ผู้าุโหยางมู่เหรินพานักเรียนใหม่ไปยังวิหารเพาะพันธุ์มันเป็อาคารทรงสี่เหลี่ยมขนาดใหญ่ ภายในเป็สี่เหลี่ยมย่อย ๆซ้อนกันออกมาจากใจกลาง ประตูหน้าเป็โลหะหนา แต่ภายในเป็ประตูใสเขาใช้มือแตะที่ประตู สักพักมันก็เรืองแสงแล้วหายวับไปเส้นทางล้อมรอบเหล่านี้มีไว้เพื่อกักตัวแมลงแห่งเต๋าซึ่งผู้ดูจะต้องจับมันก่อนที่จะบินผ่านประตูออกไปยังวงแหวนรอบนอกซึ่งมี 5 ชั้นประตูชั้นในสุดจะเป็ม่านเรืองแสงสีฟ้า มนุษย์สามารถเข้าออกได้ แต่แมลงจะบินเข้าออกไม่ได้ยกเว้นจะซ่อนตัวไปกับเสื้อผ้าของมนุษย์ขณะผ่านประตู
“ว้าว มันเยอะขนาดนี้เลยเหรอ”
ชายหนุ่มคนหนึ่งเอ่ยขึ้นอย่างประหลาดใจตรงกลางของห้องมีวัตถุทรงกลมเรืองแสงสีฟ้าให้ความสว่างไปทั่วทั้งห้องซึ่งมีพื้นที่กว้างขวางราวมกับสนามฟุตบอลแมลงแห่งเต๋าต่างสีต่างขนาดบินในห้องนับหมื่นตัว
“ชิ ไอ้พวกหลังเขา” เทียนิพูดอย่างดูถูก
“เ้านั่นกับพวกเราก็อยู่ที่หมู่บ้านเดียวกันไม่ใช่เหรอแล้วมันด่าใครวะ” ชายอีกคนหนึ่งซุบซิบกับเพื่อนข้าง ๆ
“อะแฮ่ม” ผู้าุโเหมือนจะได้เสียงซุบซิบ “ห้องนี้คือใจกลางของวิหารเพาะพันธุ์ภาชนะทรงกลมใสตรงกลางห้องได้บรรจุหินมีที่พลังเต๋าซึ่งก็คือหลงเฉียนที่เาาวยุทธ์ใช้เป็เครื่องแลกเปลี่ยนสินค้าแมลงแห่งเต๋าจะอาศัยพลังฟ้าดินเป็อาหารและขยายพันธุ์ในห้องนี้ในยามฉุกเฉินที่พลังฟ้าดินอ่อนลง แท่นที่บรรจุหลงเฉียนก็จะทำหน้าที่เป็อาหารสำรองไม่ให้แมลงเหล่านี้ล้มตาย”
“มันจึงเป็ธรรมเนียมที่ต้องจ่ายเงินแรกเข้า10,000 หลงเฉียนเพื่อเป็อาหารหล่อเลี้ยงให้กับแมลงพวกนี้ทุกคนได้ซื้อการรับประกันว่าจะได้แมลงอย่างน้อยหนึ่งตัว”น้ำเสียงเริ่มจริงจังขึ้นเรื่อย ๆ “ฉะนั้นหากใครทำให้แมลงต้องล้มตายมันคนนั้นต้องจ่ายค่าเสียหายตัวละ 10,000 หลงเฉียน! พวกเ้าสามารถใช้ได้ทุกวิธีในการจับแมลงตราบใดที่ไม่ทำความเสียหายแก่พวกมัน ทุกวิธีสามารถทำได้”
แววตาบางคนถึงกับลุกวาวมุมปากเผยรอยยิ้มเ้าเล่ห์ เพราะการที่สามารถจับแมลงได้โดยไม่ต้องเลือกวิธีการแม้จะแย่งชิงมาจากคนอื่นที่เพิ่งจับได้ก็ไม่ถือว่าผิดกติกา!
“จับเวลาสามชั่วยาม เริ่มได้!”
ผู้สมัครทุกคนออกตัวอย่างรวดเร็วเพราะถ้ามีโอกาสจับแมลงได้เร็ว พวกเขาก็มีสิทธิจับได้มากกว่าหนึ่งตัว ยิ่งจับได้มากเท่าไหร่ยิ่งได้กำไรมากขึ้นเท่านั้น หยางฉินเทียนได้ยินคนพูดกันเื่นี้ก็รู้สึกใจชื้นหนี้เจ็ดหมื่นหลงเฉียนก็แค่จับแมลงเพียงเจ็ดตัว! แต่ทว่า...มันไม่ได้เป็อย่างที่คิดเมื่อผ่านไปครึ่งชั่วยามเขายังจับไม่ได้เลยแม้สักตัวเดียวในขณะพวกที่ฝึกวรยุทธ์มาก่อนล่วง หน้าสามารถจับแมลงได้แล้วอย่างน้อยหนึ่งตัว
“ถ้าเป็แบบนี้ต่อไปล่ะแย่แน่ ๆมันไม่มีสักตัวที่มันบินช้ากว่านี้เลยรึไง เอ๊ะ! นั่นมัน...”หยางฉินเทียนเหลือบไปเห็นแมลงสีเขียวตัวหนึ่งที่บินช้ากว่าตัวอื่นดูเหมือนมันจะได้รับาเ็ที่ปีกทำให้ความเร็วลดลง
“แสงสีเขียวแบบนี้แสดงว่าเป็ธาตุไม้แม้พลังโจมตีจะไม่แรงเท่าธาตุอื่น ๆ แต่ด้วยความอึดและพลังการรักษาที่มีในธาตุไม้จะเป็ประโยชน์เมื่อต้องเผชิญหน้ากับพวกผีดิบนี่คงเป็ลิขิตแห่งโชคชะตากระมัง”
หยางฉินเทียนรีบตะครุบ ไม่นานนัก แววตาเปล่งประกายพร้อมกับรอยยิ้มที่ผลิบานแมลงแห่งเต๋าตัวแรกได้มาอยู่ในมือของเขาแล้ว เขากำแมลงไว้ในมือข้างหนึ่งอีกมือหนึ่งหยิบมีดออกมากรีดที่กลางอกเล็กน้อยแล้วจับแมลงไปััที่าแ
แกร่ก...
แกร่ก...
เมื่อแมลงััเื แสงในตัวก็กระพริบมันพยายามมุดเข้าไปในแผลซึ่งสร้างความเ็ปให้เขาอยู่มิใช่น้อยชายหนุ่มกัดฟันกรอด สีหน้าดูเ็ปขณะแมลงพยายามมุดเข้าไปใต้ิัาแเริ่มสมานจนหายเป็ปกติตอนนี้ภายในตัวของเขาสามารถรับรู้ถึงพลังฟ้าดินที่ล่องลอยอยู่ในอากาศเขานั่งลงกับพื้น สูดลมหายใจเข้าเพื่อดึงพลังฟ้าดินไปยังจุดตันเถียน
ติ้ง!
[ระบบกำลังเริ่มต้น...]
[ทำการชาร์จพลังงาน 1%...23%...77%...100%]
[พลังงานเริ่มต้นพร้อมใช้กำลังทำการปลดล็อกระบบ]
ติ้ง!
[ระบบได้ทำการปลดล็อกแล้ว]
[คุณได้รับทักษะ <สถานะ>]
[สิ่งของที่คุณััจะแสดงสถานะและคุณสมบัติ]
“เฮ้ย! นี่มันระบบเหมือนเกมเลยนี่รึเปล่าที่ผู้คุมจักรวาลบอกว่าเป็ส่วนหนึ่งของพลังที่ท่านมอบให้เพื่อสนับสนุนภารกิจให้สำเร็จถ้ามันเป็อย่างที่คิด ข้าจะสามารถเพิ่มเลเวลด้วยการตีมอนส์เตอร์รึเปล่าวะ!?”