ตอนที่ 17 ทำยาเสน่ห์ (2)
“ดะ...ได้ค่ะอาจารย์...ถ้านั่นคือวิธีที่ดีที่สุด”
เชนยิ้มมุมปากอย่างพึงพอใจ เขาค่อย ๆ โน้มตัวลงไปหาเธอ รุ้งหลับตาพริ้ม เผยอปากรอรับััอย่างรู้งาน
ริมฝีปากหยักได้รูปของเชนประกบลงบนปากของรุ้งอย่างแ่เบาในจังหวะแรก ก่อนจะค่อย ๆ เพิ่มน้ำหนักบดเบียดลงไป ลิ้นของเขาสอดแทรกเข้าไปในโพรงปาก เกี่ยวกระหวัดรัดรึงกับลิ้นของเธอ
“จ๊วบ...จุบ…จ๊วบ”
เชนเริ่มออกแรง "ดูด" ดึงเอาน้ำลายจากปากของเธอเข้ามาในปากของเขาอย่างเชื่องช้า แต่หนักหน่วง รุ้งครางฮือในลำคอด้วยความเสียวซ่าน รสจูบของชายหนุ่มมันช่างสดใหม่และเร่าร้อน แตกต่างจากััของสามีวัยเดียวกันที่เริ่มโรยรา
เธอจูบตอบเขาอย่างเงอะงะแต่เต็มไปด้วยความสุข ลิ้นตวัดเกี่ยวลิ้นเขาอย่างโหยหา ยอมปล่อยให้น้ำลายของตัวเองไหลไปสู่ปากของชายหนุ่มจนหมดสิ้น
เมื่อกอบโกยจนเต็มปาก เชนก็ถอนริมฝีปากออกช้า ๆ เส้นสายใยสีใสยืดเชื่อมระหว่างปากของทั้งคู่ช่างดูเย้ายวนใจ แล้วเขาก็หันไปคายน้ำลายที่ “เก็บเกี่ยว” มาได้ลงสู่แก้วใบใส
“เยี่ยมมากครับ…”
เชนกระซิบชม แล้วหันกลับมาหาเธออีกครั้ง
“ขออีกนะครับ...ยังไม่พอ”
เขาประกบปากจูบเธออีกครั้ง...และอีกครั้ง
“จ๊วบ...จ๊วบ...จ๊วบ...จ๊วบ”
เสียงดูดปากดังระงมไปทั่วห้องรับแขก จากจูบเพื่อพิธีกรรม เริ่มแปรเปลี่ยนเป็จูบแห่งราคะที่ดูดดื่ม เชนดูดดึงลิ้นและริมฝีปากของรุ้งอย่างสุขสันต์ ในขณะที่ปากทำงาน มือไม้ของเขาก็เริ่มอยู่ไม่สุข
ฝ่ามือของเชนเริ่มวางทาบลงบนไหล่ลาดเนียนของเธอ ก่อนจะค่อย ๆ ลูบไล้ลงมาตามท่อนแขน แล้วเลื่อนมาที่เอวภายใต้ชุดเดรสเนื้อดี เขาออกแรงบีบคลึงเบา ๆ เน้นย้ำสัดส่วนโค้งเว้าของสาวใหญ่
“อื้มมม...อา...จารย์…”
รุ้งครางออกมาเบา ๆ อย่างห้ามไม่อยู่ มือของเชนที่ลูบไล้ไปตามเรือนร่างของเธอ มันปลุกเร้าจุดเสียวที่ไวต่อััความรู้สึกให้ตื่นตัวขึ้นมา ความร้อนรุ่มก่อตัวขึ้นที่ท้องน้อยอย่างรุนแรง จนรุ้งรู้สึกได้ถึงความผิดปกติที่ใจกลางร่องสวาท กางเกงชั้นในตัวบางของเธอกำลังเริ่ม "เปียกชื้น"
น้ำรักสีใสเริ่มไหลซึมออกมาจากรูสวาทอย่างต่อเนื่อง ตามแรงอารมณ์ที่ถูกปลุกปั่นด้วยรสจูบและฝ่ามือของชายหนุ่มตรงหน้า ยิ่งเชนบดจูบแรงเท่าไหร่ ร่องสาวของเธอก็ยิ่งตอดตุบ ๆ และขับน้ำหวานออกมามากเท่านั้น จนเธอรู้สึกเหนียวเหนอะหนะไปหมด
“ทำไมฉันถึงแฉะขนาดนี้...นี่ฉันกำลังมีอารมณ์กับอาจารย์เชนงั้นเหรอ…”
ความคิดของรุ้งตีกันยุ่งเหยิง ร่างกายเธอแอ่นเข้าหาเชนมากขึ้น ราวกับกำลังเรียกร้องััที่มากกว่าแค่การจูบ...
ในขณะที่ภายในบ้านท้ายซอยของเชนกำลังคุกรุ่นไปด้วยไฟราคะ...
เจน สาวสวยมาดนางพญา ก็กำลังยืนลังเลอยู่ที่หน้าประตูรั้วบ้านของเชน หลังจากที่ได้ฟังเื่ราวปาฏิหาริย์จากปากของตูน ความเชื่อมั่นในวิทยาศาสตร์ของเธอก็เริ่มสั่นคลอน ประกอบกับความรู้สึก "อยากรู้อยากเห็น" และความรู้สึก "ดึงดูด" บางอย่างที่เธอมีต่อหมอดูหนุ่มหน้าหล่อคนนี้ มันผลักดันให้เธอตัดสินใจเดินมาที่นี่ในวันนี้
“เอาวะ...ลองดูสักครั้ง ไม่เสียหายหรอก”
เจนพึมพำกับตัวเองเพื่อเรียกความมั่นใจ ก่อนจะเอื้อมมือเรียวสวยไปกดกริ่งหน้าบ้าน
“กริ๊ง…”
เสียงออดที่ดังแทรกขึ้นมาท่ามกลางบรรยากาศวาบหวามภายในบ้าน ทำให้กิจกรรมดูดดื่มน้ำทิพย์ต้องชะงักลงทันที
เชนถอนริมฝีปากออกจากปากของคุณนายรุ้งอย่างอ้อยอิ่ง ทิ้งให้สาวใหญ่นั่งหอบหายใจหน้าแดงก่ำด้วยความเสียดาย
“เดี๋ยวผมขอตัวไปดูก่อนนะครับว่าใครมา”
เชนเอ่ยขึ้น
“รีบกลับมานะคะ…”
รุ้งส่งสายตาเว้าวอน มือยังเกาะแขนเขาไม่ปล่อย
“ได้เลยครับ…”
เชนก้มลงกระซิบข้างหู
เขาผละตัวออกมา จัดเสื้อผ้าให้เข้าที่เล็กน้อย แล้วเดินออกไปที่หน้าบ้านด้วยท่าทีสงบนิ่ง แต่ในใจกลับเต้นแรงเมื่อััได้ถึงพลังงานบางอย่าง
เมื่อประตูรั้วเปิดออก สายตาคมกริบของเขาก็ปะทะเข้ากับร่างของเจนที่ยืนเด่นเป็สง่าอยู่ตรงหน้า
วันนี้เจนสวมชุดจั๊มสูทขายาวสีครีมที่ดูเรียบหรูแต่เผยสัดส่วนโค้งเว้าชัดเจน ใบหน้าสวยเฉี่ยวที่เคยเชิดรั้น วันนี้กลับดูประหม่าและเจือไปด้วยสีเืฝาดเล็กน้อยเมื่อสบตาเขา
“...อาหารจานเด็ดมาให้ลองชิมแล้วสินะ…”
เชนคิดในใจอย่างกระหยิ่มยิ้มย่อง
“สวัสดีครับคุณเจน…”
เชนเอ่ยทักทายด้วยน้ำเสียงนุ่มทุ้มและสุภาพที่สุด
“มีอะไรให้ผมรับใช้เหรอครับ?”
เจนหลบสายตาเขาเล็กน้อย ก่อนจะตอบเสียงเบา
“คือ...เจนมีเื่อยากจะปรึกษาคุณเชน…ไม่สิ 'อาจารย์เชน' หน่อยค่ะ”
คำว่า "อาจารย์" ที่หลุดออกมาจากปากของหญิงสาว ทำให้เชนรู้สึกถึงชัยชนะขั้นแรก กำแพงทิฐิของเธอพังทลายลงแล้วเพราะผลงานที่เขาทำไว้กับตูน
“ยินดีเสมอครับ…”
เชนยิ้มกว้าง เปิดประตูรั้วเชื้อเชิญ
“เชิญเข้ามาข้างในก่อนสิครับ ร้อน ๆ แบบนี้ยืนตากแดดเดี๋ยวผิวสวย ๆ จะเสียหมด”
เจนเดินตามเขาเข้ามาในตัวบ้าน เธอกวาดสายตามองไปรอบ ๆ ด้วยความสำรวจ สังเกตเห็นรองเท้าส้นสูงของผู้หญิงคู่หนึ่งถอดวางอยู่ที่หน้าประตู..
“พอดีผมมีลูกศิษย์กำลังทำพิธีอยู่อีกคนน่ะครับ มาก่อนคุณเจนนิดเดียวเอง”
เชนอธิบาย
เมื่อพาเธอเข้ามาในห้องรับแขก เจนก็เห็นคุณนายรุ้งและแก้วน้ำที่มีของเหลวใส ๆ วางอยู่ (น้ำลายของคุณนายรุ้ง)
เชนหันไปพูดกับรุ่ง
“คุณนายครับ เชิญเข้าไปรอใน 'ห้องนอน' นะครับ เดี๋ยวผมตามเข้าไปทำพิธีต่อ”
รุ้งก็พยักหน้ารับแล้วเดินไปที่ห้องนอนของเชน
เจนชะงักไปเล็กน้อยเมื่อได้ยินคำว่า "ห้องนอน" และ "ทำพิธี" ความคิดอกุศลแล่นเข้ามาในหัวแวบหนึ่ง
“งั้น...คุณเจนนั่งรอที่โซฟานี้ไปพลาง ๆ ก่อนนะครับ”
เชนผายมือเชิญให้นั่งลงบนโซฟาตัวเดียวกับที่รุ้งเพิ่งนั่งเมื่อครู่ ซึ่งยังคงมีไออุ่นหลงเหลืออยู่
“เดี๋ยวผมขอตัวไปจัดการพิธีกับลูกศิษย์อีกคนให้เสร็จก่อน แล้วจะรีบออกมาหาคุณเจนนะครับ”
“ค่ะ...ตามสบายค่ะ”
เจนนั่งลงหยิบหนังสือแถวนั้นมาทำทีเป็อ่านแก้เขิน
เชนส่งยิ้มให้เธออีกครั้ง ก่อนจะเดินหายเข้าไปในห้องนอนและปิดประตูลง...ทิ้งให้เจนนั่งรออยู่ลำพัง
15K
