ตอนที่13
ติดปาก
"อย่างที่เห็นนั่นล่ะหลานหนิงหลงบุตรสาวของข้าไม่สามารถควบคุมไฟที่เรียกออกมาด้วยตนเองได้"เ้าสำนักหยางว่าพลางมองมาทางหนิงหลงที่ใช้วิชาของตนดับไฟอย่างง่ายดายราวกับว่ารู้อยู่แล้วว่าหนิงหลงต้องสามารถป้องกันตัวเองได้
"ขะขอรับ…."หนิงหลงพยักหน้าน้อยๆด้วยท่าทีเข้าใจ ยิ่งไฟแรงเท่าไหร่ก็ยิ่งควบคุมยากทักษะควบคุมของอี้เฟยยังไม่ถึงขั้น แต่พลังกลับก้าวหน้าความสามารถไปมากผลลัพธ์เลยออกมาเป็เช่นนี้ไม่ใช่เื่แปลกอะไร
"ท่านพ่อข้าขอโทษ ข้าทำไม่ได้อีกแล้ว"เห็นพลังของตนะเิออกอี้เฟยก็หันหน้าไปหาบิดาเหมือนเด็กเพิ่งทำเื่ผิดเสียอย่างนั้น ทั้งๆที่เื่นี้ไม่ใช่ความผิดของนางเลยแม้แต่น้อย
"ข้าได้ยินมาว่าทักษะควบคุมไฟของอาจารย์เ้าเน้นไปที่ความละเอียดอ่อนในการควบคุมความร้อนตัวข้าด้อยกว่าอาจารย์เ้าในเื่นี้ก็เลยอยากให้เ้าช่วยชี้แนะให้อี้เฟยหน่อยได้หรือไม่"หยางเยี่ยนเหว่ยออกปากถามมาทางหนิงหลงด้วยท่าทีขอร้องหนิงหลงทักษะควบคุมเพลิงอยู่ระดับ 6 เท่านั้นแต่ที่ยังค้างอยู่ระดับนี้เป็เพราะความร้อนของเปลวเพลิงที่หนิงหลงสร้างได้ยังไม่ร้อนพอเท่านั้นแต่เื่ทักษะควบคุมหนิงหลงอาจจะเหนือล้ำไปกว่าเหล่าาุโของสำนักเพลิงบัญญัติไปแล้วก็ได้เพราะงั้นหยางเยี่ยนเหว่ยจึงต้อนรับหนิงหลงอย่างยินดีและขอร้องให้หนิงหลงช่วยเหลือในเื่นี้
"แน่นอนว่าเื่พลังไฟของเ้าไม่เพียงพอข้าจะหาทางช่วยเหลือเ้าเช่นกัน"หยางเยี่ยนเหว่ยบอกความในใจออกไปตามตรงเพื่อบุตรสาวที่ไม่สามารถควบคุมพลังของตนได้แล้วต่อให้ต้องก้มหัวให้เด็กอายุรุ่นลูกก็ไม่มีปัญหา
"ท่านลุงเกรงใจเกินไปแล้วขอรับข้าได้รับการสั่งสอนจากท่านลุงนับว่ามีวาสนาแล้วการช่วยเหลือน้องอี้เฟยถือว่าเป็การตอบแทนที่ไม่มากเกินไปหรอกขอรับ"หนิงหลงยิ้มกว้างออกมาด้วยท่าทียินดีมันก็เหมือนกับตอนที่หลินฟานยื่นข้อเสนอให้กับาุโิซานนั่นล่ะสอนกันและกันไม่เป็การเอาเปรียบกันตรงไหนนี่นา
"งั้นหรือขอบใจมาก อี้เฟย พี่หนิงหลงเขาควบคุมไฟเก่งมากเ้าไม่ต้องกลัวว่าพี่เขาจะได้รับาเ็หรอกเข้าไปหาพี่หนิงหลงเถอะ"หยางเยี่ยนเหว่ยได้ยินคำตอบของหนิงหลงก็ยิ้มออกมาด้วยท่าทีพึงพอใจก่อนจะหันไปบอกบุตรสาวให้เข้าไปหาหนิงหลงได้
แต่เดิมอี้เฟยไม่ได้กลัวผู้คนแต่อย่างไรแม้จะขี้อายตามประสาเด็ก แต่ก็เข้าหาคนอื่นได้ปกติแต่เพราะวันหนึ่งอี้เฟยเกิดใช้พลังไฟทำร้ายศิษย์ในสำนักโดยไม่ตั้งใจทำให้อี้เฟยกลัวว่าตนเองจะทำร้ายผู้อื่นระหว่างฝึกฝน เลยไม่กล้าฝึกฝนร่วมกับผู้อื่นอีกเลยยิ่งพักหลังอี้เฟยก็ยิ่งพลังเพิ่มพูนเผลอนิดหน่อยก็อาจจะใช้พลังไฟออกมาโดยไม่ตั้งใจบ่อยๆและผลลัพธ์ของมันก็ทำให้อี้เฟยเลือกที่จะอยู่ห่างๆผู้อื่นและเลือกเข้าใกล้เพียงคนระดับสูงของสำนักเพราะคนเ่าั้สามารถควบคุมไฟของนางได้ต่อให้นางเผลอะเิออกมาพวกเขาก็ไม่าเ็อะไร
"เ้าค่ะ"อี้เฟยพยักหน้าช้าๆก่อนจะเดินเข้าไปหาหนิงหลงด้วยท่าทีกล้าๆกลัวๆถึงจะบอกว่าหนิงหลงไม่เป็ไรก็เถอะแต่หนิงหลงก็ยังเป็คนแปลกหน้าสำหรับอี้เฟยอยู่ดี จะให้เข้าไปหาเลยก็คงไม่ได้
"พี่หนิงหลงข้าอยากจะควบคุมไฟของตัวเองได้ท่านช่วยสอนข้าได้หรือเปล่าเ้าคะ"อี้เฟยมองไปทางหนิงหลงด้วยใบหน้าน่ารักและไร้เดียงสาไม่ว่าผู้ใหญ่ที่ไหนมาเห็นก็ต้องเอ็นดูกันทั้งนั้น แล้วหนิงหลงจะไปทนได้อย่างไรหนิงหลงไม่เคยมีพี่น้อง ได้รู้จักหลินฟานก็เหมือนมีพี่ชายคนหนึ่งหากหนิงหลงมีน้องสาวก็คงมีความรู้สึกเช่นนี้กระมัง
"แน่นอนข้าจะช่วยเ้าเอง"หนิงหลงตอบพลางมองอี้เฟยด้วยความเอ็นดูแต่ทว่า….จะทำอย่างไรกับพลังของนางดีล่ะ…
"น้องอี้เฟยเ้าลองใช้พลังของเ้าออกมาทั้งหมดได้หรือไม่ข้าอยากรู้ว่าเ้าสร้างไฟได้ระดับไหน"หนิงหลงครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก็ลองสอบถามความสามารถของอี้เฟยดูก่อนเมื่อครู่อี้เฟยใช้พลังออกมาเหมือนพยายามใช้ให้น้อยที่สุดแสดงว่าพลังที่แท้จริงของนางน่าจะมากกว่านั้น
"แต่ว่ามันจะ….คุมไม่อยู่นะเ้าคะ"อี้เฟยมีท่าทีลังเลออกมาทันทีเพราะนางไม่กล้าใช้พลังทั้งหมดออกมาั้แ่สมัยก่อนแล้ว
"ไม่เป็ไรข้าเก่งเื่รับมือกับไฟนะแถมท่านลุงก็อยู่ที่นี่ด้วย"หนิงหลงว่าพลางยืดอกอย่างมั่นใจแม้พลังของนางจะมาก แต่ก็ไม่มากเหมือนระดับยอดฝีมืออย่างท่านเ้าสำนักหรอกต่อให้นางะเิออกมาทั้งหมดอย่างน้อยท่านเ้าสำนักก็คงสามารถควบคุมได้
"เอ่อหลานหนิงหลงข้าไม่….."หยางเยี่ยนเหว่ยได้ยินว่าหนิงหลงจะทำอะไรก็เหงื่อตกออกมาเล็กน้อยไฟของอี้เฟยต่างไปจากคนอื่นๆนิดหน่อยการควบคุมมันตอนะเิออกมาเต็มที่ไม่ใช่เื่ง่ายดายขนาดนั้นต่อให้เป็เ้าสำนักเองก็ไม่ใช่ว่าจะคุมได้เต็มร้อย แน่นอนว่าหยางเยี่ยนเหว่ยไม่ห่วงตนเองอยู่แล้วเพราะพลังคุ้มกันของตนมีมากพอหยางเยี่ยนเหว่ยเพียงเป็ห่วงหนิงหลงว่าจะเป็อะไรไปหรือไม่เท่านั้น
"งั้น….ข้าจะลองดูเ้าค่ะ"หยางเยี่ยนเหว่ยยังไม่ทันได้ออกปากห้ามบุตรสาวของตนเองก็รับคำหนิงหลงซะแล้ว ทำเอาหยางเยี่ยนเหว่ยได้แต่เข้าไปยืนอยู่ข้างๆหนิงหลงเผื่อเกิดเหตุฉุกเฉินเท่านั้น
"งั้นก็เอาเลย"หนิงหลงว่าพลางปล่อยพลังิญญาของตนออกมาเพื่อเตรียมรับมือซึ่งฝ่ายหยางเยี่ยนเหว่ยเองก็ทำเช่นกัน
"ตายซะ…."เห็นทั้งหนิงหลงทั้งบิดาตั้งท่าเตรียมพร้อมหยางอี้เฟยก็ปล่อยพลังิญญาของตนออกมาเต็มที่พร้อมเปลี่ยนมันให้กลายเป็เปลวเพลิงทันทีพริบตานั้นรอบด้านก็ปกคุลมไปด้วยเปลวเพลิงราวกับจะลุกไหม้ไปทั่วห้อง กระแสเพลิงไหลเวียนไปรอบๆราวกับมีัเพลิงกำลังบินไปมาไม่มีผิดระดับพลังของเด็กตัวเล็กเช่นนี้กลับะเิเปลวเพลิงออกมาได้มากมายมหาศาลราวกับจะสามารถะเิทั้งเมืองให้หายไปได้เช่นนี้เป็เื่น่าใจริงๆ
"เอ่อ...น้องอี้เฟยไอ้คำว่าตายซะนี่หมายความว่ายังไงเหรอ"หนิงหลงได้ยินอี้เฟยะโคำนี้ออกมาเป็ครั้งที่สองแล้วไม่ทราบนางจะะโทุกครั้งที่ใช้พลังหรือไม่แต่เด็กสาวตัวน้อยเช่นนี้ะโ ตายซะออกมามันออกจะแปลกๆไปเสียหน่อย
"ไม่รู้เ้าค่ะข้าเห็นท่านแม่ะโคำนี้ออกมาเวลาต่อสู้ตลอดข้าก็เลยติดปาก"หยางอี้เฟยว่าพลางหันมามองหนิงหลงด้วยท่าทีไร้เดียงสามารดาของนางเป็คนเช่นไรกันถึงได้ะโคำแบบนั้นออกมาระหว่างต่อสู้?
"คำนี้เป็คำไม่ดีหรือเ้าคะข้าเห็นท่านแม่พูดตลอดก็เลยพูดตาม แต่ท่านแม่พูดหลายคำมากเลยนะเ้าคะอย่างไปลงนรกซะ หรือ ไหม้เป็เถ้าถ่านไปซะอะไรแบบนี้เ้าค่ะ"อี้เฟยใช้ดวงตาใสซื่อมองมาทางหนิงหลงด้วยท่าทีงุนงงราวกับไม่เข้าใจว่านางทำอะไรผิด
"อย่างนั้นเหรอ….ท่านแม่เ้าเป็คนที่ไม่เหมือนใครดีนะ"หนิงหลงยิ้มเจื่อนๆออกมาไม่ทราบจะต่อว่าเื่นี้ดีหรือไม่อย่างไรมันก็เป็คำที่ได้ยินไม่ยากในการต่อสู้ ก็แค่แปลกไปหน่อยสำหรับเด็กสาวเท่านั้นและยิ่งทำให้หนิงหลงรู้สึกประหลาดใจและคิดสงสัยเข้าไปอีกว่ามารดาของนางเป็คนแบบไหนกันแน่
"ใช่เ้าค่ะท่านแม่เป็ที่เก่งมากเลยเ้าค่ะ เวลามีคู่ต่อสู้มาท้าประลองที่สำนักท่านแม่จัดการได้ในพริบตาเลยนะเ้าคะ"พอเข้าเื่ของมารดาอี้เฟยก็พูดชมออกมาไม่หยุดเล่นเอาหนิงหลงได้แต่ยิ้มเจื่อนๆออกมาแต่เห็นอี้เฟยยิ้มแย้มแบบนี้ก็ถือว่าเป็เื่ดีถึงตอนนี้นางจะยิ้มอยู่ท่ามกลางกองเพลิงที่กำลังลุกโชนอย่างดุเดือดก็เถอะ
"ดูเหมือนไฟของเ้าจะไม่ทำร้ายเ้านะเ้ากลัวมันหรือเปล่า"หนิงหลงถามพลางเดินเข้าไปในกองไฟราวกับเป็เื่ปกติยามนี้ไฟที่ปกคลุมร่างของอี้เฟยไม่ได้เผาร่างกายของนางแม้แต่เสื้อผ้าก็ไม่เป็อะไรเลย
"ไม่เ้าค่ะข้าไม่เคยโดนไฟของตัวเองเผาเลย ข้าแค่กลัวว่ามันจะทำร้ายคนอื่นเท่านั้นเอง"อี้เฟยตอบพลางก้มหน้าลงเล็กน้อยเพราะนางเคยเผาศิษย์ในสำนักจนาเ็ ก็เลยเป็แผลใจจนถึงทุกวันนี้นานา
"งั้นก็มาเล่นกับมันเถอะ"หนิงหลงพูดจบก็ยื่นมือออกไปด้านข้างก่อนจะปล่อยพลังิญญาของตนหอบเอาเปลวเพลิงของอี้เฟยที่ลุกไหม้อยู่ภายในห้องให้เข้ามารวมตัวกันจนเป็ลูกบอลเพลิงทรงกลมอยู่เบื้องหน้าอี้เฟย
พรึบ....
เปลวเพลิงทรงกลมที่หนิงหลงบังคับค่อยๆเปลี่ยนรูปร่างไปช้าๆราวกับกำลังปั้นแต่งรูปร่างของมันไม่มีผิดพริบตาต่อมาเปลวเพลิงที่ก่อนหน้านี้กำลังอาละวาดอย่างบ้าคลั่งของอี้เฟยกลับเปลี่ยนสภาพกลายเป็เปลวเพลิงรูปร่างเหมือนเสือตัวหนึ่งเสียอย่างนั้น
“เ้านี่มีชีวิตหรือเ้าคะ”อี้เฟยเห็นเปลวเพลิงเปลี่ยนเป็เสือกำลังนั่งอยู่เบื้องหน้าตนเองก็เบิกตากว้างด้วยท่าทีใอยู่ๆไฟก็กลายเป็สิ่งมีชีวิต เื่นี้ทำเอานางใมากทีเดียว
“ไม่ใช่หรอกข้าเพียงควบคุมให้มันเคลื่อนไหวเท่านั้น ดูนะ”หนิงหลงว่าพลางบังคับเปลวเพลิงรูปเสือให้วิ่งไปรอบๆห้องราวกับเสื้อตัวจริงกำลังวิ่งเล่นไม่มีผิดทักษะควบคุมเพลิงที่ละเอียดอ่อนเช่นนี้เ้าสำนักเพลิงบัญญัติอย่างหยางเยี่ยนเหว่ยก็ไม่อาจทำได้ต้องเป็ผู้ที่สามารถควบคุมการไหลเวียนของเปลวเพลิงและควบคุมความร้อนได้อย่างแม่นยำเท่านั้นถึงจะทำได้สมแล้วที่เป็ศิษย์ที่ช่างตีเหล็กในตำนานยอมรับ
“ยอดเลยพี่หนิงหลงท่านสอนข้าทำแบบนั้นได้หรือเปล่าเ้าคะ”ทันทีที่เห็นการเคลื่อนไหวของเปลวเพลิงที่หนิงหลงบังคับดวงตาของอี้เฟยก็ทอประกายตื่นเต้นออกมา ทั้งท่านพ่อท่านแม่ต่างสอนเพียงวิชาควบคุมไม่เคยสอนอะไรที่น่าสนุกแบบนี้เลย
“ได้สิขอแค่เ้าพยายามต้องทำได้แน่ๆ”หนิงหลงยิ้มออกมาก่อนจะบังคับเปลวเพลิงรูปเสือะโขึ้นไป้าแล้วแตกกระจายออกเป็ประกายสวยงามราวกับดอกไม้เพลิงที่กระจายไปทั่วห้องภาพเช่นนี้ทำให้อี้เฟยตื่นเต้นอย่างมากแต่คนที่กำลังยิ้มออกมาอย่างมีความสุขที่สุดกลับเป็หยางเยี่ยนเหว่ยที่กำลังมองอยู่จากทางด้านหลังนานแล้วที่ไม่ได้เห็นอี้เฟยยิ้มแย้มเช่นนี้อย่างน้อยการได้หนิงหลงมาช่วยฝึกให้อี้เฟยก็อาจจะทำให้นางควบคุมพลังได้ดีขึ้นแค่นั้นหยางเยี่ยนเหว่ยก็พอใจแล้ว เช่นนั้นตนเองก็ต้องจัดการธุระของตนให้เรียบร้อยเื่พลังไฟที่ไม่สามารถเลื่อนขึ้นได้ของหนิงหลง เขาจะเป็คนช่วยเหลือเอง
23K
