บทที่ 31 ห้องทำงานของคณบดี
ที่จริงแล้ว ไม่ว่าใครก็ตามที่จะเป็หมอจะเข้าใจดีว่าสิ่งที่เฉินกั๋วกวงพูดเมื่อกี้นั้นมีความเสี่ยงแค่ไหน
ในโลกนี้ไม่มีคนไข้รายใดที่สามารถรักษาให้หายขาดได้หนึ่งร้อยเปอร์เซ็นต์ และไม่มีการผ่าตัดใดที่จะประสบผลสำเร็จได้หนึ่งร้อยเปอร์เซ็นต์เช่นกัน
หากสำเร็จ สมาชิกในครอบครัวส่วนมากก็คิดแค่เพียงว่าเป็หน้าที่ของแพทย์เท่านั้น แต่ถ้ามันล้มเหลว ก็จะต้องเผชิญหน้ากับการถูกวิพากษ์วิจารณ์และการตำหนิหน้าที่รับผิดชอบ
โดยเฉพาะคนอย่างเฉินกั๋วกวงที่สัญญาไว้ก่อนการผ่าตัด ถ้าไม่สามารถทำตามสัญญาหลังจากผ่าตัด อย่างร้ายแรงที่สุดก็คืออาจทำลายอาชีพการงานในชีวิตที่เหลือเขาได้เลย
แต่หากเป็แพทย์คนอื่น อาจจะไม่ต่อสู้อย่างหนักขนาดนี้เพื่อคนไข้ที่เขาไม่รู้จักด้วยซ้ำ
แต่เวลานี้เฉินกั๋วกวงกลับเดิมพันชื่อเสียงทั้งหมดของเขากับหญิงท้องแก่ที่อยู่ตรงหน้า
แพทย์ต้องทำการรักษาโรคและช่วยชีวิต เพราะนั่นคือหน้าที่ของแพทย์!
อย่างน้อย เฉินกั๋วกวงเองก็ไม่ได้รู้สึกว่าการที่ตัวเองไปรับประกันแบบนี้เป็อะไรที่ไม่ถูกไม่ควร
...
ไม่กี่นาทีต่อมา
ณ ห้องผ่าตัด
เฉินกั๋วกวง หานชิงอวี่ รวมถึงแพทย์ฉุกเฉินคนอื่นอีกหลายคน เวลานี้ต่างยืนอยู่ข้างเตียงผ่าตัดที่หญิงตั้งครรภ์นอนอยู่
ในขณะที่ทุกคนกำลังเตรียมมอบหมายงาน เฉินกั๋วกวงก็พูดขึ้น
“เสี่ยวหาน นายมารับผิดชอบการผ่าตัด พวกเราจะเป็ผู้ช่วยให้นายเอง”
คำพูดประโยคนี้ของเฉินกั๋วกวง ทำให้ทุกคนรอบตัวรวมถึงหานชิงอวี่ตกตะลึงอยู่กับที่ทันที
ไม่เพียงเท่านั้น แพทย์คนอื่น ๆ รอบตัวก็เริ่มพูดคัดค้านทันที
“หมอเฉิน มันไม่ถูกหรือเปล่าครับ เราควรปฏิบัติตามกฎ เสี่ยวหานเป็คนใหม่ในแผนก จะทำได้อย่างไร...”
“ใช่แล้วครับหัวหน้าเฉิน คุณรับผิดชอบในการผ่าตัดนี้ดีกว่าครับ แบบนั้นเราเองก็จะรู้สึกมั่นใจมากขึ้นด้วย”
“ใช่แล้วครับ ถึงยังไงหานชิงอวี่ก็ยังเป็แค่นักศึกษา ST คนหนึ่ง ถ้ามีอะไรผิดพลาด พวกเรารับผิดชอบกันไม่ไหวหรอกนะครับ”
อย่างไรก็ตาม การคัดค้านเหล่านี้สุดท้ายแล้วก็เป็เฉินกั๋วกวงที่ตัดสินใจอย่างแน่วแน่
“ใคร ๆ ก็ต้องมีครั้งแรกทั้งนั้น ถ้าไม่เคยทำการผ่าตัดมาก่อน ก็ไม่เหมาะสมที่จะขึ้นเตียงผ่าตัดเหรอ? ทุกเื่จะต้องเป็ขั้นตอนนั่นแหละ”
“ไม่ต้องพูดอะไรอีกแล้ว ฉันขอสัญญากับทุกคน”
“หากมีอะไรผิดพลาดระหว่างการผ่าตัดวันนี้ ฉันจะรับผิดชอบทุกอย่างเอง!”
ขณะที่เฉินกั๋วกวงพูด เขาก็กวักมือเรียกให้หานชิงอวี่มายืนอยู่ด้านข้าง
“เสี่ยวหาน มานี่เร็ว นายมาทำการผ่าตัดครั้งนี้ให้สำเร็จ”
อีกด้านหนึ่ง หานชิงอวี่มีความมั่นใจมากกับการผ่าตัดที่อยู่ตรงหน้า อันที่จริงทักษะการผ่าตัดของเขาก็เพิ่งได้รับการอัปเกรดเป็ระดับ 4
สำหรับการผ่าตัดครั้งนี้ ถือโอกาสเป็การก้าวะโเลยแล้วกัน
แต่เมื่อมองหานชิงอวี่ที่กำลังเดินไปหาเฉินกั๋วกวงทีละก้าว ผู้คนรอบตัวยังคงแสดงสีหน้าคร่ำครวญ
ในสายตาของคนอื่น แพทย์หนุ่มคนนี้ถูกท่านผู้เฒ่าเฉินกั๋วกวงลากไปเป็ทาส หากตอนนั้นเกิดปัญหาอะไรขึ้น น่าจะถูกผลักไปหาหานชิงอวี่ที่อยู่ตรงหน้านั่นแหละ
แม้ว่าเสียงจะเบามาก แต่ห้องผ่าตัดค่อนข้างเงียบ ถึงพวกเขาจะกดเสียงพูดคุยกันเบา ๆ แต่ก็สามารถได้ยินอย่างชัดเจน
“เสี่ยวหานคนนี้โชคร้ายจริง ๆ ที่ต้องมาผ่าตัดทันทีที่มาถึง ฉันเห็นระดับความยากนี้แล้ว ต่อให้เป็พวกนายกับฉันทำการผ่าตัดนี้เองก็ยังค่อนข้างยากเลย...”
“เดิมทีฉันอยากให้หัวหน้าเฉินทำการผ่าตัดครั้งนี้ให้สำเร็จนะ คิดไม่ถึงเลยว่าหัวหน้าเฉินจะโยนงานให้คนอื่นซะอย่างนั้น”
“ฉันไม่รู้จริง ๆ ว่าหัวหน้าเฉินคิดอะไรอยู่ ถ้าตัวเขาไม่อยากทำการผ่าตัดนี้ เมื่อกี้ก็ไม่ควรรับไหมล่ะ หัวหน้าเฉินนี่คือ...”
่เวลาหนึ่ง ทั้งห้องผ่าตัดก็เต็มไปด้วยเสียงกระซิบกระซาบ
สุดท้ายแล้วหานชิงอวี่ก็เริ่มจัดระบบงานของทุกคน จากนั้นเสียงเหล่านี้ก็ถูกระงับ
การผ่าตัดครั้งนี้จึงได้เริ่มเปิดฉากขึ้นด้วยความสงสัยและความอยากรู้อยากเห็นต่าง ๆ
หานชิงอวี่ยืนอยู่ตรงหน้าหญิงตั้งครรภ์ จากนั้นแตะท้องของเธอเบา ๆ แล้วยืนหลับตา
เมื่อเห็นเหตุการณ์ตรงหน้า ทุกคนก็อดไม่ได้ที่จะเยาะเย้ยในใจ ท้ายที่สุดคนใหม่เมื่อต้องทำการผ่าตัดยังไงก็ต้องกังวลอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ แต่หานชิงอวี่เป็คนแรกที่แตะท้องของหญิงตั้งครรภ์แล้วสวดภาวนา
ทว่าในความเป็จริงนั้น หานชิงอวี่ไม่ได้กำลังสวดมนต์อยู่
เขาใช้ทักษะการตรวจร่างกายของตัวเองเพื่อสำรวจตำแหน่งของทารกและอวัยวะภายในท้องของหญิงตั้งครรภ์ที่อยู่ตรงหน้า
อันที่จริงมดลูกของหญิงตั้งครรภ์ในระหว่างตั้งครรภ์จะค่อนข้างบาง และบริเวณที่ทำการผ่าตัดคือบริเวณหน้าท้อง หากประมาทเพียงนิดเดียวอาจทำให้เกิดอันตรายต่อทารกในครรภ์ได้ และในกรณีที่ร้ายแรงก็คือสามารถทำให้เกิดการแท้งบุตรได้
วินาทีต่อมา แพทย์คนอื่นรอบตัวก็ไม่สามารถหัวเราะออกมาได้อีกต่อไป
เมื่อหานชิงอวี่หยิบมีดผ่าตัดขึ้นมาถือในมือแล้วทำการกรีดเปิดช่องท้องของหญิงตั้งครรภ์ที่ได้รับการฉีดยาชาแล้ว
ทั้งแม่นยำและประณีตสวยงาม
ทันทีที่ผ่าเปิดช่องท้องแบบนี้ บรรดาแพทย์รอบตัวที่เพิ่งสงสัยในตัวหานชิงอวี่ก็นึกถึงแค่สองคำนี้เท่านั้น
นี่มันอะไรกัน?
หรือหานชิงอวี่มีความสามารถในการผ่าตัดให้เสร็จด้วยตัวคนเดียวจริง ๆ เหรอ?
...
สองชั่วโมงต่อมา การผ่าตัดก็เสร็จสิ้น
เมื่อการผ่าตัดเสร็จสมบูรณ์ เหล่าแพทย์ที่อยู่รอบ ๆ ก็ตกตะลึงอ้าปากค้างกับเหตุการณ์ตรงหน้า
หานชิงอวี่ทำได้เยี่ยมมากตลอดการผ่าตัด ไม่เพียงแค่ลงมีดอย่างเด็ดขาดเท่านั้น แต่การกรีดแต่ละครั้งก็ยังเหมือนกับงานศิลปะ
แพทย์เก่า ๆ ที่รักษาคนไข้ในแผนกฉุกเฉินมาหลายปีที่รายล้อมอยู่ต่างชื่นชมฝีมือที่คล่องแคล่วของหานชิงอวี่ไม่ขาดปาก
“ไม่แปลกใจเลยที่เหล่าเฉินกล้าปล่อยให้เสี่ยวหานทำการผ่าตัดนี้ ที่แท้ฝีมือของเขานั้นสุดยอดมาก”
“เหมือนกับคลื่นลูกใหม่แม่น้ำแยงซีซัดคลื่นลูกเก่าจริง ๆ ตอนนี้สถานการณ์ดีขึ้นแล้ว ไม่ใช่แค่คนไข้ที่พ้นขีดอันตรายได้สำเร็จเท่านั้น แต่เสี่ยวหานยังพิสูจน์ตัวเองได้สำเร็จอีกด้วย”
คนที่เมื่อกี้ยังพูดแดกดันเฉินกั๋วกวง เวลานี้แทบจะเลื่อมใสจนหมอบกราบชื่นชมการตัดสินใจของเขา
แต่ชายชราดูเหมือนจะไม่สนใจมากนัก ก่อนจะแอบเรียกหานชิงอวี่อย่างเงียบ ๆ หลังจากทักทายทุกคนสองสามประโยคแล้วเขาก็เดินขึ้นไปชั้นบน
“ขอบคุณหมอเฉินที่ให้โอกาสนี้กับผมครับ ถ้าไม่ใช่เพราะคุณ ด้วยคุณสมบัติตอนนี้ของผมคงไม่มีโอกาสได้ทำการผ่าตัดเช่นนี้แน่” หานชิงอวี่มองไปรอบ ๆ ก่อนจะถามเฉินกั๋วกวงที่อยู่ตรงหน้า “จริงสิครับ หัวหน้าเฉิน เรากำลังจะไปที่ไหนกันเหรอครับ?”
เฉินกั๋วกวงยิ้มอย่างเ้าเล่ห์ ก่อนจะตอบคำถามก่อนหน้าของหานชิงอวี่ “ฉันจะมีอำนาจที่ไหนให้นายทำการผ่าตัดนั้นได้ แน่นอนว่ามีคนจากเบื้องบนร้องขอมาน่ะสิ”
“เบื้องบน?” หานชิงอวี่นิ่งงัน
“เอาละ เรามาถึงแล้ว” เฉินกั๋วกวงชี้ไปที่ประตูห้องทำงานบานใหญ่ตรงหน้า “ตอนนี้คนที่อยู่ข้างในน่าจะสามารถตอบคำถามของนายได้”
หานชิงอวี่เงยหน้าขึ้นมองและเห็นคำว่า ‘ห้องทำงานของคณบดี’ปรากฏอย่างเด่นชัดบนหมายเลขประตู
เป็ไปได้ไหมว่าจะเป็คณบดีที่ให้เขาทำ?
คณบดีคงจะเห็นถึงความสามารถของเขาแล้วสินะ
แต่ทำไมจู่ ๆ ถึงอนุญาตให้ตัวเขาทำการผ่าตัดที่ยากและมีความเสี่ยงแบบนี้?
ขณะที่หานชิงอวี่ครุ่นคิดอย่างสงสัย เฉินกั๋วกวงก็เดินเข้าไปในห้องทำงานตรงหน้า
อย่างไรก็ตาม สิ่งที่แตกต่างออกไปจากที่หานชิงอวี่คิดก็คือ ไม่ใช่แค่คณบดีจ้าวชิงซงเท่านั้นที่กำลังนั่งอยู่ในห้องทำงานในเวลานี้
ยังมีอีกร่างหนึ่งที่นั่งถัดจากจ้าวชิงซง
ชายคนนี้สวมเสื้อกาวน์สีขาวและมีอายุน่าจะรุ่นราวคราวเดียวกับจ้าวชิงซง
ยิ่งไปกว่านั้น เมื่อหานชิงอวี่มองไปที่คนตรงหน้า เขาก็รู้สึกคุ้นเคยอย่างอธิบายไม่ถูก!
168
