ลวงสวรรค์สู่วิถียุทธคลั่ง [จบ]

          ร่างอี้เฉินหมุนพุ่งตัวปราด ออกไปหาศัตรูเก่าอย่างรวดเร็ว เมื่อวงแหวนวัฏจักรรอบตัวอี้เฉิน แพร่ขยายใหญ่ กวาดออกไปทั่วบริเวณ ไปด้วยปราณพลังตัดสะบั้น ที่เฉียบคมราวกับไม่มีสิ่งใดตัดผ่าไม่ได้ มองเห็นร่างสีดำสนิทดุจหมึก ของเหล่ากองทัพผู้ไม่ดับสูญ ต่างก็ร่างขาดครึ่งหัวขาดลอยขึ้นสูง ระเบิดแตกดับ จิตวิญญาณดั้งเดิม ถูกทำลาย แตกออกเป็นเศษเล็กเศษน้อย กลายเป็นละออง เถ้าธุลี แตกกระจัดกระจายออกไปทั่ว ในเสี้ยวพริบตาที่เสียง 
 

ตู้มๆ ดังออกมาก้องสนั่นฟ้า ไม่สามารถสังสารวัฏกลับมาได้อีกต่อไป เมื่อจิตวิญญาณดั้งเดิมถูกทำลายจนสิ้น

          แม้แต่ฝั่งจักรพรรดิต้นกำเนิด ที่เห็นพลังของอี้เฉินเป็นของจริง พวกเขายังหดหรี่ดวงตาจนเล็กแคบ มีจักรพรรดิผู้ตกลงสู่บาป บางคนถึงกับคาดหวัง ให้อี้เฉินฆ่า สังหารตัวของเขาลง ทำลายจิตวิญญาณดั้งเดิม ของเขาทิ้งให้สูญสิ้น ไม่อยากถูกความมืดเข้าครอบงำ เป็นเพียงเครื่องมือ ที่ถูกใช้แล้วทิ้ง

        ภาพที่อี้เฉินประหัตประหาร เข่นฆ่าศัตรู ออกไปเบื้องหน้า ไปพร้อมกับเหล่าจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ อย่างไม่มีหวาดเกรง สะทกสะท้าน หวาดกลัวความมืดเบื้องหน้า ทำให้หมู่ชน ฮึกเหิม มีกำลังใจขึ้นมาเป็นอย่างมาก พวกเขาต่างบีบรัดศาสตราวุธ ภายในฝ่ามือเอาไว้จนแน่น ก่อนจะหมุนเหวี่ยงฟาด เข้าปะทะกับคลื่น ผู้ตกลงสู่บาปอย่างบ้าคลั่ง ราวกับอสูรร้ายที่กราดเกรี้ยว กระหายเลือด ทำให้เกิดเสียงแค่นฆ่า ดังออกมาก้องฟ้าไม่ขาดสาย

       ส่งให้ชายฝั่งทะเลมืด อาบย้อมไปด้วยโลหิตสด สีแดงฉาน เพียงเวลาไม่กี่พันลมหายใจ กลิ่นอายคาวเลือดความตาย ลอยออกมาคละคลุ้ง ตลบอบอวลออกไปทั่ว
 

“เจ้าจงตายเสียไอ้เด็กเวรโอหัง!!”

        จักรพรรดิเพลิงอันหลาน จักรพรรดิเทพมาร ฟู่เฉิง จักรพรรดิจ้าววังมังกร จักรพรรดิสามตา พวกเขาต่างก็พุ่งปราด เข้าปะทะกับอี้เฉิน ด้วยอายสังหารเหี้ยมโหด ที่ล้นทะลักทลาย ขึ้นสูงเหนือชั้นฟ้า ปราณพลังบ้าคลั่ง สั่นไหวเขย่าโยกคลอนผืนฟ้า จนพังเสียหาย แผ่ริ้วคลื่นกระจัดกระจาย ออกไปทั่วจักรวาล อย่างไรพวกเขาจะกลบฝังอี้เฉินลงให้จงได้ เมื่อได้รับโอกาสนั้นมาอีกครั้ง แม้จะไม่สามารถ ควบคุมร่างตนเองได้ก็ตาม

        อี้เฉินที่วัดปราณพลังกับ 4จักรพรรดิศัตรูคู่แค้นเก่า ส่งให้เกิดเสียงแตกร้าวดังออกมาสนั่นก้องฟ้า เคร้ง!! เขาเอ่ยเสียงเรียบ บอกกล่าวคนของเขาทันที “พวกเจ้า ไป!!” พร้อมวงแหวนวัฏจักรอี้เฉิน แพร่ขยายใหญ่ เผยอายสังหารเฉียบคมอันตราย จะค่อยๆ เกิดการแตกร้าวลุกลาม พังเสียหาย เมื่อวัดพลังกับเหล่าจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ คิดจะทำลายวงแหวนวัฏจักรเขาลง ไปหลายเสี้ยวอึดใจ

        ก่อนอี้เฉินจะกระตุ้นวงแหวนวัฏจักร ปลดปล่อยริ้วคลื่น แรงระเบิดที่เฉียบคม ดันร่างจักรพรรดิทั้ง4 ให้ถอยกรูดฝีเท้า  ออกไปอย่างต่อเนื่อง ทะเลเกิดหลุมน้ำดำมืดใหญ่ ที่ปราณพลังแตกซ่าน กระจัดกระจายออกไปทั่ว

ตู้ม!!!

         ด้านของม่อลู่ จักรพรรดิแมลง เหยียนซินหลาน เปาเปา จักรพรรดิต้องสาป พวกเขาต่างก็พยักหน้ารับคำอี้เฉิน พุ่งปราดไปต่อสู้กับจักรพรรดิผู้ตกลงสู่บาปคนอื่นๆ อย่างรวดเร็ว

        ทันใดที่เสียงแค่น ฆ่า!! แข็งกร้าวถูกคำรามออกมาก้องฟ้า คลื่นความโกลาหล ยิ่งสาดแพร่กระจาย ออกไปทั่วสนามรบอย่างบ้าคลั่ง ส่งให้รอบด้าน เต็มไปด้วยความวุ่นวาย แม้แต่คนดินแดนจักรพรรดิ ที่รับรู้สงครามใหญ่ปะทุ เขย่าโยกคลอนมหาพิภพ พวกเขายังนั่งไม่ติดกันอีกต่อไป
 

         ร่างอี้เฉินที่ถูก จักรพรรดิทั้ง4ไล่ต้อนออกไปอย่างหนักหน่วง ทำให้อี้เฉินหน้ามืดทะมึนไม่น้อย เมื่อได้ยินเสียงแค่น สบถด่าของพวกเขา คำรามออกมาดังก้องฟ้า ด้วยความโอหัง พร้อมพลังที่ล้นทะลักทลาย ผลักดันร่างเขา ให้กายาสั่นสะท้าน ขึ้นมาไม่หยุด จนเกิดรอยปริแตกเล็กๆ ออกมา “อี้เฉินวันนี้แหละ จะเป็นวันตายของเจ้า ไอ้เด็กเวรโอหัง!!”
 

         อี้เฉินเขากล่าวพูดสวน แทงใจดำเหล่าจักรพรรดิ ที่เคยตายตกภายใต้เงื้อมมือ ของเขาออกมาทันที “พวกเจ้าพ่ายแพ้ ให้กับข้าไปแล้วหนหนึ่ง เอาความมั่นใจอะไรมาชนะข้า ฮ่าๆ”

“เจ้า!! เจ้า!! ไอ้เด็กเวรบัดซบเอ๊ย!!”

ก่อนจักรพรรดิเทพมาร ฟู่เฉิง เขาจะกล่าวเตือน “เร็วเข้ารีบป่นกระดูกมันเร็วเข้า อย่าไปสนใจคำพูดมัน!!”

       ก่อนร่างพวกเขาจะหาย ฟึบ!! ออกไปเป็นทางยาว เต็มไปด้วยภาพเงาทับซ้อน ส่งศาสตราวุธ กำปั้น ที่เต็มเปี่ยมไปด้วยปราณพลังที่มหาศาล เข้าเข่นฆ่าสังหาร ออกไปเป็นทางยาว หลายพันหลายหมื่นกระบวนท่า ท้องฟ้าสว่างพร่างพราว ฉาบไปทั่วผืนฟ้า ภาพธรรม ญาณวิเศษ ขับเคลื่อนขึ้นมาสำแดงพลัง ถูกตัดสะบั้นเสียงดัง เคร้ง!!ออกมาก้องฟ้า มองเห็นเต๋า ธรรมต่างๆ ปลิวว่อน แตกกระจัดกระจายออกไปเป็นเศษละออง

      จนกายเป็นภาพสวรรค์สุราลัย ถูกฉีกกระชาก ราวกับจะตกลงมา จากสวรรค์เก้าชั้นฟ้า รอยแตกร้าวลุกลามออกไปทั่วอย่างรวดเร็ว ราวกับผืนฟ้าถูกทุบตีซ้ำๆ จนเกิดภาพท้องฟ้าล่มสลาย ออกไปเป็นทางยาว ไม่สมานตัวเข้าหากันอีกต่อไป

       ภาพนั้น ทำให้ปวงประชา ที่เริ่มทยอยมาสมทบ ยังชายฝั่งทะเลมืด หยงหย่วน ต่างก็อกสั่นขวัญผวา ภายในใจลึกๆ อย่างช่วยไม่ได้ เมื่อเห็นสงครามความเป็นไป

        ...ทว่ายิ่งเวลาการต่อสู้ ไหลผ่านไปยาวนานเท่าใด พวกอี้เฉินก็รับรู้ถึงความไม่ชอบมาพากล เมื่อรับรู้พวกเขาเหล่าผู้ตกลงสู่บาป ไม่รู้จักเหน็ดจักเหนื่อย จากการต่อสู้ เข่นฆ่ากันออกไปเบื้องหน้า ก้าวข้ามสิ่งที่ถูกเรียกว่า สิ่งมีชีวิตไปแล้ว

สายตาอี้เฉิน เผยความอิดโรยไม่น้อย เนื่องด้วยเขากรำศึก หนักมาหลายสนามรบ แทบไม่ได้พักหายใจ

        ด้านคนทวีปมืดที่ปะทะ กับผู้ไม่ดับสูญด้านล่างเขตชายฝั่งเอง ก็ยากลำบากไม่น้อยเช่นกัน เห็นได้ชัดพวกเขาสูญเสีย กำลังพลไปหลายล้านชีวิต ในเวลาไม่ถึง3วันเต็ม หากไม่ได้จางเหมย กับชายแก่ขั้นครึ่งก้าวจักรพรรดิ คอยยันเอาไว้เกรงว่า ปราการธรรมชาติ คงแตกกระเจิงไปแล้ว
 

        จักรพรรดิผู้อยู่บนจุดสูงสุดของโลกหล้า ที่มาพร้อมกับอี้เฉิน ไม่ว่าจะเป็น จักรพรรดิแมลง เหยียนซินหลาน เปาเปา จักรพรรดิต้องสาป แม้แต่แม่นางม่อลู่ ที่มีความทรงจำของจักรพรรดิเก้าภพ พวกเขายังไม่สามารถสลัดให้หลุด จากคู่ต่อสู้ของตนเองได้ ภายในใจอี้เฉิน จึงเผยความกังวล ขึ้นมาอย่างหนักหน่วง
 

        “เจ้ายังมีเวลา หันปรายตาไปมองทางอื่น อีกเช่นนั้นหรือไอ้เด็กเวรโอหัง เงาหัวของเจ้ากำลังจะไม่มี ยังไม่สำเหนียกตนเองอีก” ก่อนจักรพรรดิเพลิงอันหลาน จะเผยรอยยิ้ม ชั่วร้ายของเขาออกมากว้าง เหมือนว่าเขาจะเริ่ม กลับมาควบคุมร่างกายของเขาได้อีกครั้ง เมื่อแต้มสีดำ กลางหว่างคิ้วของเขา เริ่มเปล่งแสงสีดำสนิท ออกมาอย่างแจ่มชัด พร้อมปราณพลังความมืด แพร่ปกคลุมไปทั่วสรรพางค์กาย ราวกับหมึกสีดำสนิทของเขา

        จักรพรรดิเทพมาร ฟู่เฉิง เขาเองก็รับรู้ได้เช่นกันเมื่อ แต้มสีดำกลางหน้าผาก เริ่มหลอมรวมกับวิญญาณ ภายในร่างเขา ช้าๆ กำลังจะแปรเปลี่ยน เป็นผู้ตกลงสู่บาปอย่างสมบูรณ์

        รอยยิ้มกว้างชั่วร้าย ของเหล่าจักรพรรดิผู้ตกลงสู่บาป ถึงกับทำให้กายาอี้เฉินเย็นเยือก ขึ้นมาด้วยความหวาดหวั่น เมื่อเห็นหมอกความมืด หนา ระเบิดปะทุออกมา ราวกับเลือดลมหงส์มังกรเพลิง ที่พลุ่งพล่านปะทุ ทะยานขึ้นสู่ชั้นฟ้า

        ฝ่ามือจักรพรรดิเพลิง อันหลาน แปรเปลี่ยนเป็นเพลิงสีดำทมิฬ ส่งหมัดเข้ากลืนกินกวาดล้างอี้เฉิน แม้แต่ทะเลมืดยังเดือดพล่าน จากเปลวเพลิงสีดำ แผ่ซ่านอายความร้อน รุนแรงออกมา

        ม่านพลังอี้เฉินแตกเป็นเสี่ยงๆ ในเสี้ยวพริบตา เคร้ง!! จนแขนเขาเกิดบาดแผลไฟไหม้ เพลิงสีดำเข้าสูบกลืนพลังชีวิต ..อี้เฉินต้องเร่งการขับเคลื่อนปราณพลังรักษา เต๋าธรรม ชีวิตถูกเขาสำแดงออกมาใช้อย่างไม่เก็บออม พร้อมกับแค่นเสียง ชิ!! ออกมาอย่างไม่พอใจ

        เมื่อเห็นร่างจักรพรรดิทั้งสาม ไม่ปล่อยโอกาส ฆ่าสังหารอี้เฉินลงไป พวกเขาต่างก็พุ่งปราด เข่นฆ่าอี้เฉินอย่างบ้าคลั่ง เขย่าโยกคลอนผืนฟ้ามาอย่างรุนแรง ร่างมังกรคะนองน้ำ ของจักรพรรดิจ้าววังมังกร ที่อัดกระแทกอี้เฉินในตอนท้ายสุด เคร้ง!! ตู้ม!! ที่ดังออกมาก้องสนั่น เขย่าท้องฟ้า ถึงกับทำให้ร่างอี้เฉิน ปลิวกระเด็นออกไปไกล ริมฝีปากกระอักเลือดสด ออกมาคำใหญ่ กระแทกเข้าใส่ร่างเปาเปา ที่ปลิวกระเด็นออกมาเช่นกัน จนพวกเขาต้องปรายหางตา มองกันอยู่แวบหนึ่ง เมื่อเสียงกระดูกภายในร่าง พวกเขาลั่นออกมาทั่วตัว

         ก่อนจะค่อยๆ ยันกายขึ้นมายืนตัวตรง เช็ดเลือดสด ออกจากบริเวณมุมปาก เมื่อเสียง ฟึบ!! ฟึบ!! ฟึบ!! ฝีเท้าของเหล่าจักรพรรดิผู้ตกลงสู่บาป ปิดล้อม พวกอี้เฉินกับเปาเปา ที่ยืนหลังชนกันไว้อย่างสมบูรณ์