ตำราทั้งหอตำรามีเพียงตำรากล่าวถึงพลังจิตเพียงผิวเผิน ..คนเขียนตำราคล้ายเขียนมันออกมา จากการสังเกตุผู้ใช้พลังจิตในด้านต่างๆ แล้วบันทึกในตำราไว้
1.ลวงตา 2.เหาะ 3.เคลื่อนวัตถุ 4...5..6..,..., 999.คล้ายทุกสิ่งที่จิตคิดได้ ล้วนเป็นไปได้จริงหากจิตมีกำลังเพียงพอ
"เขากล่าวได้ถูกต้อง พลังจิตไม่ต้องมีกระบวนท่าอะไร"
.......
"หากจิตมีกำลังย่อมกระทำได้ทุกอย่างมากกว่าล้านรูปแบบ"ดูเหมือนจะไม่ได้ข้อมูลอะไรเพิ่มเติมจากหอตำรา ซงเยี่ยตรงไปยังหอบ่มเพาะ
ภายในหอฯ ประกอบไปด้วยห้องเล็กๆสำหรับแยกบ่มเพาะ และทรัพยากรสำหรับฝึกฝนการบ่มเพาะพลัง..'ยาเม็ดทะลวงขั้น'..... ที่ตระกูลซงมียาทะลวงขั้นที่มีประสิทธิภาพดีกว่านี้ด้วยซ้ำไป
ตนเป็นที่พึงแห่งตนเสมอ..ความหวังตอนนี่อยู่ที่คะแนนแลกเปลี่ยน
"ขาดอีก 100 เดียวจะครบหมื่นคะแนนแล้ว!!!"มุ่งเน้นที่การฝึกฝนอย่างไม่ย่อท้อ เข้าฌานแล้วฝึกจิตต่อที่บ้านพักฯ ..แต่อำมาตย์หวังมาเยือนที่จวน
ซงเยี่ย ออกมาต้อนรับอย่างรีบร้อน
"ขออภัยที่ให้ท่านอำมาตย์รอ ..ข้าพเจ้าเพิ่งออกจากการฝึกตน"..อำมาตย์หวังทำหน้าประหลาดใจ
"ฝึกตน..ใยฝึกในจวน ทรัพยากรในวังหลวงมีมากมายเหตุใดไม่ใช้เล่า?"..ผู้ถือศีล 5 ย่อมไม่สามารถพูดโกหกได้ ชายหนุ่มเล่าโดยละเอียด
"องครักษ์ซง ท่านผิดพลาดเสียแล้วล่ะ!!!"ท่านอำมาตย์กล่าวอย่างอารมณ์ดี คล้ายพอใจที่ได้ชี้แนะไก่อ่อนอย่างเขา
"หอคัมภีร์และหอบ่มเพาะที่ท่านควรจะใช้สิทธิ์ 3 วันต่อสัปดาห์ ไม่ใช่หอกลางแต่เป็นหอชั้นในสำหรับราชนิกูล ..วังชั้นใน"
ราชองครักษ์ย่อมเข้านอกออกในได้อยู่แล้ว..แต่วังชั้นใน นี่จะเหมาะสมอย่างไร?
1K
