อากาศและสายลมพัดพาไอเย็นเยียบอันแปลกประหลาดมาสู่ผืนดิน
หลินไต้อวี้ััได้ถึงความเย็นะเืนั้นแต่ภายในใจกลับไม่หวาดหวั่นเท่าใดนัก
นางทอดสายตามองอู๋ฉือมองดินแดนอัน "รกร้าง" เบื้องหน้า ทว่าหัวใจกลับอบอุ่นเปี่ยมล้น
หากกล่าวถึงความสะดวกสบายและสภาพแวดล้อมที่นี่ไม่อาจเทียบเคียงกับจวนเจี่ยได้เลย
แต่จวนเจี่ย...หาใช่บ้านของนางไม่
ทว่าที่นี่คือบ้านของนาง!
เมื่อเห็นอู๋ฉือกำลังเปิดใช้งานสิ่งปลูกสร้างหลินไต้อวี้ก็จ้องมองไม่กะพริบตา พลางแย้มยิ้มอย่างอ่อนโยนราวกับเป็ภรรยาที่เพิ่งแต่งงานใหม่ พิงกายอยู่ด้านหลังสามีอย่างนุ่มนวล
ในขณะนั้นนางสังเกตเห็นอู๋ฉือยืนเหม่อลอย พลางพึมพำถ้อยคำแปลกประหลาดอย่าง"หมูเป๊ปป้า" "แม่หมูปีนต้นไม้"ราวกับเขาได้รับความกระทบกระเทือนอย่างรุนแรง
เมื่อเห็นอู๋ฉืออยู่ในภวังค์หลินไต้อวี้รู้สึกเป็ห่วงเล็กน้อย
นางลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะรวบรวมความกล้า เอื้อมมือออกไปจับนิ้วของอู๋ฉือไว้หนึ่งนิ้ว
"ท่านชาย ท่านประสบปัญหาอันใดหรือเ้าคะ?"
เสียงอันนุ่มนวลราวกับสายฝนอันเย็นฉ่ำทำให้อู๋ฉือได้สติกลับคืนมา
เขาใบหน้ากระตุกเล็กน้อยก่อนจะพูดออกมาอย่างขมขื่น "ไม่มีอะไรหรอกครับเพียงแต่ค่ายทหารนี้มันดูจะ... เหนือความคาดหมายไปหน่อย"
"โอ้?"
ั์ตางามของหลินไต้อวี้เหลียวมองไปรอบๆคิดว่าทหารในค่ายอ่อนแอจนอู๋ฉือเป็กังวล จึงปลอบประโลมด้วยเสียงนุ่มนวล"ไม่จำเป็ต้องมีทหารเลยเ้าค่ะข้าจะคอยคุ้มครองท่านชายให้ปลอดภัยเอง"
"เอ่อ ฉันไม่ได้หมายความอย่างนั้น..."
อู๋ฉือกำลังจะอธิบายทันใดนั้นเขาก็ััได้ถึงความอบอุ่นที่ปลายนิ้ว หัวใจของเขาพลันเต้นระรัวรู้สึกแปลกๆ ราวกับไฟฟ้าสถิต
เขาจึงคลายมือออกและฉวยโอกาสจับมือเล็กๆ ของแม่นางหลินไว้แน่น ทำให้ปลายนิ้วทั้งห้าประสานกัน
และเมื่อฝ่ามือทั้ง2แนบชิดกัน ความอบอุ่นที่แผ่ซ่านขับไล่ความหนาวเย็นรอบข้างไหลเวียนอยู่ในหัวใจของคนทั้ง 2
ั์ตาของหลินไต้อวี้ดูราวกับมีไอน้ำไหลเวียนอยู่แสดงถึงความเขินอาย แต่นางก็กังวลว่าเรี่ยวแรงของตนจะทำร้ายอู๋ฉือจึงแสร้งทำเป็ไม่เห็น ปล่อยให้อู๋ฉือทำตามอำเภอใจ
"แค่กๆ วันนี้ไม่มีการต่อสู้แล้วครับ พรุ่งนี้ค่อยอัญเชิญหมูเป๊ปป้า...ไม่สิ... หมูป่าเกราะเหล็ก!"
อู๋ฉือยิ้มเล็กน้อย
จากนั้นเขาก็มองไปรอบๆก่อนจะโยนแบบจำลองหอธนูทั้ง 2 หลังออกไป!
แบบจำลองสิ่งปลูกสร้างทั้ง2ชิ้นขยายใหญ่ขึ้นเมื่อลอยออกไปกลางอากาศแล้วตกลงตั้งตระหง่านที่มุมทั้ง 2 ของดินแดน!
..........
[หอธนู (+)]
[ระดับ: 1 (0/100)]
[คุณสมบัติ: ลูกธนู (1 ดอก/วินาที)]
[คลัง: 100/100]
[ระยะโจมตี: 200 เมตร]
[คำอธิบาย: สิ่งปลูกสร้างป้องกันธรรมดาพลังโจมตีของลูกธนูเทียบเท่ากับนักธนูผู้มีประสบการณ์ 10 ปี]
..........
หอธนูทั้ง2หลังมีคุณสมบัติเหมือนกัน และมีเครื่องหมายบวกด้วย!
"น่าเสียดายที่กระท่อมกับรั้วมีอยู่ก่อนที่จะผูกมัดกับ [ไตจักรกล]เลยเปลี่ยนแปลงอะไรไม่ได้!"
อู๋ฉือคิดอย่างละโมบ
จากนั้นเขาก็กดที่เครื่องหมายบวกโดยไม่ลังเลเลย!
ในพริบตาต่อมาแสงเทพห้าสี 2 สายก็พุ่งเข้าปกคลุมหอธนูทั้ง 2 หลัง!
"หอธนูจะเปลี่ยนเป็อะไรกันนะ?"
สายตาของอู๋ฉือเปล่งประกายด้วยความตื่นเต้นเขาจับมือเล็กๆ ของสาวงามข้างกายไว้แน่น
ไม่นานนักแสงเทพห้าสีก็จางหายไป
หอธนูทั้ง2ได้เปลี่ยนรูปลักษณ์ไปอย่างสิ้นเชิง แต่ที่ทำให้อู๋ฉือประหลาดใจคือแม้จะเป็หอธนูที่เปลี่ยนไปเหมือนกัน แต่รูปร่างของหอธนูทั้ง 2 หลังกลับไม่เหมือนกัน!
"มันจะแปรเปลี่ยนเป็สิ่งปลูกสร้างที่แตกต่างกันได้ด้วยเหรอ?"
"จำไว้ ต้องจำเอาไว้! ดูเหมือนว่า [แท่นบูชา] ก็คงเป็แบบนี้! [ค่ายทหาร]ก็เหมือนกัน!"
อู๋ฉือครุ่นคิดอยู่ในใจก่อนจะเปิดแผงคุณสมบัติของหอคอยหลังหนึ่งขึ้นมา
..........
[หอเพลิงะเิ]
[ประเภท: หอคอยป้องกัน]
[ระดับ: 1 (0/200)]
[คุณสมบัติ: เวทเพลิงะเิ (1 ครั้ง/10 วินาที)]
[คลัง: 10/10]
[ระยะโจมตี: 500 เมตร]
[คำอธิบาย: เวทเพลิงะเิอันทรงพลัง!]
..........
"เป็หอคอยธาตุสายเวท!"
ดวงตาของอู๋ฉือเปล่งประกายด้วยความยินดี
เขาเคยอ่านในตำราว่าในบรรดาหอคอยป้องกันทั้งหลาย หอคอยธาตุเป็ที่นิยมค่อนข้างมาก
เมื่อสร้างแล้วจะสามารถใช้เวทต่างๆเพื่อป้องกันอาณาเขตและโจมตีศัตรูได้!
หอคอยธาตุทั่วไปมีหอเพลิงผลาญ หอเยือกแข็ง และหอสายฟ้า เป็ต้น
หอเพลิงะเิของอู๋ฉือนับว่าเป็ชนิดที่หายากเนื่องจากเวทเพลิงะเิที่ปลดปล่อยออกมาจะมีพลังทำลายล้างที่น่ากลัวซึ่งลูกธนูนั้นไม่สามารถเทียบได้เลย
แน่นอนว่า่เวลาการร่ายเวทคือ 10 วินาที และคลังเวทที่ต่ำถือเป็ข้อด้อยของหอเพลิงะเิ
"เยี่ยมไปเลย!"
อู๋ฉือพยักหน้าอย่างพึงพอใจและหันไปมองหอคอยอีกหลังหนึ่ง
..........
[หอผายลมพิษ]
[ประเภท: หอคอยป้องกัน]
[ระดับ: 1 (0/200)]
[คุณสมบัติ: ผายลมเฉื่อยชา (1 หน่วย/วินาที)]
[คลัง: 100/100]
[ระยะโจมตี: 200 เมตร]
[คำอธิบาย: วิ่งหนีไป! ตดนี้มีพิษ!]
..........
อู๋ฉือนิ่งเงียบไปทันที
นี่มันสิ่งปลูกสร้างประหลาดอะไรกันอีก?
ก่อนหน้านี้มี"หมูเป๊ปป้า" ยังพอทน ตอนนี้ยังมี"นักรบปล่อยแก๊ส" อีกเหรอ?
"ฉัน... ให้ตายเถอะ" อู๋ฉือสูดหายใจเข้าลึกๆเกือบจะกระอักเืออกมา
เขาไม่รู้ว่าพลังของมันจะแข็งแกร่งแค่ไหนแต่หอคอยป้องกันนี้มัน... ประหลาดจริงๆ! ไม่รู้จะใช้คำไหนบรรยายดี!
"ช่างเถอะ พรุ่งนี้ก็รู้ถึงพลังของมันแล้ว"
"ไปกันเถอะไต้อวี้ เราไปนอน... เอ้ย พักผ่อนกันเถอะ!"