ตอนที่ 33 ฝันหวานฉ่ำกาม (9)
ในความฝัน
เจนสะดุ้งเมื่อรับรู้ถึง "ของเหลวอุ่นจัด" ปริมาณมหาศาลที่พุ่งเข้ามาในปาก รสชาติของมันเฝื่อนคาวและข้นคลั่ก แตกต่างจากยาแก้เจ็บคอทั่วไปที่เธอเคยทานอย่างสิ้นเชิง
“อึก...แค่ก…”
เธอทำท่าจะสำลักและคายมันออกมา
เชนจึงค่อย ๆ ถอนท่อนเอ็นที่เริ่มอ่อนตัวลงออกมาจากปากเธอช้า ๆ จนเกิดเสียง บล๊วบ เบา ๆ
แล้วเขาก็รีบใช้นิ้วชี้แตะที่ริมฝีปากเธอ เพื่อห้ามไม่ให้เธอคาย
“ห้ามคายนะครับคุณเจน”
เชนสั่งเสียงหอบแฮ่ก ใบหน้าเปื้อนยิ้มอย่างผู้ชนะ "นี่คือ 'หัวเชื้อยาบำรุง' ที่เข้มข้นที่สุด...อมไว้ในปากครับ ให้มันค่อย ๆ ซึมซับเข้าสู่ร่างกาย...ห้ามกลืน และห้ามคายเด็ดขาด”
เจนทำตามอย่างงง ๆ เธอหุบปากฉับ อมของเหลวข้นหนืดรสชาติประหลาดนั้นไว้เต็มแก้มจนแก้มตุ่ย รู้สึกถึงความอุ่นวาบที่ค่อย ๆ แผ่ซ่านอยู่ในปาก
ผ่านไปสักพักเจนยังคงอมของเหลวข้นหนืดรสชาติประหลาดไว้เต็มปากตามคำสั่ง แก้มทั้งสองข้างป่องออกเล็กน้อยดูน่าเอ็นดู
“ดีมากครับ…”
เชนเอ่ยชมพลางลูบผมเธอเบา ๆ เหมือนให้รางวัลเด็กดี
“ทีนี้...หมออยากให้คุณเจนใช้ลิ้น 'เกลี่ย' ตัวยาให้ทั่วช่องปากเลยครับ ให้มันเคลือบฟัน เคลือบเพดานปาก และโคนลิ้น...อย่าให้เหลือพื้นที่ว่างแม้แต่จุดเดียว”
เจนพยักหน้าหงึกหงัก เธอเริ่มขยับลิ้น กวาดต้อนน้ำรักอุ่นจัดที่เริ่มเย็นชืดลง ให้กระจายไปทั่วโพรงปาก รสชาติของมันทั้งเฝื่อน ทั้งคาว และมีความเค็มปร่าติดปลายลิ้น กลิ่นเฉพาะตัวของน้ำกามผู้ชายตลบอบอวลไปทั่วจมูกจนเธออยากจะอาเจียน แต่เพราะเชื่อว่าเป็น "ยาบำรุงสูตรพิเศษ" เธอจึงกลั้นใจทำตาม
“อ้าปากให้หมอเช็คหน่อยครับ…”
เจนอ้าปากกว้าง เผยให้เห็นภายในที่ถูกเคลือบด้วยคราบน้ำกามสีขาวขุ่นจนทั่ว ฟันขาวสะอาดและลิ้นสีชมพูเปรอะเปื้อนไปด้วยหลักฐานแห่งราคะ เชนมองภาพนั้นด้วยความสุขใจ
“ทั่วถึงดีมากครับ…”
เชนยิ้มกริ่ม
“คราวนี้... 'กลืน' ลงไปให้หมดเลยครับ ให้ตัวยาไหลลงไปบำรุงให้ถึงกระเพาะอาหาร”
“อึก…”
เจนหลับตาปี๋ กลั้นใจกลืนของเหลวเหนียวหนืดลงคอ เสียงลูกกระเดือกขยับขึ้นลงดังชัดเจน เธอรู้สึกถึงก้อนความอุ่นที่ไหลผ่านลำคอลงไปทีละนิด จนในที่สุดปากของเธอก็ว่างเปล่า เหลือทิ้งไว้เพียงรสสัมผัสที่ติดตรึงอยู่ที่โคนลิ้น
“เก่งมากครับคุณเจน…”
เชนเอ่ยเสียงนุ่ม
“ทีนี้ระบบทางเดินอาหารและช่องปากของคุณก็ได้รับการดูแลเรียบร้อยแล้ว”
เชนถอยหลังออกมาเล็กน้อย สายตาคมกริบเลื่อนต่ำลงไปยังส่วนล่างของร่างกายเจนที่ยังนอนราบอยู่บนเตียง
“เอาล่ะครับ...เราเดินทางมาถึงขั้นตอนสุดท้าย และเป็นขั้นตอนที่ 'สำคัญที่สุด' ในการรักษาอาการนอนไม่หลับของคุณ”
เชนเว้นจังหวะให้ตื่นเต้น
“นั่นคือการตรวจ 'ระบบสืบพันธุ์และอวัยวะเพศ' ครับ”
“คะ!?”
เจนสะดุ้งโหยง รีบยกมือขึ้นมาปิดน้องสาวของตัวเองโดยสัญชาตญาณ
“ตะ...ตรวจตรงนั้นด้วยเหรอคะ? มัน...มันจำเป็นด้วยเหรอคุณหมอ?”
“จำเป็นที่สุดเลยครับ”
เชนสวนกลับทันควันด้วยน้ำเสียงจริงจังขึงขัง
“ตามศาสตร์การแพทย์แผนใหม่ อาการนอนไม่หลับในผู้หญิงวัยทำงาน มักเกิดจาก 'ความเครียดสะสมในมดลูก' และ 'การไหลเวียนเลือดที่ติดขัดบริเวณอุ้งเชิงกราน'...ถ้าหมอไม่ตรวจดูภายใน หมอก็จะไม่รู้ต้นตอของปัญหา แล้วคุณก็จะนอนไม่หลับไปตลอดชีวิต...คุณเจนอยากเป็นแบบนั้นเหรอครับ?”
คำขู่ (มั่วซั่ว) เรื่องสุขภาพทำเอาเจนชะงัก เธอไม่อยากทรมานกับการนอนไม่หลับอีกแล้ว
“กะ...ก็ได้ค่ะ...ถ้ามันจำเป็น…”
เจนตอบเสียงอ่อย ยอมลดมือที่ปิดบังส่วนสงวนลงข้างตัวอย่างจำนน
“ดีครับ...นี่ก็เพื่อสุขภาพของคุณเอง”
เชนเดินอ้อมมาหยุดยืนอยู่ที่ "ปลายเตียง" ตรงหว่างขาของเจนพอดิบพอดี
“รบกวนคุณเจน... 'ชันเข่า' ทั้งสองข้างขึ้นด้วยครับ”
เจนทำตามอย่างว่าง่าย เธอตั้งเข่าทั้งสองข้างขึ้น เท้าเหยียบลงบนเตียง
“ทีนี้...ค่อย ๆ 'แยกขา' ออกจากกันให้กว้าง...อ้าออกให้หมอเห็นชัด ๆ”
หัวใจของเจนเต้นโครมครามด้วยความอับอาย แม้จะปิดตาอยู่ แต่การต้องมานอนอ้าซ่าให้ผู้ชายดูของลับ มันช่างน่าละอายเหลือเกิน แต่เธอก็ฝืนใจค่อย ๆ แบะขาออกช้าๆ...
เรียวขาขาวสวยค่อย ๆ แยกออกจากกัน...เผยให้เห็นความลับที่ซ่อนอยู่ตรงกลางทีละนิด...จนกระทั่งเปิดกว้างเต็มที่
ภาพที่ปรากฏแก่สายตาทำเอาเชนต้องกลืนน้ำลายลงคอ เอื๊อก...
ตรงหน้าเขา คือ "เนินเนื้อสาว" ที่อวบอูมนูนเด่น และสิ่งที่ทำให้เชนประทับใจที่สุดคือ "ความเกลี้ยงเกลา"...เจนดูแลตัวเองดีมาก เธอแว็กซ์ขนออกจนเกลี้ยงเกลาเตียนโล่ง ไม่มีเส้นขนมาบดบังทัศนียภาพแม้แต่เส้นเดียว
ร่องสวาทอวบอูมปิดสนิทแนบชิดกันเป็นเส้นตรงสวยงาม สีชมพูระเรื่อตัดกับผิวขาวรอบข้างอย่างลงตัว กลีบเนื้อทั้งสองข้างดูอวบอิ่มและสะอาดสะอ้าน
“สวย...กีสวยชิบหายเลย…”
เชนสบถในใจ มือไม้เริ่มสั่นด้วยความหื่นกระหาย
เขาย่อตัวลงนั่งคุกเข่าที่ปลายเตียง เพื่อให้อยู่ในระดับสายตาเดียวกับร่องงาม ๆ นั้น
“อ้ากว้างอีกนิดครับ…”
เชนสั่งเสียงแหบพร่า พลางเอื้อมมือไปจับข้อเท้าของเธอให้แยกออกกว้างกว่าเดิม
“หมอขอส่องไฟตรวจดูสภาพภายนอกก่อนนะครับ...สีเยื่อบุดูดีมากเลยครับ”
เชนจ้องมอง "ร่องสีชมพู" ที่เริ่มมีน้ำหล่อลื่นใส ๆ ไหลซึมออกมาเล็กน้อยจากการถูกกระตุ้นที่ปากและหน้าอกก่อนหน้านี้ ความชื้นแฉะทำให้กลีบเนื้อดูฉ่ำวาว เชิญชวนให้เขาเข้าไปสัมผัสอย่างยิ่ง
“อื้ม...สภาพภายนอกดูสะอาดสะอ้านดีมากครับ…”
เชนเอ่ยชม พลางขยับใบหน้าเข้าไปใกล้จนเจนรู้สึกถึงไอร้อน
“แต่หมอสังเกตว่าสีของเยื่อบุผิวดูเข้มขึ้นเล็กน้อย...น่าจะเกิดจากการคั่งของเลือดและความเครียดสะสม”
เขาเอื้อมมือหนาออกไป ใช้นิ้วโป้งและนิ้วชี้ของทั้งสองมือ "แตะ" ลงที่กลีบเนื้อนุ่มนิ่มทั้งสองข้างของเธอ
“อุ๊ย..อาาา”
เจนสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อนิ้วอุ่นจัดสัมผัสโดนจุดอ่อนไหว ลมเย็นจากเครื่องปรับอากาศที่เป่ากระทบจุดซ่อนเร้นทำให้เธอรู้สึกวูบวาบและอายจนหน้าแดงภายใต้ผ้าปิดตา
“อย่าเกร็งครับ...ผ่อนคลาย…”
เชนสั่งเสียงนุ่ม ก่อนจะค่อย ๆ ออกแรง "แหวก" กลีบเนื้ออวบอูมนั้นออกจากกันช้า ๆ