไหมพี่กู๊ดเขาแค่ไม่อยากให้ฉันมีความสุข
“พี่รู้ว่าพลูฉลาด เื่แค่นี้พลูต้องหาทางให้รู้ความจริงจนได้”
พี่กู๊ดมองหน้าเหมือนจะเห็นใจเขาเอื้อมมือมาจับมือที่สั่น ก้านพลูเดินออกไปไม่อยากฟังอะไรอีกแล้วเธอไปสงบใจในห้องน้ำ
“พี่กำลังจะไปตามพลูนะเนี่ย” เมื่อเธอกลับมาที่โต๊ะจึงเห็นว่าพี่กราฟนั่งอยู่ก่อนแล้วเขาบอกว่าข้างล่างมีเื่กันจึงพาลูกค้าออกไปเคลียร์หลังร้านและขอโทษที่ไม่ทันได้บอกเธอ
“เป็ไร ท่าทางแปลกๆ”
พี่กราฟลอบสังเกตใบหน้าหวานที่ดูซึมๆเหมือนมีเื่อะไรในใจก้านพลูมองหน้าเขานิ่งๆเดาไม่ถูกว่าสายตาที่ใช้มองเขามันคืออะไร
“เปล่าค่ะ ปวดหัวนิดหน่อย”
ก้านพลูยิ้มเจื่อนๆไปให้เขาทำเหมือนไม่มีอะไร แต่จริงๆแล้วเธอครุ่นคิดกับคำพูดของพี่กู๊ดไม่น้อยจะเป็ไปได้หรือ ไม่อยากให้มันเป็แบบนั้นเลยแต่หัวใจมันกลับหวั่นไหวมันมีเซนท์ของมัน
“ไหวไหมพลู จะกลับเลยหรือเปล่า”
พี่กราฟใช้มืออังหน้าผากสายตาที่มองเธออ่อนโยนนักก้านพลูอดจะใจหายไม่ได้ถ้าหากว่าสิ่งที่เขากำลังทำไม่ได้มาจากความรู้สึกข้างในจริงๆเธอจะทนได้อย่างไร
“ยังไหวค่ะ พี่กราฟไม่ต้องห่วงไปสนุกกับเพื่อนเถอะค่ะพลูนั่งเงียบๆเดี๋ยวก็ดีเอง”
“ถ้างั้นเอางี้ ไปนอนข้างบนก่อนดีไหม ก้านพลูคิดไม่นานก็ตอบตกลงพี่กราฟพาเธอมาห้องทำงานของเขา ก็เคยมาตอนนั้น”
“อยู่คนเดียวได้แน่นะ หรือจะให้พี่อยู่เป็เพื่อน”
“พลูอยู่ได้พี่กราฟลงไปสนุกกับเพื่อนเถอะค่ะ ไม่ต้องห่วงถ้าเกิดพลูไม่ไหวเดี๋ยวค่อยโทรหา” เธอยิ้มให้เขาอย่างอ่อนโยน
“งั้นตามนี้ เดี๋ยวพี่ล็อคประตูให้ ถ้าไม่ใช่พี่อย่าเปิดให้ใครเข้ามานะครับอย่าไว้ใจใคร”
พี่กราฟยังคงย้ำอีกครั้งด้วยหน้าตาเคร่งขรึมรู้ว่าเขาเป็ห่วงแต่ตอนนี้เธออยากอยู่คนเดียวมากกว่าท่าทางลังเลของคนรักทำให้เธอรู้สึกแย่เหมือนกัน ที่เกิดความไม่ไว้ใจเขาขึ้นมาขอโทษด้วยนะพี่กราฟพลูต้องพิสูจน์อะไรบางอย่าง
“พลูรู้แล้วค่ะ ไปเถอะ”
เธอรุนหลังคนรัก ยิ้มร่าเริงหลังจากชายหนุ่มลงไป รอยยิ้มที่มีจางหายไปจากใบหน้า เธอมองสำรวจรอบๆห้องเธอเริ่มหาเอกสารจากบนโต๊ะทำงาน ลิ้นชักทุกชั้นค้นจนทั่วแต่ก็ไม่ได้พบอะไรที่เป็หลักฐานว่าพี่กราฟมีน้องสาว เริ่มเหนื่อยในการหา จึงนั่งพักสายตาเหลือบไปเห็นอะไรบางอย่างวางอยู่บนโต๊ะทำงาน เป็รูปพร้อมกรอบที่ตั้งโชว์หรา