รักข้ามภพ ดาบสวรรค์

ภาคินคุกเข่าลง

จ้องมองประตูมิติที่ยังเปิดอยู่

"มายา... หายไป..."

วีระเดินมา

วางมือบนบ่า

วีระ (เบาๆ): "ภาคิน..."**

ภาคิน (น้ำตาไหล): "ผมทำไม่ได้... ผมปกป้องเธอไม่ได้..."**

หมอศักดิ์ (มา): "ยังไม่สายเกินไป"**

"เธอยังไม่ตาย"

"เธอแค่ถูกดูดเข้ามิติอื่น"

ภาคินหันมา

ตาแดง

"งั้น... ผมต้องตามไปหาเธอ"

วีระ: "แต่นายไม่รู้ว่าเธออยู่มิติไหน!"**

หมอศักดิ์: "รีโมตบันทึกมิติล่าสุด"**

"ถ้าเราดูประวัติ จะรู้ว่าเธอถูกดูดไปมิติไหน"

ภาคินลุกขึ้น

มองมหาทวา

มหาทวายังถือรีโมตอยู่

ภาคิน (เดินเข้าไป): "คืนรีโมตมา"**

มหาทวา (ถอยหลัง): "ไม่! นี่เป็๲ของฉัน!"**

ภาคิน: "เพราะคุณ... มายาหายไป!"**

"คืนมันมา!"

มหาทวา: "ไม่!"**

เขากดปุ่มอีกครั้ง!

บี๊บ!

ประตูมิติใหม่เปิด!

มหาทวา (หัวเราะ): "ฉันจะไป! ฉันจะเป็๞ผู้ยิ่งใหญ่!"**

เขาวิ่งเข้าประตู!

วูบ!

หายไป!

ภาคิน (๻ะโ๷๞): "ไอ้บ้า!"**

หมอศักดิ์: "ภาคิน! ประตูกำลังจะปิด!"**

"ถ้าอยากตามมายา ต้องไปเดี๋ยวนี้!"

ภาคินมองวีระ

วีระ (ยิ้ม): "ไปสิ! ไปช่วยเธอ!"**

ภาคิน: "แต่ครับ... ถ้าผมไป ผมอาจจะกลับมาไม่ได้"**

วีระ: "ไม่เป็๞ไร ภาคิน"**

"ฉันภูมิใจที่ได้เป็๲เพื่อนนาย"

เขาสวมกอด

"ไปเถอะ ไปช่วยเธอ"

"แล้วกลับมาเล่าให้ฟัง"

ภาคิน (น้ำตาไหล): "ขอบคุณครับ พี่วี"**

หมอศักดิ์ยื่นกระเป๋า

"เอานี่ไป มีอาหาร น้ำ และเครื่องมือ"

"ระวังตัวนะ"

ภาคิน: "ขอบคุณครับ"**

ภาคินเดินไปหน้าประตู

มองแสงสีม่วง

ภาคิน (คิด): "มายา... รอผมนะ"

"ผมจะไปหาคุณ"

"ผมสัญญา"

เขาหายใจลึกๆ

แล้ววิ่งเข้าประตู!

วูบ!

หายไป!

ประตูมิติปิดลง

วีระกับหมอศักดิ์ยืนอยู่

วีระ (เบาๆ): "กลับมานะ เพื่อน..."**

หมอศักดิ์: "เขาจะกลับมา"**

"ฉันเชื่ออย่างนั้น"

Cut to: ภาคิน

ภาคินถูกดูดผ่านอุโมงค์แสง

สีม่วง สีฟ้า สีเขียว

เร็วมาก!

ภาคิน (คิด): "นี่คือการเดินทางข้ามมิติ"

"ผมต้องหามายา!"

แสงสว่างจ้า!

วูบ!

ตกลง!

บึม!

ภาคินลุกขึ้น

มองรอบๆ

ที่นี่...

ท้องฟ้าสีส้ม

ต้นไม้สีเงิน

พื้นเป็๲ผลึก

"ที่นี่... คือมิติไหน?"

หน้าจอมืดลง

TO BE CONTINUED...