สวาทครูสาว

ครูนวลย้ายมาประจำอยู่ที่โรงเรียนนี้ได้ประมาณหนึ่งเดือนแล้ว เธอเป็๲ครูสอนวิชาศิลปะที่สวยสง่า บอบบาง ผิวขาวเนียน หุ่นดีแบบที่เคยเป็๲ดาวคณะในสมัยมหาวิทยาลัย ใบหน้าหวานละมุน ดวงตากลมโตที่แฝงความอ่อนโยนแต่แอบเศร้าลึกๆ ผมยาวสลวยมักมัดหลวมๆ ไว้ข้างหลัง

บ้านพักของเธอตั้งอยู่นอกพื้นที่หลักของโรงเรียน เลยสวนเกษตรไปอีกหน่อย ค่อนข้างห่างไกลจากบ้านพักครูคนอื่นๆ ทำให้เธอได้อยู่เงียบๆ ตามที่ชอบ เธอไม่ค่อยสุงสิงกับใครนัก ชอบนั่งอ่านหนังสือหรือวาดภาพคนเดียวในบ้านพักเล็กๆ ที่มีระเบียงมองเห็นทุ่งนาและสวนกล้วยไม้ไกลๆ

น้าศร ซึ่งเป็๲ภารโรงของโรงเรียน เริ่มรู้จักกับครูนวลจากงานเล็กๆ น้อยๆ ที่โรงเรียน เช่น ช่วยซ่อมไฟในห้องเรียน หรือช่วยยกของหนักให้เธอตอนจัดนิทรรศการศิลปะของนักเรียน ความสัมพันธ์เริ่มจากคำพูดสุภาพและรอยยิ้มที่อบอุ่นของเขา

ครั้งแรกที่น้าศรขับรถส่งเอกสารไปให้เธอที่บ้านพัก เพราะฝนตกหนักและเธอไม่มีรถ ครูนวลยืนรอที่ระเบียงด้วยเสื้อคลุมบางๆ ผมเปียกฝนเล็กน้อย ใบหน้าซีดเซียวแต่ยังสวยสง่า

“ขอบคุณมากนะคะ น้าศร” เธอพูดเสียงนุ่ม มือรับเอกสารจากเขา นิ้วของทั้งสองแตะกันเบาๆ ชั่วขณะนั้นทำให้ครูนวลรู้สึกถึงความอบอุ่นที่แผ่ซ่านขึ้นมาอย่างประหลาด เธอชะงักเล็กน้อยก่อนจะรีบยิ้มปกปิด

น้าศรยิ้มตอบ “ไม่เป็๞ไรครับ ฝนตกขนาดนี้ เดี๋ยวผมช่วยยกของเข้าไปให้ก่อน”

เขาช่วยยกกล่องสีและอุปกรณ์วาดภาพที่เปียกฝนเข้าไปในบ้านพัก ระหว่างนั้นครูนวลชงชาร้อนให้เขา ทั้งคู่นั่งคุยกันที่ระเบียงเล็กน้อย เ๱ื่๵๹งาน เ๱ื่๵๹ฝน เ๱ื่๵๹ชีวิตเรียบง่ายในโรงเรียนชนบท น้าศรพูดน้อยแต่ฟังเก่ง ทำให้ครูนวลรู้สึกผ่อนคลายอย่างที่ไม่เคยเป็๲มานาน

หลังจากนั้น ความสัมพันธ์ค่อยๆ เพิ่มความใกล้ชิดขึ้นทีละน้อย น้าศรเริ่มแวะมาช่วยงานเล็กๆ ที่บ้านพักเธอ เช่น ช่วยตัดหญ้ารอบบ้าน ช่วยซ่อมรั้วไม้ที่ชำรุด หรือช่วยยกกระถางต้นไม้หนักๆ ให้