นิยายเื่นี้โด่งดังเป็พลุแตกเป็อย่างมาก จนถูกนำไปสร้างเป็ซีรี่ย์ ยิ่งไปกว่านั้น ‘หนานกงเยว่’ ดาราหนุ่มสุดฮอตขวัญใจมหาชนยังรับบทเป็พระเอกอย่างจิ้งอันอ๋อง ที่ฝ่าฟันอุปสรรคต่างๆ จากการฏ ขององค์ชายหก และยึดครองอำนาจจากองค์ชายรอง จนสามารถกลายเป็ฮ่องเต้หยางไท่จงได้ ก่อนจะสถาปนาไป๋กุ้ยเฟยขึ้นมาเป็ฮองเฮาแทนนางร้ายของเื่อย่างเซียวเหลียนฮวา
แค่คิดว่าจะได้เห็นหนานกงเยว่ในชุดจีนโบราณ พริมาผู้เป็ติ่งตัวแม่ก็แทบจะอดใจรอไม่ไหวแล้ว ด้วยความอยากรู้เื่ราวในซีรี่ย์ที่พระเอกในดวงใจเธอจะแสดง เธอเลยยืมหนังสือนิยายเื่นี้จากยัยน้ำหวานมาอ่านก่อนซีรี่ย์จะฉาย ในขณะที่เธอกำลังอ่านนิยายอย่างใจจดใจจ่อ ทันใดนั้น ทีเซอร์นิยายเื่นี้ก็เด้งขึ้นที่หน้าจอทีวี
"กรี๊ดดดดดดดด ไม่ไหวแล้วววว ทำไมพี่หนานหล่อขนาดนี้!!!" พริมาเผลอตัวจนเขวี้ยงโทรศัพท์ลงบนโซฟาอย่างแรงจนเกือบกระดอนตกพื้น ทำให้น้ำหวานเพื่อนสนิทของเธอใ
"แกเป็บ้าอะไรเนี่ย จู่ๆ ก็กรี๊ดขึ้นมา ขนมติดคอฉันตายจะว่ายังไง" น้ำหวานโวยวาย ตาขวางใส่พริมาที่ทำหน้าตื่นเต้นจนออกนอกหน้า
"ขอโทษๆ ฉันลืมตัวไปหน่อย" พริมาหัวเราะแห้งๆ รีบคว้าโทรศัพท์ขึ้นมาจากโซฟาอย่างรวดเร็ว "ก็ทีเซอร์ละครมันออกมาแล้วนี่นา แกดูสิ พี่หนานหล่อมากกกกก" ว่าแล้วก็ยื่นโทรศัพท์ไปให้น้ำหวานดู
น้ำหวานมองทีเซอร์ในโทรศัพท์ด้วยสีหน้าเรียบเฉย "ก็หล่อดีนะ แต่ก็ไม่ได้ขนาดนั้นมั้ง ฉันว่าตัวร้ายอย่างองค์ชายรองยังจะหล่อกว่า"
"ไม่ได้ขนาดนั้นได้ไงยะ" พริมาแย่งโทรศัพท์คืน "แกดูชุดสิ ดูท่าทาง ดูสายตา โอ๊ยยย ฉันตาย หล่อทะลุจอ"
"เว่อร์ไปแล้วแก ละครก็คือละคร แกอย่าอินมาก" น้ำหวานส่ายหัวให้เพื่อนรัก
"แกไม่เข้าใจหรอก ยัยน้ำหวาน" พริมาทำหน้าจริงจัง "นี่มันไม่ใช่แค่ละครนะ แต่มันคือผลงานชิ้นเอก ที่รวมเอาพระเอกในดวงใจ นิยายในดวงใจ และผู้กำกับในดวงใจของฉันไว้ด้วยกัน มันคือที่สุดของที่สุด"
"โอเคๆ เข้าใจแล้ว ใจเย็นๆ" น้ำหวานยกมือขึ้นห้าม "แล้วตกลงแกจะดูทีเซอร์ละคร หรือจะกรี๊ดใส่หน้าฉันเนี่ย"
"ดูทีเซอร์ละครสิ แต่ฉันตื่นเต้นนี่นา" พริมาตาเป็ประกาย "แกคิดดูสิ หนานกงเยว่ ในบทจิ้งอันอ๋อง โอ๊ยยย แค่คิดก็ฟินแล้ว"
"เออๆ ตามใจแก" น้ำหวานถอนหายใจ "แต่ช่วยเบาเสียงหน่อยได้ไหม แกกรี๊ดดัง ข้างห้องจะแตกตื่นเอา"
"รับทราบค่าาาา" พริมาตอบรับเสียงดัง ก่อนจะกดเล่นทีเซอร์ซ้ำไปซ้ำมา
น้ำหวานมองตามดูหน้าจอทีวีที่เชื่อมกับมือถือพริมา เธอเห็นหนานกงเยว่ในชุดจิ้งอันอ๋องสีดำสนิท ขี่ม้าขาว ท่าทางองอาจ สง่างาม ก็อดชื่นชมในใจไม่ได้
"อืม... จะว่าไปหนานกงเยว่ก็ดูหล่อดีนะ แต่ฉันว่าในนิยายจิ้งอันอ๋องโเี้กว่านี้นะ เพื่อเอาคืนให้กับองค์รัชทายาทที่ตายไปท่านอ๋องต้องทำตัวเหี้ยมโหด ไม่รู้พี่หนานของแกจะเล่นออกมาได้ร้ายกาจขนาดไหน"
"ไม่ว่าพี่หนานจะเล่นเป็ยังไง ฉันก็ชอบบบบบ" พริมาทำตาเป็ประกาย "ยิ่งร้าย ยิ่งเท่ ยิ่งมีเสน่ห์"
น้ำหวานมองเพื่อนรักด้วยสายตาเอือมระอา "แกใจเย็นๆ ก่อนนะยัยพริม อะไรจะหลงผู้ชายเบอร์นั้น"
"ฉันเย็นไม่ได้ แกดูสิ ยัยน้ำหวาน หนานกงเยว่ หล่อมากกกกก" พริมาชี้นิ้วไปที่หน้าจอทีวี ซึ่งกำลังฉายฉากจิ้งอันอ๋องในชุดสีขาวบริสุทธิ์ ยืนอยู่ท่ามกลางสายหมอก ราวกับเทพเซียน
"เออ... หล่อ หล่อมาก แต่แกได้โปรดเห็นใจหูฉันด้วย ตอนนี้ขี้หูฉันเต้นระบำหมดแล้ว"
"ก็ฉันตื่นเต้นนี่นา คนไม่ใช่ติ่งซีรีย์แบบแกไม่เข้าใจหรอก ฉันต้องดูซีรี่ย์เื่นี้ให้ได้ ฉันจะไม่พลาดแม้แต่ตอนเดียว" เธอประกาศกร้าวต่อหน้าเพื่อนรัก
"ตามใจแกเลย" น้ำหวานยักไหล่ "แต่ฉันว่านะ ถ้าแกทะลุมิติไปแล้วยังคลั่งจิ้งอันอ๋องแบบนี้ แกโดนท่านอ๋องฆ่าตายแน่"
"ทำไมล่ะ?" พริมาขมวดคิ้ว
"ก็นิสัยแกแบบนี้ โวยวาย เสียงดัง แบบติ่งซีรีย์จีนแบบนี้มันไม่ใช่สเปคของจิ้งอันอ๋อง" น้ำหวานอธิบาย "สเปคของท่านอ๋องต้องสวยแบบเรียบร้อย สง่างาม อ่อนหวาน แบบไป๋หลิงหลงน่ะ"
"อะไรกัน ยัยน้ำหวาน" พริมาทำหน้ามุ่ย "แกกำลังจะบอกว่าฉันไม่สวย ไม่เรียบร้อย อย่างนั้นเหรอ?"
"เปล่าซะหน่อย" น้ำหวานรีบปฏิเสธ "ฉันแค่พูดถึงสเปคของจิ้งอันอ๋องเฉยๆ"
"แต่ถึงยังไง ฉันก็จะไม่ยอมแพ้" พริมาประกาศ "ถ้าฉันทะลุมิติไปได้ ฉันจะพิชิตใจท่านอ๋องให้ได้เลย คอยดู"
"โห... มั่นใจมากนะแก" น้ำหวานหัวเราะในความจริงจังของเพื่อนความ "ไหนเมื่อกี้แกยังบอกอยู่เลยว่าถ้าแกทะลุมิติเข้าไปในนิยายจะอยู่อย่างเงียบสงบ ไม่ขวางเส้นทางรักของพระเอกนางเอกไง"
"เอ่อ... ก็คนมันเปลี่ยนใจได้นี่นา" พริมาแก้ตัว "ตอนแรกฉันก็คิดแบบนั้นแหละ แต่อยู่ๆ ก็รู้สึกฮึกเหิมขึ้นมา อยากลองท้าทายดูบ้าง"
"ฮึกเหิมอะไรของแก" น้ำหวานมองเพื่อนอย่างจับผิด "อย่าบอกนะว่าแกอินกับบทเซียวเหลียนฮวา อยากเป็นางร้ายแย่งพระเอกจากนางเอกจริงๆ"
"บ้า ใครจะไปอิน" พริมาปฏิเสธเสียงสูง แก้มแดงระเรื่อ "แต่ถ้าผู้ชายมาชอบฉันต่างหาก.. มันก็อีกเื่"
น้ำหวานยิ้มเ้าเล่ห์ "อ๋อ... อย่างนี้นี่เอง ที่แท้ก็อยากลองเป็นางเอกดูบ้างสินะ"
"เปล่านะ" พริมาโวยวาย "ฉันก็แค่... "
"แค่...?" น้ำหวานเลิกคิ้ว รอฟังคำตอบ
"ก็แค่... อยากลองเปลี่ยนแปลงเนื้อเื่ดูบ้าง อยากรู้ว่าเสน่ห์ของฉันจะใช้ได้ผลในยุคจีนโบราณรึเปล่า" พริมาตอบเสียงอ่อย "ฉันอ่านนิยายเื่นี้แล้วรู้สึกสงสารเซียวเหลียนฮวามากๆ นางเป็ถึงฮองเฮา แต่กลับถูกใส่ร้ายป้ายสี ต้องจบชีวิตอย่างน่าอนาถ ฉันเลยอยากจะลองช่วยนางดู"
"ในเมื่อฉันทะลุมิติเข้าไปในนิยายได้ ฉันก็อยากจะลองกำหนดชีวิตตัวเองดู ไม่อยากเป็แค่ตัวประกอบที่ต้องตายอนาถ"
"โอ้โห... นี่แกจริงจังขนาดนี้เลยเหรอ" น้ำหวานประหลาดใจ "แต่แกจะทำได้เหรอ เนื้อเื่ในนิยายมันถูกกำหนดไว้แล้วนะ"
"ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน" พริมาถอนหายใจ "แต่ฉันอยากจะลองดู อย่างน้อยก็เพื่อเซียวเหลียนฮวา และเพื่อตัวฉันเอง"
"เอาสิ ฉันเอาใจช่วย" น้ำหวานยิ้มให้กับความเพ้อเจ้อของเพื่อนสนิท "ถ้าแกทำสำเร็จ อย่าลืมเล่าให้ฉันฟังด้วยนะ"
"แน่นอน ฉันจะจดบันทึกทุกอย่างไว้เลย" พริมาพูดอย่างตื่นเต้น "แล้วฉันจะกลับมาเล่าให้แกฟังอย่างละเอียด ว่าฉันพิชิตใจจิ้งอันอ๋องได้ยังไง"
"โอเค ฉันรอฟัง" น้ำหวานหัวเราะ "แต่ตอนนี้ฉันแกควรจะไปอ่านนิยายต่อให้จบ ก่อนที่จะไปพิชิตใจท่านอ๋อง"
"จริงด้วย" พริมาตาโต รีบคว้าหนังสือนิยายขึ้นมาอ่านต่อทันที "ฉันต้องรู้จักศัตรูให้ดีเสียก่อน ถึงจะวางแผนรับมือได้"
สู้ๆ นะยัยติ่งตัวแม่ น้ำหวานะโให้กำลังใจ ทำเอาพริมาหัวเราะออกมา
"แกนี่ ตลกจริงๆ สมกับเป็เพื่อนรักของฉันเสียจริง รู้ใจฉันที่สุดเลย"พริมาส่ายหัวอย่างเอ็นดู
"พวกเราศีลเสมอกันไงถึงมาเป็เพื่อนกันได้" น้ำหวานหัวเราะ "ฉันไปอาบน้ำก่อนนะ แม่นางเซียวเหลียนฮวา" เธอเอ่ยแซวเพื่อนรักก่อนจะเดินเข้าห้องน้ำไป
พริมาเลยหยิบหนังสือนิยายขึ้นมาอ่านพลางจ้องมองภาพวาดจิ้งอันอ๋องบนหน้าปกหนังสือ ด้วยแววตาเป็ประกาย
'จิ้งอันอ๋อง รอก่อนเถอะ ข้าจะไปหาท่านแล้ว'
3K
