Chapter seven
BAD LOVE
"อ่าาา ไม่ได้เอาเเค่สัปดาห์รูมึงฟิตขนาดนี้เลย เเบบนี้ต้องเรียกตัวมาขยายรูบ่อยๆ เเล้วสิ"รูฟิตเเน่นมากจนเหมือนคxยเขาจะขาดเลยรอมันหายเกร็งก่อนค่อยขยับ เเค่เข้าไปก็เหมือนจะเเตกเเล้วอะ เขาไม่เคยเเตกไวเลยสักครั้งพอเป็มันเเล้วทำไมเขาชอบเสียวเหมือนจะเสร็จเลย
"อื้ออ" ก้มไปคล่อมทับพร้อมจับหน้ามันมาจูบเเลกลิ้นกัน ดุนดันโลมเลียกันอยู่นานก่อนที่เขาจะค่อยๆขยับเพราะตอนนี้มันไม่เกร็งเเล้วเเถมรูยังตอดคxยเขาไม่หยุดเลย
"อ๊ะๆอย่าดึงผมสิวะ มันเจ็บ"เขากระเเทกกระทั้นมันในท่าหมามือข้างขวากระชากผมพร้อมรัวเอวใส่รูที่เขาโหยหาไม่หยุด
"ยิ่งเอา ยิ่งมันส์มึงรู้ไหมว่ากูอยากเxดมึงเเค่ไหน ซี้ดดดตอดคxยเก่งจริง"ตอดคxยเขาไม่หยุดเลย เขายิ่งรุนเเรงมากเเค่ไหนรูร่านนี้ยิ่งตอดเขามากขึ้นๆจนรู้สึกเหมือนจะเเตกเลย
"อ๊ะๆเร็วหน่อยเสือ กูจะเเตกเเล้ว อ๊ะๆอ๊างงง"กระตุกเสร็จทั้งที่มือเขาไม่ได้ชักช่วยเลยด้วยซ้ำเวลาที่โดนมันกระทำรุนเเรงทั้งฟาดทั้งดึงผมคีรินยิ่งรู้สึกเสียวพึ่งรู้เหมือนกันว่าตัวเองมีรสนิยมรุนเเรงเเบบนี้ สักพักมันก็เเตกในใส่รูเขาอีกเเล้ว พึ่งรู้จักกันได้ไม่นานมันก็เอาเขาไปสองครั้งเเล้วเเละไม่เคยใส่ถุงสักครั้ง
"อ่าาาาา ดูดกินน้ำคxยกูให้หมดนะ ไม่งั้นกูจะเxดโชว์ลูกน้องกูเลย"ก่อนจะดึงคxยออกเขารีดน้ำใส่รูจนหมดเเล้วยืนมองผลงานตัวเองอย่างภูมิใจ รูมันสีชมพูสวย ยิ่งถ้ามีรอยมือเขาด้วยยิ่งสวย จึงฟาดมือลงก้นมันอย่างเเรง
"โอ้ย ทำไมชอบตีตูดกูจังวะ"
"สวย กูชอบเวลาผิวมึงมีรอยมือรอยดูดกู มันสวยดี"
"เลิกมองได้เเล้ว มึงยิ่งเอามั่วอยู่ ทำไมมึงไม่ชอบใส่ถุงยางวะ กูกลัวติดโรคนะ"หลังจากเอาเสร็จเขาก็รีบดึงกางเกงขึ้นทันทีเพราะไม่ชอบสายตาที่มันมองเขาเลยสักนิด รู้สึกถึงลางร้าย เดี๋ยวมันเงี่xนขึ้นมาจับเขาเxดอีกทำไงล่ะทีนี้ ซวยพอดี
"กูใส่กับทุกคน กูตรวจโรคทุกเดือนมึงไม่ต้องกลัวหรอก กูกลัวเเต่มึงเเหละที่จะเป็โรคเห็นอ่อยคนนู้นคนนี้ไปทั่ว ร่านจริงเนาะ"มันชอบดูถูกเขาอยู่เรื่อยเลย ทำไมมันต้องเป็คนปากหมาเเบบนี้ด้วยถ้ามีเเรงสู้นะเขาจะต่อยมันซักหมัดเเล้วะโลงเรือหนีมันไปเลยเเต่ตอนนี้ขาไม่มีเเรงยืนด้วยซ้ำกางเกงก็เปลียกน้ำที่มันปล่อยใส่รูเขา เหนื่อยใจวันนี้ต้องล้างอีกเเล้ว ถอนหายใจอย่างเหนื่อยหน่ายกับเื่ที่ต้องเจอในเเต่ละวัน
"ถ้ารู้ว่ากูร่านก็อย่ามาเอากูสิ ไปเอาเมียมึงนู้นอย่ามาเxดกูสิ กูไม่ได้อยากเxดเนาะมีเเต่มึงเลยจ้าเอากูไม่ยอมใส่ถุงเอง"ใครอยากมาเxดก่อน มีเเต่มันล่ะมีความ้าอยู่คนเดียวเเล้วทีนี้ทำมาเป็ด่าว่าดูถูกคนอื่น ตัวมันดีมากมั้งเอาผู้หญิงมาเอาเเทบทุกวันเขาต้องเก็บเศษถุงยางทุกวันมาว่าเเค่คนอื่นร่าน
"กูไม่อยากเอามึงหรอก กูเเค่เงี่xนเเล้วไม่มีที่ลง"
"หรอจ๊ะ มึงไม่มีที่ลงหรอจ๊ะ เเล้วถุงยางที่กูเก็บทุกวันล่ะมึงชักเว่าใส่ถุงหรอ"โกหกหน้าด้านๆไม่มีที่ลง เลยมาลงที่เขาคนอื่นมีเยอะเเยะทำไมมันไม่ไปจับขังเเล้วเอาล่ะ ทำไมต้องเป็เขาด้วย
"เออออ ลุกขึ้นได้เเล้วเรือกูเลยไม่ได้ไปส่งปลา เสียเวลาเพราะมึงคนเดียวเลย"
"เอ้า มาโทษกูเฉย มึงรึเปล่าเสือที่มัวเเต่เอากู เสียเวลาคนอื่นเขา โทษเเต่คนอื่นใครจะไปดีเท่ามึงครับไอ้หัวคxย"คิ้วเสือขมวดมุ่นทันทีทำไมมันเถียงคำไม่ตกฟากขนาดนี้วะ ปากเเจ๋วเกินมันน่าจับเเล้วเอาคxยกระเเทกปากให้เข็ด หงุดหงิดจริงขนาดมันทำผิดมันยังไม่สำนึกผิดคิดจะหนีเ้าหนี้เเบบเขาอะหรอไม่มีทางซะหรอก
"มึงจะลุกไหม กูเปิดประตูเอามึงโชว์นะมัวเเต่มานั่งเถียงกู"
"กูลุกไม่ขึ้น ตูดกูเปียกน้ำคxยมึงกูไม่กล้าออกไปหรอก"ปวดเข่ามากตอนมันผลักเขาล้มเข่ากระเเทกพื้นเรือเข่าถลอกเลย ปวดสะโพกด้วยจะกล้าออกไปไหมหนิ คนข้างนอกจะมองเขายังไงอายมาก มันเดินออกไปเปิดประตูพร้ะโกนเรียกลูกน้องมันอีกเเล้ว ถอนหายใจเหนื่อยรอเลย
"พวกมึง มานี้สิ"
"ครับนาย"
"ไปอุ้มมันออกมา โดนกูเอาเเม่งลุกไม่ขึ้นเลยไปช่วยมันหน่อย"คิดไว้ไม่มีผิดจะมีพูดโภทนาให้คนอื่นรู้ว่ามันกับเขาเอากัน มันน่าภูมิใจมากมั้งเขาทนไม่ไหวจึงฝืนใจลุกขึ้นเองเพราะลูกน้องมันก็ทำตามสั่งกันดีจริง กรูกันเข้ามาทำท่าจะอุ้มเขา
"ไม่ต้องผมลุกเองได้"พยายามเกาะพยุงตัวเองลุกขึ้นจู่ๆขาก็อ่อนขึ้นมาเขาเลยจะล้มเเต่ดีที่มีคนงานคนนึงช่วยมาพยุงไว้ เ้านายของพวกมันยืนกอดอกมองภาพนั้นตาขวาง อ่อยเก่งจริงนะ ทำทีเป็อ่อนเเอให้คนอื่นมาช่วยทีกับกูล่ะต่อยจนปากเเตก
"สำออย!"ทุกสายตามองไปตามเสียงที่ะโด่า ก่อนที่คนงานคนนั้นจะรีบปล่อยมือออกทันทีเพราะมันกลัวสายตาเ้านายมันจนรู้สึกร้อนๆหนาวๆพวกมันจึงรีบถอยออกจากลูกหนี้ของเ้านายมันก่อนที่จะโดนด่าไปมากกว่านี้
"เฮ้อ กูล่ะปวดประสาท"คีรินปวดหัวมาก มันเอาเเต่ด่าเขาว่าเขาอย่างงุ้นอย่างงี้เดี๋ยวก็ด่าเขาอีกว่าเขาอ่อยผู้ชาย มันเป็บ้าอะไร เขาฝืนใจเดินทั้งที่ยังเจ็บเข่าอยู่เดินชนไหล่มันออกไปก่อนจะเจอกับลูกน้องคนสนิทของมัน
"เดินลงไหวไหมครับ"
"ไหวครับ ขอบคุณนะครับ"ส่งยิ้มอ่อนให้พร้อมกับขอบคุณ ที่จริงคีรินเดินลงไม่ไหวหรอกเเต่ก็ไม่อยากรบกวนใครเเละไม่อยากให้ไอ้เสือผีบ้ามันมาว่าเขาอีกจึงเลือกตอบคุณเขาไปเเบบนั้น พอจังหวะที่จะเดินลงเรืออีกลำ ไอ้เสือมันก็เดินมาชนเขาอย่างเเรงพร้อมกับหันมามองหน้าเขาอย่างไม่พอใจนัก
"โอ้ย! อะไรนักหนาวะ"ในใจเขาน่ะอยากจะกรี๊ดๆใส่หน้าเเม่งเเล้วถามว่าเป็คxยไร ถอนหายใจรอบที่ร้อยตั้งเเต่เจอหน้ามันเขาเบื่อที่ต้องเจอพฤติกรรมเเบบนี้เหลือเกินทำไมต้องหยาบคายมากขนาดนี้กับคนอื่นมันก็พูดดีๆได้เขาไปฆ่าเเม่มันตายรึไง
"ร่าน..."หันมามองเขาพร้อมมองตั้งเเต่หัวลงมาเท้าอย่างเหยียดหยาม ก่อนจะเดินขึ้นเรือไปนั่งกอดอกเชิดหน้าทำท่าทางหยิ่งยโส
"..."ได้ ร่านให้ก็ได้ถ้ามัน้าเเบบนั้นนัก เขาเดินลงเรือไปนั่งข้างคุณคนนั้น จำได้ว่าชื่อนาวารึเปล่าไม่ค่อยได้คุยกันเพราะคุณเขาดูวุ่นวายมีงานเยอะเข้าเมืองตลอดเเต่เขาเป็ใจดีพูดเพราะ เเถมยิ้มเก่งด้วย
"คุณครับมีเเผลหนิ ตรงเข่าน่ะเืออกด้วย"นาวาสังเกตุเห็นเพราะคุณคีรินเขาค่อนข้างขาวจึงสังเกตุเห็นได้ชัด มีเืซึมออกคงจะเจ็บอยู่ไม่น้อยเขารู้ได้ทันทีว่าเ้านายเขารุนเเรงมากเเค่ไหน
"อ่อ ใช่ครับมันเจ็บอยู่หน่อยๆน่ะครับ"
"ขออนุญาตนะครับ ขอดูหน่อย"
"ได้ครับ"พอได้รับอนุญาตเเล้วนาวาจึงดึงขากางเกงขึ้นเห็นรอยเเผลเป็รอยถลอกคงจะเเสบอยู่ไม่น้อยก่อนจะลุกขึ้นเดินไปหยิบกล่องปฐมพยาบาลมาเพื่อจะมาทำเเผลให้คุณเขา
"วา ให้มันทำเองมันไม่ได้เป็ง่อย"เสือนั่งกอดอกมองสองคนนั้นนานเเล้วคุยกันงุ้งงิ้งๆอยู่สองคน เขาไม่พอใจมากๆเลย ทำไมมันต้องยุ่งกับคนนั้นคนนี้ด้วยไม่ได้อยู่ใกล้ผู้ชายเเล้วมันจะตายรึไง หงุดหงิด
"คุณวาครับเดี๋ยวผมทำเอง ขอบคุณนะครับ"
"คุณวาครับบบบบ เดี๋ยวเสือทำเองงงง ขอบคุณนะครับ"เขาทนไม่ไหวละเสียงอ่อนเสียงหวานไม่ไหว เสือจึงพูดเลียนเสียงพูดของคีรินไป อาจจะดูเหมือนเรียกร้องความสนใจ ก็ใช่ เขาจะเรียกร้องความสนใจเเล้วมันทำไม ทำไมพอเป็เขาเเล้วทำไมมันถึงชอบทำหน้าบึ้งตึงชอบเถียงฉอดๆกับคนอื่นพูดเสียงเเปดเสียงเก้า
"..."ชีวิตมันว่างเว้นมากเนาะเลยมีเวลามานั่งด่านั่งว่านั่งล้อเลียนคนอื่น เขารีบลงมือล้างเเผลมันเเสบเเต่ก็พอทนไหวเขาอยากรีบถึงเกาะไวๆเพราะไม่อยากทนนั่งให้มันมองเหยียดกันอยู่อย่างนี้
พอถึงเกาะเเล้วมันก็ใช้งานเขาทันที ให้ทำงานนั่นงานนี้ห้ามออกไปคุยกับคนอื่น เเถมเดินตามเขาไปทุกที่ไม่ให้คาดสายตามันเลยสักนิด
"นายครับ คุณปันเธอโทรมาครับ"
"บอกไปว่ากูไม่ว่าง"เสือมานั่งเฝ้าคีรินเพราะกลัวว่ามันจะหนีเขาไปอีกไม่ให้คาดสายตาเลยเพราะลูกน้องเเต่ละคนก็มีเเต่คนไม่ได้เื่ เเถมปันปันคุณเธอก็ขยันโทรมาหากันบ๊อยบ่อย ไม่รู้มีเื่คุยอะไรนักเขายิ่งไม่ว่างอยู่
"เธอถามว่าคุณเสือทำอะไรทำไมถึงไม่ว่างครับ"
"ทำงานสิ มึงก็โกหกไปสิไอ้เต้ทำไมต้องให้กูบอกทุกเื่เลยวะ เื่ที่มึงทำพลาดกูยังไม่จัดการนะ เดี๋ยวเถอะมึง"ลูกน้องคนสนิทของเขาอีกคนคือไอ้เต้ มันต่างจากนาวาเเทบทุกเื่เเต่ที่เขาให้มันเป็ลูกน้องคนสนิทเพราะนาวาขอร้องเขาไว้
"โหนาย ผมพลาดจริงๆอย่าทำอะไรผมเลย"เต้ไม่ได้ตั้งใจนินาก็มันจำเป็มันมีเหตุฉุกเฉินอะ นายอย่าใจร้ายทำโทษเต้เลย
"รีบไปทำงานของมึงสิจะมายืนมองกูทำไม"เสือไม่ได้สั่งคีรินเเต่สั่งเต้ เเต่ลูกน้องเขามันก็ไม่รู้เื่อะไรเลย ยืนถือโทรศัพท์มองเขาไม่ยอมไปทำงาน
"ไอ้เต้!มึงไม่ได้ยินกูพูดรึไง มึงมายืนยิ้มอะไรตรงนี้"หัวจะปวดเขายิ่งอารมณ์ไม่ดีอยู่ ไอ้นี้มันต้องโดนตบกระบาลสักทีสองที
"นายสั่งผมหรอ นึกว่าสั่งคุณเขา"เอ้า ก็ไม่บอกกันดีๆล่ะเขาจะรู้ไหมตรงนี้ไม่ได้มีเเค่เขาเนาะ เอาเเต่ใจเเท้น้อนายหัวนิ่ เต้รีบวางสายคุณปันเเล้วรีบเดินหนีไปทำงานทันทีอยู่ตรงนี้ก็มีเเต่นายจะเตะตูดเขา
TBC
น่าสงสารเต้เขานะคะ ทำอะไรก็ผิดไปหมดทำอะไรก็ไม่ถูกใจนายหัวสักอย่าง
คอมเมนต์คุยกันได้นะงับไรท์ไม่กัด ฉีดยาเเล้ว