ดาบเทพมังกร (Sword of the Dragon God)

การเดินทางกลับนั้นแตกต่างจากขามาโดยสิ้นเชิง

เฟยหลงใช้เวลาเพียงหนึ่งวันกับอีกหนึ่งคืนในการเดินทางกลับมาถึงเขตชายป่าของสำนักมังกรคราม "วิชาก้าวเงา" ที่เฮยหลงสอนให้นั้นเป็นเคล็ดวิชาตัวเบาที่ล้ำเลิศเกินกว่าวิชาใดๆ ที่เขาเคยเห็น มันทำให้เขาสามารถเคลื่อนที่ผ่านป่าทึบได้อย่างรวดเร็วและเงียบกริบราวกับภูตพราย

ระหว่างการเดินทาง บทสนทนาแรกระหว่างเขากับสหายร่วมชะตาคนใหม่ก็ได้เริ่มต้นขึ้นในห้วงจิต

"เจ้าแข็งแกร่งขึ้นมาก...เฟยหลง" เฮยหลงกล่าวชม "พลังปราณปีศาจบริสุทธิ์ของข้าได้ชำระล้างเส้นชีพจรของเจ้าและยกระดับรากฐานของเจ้าสู่ขอบเขตวังวนอย่างสมบูรณ์แล้ว"

"ขอบคุณท่าน...เฮยหลง" เฟยหลงตอบกลับในใจ "แต่ข้ายังคงสงสัย...ภูติวิญญาณในสำนัก...เหตุใดพวกมันจึงดูแตกต่างจากท่านนัก?"

เฮยหลงถอนหายใจยาว เสียงของมันเต็มไปด้วยความดูแคลน **"สิ่งที่เจ้าเห็นนั่นคือเปลือกนอกที่ถูกกดขี่! คือวิญญาณที่ถูกจองจำด้วยพันธสัญญาแห่งทาส! สมาคมภูติวิญญาณของพวกมนุษย์จับกุมดวงวิญญาณของพวกพ้องข้าที่อ่อนแอลงหลังสงคราม แล้วใช้ศาสตร์ผนึกที่ป่าเถื่อนเพื่อลบเจตจำนงส่วนใหญ่ของพวกมันออกไป ทำให้พวกมันเชื่องและง่ายต่อการควบคุม จากนั้นก็นำไปประมูลขายในราคามหาศาล"

"พวกมันยังสร้างของอย่าง 'หินวิญญาณอสูร' หรือ 'แก่นโลหิตปีศาจ' ขึ้นมาเพื่อใช้เป็นอาหารเสริมพลังให้ภูติเหล่านั้น มันเป็นวิธีที่ฝืนธรรมชาติและน่ารังเกียจสิ้นดี พลังที่แท้จริงของพวกเรามาจากสายสัมพันธ์และการเติบโตไปพร้อมกับสหายร่วมชะตา...ไม่ใช่จากการถูกป้อนด้วยเศษพลังงานเหลือเดน!"

คำอธิบายของเฮยหลงทำให้เฟยหลงยิ่งรู้สึกโกรธแค้นและสงสารในชะตากรรมของเหล่าภูติวิญญาณมากขึ้นไปอีก

เมื่อเฟยหลงก้าวเท้ากลับเข้ามาในเขตของสำนักมังกรคราม ข่าวการกลับมาของเขาก็แพร่สะพานไปอย่างรวดเร็ว ศิษย์หลายคนที่เคยหัวเราะเยาะเขาต่างพากันมามุงดูด้วยความไม่เชื่อสายตา

เฟยหลงไม่ได้สนใจสายตาเหล่านั้น เขามุ่งหน้าตรงไปยังหอภารกิจทันที

เจ้าหน้าที่ผู้ดูแลที่เคยทำหน้าเบื่อหน่ายในวันนั้นถึงกับเบิกตากว้างเมื่อเห็นเฟยหลงเดินเข้ามาในสภาพที่สมบูรณ์ "เจ้า...เจ้ายังมีชีวิตอยู่!"

"ข้ามารายงานภารกิจ" เฟยหลงกล่าวเรียบๆ

"เจ้า...เจ้าทำสำเร็จรึ?" เจ้าหน้าที่ถามเสียงสั่น

เฟยหลงเล่าเรื่องที่เขาแต่งขึ้นอย่างแนบเนียน "ข้าได้เดินทางลึกเข้าไปในป่า และได้พบกับถ้ำใต้ดินลึกแห่งหนึ่ง ไอปีศาจทั้งหมดน่าจะถูกกักเก็บไว้ในนั้น หลังจากเกิดอาเพศบางอย่างทำให้หินถล่มปิดปากถ้ำ ไอปีศาจที่แผ่ออกมาก็เบาบางลงไปมากแล้วขอรับ"

"แล้วหลักฐานเล่า?"

เฟยหลงวางก้อนหินสีดำก้อนหนึ่งที่เขาเก็บมาจากก้นเหวลงบนโต๊ะ "ข้าสัมผัสได้ถึงไอปีศาจที่เข้มข้นที่สุดจากหินก้อนนี้"

ตามสัญญาณจากในห้วงจิตของเฟยหลง เฮยหลงได้ปลดปล่อยไอปีศาจบรรพกาลอันบริสุทธิ์ออกมาเพียงน้อยนิด...น้อยมากจนคนธรรมดาสัมผัสไม่ได้...แต่สำหรับอาจารย์ผู้ตรวจสอบที่ถูกเรียกตัวมาแล้ว มันคือพลังที่น่าสะพรึงกลัว!

"สวรรค์!" อาจารย์ท่านนั้นอุทาน "ไอนี่มัน...เก่าแก่และรุนแรงยิ่งนัก! ไม่ผิดแน่! นี่คือแกนกลางของแหล่งกำเนิดไอปีศาจ!"

เมื่อได้รับการยืนยันเช่นนั้น เจ้าหน้าที่ก็ประทับตราลงบนภารกิจของเฟยหลงด้วยมือที่สั่นเทา "ภารกิจ...สำเร็จ!"

ป้ายหยกประจำตัวของเฟยหลงส่องแสงวาบ...ตัวเลขคะแนนสมทบของเขาเปลี่ยนจาก '0' กลายเป็น '1000' ในทันที!

เสียงฮือฮาดังขึ้นทั่วทั้งหอภารกิจ!

และในจังหวะนั้นเอง เกาเฟิงและพรรคพวกที่ได้ยินข่าวก็รีบวิ่งเข้ามาดูพอดี เมื่อเขาเห็นคะแนนบนป้ายของเฟยหลง ใบหน้าของเขาก็ซีดเผือดสลับกับแดงก่ำด้วยความโกรธ

"เป็นไปไม่ได้! เจ้าต้องโกงแน่ๆ! คนอย่างเจ้าจะรอดจากป่าหมอกอสูรแล้วยังทำภารกิจสำเร็จได้อย่างไร!" เขาตวาดลั่น

อาจารย์ผู้ตรวจสอบหันไปมองเกาเฟิงด้วยสายตาเย็นชา "หุบปาก! ข้าเป็นผู้ยืนยันด้วยตนเอง เจ้ากำลังจะบอกว่าข้าตาบอดรึ?"

เกาเฟิงถึงกับหน้าหงอไปในทันที

เฟยหลงมองดูคะแนนสมทบของตนเอง แล้วหันไปเผชิญหน้ากับเกาเฟิงที่กำลังยืนตัวสั่นด้วยความโกรธ

เขาเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงที่สงบนิ่งแต่กลับหนักแน่นยิ่งกว่าครั้งไหนๆ...

"ศิษย์พี่เกา...หนึ่งเดือนยังไม่ผ่านพ้น...คะแนนสมทบ 500 คะแนนสำหรับการเดิมพัน...ข้าเตรียมพร้อมแล้ว"

เขาหยุดไปครู่หนึ่ง...แล้วจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของเกาเฟิง...

"ท่านล่ะ...พร้อมแล้วหรือยัง?"

คำท้าทายได้ถูกส่งกลับไปแล้ว...แต่ครั้งนี้...ผู้ที่ยืนอยู่ในตำแหน่งที่เหนือกว่า...ไม่ใช่คุณชายตระกูลใหญ่อีกต่อไป...แต่เป็นเด็กหนุ่มบ้านนอกผู้กลับมาจากป่ามรณะพร้อมกับความลับอันน่าสะพรึงกลัว!