“ท่านอาสอง ท่านทำแบบนี้เป็จังหวะ พรึบๆ” ชุนเซียนบอกวิธีการปั้มหัวใจตามจังหวะและแสดงให้ท่านอาสองดู “อาสะใภ้รองท่านทำแบบนี้” ชุนเชียนทำท่าผายปอดหายใจและเป่าลมเข้าไปในปากของหลินอวี่
“เร็วเข้า!”นางเร่งท่านอาสองและอาสะใภ้รอง เมื่อได้ยินการเร่งเร้าจากชุนเซียนเออร์ท่านอาสองก็รีบปั้มหัวใจตามจังหวะที่ชุนเซียนเออร์บอก หนึ่ง สอง สาม หนึ่ง สอง สาม จากนั้นอาสะใภ้รองก็เอามือบีบจมูกของหลินอวี่ก่อนจะเป่าลมเข้าไปในปากของลูกสาวนาง
“ทำต่อไปท่านอาอย่าหยุด”เมื่อเวลาผ่านไป หลินอวี่ที่นอนอยู่ก็สำลักเอาน้ำออกมาจากทางปากของนาง “แค็กๆ” ทุกคนที่อยู่บริเวณโดยรอบต่างก็ใกับการช่วยชีวิตที่แปลกประหลาดนี้
“ฮื่อๆ หลินอวี่ หลินอวี่ของข้าฟื้นแล้ว ”หลินเหยาร้องให้และกอดลูกสาวของนางไว้ในอ้อมกอด ด้วยตัวสั่นเทา พวกเขาต่างก็โล่งใจที่หลินอวี่ไม่เป็อะไรแล้ว “ท่านแม่” จากนั้นหลินอวี่ก็ร้องให้ออกมาด้วยความหวาดกลัว ความรู้สึกที่หายใจไม่ออกก่อนจะสำลักเอาน้ำเข้าไปนั้นช่างหน้าหวาดผวาเกินไปสำหรับนาง
“มันเกิดเื่อะไรขึ้นกันทำไมหลินอวี่ถึงตกน้ำได้”ตาเฒ่าหลินถามขึ้นมาทันที ยายเฒ่าที่ฟื้นขึ้นมาแล้วก็จ้องมองไปที่เด็กทั้งสาม
“เป็นาง นางเป็คนผลักหลินอวี่ตกลงไปในสระ”หลินหยูหยูรีบโยนความผิดให้กับชุนเซียนเออร์ทัันที และร้องให้ด้วยความหวาดกลัว “เพรียะ!”ไม่นานหลังจากที่หลินหยูหยูพูดจบเสียงฝ่ามืือกระทบกับใบหน้าของชุนเซียนเออร์ทันที เป็สะใภ้รองนั่นเองที่เป็คนตบนาง
เมื่อชุนเหมยลีเห็นดังนั้นนางจึงเอาตัวบังลูกสาวของนางเอาไว้ทันที “ไม่จริงชุนเซียนเออร์ของข้าไม่มีทางทำแบบนั้น”ชุนเหมยลีเชื่อว่าลูกสาวของนางไม่มีทางผลักหลินอวี่ตกลงไปในสระแน่นๆ มันต้องเป็เื่เข้าใจผิด
“นางสารเลว! ข้าบอกแล้วเห็นหรือยังตาเฒ่า ในที่สุดธาตุแท้ของนางเด็กร้ายกาจก็ออกมา ลูกเป็อย่างไรแม่ก็คงเป็แบบนั้น ข้าไม่เคยชอบใจเลยตอนที่ท่านพาเด็กคนนี้เข้ามา เลี้ยงไม่เชื่อง! ไล่นางออกไปจากตระกลููของเราเดี๋ยวนี้!”ยายเฒ่าชี้หน้าชุนเหมยลีด้วยความเกียจชังภายในใจของนางไม่เคยมองว่าชุนเหมยลีเป็ลูกสาวของนางแม้แต่น้อย
ในปีนั้นที่ตาเฒ่าเดินทางออกไปทำการค้า เมื่อเขากับมาได้พาเด็กทารกเพศหญิงกลับมาด้วย เมื่อสอบถาม ตาเฒ่าบอกกับนางว่าเขาเจอเด็กคนนี้ในระหว่างที่เดินทางกลับ ด้วยความที่ว่าตระกลูหลินไม่มีบุตรสาวสักคน มีแต่บุตรชาย เขาจึงอยากเลี้ยงดูนางในฐานนะบุตรสาวคนเล็กของตระกลู จึงเป็สาเหตุที่ทำให้นางทะเลาะกับตาแก่เรื่อยมา
จนถึงตอนนี้นางก็ทนไม่ไหวแล้วกับการเลี้ยงดูลูกสาวของใครก็ไม่รู้ ที่ไม่มีเืเนื้อเชื้อไขของนางแม้แต่นิดเดียว
เ้าใหญ่และเ้ารองต่างก็ตกตะลึง จนอ้าปากค้าง ตอนนั้นพวกเข้าคิดว่าเป็ลูกของท่านพ่อที่เกิดจากผู้หญิงที่อยู่ด้านนอกและนำกับมาเลี้ยงไว้ภายในตระกลู
แต่กลับกลายเป็ว่า น้องสามของพวกเขาต่างไม่มีความเกี่ยวข้องกันทางสายเืแม้แต่น้อย
หลินฟางได้ยินยายเฒ่าพูดดังนั้นนางก็ยิ้มเยาะด้วยความดูถูกที่แท้ก็ไม่ใช่บุตรสาวของตระกลูหลิน “ข้าว่าแล้วข้าได้ยินคนเขาลือกันว่าน้องสามคบชู้จึงโดนนายท่านชุนจื่อหย่าออกมา”หลินฟางไม่ปล่อยโอกาสนี้ไปนางพูดในสิ่งที่ได้ยินมาทันที
เมื่อยายเฒ่าได้ยินดังนั้นนางก็ชี้หน้าชุนเหมยลี “ข้าว่าแล้วเชียว ว่านางจะทำให้ตระกูลเราเสี่อมเสีย ไงเล่าตาแก่งามหน้านัก!” ตาเฒ่าหลินหันไปมองชุนเหมยลี สายตาพลันวูบไหวไปมา เขาเสียใจอย่างมากเขาน่าจะเชื่อยายเฒ่าหลินั้แ่แรก
“ท่านพ่อ…”ชุนเหมยลีเรียกท่านพ่อของนางก่อนจะโดนยาเฒ่าตวาดกลับมา “ใครพ่อเ้ากัน นังลูกไม่มีพ่อ!”ยายเฒ่าหลินด่าด้วยความเกรี้ยวกราดพลางชี้หน้าแล้ว “ถุ๋ย” น้ำลายไปทางชุนเหมยลี
“ท่านแม่ ท่านใจเย็นก่อน”สะใภ้ใหญ่ค่อยๆเอามือลูบหลังยายเฒ่าเพื่อให้นางหายโกรธ แต่ภายในใจของนางกำลังมีความสุขเป็อย่างมากในที่สุดนางก็มีวันนี้จนได้
ชุนเหมยลีตกตะลึง ใบหน้าของนางซีดขาวเหมือนกับกระดาษ และพึมพำออกมาเบาๆว่า “ไม่จริง ไม่จริง” ชุนเซียนเออร์เห็นแม่ของนางขาดสติไปแล้ว นางรีบเข้าไปโอบกอดท่านแม่ของนางให้คลายความะเืใจ คำพูดของยายเฒ่าหลินได้ทำร้ายจิตใจแม่ของนางเป็อย่างมาก
“ท่านแม่ ท่านยังมีข้านะเ้าคะ”นางกระซิบที่ข้างหูของท่านแม่ของนางพลางลูบหลังของนางเบาๆ นางกวาดตามองไปทางพวกเขาด้วยแววตาที่เฉยเมย แล้วไปหยุดลงที่ท่านตาของนาง “ข้าไม่ได้เป็คนผลักนาง”
“นี่เ้าหาว่าลูกสาวข้าเป็คนผลักน้องของตัวเองหรอ!”สะใภ้ใหญ่ตวาดออกมาทันที นางหันไปมองลูกสาวของตัวเองที่มีท่าทางหวาดกลัวและใเป็อย่างมาก “นี่เ้ากะจะโยนความผิดให้กับลูกสาวของข้าน่ะหรือ พวกข้าอยู่กันมาตั้งนานกลับไม่มีเื่แต่พอมีเ้าเข้ามาอยู่ก็มีแต่เื่”สะใภ้ใหญ่พูดกลับไป
“ท่านแม่ข้าไม่ได้เป็คนทำนะเ้าคะ”หลินหยูหยูบอกกับท่านแม่ของนางด้วยเสียงที่สั่นเครือก่อนจะยกมือขึ้นปาดน้ำตาออกไปเบาๆ ยิ่งทำให้นางยิ่งดูน่าสงสารยิ่งนัก
ชุนเซียนเออร์เมื่อเห็นแบบนั้นนางก็ไม่พูดอะไรอีก ทุกคนที่นี่ได้ตัดสินแล้วว่านางเป็คนผิด นางมองหลินหยูหยูด้วยสายตาที่เ็า เมื่อหลินหยูหยูสบตาเข้ากับนางก็ต้องสะดุ้งใ แล้วกอดท่านแม่ของนางด้วยความหวาดระแวง
“พอได้แล้ว! ไล่นางออกไปจากตระกูลหลิน ข้าไม่เคยมีบุตรสาว!”ยายแก่ไล่ชุนเหมยลีและลูกสาวของนางอีกรอบ
“ท่านแม่…”ชุนเหมยลีเรียกนางด้วยน้ำตานองหน้า และหันไปเรียกตาแก่ “ท่านพ่อ” เมื่อเห็นสายตาของมารดาที่เต็มไปด้วยความเกลียดชังแล้ว นางก็รู้สึกจุกแน่นที่หน้าอกและหันไปมองท่านพ่อของนาง ด้วยท่าทางที่น่าสงสาร
“เ้ากับลูกไปซะเถอะ ข้าไม่มีอะไรจะพูด!”ตาเฒ่าบอกกับชุนเหมยลีก่อนจะหันหลังจากไป
พี่ใหญ่มองนางด้วยสายตาที่เปลี่ยนไป ส่วนเ้ารองก็มองพวกนางด้วยความรังเกียจและพูดว่า “ดีเท่าไหร่แล้วที่ลูกสาวของข้ายังมีชีวิตอยู่ไม่อย่างนั้น นางเด็กนี่คงต้องเข้าไปนอนในคุกแล้ว”เ้ารองพูดออกไปด้วยความโกรธ
“เหอะ!”ชุนเซียนเออร์หัวเราะออกมาเบาๆ “พวกเราไปกันเถอะท่านแม่” นางหันไปบอกกับท่านแม่ของนางก่อนจะจูงมือแม่ของนางไปเก็บข้าวของ
“หลินอวี่ ใครเป็คนผลักเ้ากัน” หลินอวี่ที่เต็มไปด้วยความหวาดกลัวอยู่แล้วก็ร้องให้ออกมาเสียงดังลั่น นางไม่รู้จริงๆว่าใครเป็คนผลักนาง “ข้าไม่รู้ ข้าไม่รู้ท่านแม่” จากนั้นนางก็ร้องให้ต่อไปอีก
ชุนเซียนเออร์หันกลับไปมองเด็กสาวที่กำลังร้องให้ด้วยความหวาดกลัวและยิ้มให้นางอย่างอ่อนโยนและพาท่านแม่ของนางเดินจากไป
เมื่อมาถึงเรือนของนางแล้วนางก็พาท่านแม่นั่งลง ชุนเหมยลียังคงไม่พูดจา นางมองท่านแม่ของนางด้วยความปวดใจ “เราเก็บของกันเถอะเ้าคะ พรุ่งนี้เราจะได้ออกไปแต่เช้า”นางบอกกับท่านแม่ของนาง เมื่อมองดูท้องฟ้ามันก็เป็ยามซวีเข้าไปแล้ว ประตูเมืองน่าจะปิดแล้วถึงออกไปตอนนี้พวกนางก็ออกไปจากเมืองไม่ได้ (ยามซวีหมายถึงเวลา 19.00-21.00 น.)
วันรุ่งขึ้นพวกนางได้เตรียมตัวเพื่อที่จะออกไปจากตระกลูหลิน เมื่อขนห่อผ้าออกมาก็เจอตาเฒ่าหลินยืนอยู่ตรงหน้าประตู
“ตามข้ามา…”ตาเฒ่าหันไปพูดกับชุนเหมยลี
“เ้าค่ะ…ท่านพ่อ”นางหันไปบอกกับบุตรสาวของนาง “เ้ารอแม่ตรงนี้ก่อนเดี๋ยวแม่กลับมา” จากนั้นนางจึงเดินตามตาเฒ่าหลินไปทางห้องหนังสือ
“เ้าค่ะท่านแม่ ข้าจะรอท่านตรงนี้”นางรอท่านแม่ของนางได้ประมาณครึ่งชั่วยามก็เห็นท่านแม่ของนางเดินออกมาด้วยดวงตาที่แดงกำ ท่านแม่ของนางคงเพิ่งจะผ่านการร้องให้มา
(นิยายเื่ฮูหยินขี้เมาของท่านแม่ทับ กับระบบร้านสุราต่างมิติ เป็เื่ที่แต่งขี้นตามจิตนาการของไรต์ บางตอนอาจดูแปลกๆ หรือมีคำผิดหลงไปบ้าง นักอ่านที่รักคอมเมนต์แจ้งไรต์ให้แก้ไข้ได้นะคะ (((โปรดอย่าคอมเมนต์รุนแรง ไรต์ตัวน้อยอาจจะนอยได้ ))) อย่าลืมกดติดตามและให้กำลังใจไรต์เหมือนเดิมด้วยนะคะ)
1K
