กำเนิดราชาแห่งราชันย์

    Ep.12

    หอตำราตระกูลจางแบ่งออกเป็น 4 ชั้น โดยชั้นแรกจะเป็นตำราจำพวก พื้นฐานลมปราณ และ พื้นฐานสมุนไพร
    ส่วนชั้น 2และ3 นั้นจะเป็นจำพวกตำราวิชาทั้งท่าเท้าและมือ โดยชั้น2จะเป็นวิชาระดับพื้นฐานขั้นต้นจนถึงขั้นกลาง มีมากกว่าร้อยเล่มให้ศึกษา
    และชั้น3 เป็นวิชาระดับพื้นฐานขั้นปรายมีเพียง 50 เล่มให้ศึกษา
    ส่วนชั้นสุดท้ายชั้น4 จะเป็นตำราต่อสู้โดยเฉพาะ และตำราทั้งหมดในชั้นนี้ต่่างเป็น ตำราระดับกำเนิดขั้นต้นทั้งสิ้น มันมีจำนวนเพียงนิ้วมือทั้งสองข้างรวมกันเท่านั้น
    และในชั้น4 ว่ากันว่าจะมีห้องหนึ่งที่เก็บตำราระดับกำเนิดขั้นกลางเอาไว้รวมถึงประวัติของตระกูลจางนับตั้งแต่ผู้นำรุ่นที่1
    ตามที่ผู้นำคนปัจจุบันได้กล่าวเอาไว้ ตำราในห้องนี้จะไม่ใช้เป็นเราผู้เลืือกตำรา แต่จะเป็นตำราที่เลืกเรา
    เพราะจางหยวนก็เป็นหนึ่งในผู้ถูกเลือกคนที่9ในบรรดาผู้นำตระกูลทั้ง24รุ่น แต่จางหยวนถูกเลือกเพียงตำราเล่มเดียว ทำให้ห้องนั้นถูกเข้าใจผิดคิดว่ามีตำราเพียงเล่มเดียว แท้จริงไม่เลย
    ...........
    จางหมิงที่วิ่งชนไล่หยิบตำราในชั้นแรกอย่างมั้วซั้ว 4-5 เล่ม ก่อนจะไปหลบอยู่ในห้องฝึกวิชา
    ห้องฝึกวิชามีขนาดเท่ากับห้องเรียนในโรงเรียน ในแต่ระชั้นจะมีห้องฝึกวิชาด้วยกัน 3 ห้อง
    '' ไหนดูซิข้าหยิบตำราอะไรมาบ้าง.... '' จางหมิง มองหาที่นั่งแจ่มๆ พลางเอาตำราที่หยิบติดมือขึ้นมาดู หลังจากอ่านชื่อตำราทั้ง 5 เล่นจนหมด จางหมิงก็แบะปากออกมา
    '' แค่ชื่อของมันข้าก็ไม่อยากจะฝึกเเล้ว...แต่ก็ชั้งเถอะไหนๆก็หยิบติดมือมาเเล้ว...จะไม่ลองฝึกหน่อยก็คงจะไม่ได้ '' ว่าเเล้วจางหมิงก็เอาตำราเล่นแรกขึ้นมาอ่านเนื้อหาข้างใน
    ตำราที่จางหมิงกำลังอ่านนั้นมีชื่อเรียกว่า ''ตำรารวบรวมปราณ'' จางหมิงที่ใช้ความสามารถของแหวนรัติกาล เพียงแค่นิ้วข้างที่สวมแหวนรัติกาลแตะโดนตัวอักษรภายในตำรา
    ตัวอักษรเหล่านั้นก็จะไหลผ่านนิ้วเข้ามาในสมอง เพียงแค่นึกหรือพูดในใจตัวอักษรเหล่านั้นก็จะปรากฏขึ้นมา ราวกับพวกมันเกิดมาพร้อมกับจางหมิง
    '' ฮิฮิ แบบนี้ก็ง่ายยสิ '' จางหมิงหัวเราะกับความสามารถของแหวนรัติกาล ก่อนจะใช้นิ้วมือลากตัวอักษรตั้งแต่หน้าแรกยันตัวอักษรตัวสุดท้ายของตำรา
    จางหมิงใช้เวลาลากตัวอักษรบอยู่ 10 นาที ถึงจะจำเนื้อหาของตำรารวบรวมปราณได้ทั้งหมด ทั้งนี้จางหมิงยังได้กระจ่างถึงความสามารถขอบเขตของเเหวนรัติกาลเพิ่มขึ้นมาอีกข้อ
    '' ถึงแม้จะจำเนื้อหาได้ทั้งหมด...แต่ก็ใช้ว่าจะใช้ออกมาได้...นี้คงเป็นขอบเขตของการจดจำสินะ '' จางหมิงพลางหยิบสมุดบันทึกสุดโปรดที่ใช้ตอนในป่าออกมาจากแหวน พร้อมกับพู่กันข้นนกที่พกติดตัวเขียนอะไรบ้าง อย่างก่อนจะเก็บลงไปแบบเดิม
    '' ต่อไปก็ภาคปฏิบัติ '' จางหมิงยันตัวเองขึ้นยืน และนึกถึงเนื้อหาตำรารวบรวมปราณหน้าแรก ชั้วอึดใจหนึ่งเนื้อหาทั้งหมดในหน้าแรกก็ปรากฏในสมองเขา
    ในหน้าแรกของตำรารวบรวมปราณ มีเพียงบอกให้เขาหัดโคจรปราณวนรอบสะดือให้ถึงหนึ่งร้อยรอบเสียก่อน ถึงจะไปหน้าต่อไปได้
    '' หนึ่งร้อยเองหรือง่ายไป... '' ไม่ทันจะพูดจบ เมื่อจางหมิงลองโคจรปราณวนรอบสะดือเพียงครั้งเดียว พบว่ามันเป็นอะไรที่ทรมาณเป็นอย่างมาก กว่าจะได้แต่ละรอบจางหมิงแถบอยากเอาหัวโขกกำแพง
    เวลาผ่านไปครึ่งชั้วโมง
    '' 97...98...99...1..100รอบ '' จางหมิงแถบจะกระอักเลือดตายเมื่อเขาโคจรครบหนึ่งร้อยรอบ เม็ดเหงือมากมายต่างเต็มใบหน้าและหลังของจางหมิง
    จางหมิงนอนหงายพักเหนื่อยครึ่งชั้วโมง ก่อนจะมาเริ่มอ่านเนื้อหาในหน้าที่สองต่อ
    ในหน้าที่สองของตำรา บอกให้เขาโคจรวรรอบสะดือเหมือนเดิม แต่หลังจากโครจรวนรอบสะดือหนึ่งรอบให้ส่งปราณที่โคจรไปยังแขนขวาทำซ้ำแบบนี้ร้อยครั้ง
    หลังจากอ่านเนื้อหาในหน้าที่สองจบ จางหมิงคิดว่าผูกคอตายใต้ต้นถั้วงอกยังจะง่ายเสียกว่า จางหมิงจึงลองอ่านเนื้อหาหน้าที่ 3 4 5 ดู
    แปะะ!!
    จางหมิงเสยหน้าผากของตัวเองไปที่หนึ่ง เนื้าหาในหน้าที่ 3 4 5 มันไม่ต่างอะไรกับหน้าที่สองเลยแม้แต่น้อย เพียงเปลี่ยนจากแขนขวา มาแขนซ้าย จากนั้นลงมาขาขวา และขาซ้าย
    '' บ้าเอ้ย!! นี้ถ้าหยิบตำราบ้าบออะไรมาเนี้ย '' จางหมิงสถบคำด่าตัวเองออกมา
    ถึงปากจะขยับบ่น แต่จางหมิงก็โคจรปราณอยู่ตลอดเวลา พอวนรอบสะดือครบหนึ่งรอบก็ส่งปราณไปยังแขนขวาต่อ ทำซ้ำแบบนี้จนครบหนึ่งร้อยครั้ง จางหมิงก็หมดแรงนอนหงายพักเหมือนเดิม
    เวลาล่วงเลยไปจนถึงตอนเย็นจางหมิงถึงจะฝึกสำเร็จในหน้าที่ 5
    แต่สภาพของเขาในตอนนี้ราวกับซอมบี้ ปราณในร่างกายต่างถูกใช้ในการฝึกจนหมด ในตาเป็นสีแดงมีเส้นเลือดฝอยเต็มไปหมด แถมผมเผ้ายังกระเซอะกระเซิงราวกับพึ่งทำการทดลองผิดพลาดมา
    จางหมิงเดินโซซัดโซเซออกมาจากห้องฝึกราวกับเขาสามารถจะล้มได้ทุกเวลา จางเทียนที่กำลังเคลียเอกสารบนโต๊ะก็ตกใจเมื่อเห็นจางหมิง
    '' นายน้อยนี้ท่านไปทำอะไรมา...ทำไมปราณในร่างกายของท่านถึงหายไปหมด '' จางเทียนรีบวิ่งเขามาพยุงจางหมิงพลางตรวจดูปราณในร่างกาย พบว่าปราณในร่ายกายของจางหมิงถูกใช้งานไปจนหมดไม่มีเหลือ
    '' ข้าแค่ฝึกตำราในชั้นแรกเฉยๆ...ไม่มีอะไรมากหรอก '' น้ำเสียงของจางหมิงแถบจะเบาจนไม่ได้ยิน แต่ไม่ใช้กับจางเทียนที่เป็นผู้อวุโสของตระกูล
    '' ฮะ!! นายน้อยท่านไม่รู้หรือว่าจะต้องมีปราณรวบรวมก่อน ถึงจะฝึกวิชาในชั้นแรกและสองได้ของหอตำราได้ หากระดับปราณน้อยกว่าปราณรวบรวมจะทำให้โคจรยิ่งลำบากขึ้นเป็น 10 เท่า '' จางเทียนตกใจอย่างสุดขีดเมื่อเห็นจางหมิงฝืนโคจรปราณทั้งที่ยังอยู่ในปราณก่อเกิดอยู่
    จางเทียนใช้เวลาไม่นานก็พาจางหมิงกลับตำหนักของตัวเอง จางหมิงเมื่อถูกจางเทียนพยุงมาถึงห้องเขาก็รีบทะยานตัวเข้าสู่เตียงนอนสุดโปรดแล้วหลับทันที
    =================================================================================
    รู้มั้ยในแต่ละคอมเม้นทำให้ผมมีกำลังใจในการเขียนนิยายมากขึ้นด้วยนะครับ