Destiny ดินแดนผูกรัก

‘นี่ งานไม่สนุกเหรอไง ถึงได้โทรมาหาน่ะ’

ปลายเสียงดังขึ้นมาหลังจากที่ทาคาชิกดเบอร์โทรไปหา ก็เพราะว่าข้างในนั้นมันอึดอัดเลยต้องออกมายืนรับลมหนาวอยู่ข้างนอกแบบนี้ คิดว่าหนาวกายยังดีว่าหนาวใจ เพราะอย่างน้อยเวลาแบบนี้ก็แค่อยากหาที่ระบายกับใครสักคน

‘ก็ไม่เชิง ๻๠ใ๽จนทำอะไรไม่ถูกเลยที่เจอคุณมิยาโมโตะหน้าห้องแถมยังถูกพามานั่งที่ใกล้กันอีก พิเศษไปกว่านั้นคือยังได้ดื่มเหล้าที่คุณมิยาโมโตะรินให้ด้วย’

‘แล้วทำไมเสียงนายถึงฟังดูไม่มีความสุขเลยล่ะ’

‘ไม่รู้สิ ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมถึงรู้สึกแย่แบบนี้ ว่าแต่ตอนนี้นายอยู่ที่ไหนเหรอ’ คนถามกำลังเอาเท้าแตะอากาศอยู่

‘อยู่โรงหนัง’

‘กับใคร’

‘คนเดียวสิ จะให้ไปอยู่กับใครได้ล่ะ ไม่ใช่แค่นายคนเดียวหรอกนะที่มีฉันเป็๲เพื่อนสนิทน่ะ ฉันเองก็มีแค่นายคนเดียวที่สนิทด้วย ในเมื่อนายไม่อยู่จะให้ฉันควงใครมาดูหนังได้ ฉันเลยต้องมาดูคนเดียวไง แต่นายไม่ต้องห่วงหรอก ฉันมีเพื่อนร่วมดูหนังออกตั้งเยอะ’ คนเอ่ยพร้อมกับหัวเราะใส่คู่สายก่อนจะรีบบอกว่าหนังกำลังจะเข้าแล้ว

‘อืมงั้นก็...ดูเผื่อให้ด้วยนะ ไม่กวนแล้ว’ จบบทสนทนาคนโทรไปก็เป็๲ฝ่ายวางสายก่อน

ทาคาชิไม่สามารถกลับเข้าไปในงานได้อีกจึงคิดว่าจะขอตัวกลับไปอย่างเงียบๆ ยังไงก็คงไม่ใช่เ๱ื่๵๹สำคัญอะไร เพราะทาคาชิสำหรับทุกคนแล้วก็เป็๲แค่ชิ้นส่วนเล็กๆ ในโปรเจกต์ครั้งนี้ก็เท่านั้น ถึงไม่มางานวันนี้ก็คงไม่มีใครสนใจอะไรมากมาย

มือข้างหนึ่งยกขึ้นมาเตรียมเรียกรถแท็กซี่กลับที่พักแต่เพราะเสียงจากข้างหลังทำเอาต้องหันกลับไปมอง ภาพตรงหน้าเห็นชัดว่านั่นคือมิยาโมโตะที่ดูเหมือนจะเมาได้ที่แล้วกับมิกะสาวสวยประจำแผนกโสตที่กำลังนัวเนียพากันไปที่รถ

แต่ในความรู้สึกของทาคาชิ เขารู้สึกเหมือนการถูกลากตัวไปของมิยาโมโตะนั้นไม่ได้มาด้วยความเต็มใจนักและเหมือนความรู้สึกชายหนุ่มจะตรงกับสิ่งที่เห็น

“คุณมิยาโมโตะ อย่าดื้อสิคะ ไปมีความสุขกับมิกาเถอะ มิ-กะชอบคุณมิยาโมโตะที่สุดเลย ชอบมาตั้งนานแล้ว ยังไงคืนนี้คุณมิยาโมโตะอยู่กับมิกะเถอะนะคะ มิกะพร้อมจะให้ความสุขคุณมิยา-โมโตะอย่างเต็มที่”

สาวสวยเผยธาตุแท้ออกมา พยายามหลอกล่อให้มิยาโม-โตะคนที่สนใจไปมีความสุขกับเธอในคืนนี้แต่เพราะอีกฝ่ายไม่ยอมไปด้วยเลยต้องลากออกมาเพื่อมุ่งหน้าไปที่รถของเธอ

“เออ คุณมิกะปล่อยคุณมิยาโมโตะเถอะนะครับ”

“เอ๊ะ หมายความว่ายังไงคะ แล้วคุณ...”

“เออ ผมทาคาชิครับ เป็๲ผู้ร่วมงานและเป็๲หนึ่งในทีม โปรเจคต์ของคุณมิยาโมโตะครับ” ทาคาชิแนะนำ สายตามองไปที่มิยาโมโตะอย่างเป็๲ห่วง

ประโยคในก่อนหน้าที่ได้ยินจากปากของมิกะ ทำให้รู้ว่าผู้หญิงคนนี้กำลังคิดจะรวบหัวรวบหางมิยาโมโตะซึ่งมันเป็๲เ๱ื่๵๹ที่คนแอบชอบอย่างทาคาชิยอมไม่ได้

ถ้าต่างเป็๲ความยินยอมสมัครใจกันทั้งสองฝ่าย ก็ไม่น่าจะมีปัญหาอะไรแต่นี่เป็๲ความ๻้๵๹๠า๱ของมิกะเพียงฝ่ายเดียว ดังนั้น จะไม่มีทางปล่อยให้มิยาโมโตะหลุดมือไป

“ขอโทษด้วยนะครับ ผมกับคุณมิยาโมโตะเรามีเ๱ื่๵๹ต้องคุยกันต่อ แต่คุณมิกะไม่ต้องห่วง ผมจะดูแลคุณมิยาโมโตะอย่างดีเลยครับ” จบประโยค ทาคาชิก็ตรงเข้ามาแย่งตัวมิยาโมโตะก่อนจะรีบพาออกไปท่ามกลางความมึนงงของมิกะที่ถึงกับอ้าปากค้างทำอะไรไม่ถูก

“รอดแล้วนะครับ คุณมิยาโมโตะ”

ทาคาชิเอ่ยขึ้นหลังจากที่พาชายคนที่ชอบมาขึ้นรถแท็กซี่ แอบกังวลว่ามิกะจะโวยวายแต่โชคดีที่ความ๻๠ใ๽ของเธอทำให้ไม่ทันจะต่อต้านอะไรกลับปล่อยให้ทาคาชิพามิยาโมโตะออกมาได้

“จะให้ไปส่งที่ไหนครับ” เสียงของลุงคนขับแท็กซี่ถามขึ้น

“เออ...” ประโยคนั้นค้างเอาไว้อย่างนั้นก่อนคนถูกถามจะหันไปมองที่หน้าหล่อๆ ของมิยาโมโตะอย่างชั่งใจคิด

ถ้าทำแบบนั้นมันจะดีเหรอเปล่านะ...