‘พี่รอง ใครใช้ให้เ้ากล้ามาลองดีกับข้ากันเล่า’ องค์ชายสี่ครุ่นคิด แววตาฉายความร้ายกาจ
ดีที่เขามีที่ปรึกษาที่ดี วางแผนการได้รอบคอบ เริ่มแรก เขาสั่งการให้คนของตนลอบสังหารเหล่านักโทษที่กำลังรอการลงทัณฑ์ และออกอุบายให้คนของตนที่แฝงตัวอยู่ในตำหนักขององค์ชายรองมาอย่างยาวนาน มอมเหล้าองครักษ์ข้างกายพี่รอง จากนั้นนำร่างที่เมามายไม่ได้สติของคนผู้นั้นไปวางไว้ในที่เกิดเหตุเพื่อโยนความผิด หลังจากคนผู้นั้นตื่นขึ้นมาก็รู้ว่าตนตกอยู่ในแผนการของผู้อื่น จึงเร่งรีบหลบหนี หากประจวบเหมาะกับที่คนในกรมยุติธรรมพบเข้า ส่งผลให้แผนการดูสมบูรณ์ยิ่ง
องค์ชายสี่รู้ดีว่าเื่แค่นี้ ไม่อาจล้มล้างอำนาจขององค์ชายรองที่เป็ถึงหลานของเสนาบดีหลางหยาผู้กุมอำนาจกว่าครึ่งในราชสำนักได้ หากเพียงทำให้เสด็จพ่อทรงพระพิโรธหนักจนสั่งลงโทษอีกฝ่ายได้ นั่นก็เพียงพอแล้ว
‘ครั้งนี้ ต้องขอบคุณน้องห้าเสียแล้ว หากไม่มีข่าวจากน้องห้า อาจจะเป็เขาเสียเองที่ต้องตกเป็ฝ่ายเสียเปรียบ ดีที่น้องห้าวันๆ ชอบปลีกวิเวก ท่องตำรา แต่งบทกลอน ร่ำสุราเคล้านารี ไม่สนใจเื่แย่งชิงอำนาจ ต่อไปคงต้องสนิทสนมกับน้องห้าเอาไว้เสียหน่อยแล้ว เผื่อวันข้างหน้า ข้าจะได้ข้อมูลอะไรใหม่ๆ มาโดยไม่คาดคิดอีกครั้ง’ องค์ชายสี่ครุ่นคิดประมวลผลสิ่งต่างๆ ที่ผ่านมา ก่อนจะได้ข้อสรุปในที่สุด
ค่ำคืนนั้น ผ่านพ้นไปด้วยความสงบเรียบร้อย และเปี่ยมไปด้วยความสุขของใครหลายๆ คน ในหมู่คนเ่าั้ย่อมมีองค์ชายห้าถังหลี่รวมอยู่ด้วยอย่างแน่นอน
ถึงแม้เขาจะนอนคนละห้องกับหยวนอิง แต่ได้สั่งคนจัดเตียงนอนให้อยู่ในมุมเดียวกัน เสมือนเป็เตียงนอนเดียวกันแค่มีผนังบางๆ มากั้นไว้เท่านั้น ความรู้สึกว่าอีกคนนอนอยู่อีกฟากของผนังมันช่างดีจริงๆ ดีจนอดไม่ได้ที่จะจินตนาการว่าตนกำลังร่วมรักกับหยวนอิงอย่างเร่าร้อน ในขณะที่ฝ่ามือหนาแกร่งเคลื่อนลงไปจับแก่นกายตนเองค่อยๆ รูดรั้งขึ้นลง ความเสียวซ่านแผ่กระจายไปทั่วร่าง ฝ่ามือหนาค่อยๆ เพิ่มจังหวะความเร็วขึ้นเรื่อยๆ ตามจินตนาการวาบหวามของตนที่ยามนี้กำลังกระแทกกระทั้นเข้าออกในโพรงลับของอีกฝ่ายอย่างรุนแรงและรวดเร็ว เขาได้ยินเสียงครวญครางของหยวนอิงขณะพร่ำเรียกชื่อเขา ขอร้องอ้อนวอนอย่างน่ารัก แรงอารมณ์ก็ยิ่งเพิ่มพูน ฝ่ามือรูดรั้งเร็วระรัว จนในที่สุดร่างหนาแกร่งได้ไต่ถึงจุดสูงสุดของอารมณ์ ร่างกระตุกปลดปล่อยน้ำขาวขุ่นออกมา
ถังหลี่หายใจเหนื่อยหอบ ค่อยๆ ปรับลมหายใจให้เป็ปกติ พลางคิด เมียข้า วันข้างหน้าข้าจะให้เ้าชดใช้อย่างดี โทษฐานที่เ้าทำให้ข้าต้องตกอยู่ในสภาพเยี่ยงนี้อีกครั้ง
ในชั่วขณะที่ถังหลี่กำลังช่วยตนเองอยู่นั้น อีกฟากหนึ่งของผนังกั้นก็ไม่ต่างกัน หยวนอิงซึ่งกำลังหลับใหลในห้วงความฝันนั้นกำลังมีค่ำคืนเร่าร้อนร่วมกันกับถังหลี่ เขาได้ยินเสียงหอบหายใจอย่างหนักหน่วงของอีกฝ่ายขณะกระแทกกระทั้นเข้าออก ร่างกายบิดเร่าจากความเสียวซ่านขั้นสุด แรงกระแทกนั้นเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ รัวเร็วขึ้นเรื่อยๆ จนตนอดไม่ได้ที่จะส่งเสียงครวญครางออกมาแ่เบาอย่างพึงพอใจ เมื่อความเร็วนั้นเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ จนในที่สุดไม่อาจทานทนได้อีกต่อไป จนร่างกายบิดเร่าหลั่งน้ำรักออกมาเปรอะเปื้อนกางเกง
หยวนอิงสะดุ้งตื่นขึ้นมา มองร่างกายเบื้องล่างของตนพลางถอนหายใจ ข้าเป็เช่นนี้อีกแล้ว พี่หลี่ท่านจะรู้บ้างหรือไม่ว่า ข้าเฝ้าฝันถึงท่านกับข้า ทำเื่เช่นนี้ด้วยกันเกือบทุกค่ำคืน หยวนอิงคิดในขณะที่สายตามองไปยังประตูที่เชื่อมต่อไปยังอีกห้อง
หลังจากผ่านไปครึ่งค่อนคืน ในที่สุดทั้งถังหลี่กับหยวนอิงต่างผล็อยหลับไป
เมื่อเช้าวันใหม่มาเยือน ถังหลี่และหยวนอิงพบหน้ากัน ในสายตาของพวกเขามีประกายแปลกๆ ในแววตา แต่ต่างคนต่างพยายามเก็บอาการไม่พูดอะไร พยายามทำตัวให้เป็ปกติ หยวนอิงอยากจะอ่อยอีกฝ่ายตามที่เรียนรู้มาจากหนังสือ แต่หลายวันมานี้ เขาไม่มีโอกาสนั้นเลย เนื่องจากพวกเขายุ่งอยู่กับการจัดเตรียมสิ่งต่างๆ ไว้ให้พร้อมสำหรับการเดินทัพที่ใกล้เข้ามา อีกทั้งยังต้องร่วมวางแผนการเดินทัพครั้งแล้วครั้งเล่า เพื่อให้ได้ผลสรุปที่สมบูรณ์แบบที่สุด
ในการวางแผนการต่างๆ ครั้งนี้ ลู่อู๋ซูและหยวนอิงเป็ฝ่ายออกหน้า ยามอยู่ต่อหน้าข้าราชบริพารจากฝ่ายต่างๆ โดยหยวนอิงในฐานะที่ปรึกษาคนสนิทของถังหลี่ และลู่อู๋ซูซึ่งได้รับแต่งตั้งให้เป็รองแม่ทัพใหญ่ชั่วคราว แต่เื้ันั้น แผนการต่างๆ ล้วนมาจากถังหลี่เป็ส่วนใหญ่ยามพวกเขาสามคนหารือกัน แม้แต่ลู่อู๋ซูยังต้องประหลาดใจครั้งใหญ่ เขาเชื่อว่าการวางแผนการรบของตนเองไม่อ่อนด้อย แต่เมื่อมาเจอกับถังหลี่แล้วเพิ่งตระหนักว่า ตนยังมีช่องโหว่ในการวางกลศึกอยู่มาก ดีที่เขาไม่ใช่ศัตรูที่ต้องปะทะกับถังหลี่ในสนามรบ หาไม่ทัพของเขาคงถูกตีแตกโดยไม่รู้ตัว
หยวนอิงคงต้องมีมุมในการมองถังหลี่เปลี่ยนไปครั้งใหญ่ ก่อนหน้านี้เขาพอรู้ว่าถังหลี่นั้นเหมือนองค์ชายคนอื่นๆ ย่อมมีแผนการในการกระทำสิ่งต่างๆ หาได้เรียบง่ายดั่งที่แสดงออกมาให้ทุกคนเห็น แต่เขาไม่คาดคิดเลยว่า พี่หลี่ของเขาจะเ้าแผน การถึงเพียงนี้
หยวนอิงจ้องมองถังหลี่ขณะร่วมกันวางแผน จนถังหลี่อดหันมามองอีกฝ่ายไม่ได้และเอ่ยถาม
“มีอะไรหรือ”
“พี่หลี่ ท่านเก่งมาก”
หลังได้ฟังคำกล่าวของอีกฝ่าย ถังหลี่ได้เลิกคิ้วขึ้นเล็ก น้อย ริมฝีปากเผยรอยยิ้มน้อยๆ แต่ไม่ได้กล่าวสิ่งใด