365 วันให้รักกัน

    ตอนที่ 3 - เส้นบางๆ ระหว่างเพื่อนกับความรู้สึก

    หลังจากวันนั้น ทุกอย่างรอบตัวผมเริ่มดูไม่เหมือนเดิม

    ผมเคยคิดว่าผู้หญิงสี่คนที่อยู่รอบตัวเป็๞แค่เพื่อน เป็๞รุ่นพี่ หรือเป็๞แค่คนที่เคยผ่านมาในชีวิต แต่พอได้รับจดหมายปริศนา ทุกอย่างกลับเปลี่ยนไป

    ผมเริ่มสังเกตพวกเธอมากขึ้น

    เริ่มตั้งคำถามกับความรู้สึกของตัวเอง

    และที่สำคัญ ผมเริ่มกลัวว่าถ้าผมตัดสินใจช้าเกินไป ผมอาจจะสูญเสีย “เธอ” ไปตลอดกาลจริงๆ

    1. พลอย - คนที่อยู่ข้างกันมาตลอด

    วันนี้เป็๲วันอาทิตย์ และเหมือนเคย ผมกับพลอยนัดไปเดินตลาดนัดเหมือนที่ทำกันมาตลอด

    “นายอยากกินอะไรไหม เดี๋ยวเราเลี้ยงเอง”

    “แปลกแฮะ ปกติใครเลี้ยงใครกันแน่” ผมหัวเราะ

    “ก็แค่อยากเลี้ยงน่ะ” พลอยยิ้มบางๆ ก่อนจะเดินนำไปที่ร้านขายไอศกรีม

    พลอยมักเป็๲แบบนี้เสมอ เธอเป็๲คนอ่อนโยนและคิดถึงคนอื่นเสมอ

    และตอนนี้ ผมเริ่มสังเกตเห็นบางอย่างที่ไม่เคยสังเกตมาก่อน

    เธอไม่ใช่แค่เพื่อนคนหนึ่ง แต่เป็๲คนที่ทำให้ผมรู้สึกสบายใจทุกครั้งที่อยู่ใกล้ๆ

    “เฮ้ย นที”

    ผมหันไปตามเสียงเรียก และภาพที่เห็นก็ทำให้ผมต้องชะงัก

    มุกกำลังเดินมากับผู้ชายคนหนึ่ง

    2. มุก - เพื่อนขี้แกล้ง หรืออะไรมากกว่านั้น?

    “มุก” ผมเรียกชื่อเธอโดยอัตโนมัติ และเธอก็หันมามองผมด้วยสีหน้า๻๷ใ๯เล็กน้อย

    “เฮ้ย ที! มาทำไรที่นี่”

    “ก็มาเดินเล่นกับพลอย” ผมตอบก่อนจะเหลือบมองผู้ชายที่ยืนอยู่ข้างเธอ

    “แล้วนี่ใครอะ”

    มุกเงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะหัวเราะเบาๆ “อ๋อ นี่พี่เจ เพื่อนพี่ชายเราเอง”

    “สวัสดีครับ” ผู้ชายคนนั้นยิ้มให้ผม

    “อืม” ผมพยักหน้ารับ พลางรู้สึกแปลกๆ อย่างบอกไม่ถูก

    ทำไมผมต้องรู้สึกแปลกใจที่เห็นมุกมากับผู้ชายคนอื่นด้วย

    หรือว่าผมกำลังคิดอะไรเกินไป?

    3. เมย์ - รุ่นพี่ที่เคยเป็๲รักแรก

    เย็นวันนั้น ผมได้รับข้อความจากเมย์

    “พรุ่งนี้ว่างไหม ไปดื่มกาแฟกันหน่อย”

    ผมอ่านข้อความซ้ำอยู่หลายรอบ ก่อนจะพิมพ์ตอบตกลงไป

    การเจอกับเมย์ครั้งนี้ทำให้ผมตื่นเต้นอย่างประหลาด ไม่ใช่เพราะเธอคือรักแรกของผมเท่านั้น แต่เพราะผมเริ่มสงสัยว่าเธออาจเป็๲ “เธอ” ในจดหมาย

    “นที นายดูโตขึ้นเยอะเลยนะ”

    เมย์พูดขึ้นขณะที่เรานั่งอยู่ในร้านกาแฟสุดหรูใจกลางเมือง

    “พี่เมย์ก็เหมือนเดิมเลยครับ”

    “โกหก พี่แก่ขึ้นต่างหาก” เธอหัวเราะเบาๆ

    บรรยากาศระหว่างเราดูสบายๆ เหมือนเคย แต่ผมรู้สึกว่ามีบางอย่างเปลี่ยนไป

    “นายยังจำเ๱ื่๵๹ตอนนั้นได้ไหม”

    “เ๹ื่๪๫อะไรครับ”

    “ตอนที่นายเคยแอบชอบพี่”

    หัวใจผมเต้นผิดจังหวะ ผมกำลังโดนทดสอบอยู่หรือเปล่า

    “ผม… จำได้ครับ”

    “แล้วตอนนี้ล่ะ”

    “ครับ?”

    “ยังรู้สึกเหมือนเดิมไหม”

    ผมนิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะรู้ว่าตัวเองไม่สามารถตอบคำถามนี้ได้ง่ายๆ อีกต่อไป

    4. อิงฟ้า - สาวมั่นที่มักอ่านใจผมออกเสมอ

    “นที”

    เสียงเรียกของอิงฟ้าดึงผมออกจากภวังค์ ผมหันไปมองเธอที่กำลังเดินเข้ามาหาผมที่ลานจอดรถ

    “ฉันมีเ๱ื่๵๹จะถาม”

    “อะไรเหรอ”

    “นายกำลังสับสนใช่ไหม”

    ผมชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะหัวเราะแห้งๆ “พูดอะไรน่ะ”

    “ฉันรู้ว่านายกำลังคิดมากเ๱ื่๵๹อะไรบางอย่าง” อิงฟ้ามองมาที่ผมด้วยสายตาที่เหมือนอ่านความคิดของผมได้

    “แล้วเธอคิดว่าฉันคิดเ๹ื่๪๫อะไรอยู่ล่ะ”

    “เ๱ื่๵๹ความรัก”

    คำพูดของเธอทำให้ผมแทบสะอึก

    “ฉันไม่รู้ว่านายกำลังลังเลอะไรอยู่ แต่บางครั้ง คนเราก็ต้องตัดสินใจอะไรบางอย่างก่อนที่มันจะสายเกินไป”

    ผมจ้องเธออยู่นาน แล้วก็รู้ว่าคำพูดของเธออาจจะหมายถึงอะไรก็ได้

    เธอกำลังเตือนผม หรือเธอกำลังใบ้อะไรบางอย่างกันแน่

    5. ใครกันแน่ที่เป็๞ “เธอ”

    หลังจากเจอพวกเธอแต่ละคน ผมกลับมานั่งคิดเงียบๆ อยู่ที่ห้อง

    พลอย ทำให้ผมรู้สึกสบายใจเหมือนอยู่บ้าน แต่ผมไม่เคยคิดเกินกว่านั้นมาก่อน

    มุก ดูเหมือนจะไม่ได้สนใจเ๱ื่๵๹ความรัก แต่ทำไมผมถึงรู้สึกหึงตอนเห็นเธออยู่กับผู้ชายคนอื่น

    เมย์ เป็๞รักแรกของผม แต่ตอนนี้ความรู้สึกของผมที่มีต่อเธอยังเหมือนเดิมอยู่ไหม

    อิงฟ้า เป็๲คนที่มั่นใจในตัวเอง แต่ผมกลับไม่สามารถอ่านใจเธอได้เลย

    ใครกันแน่ที่เป็๞ “เธอ” ในจดหมาย

    และที่สำคัญ… ถ้าผมตัดสินใจผิด ผมจะเสียใครไปตลอดกาลกันแน่