บทที่1
ตอนที่2 ยันหว่าง
ณ เวลา 20.30น. กริ่งๆๆๆ เสียงโทรสับ ดังขึ้นกลางห้องของฟ้า แต่ในขณะนี้ฟ้าได้เผลอหลับไปที่โซฟา ก็ลืมตาตื่นขึ้นด้วยความงัวเงีย พร้อมกับรับสายด้วยเสียงที่ง่วงสุดๆ บวกกับเคยชินกับการรับโทรสับที่ร้าน เลยเอ่ยออกไปตามที่พูดประจำ โดยไม่ได้มองว่าปลายสายเป็ใคร
ฟ้า: ฮัลโหลสวัสดีครับ ร้านหมูกระทะอร่อยดี พูดครับ
เนตร: หมูกระทะอร่อยดีเชี้ย อะไรของมึงไอฟ้า มึงอยู่ไหนแล้วววว
ฟ้า: (คิดในใจเอ้าใครว่ะเนี้ยะมาด่ากูทำไมหว่าาาาา) ใครครับเนี้ยะ ??? เสียงเหมือนไอเนตรเลยย
เนตร: เออกูเองเนตรนภา มนตรามณี เพื่อนมึงไง นี่มันจะ3ทุ่มแล้วมึงจะออกมายังกูจะได้ไปรับ
ฟ้า: เอ้าไอเนตร มารับ? มารับไปไหนว่ะ
เนตร: เอ้าไอนี่มึงลืมหรอว่ะวันนี้เราบอกว่าจะไปฉลองกันที่ร้านยันหว่างไง นี่จะถึงเวลานัดแล้ว
ฟ้า: เหี้ย!!!! เห้ยมึงกูลืมว่ะ กูเผลอหลับไปด้วย พึ่งตื่นเนี้ยะ เออมึงออกมารับกูเลย มึงมาถึงกูคงแต่งตัวเสร็จพอดี
เนตร: มึงนี้หน่าาาา เออเดี่ยวอีก 10 นาที กูออกไปน่ะ
ฟ้า: เคๆมึงเจอกันๆ
ณร้านยันหว่างเวลา 21.10 นาที กริ่งๆๆ เสียงโทรสับของเนตรดังขึ้น พอหยิบขึ้นมาดูปลายคือภา เนตร : ฮัลโหลมึงว่าไง
ภา : พวกมึงอยู่ไหนเนี้ยกูกับพีอยู่โต๊ะแล้วน่ะ เมื่อไรจะมา ?
เนตร: ก็กูไปรอคุณชายฟ้าอยู่ไงล่ะค่าาา แม่งเสือกเผลอหลับ ถ้ากูไปโทรไปหาก่อนก็คงนอนยังเช้าเลยแหละมั้ง
ฟ้า: เออกูขอโทษคุณเนตรนภา เออไอภา พวกกูกำลังไปใกล้ถึงล่ะ เนี้ยะถึงหน้าร้านล่ะ
ภา: เคๆ ให้ว่องๆ
ฟ้า: รับทราบขอรับ
ในร้านยันหว่าง ฟ้ากับเนตรเดินเข้ามาในร้านมองหาโต๊ะที่จองเอาไว้ แต่ไม่ทันจะไปที่โต๊ะก็มีผู้ชาย คนหนึ่งเดินเข้ามาทักทายเนตร
อ้าวน้องเนตร วันนี้มาด้วยหรอว่ะ เสียงพี่แซมเ้าของร้านทักขึ้น อ้าวพี่แซมสวัสดีค่ะ วันนีเข้าร้านด้วยหรอ? ปกติไม่ยักจะเห็น เนตรเอ่ยทักตอบไป
แซม :แหม่ก็ต้องเข้ามาดูบ้างเดี่ยวเขาหาว่ากูไม่ใช่เ้าของร้าน เอะ!! นี้ใครอ่ะแฟนมึงหรอ ? แซมมองหน้าฟ้าพร้อมกับทำหน้าสงสัย
เนตร : จะบ้าหรอพี่ นี่เพื่อนหนู ชื่อฟ้า ฟ้านี่พี่แซม รุ่นพี่กูที่รู้จัก
ฟ้า: สวัสดีครับพี่แซม ผมฟ้าน่ะครับ ยินดีที่ได้รู้จักน่ะครับ
แซม:ยินดีเช่นกันน่ะค้าบ น้องฟ้า ฟ้ามาเป้นครั้งแรกหรอครับไม่เคยเห็นหน้าเลย แซมถามฟ้าด้วยหน้าที่ยิ้มกรุมกริม
ฟ้า:ครับผมมาครั้งแรก
เนตร:ยิ้มแบบนี้คิดอะไรป่าวเนี้ยยยย ห้ามจีบน่ะเพื่อนหนูหนูหวง
แซม: ป่าววววเห็นน้องน่ารักดีเลยยิ้มให้ เออแล้วมีโต๊ะยังเดี่ยวให้เด็กหาให้
เนตร:มีแล้วพี่ โทรมาจองแล้วแต่ไม่รู้ตรงไหน นี้กำลังมองหาเพื่อนอยู่เลย
เนตรกับฟ้ามองหาภาและพีไม่นานก็มีเสียงเรียกจากโต๊ะที่ไม่ไกลจากตรงที่พวกเขายื่นอยู่มากนัก ฟ้าเนตร ทางนี้ๆ ฟ้าๆทางนี้ พียื่นโบกมือไปมาเพื่อให้เพื่อนทั้งสองเห็น
เห้ยนั้นไงฟ้า ไอพี เออ!!พี่ขอตัวไปโต๊ะก่อนน่ะ /แซม:เออเดี่ยวพี่ไปส่ง เนตรขอตัวไปที่โต๊ะโดยมีแซมอาสาไปส่งด้วย เพราะไม่อยากให้ผู้ชายโต๊ะอื่นมาเตาะฟ้านั้นเอง พอถึงโต๊ะ เนตรก็แนะนำให้เพื่อนที่โต๊ะรู้จักพี่แซม /พวกมึงนี้พี่แซมเ้าของร้าน/ สวัสดีครับพี่แซม พีและภายกมือไหว้แซม พร้อมพูดทักทาย /พี่แซมนี่ไอพีกับไอภาเป็ฝ่าแฝดกัน/ ถึงว่าทำไมหน้าเหมือนกันจังต่างกันแค่ทรงผม แซมบอกก่อนส่งยิ้มให้ทั้งสองคน
แซม : เออวันน้องฟ้าเป็ครั้งแรกวันนี้พี่เลี้ยงเอง แซมพูดจบ ฟ้ารีบพูดขึ้นมา
ฟ้า : มันจะดีหรอครับพี่แซมของซื้อของขาย
แซม : หือ น้องฟ้าอย่าคิดมากเพื่อนเนตรก็เหมือนน้องพี่ เต็มที่เลยน่ะให้มันสมกับชื่อร้านพี่หน่อย น้องๆโต๊ะนี้เคลียบิลที่พี่น่ะ งั้นตามสบายน่ะ พี่ไปหาเพื่อนก่อนเดี่ยวจะแวะมาหาบ่อยๆน่ะ /แซมพูดจบก็เดินออกไปหาลูกค้าท่านอื่น / โห้ไอฟ้ามึงโชคดีจริงๆเลยมาครั้งแรกก็มีคนเลี้ยงเลยเว้ย เนตรพูดพร้อมตบไหล่ฟ้าเบาๆ
เวลา23.00 น. เสียงเพลงเร่าอารมณ์จังหวะสนุกปลุกให้ลุกขึ้นมาขยับแขนขาตามจังหวะเสียงเพลง /วู้ววววววววพวกมึงอ่ะไม่ลุกมาเต้นเป้นเพื่อนกูเลยอ่ะ
เนตรพูดไปก็เต้นไป สนุกขนาดนี้ยังนั้งอยู่ได้อีกน่ะ ลุกกกกขึ้นมาเร็ว มึงอ่ะ ไอฟ้าเต้น!!!มาทั้งทีต้องให้มันสุดๆดิว่ะ/ ไอเนตรมึงจะะโทำไมว่ะ อายเขานั้งก่อนๆ ผมบอกเนตร ก่อนมองก่อนซ้ายมองขวาว่ามีใครมองไม แต่ จะมีเหลือหรอครับคนที่ไม่มองไอเนตรมันแหกปากะโซะดัง ผมว่าเสียงเพลงดังแล้วเจอเสียงไอเนตร ดังยิ่งกว่า
ผมเคยเห็นไอเนตรมันเมาน่ะครับ แต่ตอนนั้นมันเมาไม่มากแต่วันนี้สิเป็เนตรนภาที่ผมไม่เห็น!! ไอภาไอพี ไอเนตรทุกทีเมาจะเป็อย่างงี้หรอว่ะ ผมถามอีกสองคนที่นั้งมองไอเนตรด้วยสายตาที่บ่งบอกว่าเออกูชินล่ะ
เวลา01.30 น. ทุกคนในร้านต่างนั้งไม่ติดเก้าอี๋กันแล้ว ต่างคนต่างออกลีลาท่าทางเฉพาะตัว ไม่เว้นกลุ่มเพื่อน4 คน ที่ตอนนี้ก็ออกลีลาไม่ต่างกันแต่หนักสุดก็คงเป็เนตรนภาคนเดิมที่ใส่เต็มทุกสเต็ป ไม่มีออมแรงแต่แรงขึ้น น้องครับขอชนแก้วหน่อยครับ ผู้ชายหน้าตาดีเดินเข้ามาชนแก้วกับฟ้า อ่อครับชนครับ ผมยื่นแก้วไปชนกับชายตรงหน้า พร้อมส่งยิ้มให้พอเป็มารยาท มีคนกลับด้วยไมครับ ให้พี่กลับด้วยไม ชายตรงหน้าเอ่ยชวนฟ้า อืม....เอิ่ม....ผม....ขอโทษครับ พอดีผมมากับเพื่อนครับ พี่ไปส่งได้น่ะครับ ชายตรงหน้าไม่ละความพยายามที่จะพาฟ้ากลับด้วยให้ได้ พร้อมจับข้อมือฟ้าเพื่อไปที่โต๊ะของตน
ฟ้า : พี่จะทำอะไรครับปล่อย น่ะครับ / แค่ไปที่โต๊ะพี่เองไม่ต้องกลัวน่ะครับคนดี / ฟ้า: ปล่อยครับปล่อยน่ะครับ / ฟ้าพยายามสบัดข้อมือออกแต่สู้แรงชายตรงหน้าไม่ไหว เพราะด้วยตัวที่เล็กกว่า จึงทำได้แค่ยื่อไม่ให้ตนเองไปตามแรงของชายคนนี้ /ไอเนตร ไอภา ไอพี ช่วยด้วยผมร้องเรียกให้เพื่อนมาช่วย และแล้ว /เห้ยปล่อยมือแฟนกูเดี่ยวนี้ มือแกร่งจับไปที่ไหล่ของชายคนนั้น พร้อมปล่อยมัดใส่หน้าของชายคนนั้น .........
***เอาล่ะครับ ก็จบลงไปแล้วน่ะครับสำหรับตอนที่2 ของนิยาย เื่ แอบรักนายช่างตัดเสื้อ หากชอบผลงานอย่ากดไลค์กดแชร์กดติดตามด้วยน่ะครับ***
เื่ราวจะเป็อย่างไรต่อนั้นอย่าลืมติดต่อด้วยน่ะครับ